In de boeken zijn er 7 schooljaren op zweinstein, in dit verhaal maar 5. Op je twaalfde de word je daar toegelaten, tenzij je heel slim bent dan al op je elfde of gewoon vroeg in het jaar jarig bent dan ben je 13 in het begin van je eerste jaar. xD

________________________________________________________________________________

Hoofdstuk 17.

Hermelien had Draco's hand en pols vast, ze streelde langs zijn witte haar en bleke gezicht. Een verpleegster gebood haar te vertrekken en beloofde als er iets veranderde Hermelien het meteen zou horen. Hermelien had Draco's koude hand nog vast en stond op. Even leek het of hij in haar hand kneep. Maar toen ze van de monitor naar zijn onbewogen gezicht en lichaam keek verloor ze haar hoop opnieuw. Ze stond op en liep stapvoets met gebogen hoofd weg. Het was zondag maar ze kon morgen echt niet op de uitleg van haar docenten letten. Laat staan haar het aankomende examen voor waarzeggerij maken. Professor Perkamentus had gezegd dat ze het rustig aan mocht doen maar toch wilde ze niet zielig doen en was ze van plan morgen toch haar lessen te volgen of anders bij Draco te blijven. Ze liep verder door de ouderwetse gangen. Harry's stem galmde door de hal. 'Hermelien.' Hermelien schrok wakker uit haar gedachte gang en ze stond stil. Harry kwam naar haar toe rennen. ' We hebben heel de hele school afgezocht. De schouwers willen met je praten, waarschijnlijk over wat er gebeurd is… kun je dat aan denk je?' Vroeg Harry. 'Uhm, ja tuurlijk.' Antwoorden Hermelien afwezig. 'Weet je het zeker?' Controleerde Harry ongerust. Hermelien knikten met een gemaakte glimlach op haar gezicht. Ze volgde Harry naar een tijdelijk ongebruikt klaslokaal waar de schouwers zaten.

Toen ze binnen kwam lopen viel iedereen stil. 'Kunnen wij even Hermelien onder vier ogen spreken?' *Insinueerde Tops. Iedereen vertrok zonder commentaar uit het lokaal. Alleen Sirius bleef zitten. Nu waren ze met zijn drieën over in het lokaal. De twee keken ernstig. 'Wat is er aan de hand?' Vroeg Hermelien na een paar seconden. ' Nou…' Sirius wist niet echt wat hij moest zeggen en keek tops maar aan die het gelukkig van hem overnam. 'Ronald en Harry hebben ons verteld over wat er zich heeft afgespeeld vrijdag avond.' Leidde Tops in. 'Ja? En? Draco heeft ons toch niets aan gedaan? Hij heeft mij zelfs meerder malen gered. Hij heeft tijd gerekt en professor Perkamentus was overal toch van op de hoogte? Dat heeft Draco me zelf verteld.' Zei Hermelien aangerand. Ze was er ziek van dat iedereen Draco als de Bad Guy zag.

'Dat is het probleem.' Begon tops. 'We hebben zijn berichten nar jou opgevangen. En…' 'En wat?' Hermelien stond een beetje sacherijnig te kijken. 'En het klopt niet. Professor Perkamentus heeft nooit iets van Draco gehoord. Behalve dat lord voldemort zijn familie terroriseerde. Dat wisten wij ook. Maar dat Draco de opdracht had Harry uit te leveren was voor ons en ook voor professor Perkamentus totaal onbekend. En er hebben dooddoeners getuigd dat Draco informatie door speelde. Informatie die waarschijnlijk…' 'Bij mij vandaag kwam.'Maakte Hermelien af. 'Ja...' Zei Sirius zacht. Hermelien schoot in de verdediging. 'Maar hij KON geen dooddoener zijn! Hij was nog niet eens zestien! ' 'Hoe weet jij dat voldemort alleen volgelingen die ouder dan zestien zijn toestaat?' Merkte Sirius een verontwaardigd op.

Hermelien had het met Draco wel eens over zijn familie en voldemort Enso gehad maar dat had ze expres op verzoek van Draco zelf niet aan iemand anders verteld. Ze wist dat Draco wat dat betreft thuis problemen had. En dat hij het daar erg moeilijk mee had. Maar dat zou niemand begrijpen.

'Je bedoel dat je WIST wat er bij Draco thuis aan de hand was.' Zei Tops zwaar kwaad/bezorgd. 'Waarom heb je dat aan niemand verteld?!?!? En wat heb je HÉM verteld?' 'Ten eerste, Draco vroeg me omdat niet te doen. Hij had gelijk jullie zouden het toch niet begrijpen. En ten tweede ook al zou ik hem iets verteld hebben zou hij dat nooit gebruiken om voldemort te helpen. EN HIJ WAS GÉÉN DOODOENER! ' Zei Hermelien ontstemd. 'GODVER^&$#( HERMELIEN!' Zei Sirius kwaad met een verharde stem. 'HOE KON JE ZO LOMP ZIJN?' 'Rustig Sirius.' Bedaarde Tops. 'Hermelien hoe weet je zo zeker dat Draco niet loog tegen je? Dat hij echt geen dooddoener is?' zei ze rustig. Hermelien had het nooit echt zeker geweten. Ze WILDE het gewoon niet geloven. Ze kon echter ook geen bewijs geven Draco had nooit met zoveel woorden gezegd dat hij het niet was. Alleen dat hij er niets van WILDE weten. 'Ik, ik weet het niet zeker…' Zei ze zacht.

Tops legde een hand op haar schouder. 'Hermelien.' tops zuchtte even.'Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen. Maar toen Draco naar het ziekenhuis werd gebracht.' Tops slikte. 'Hij moest verbonden worden en toen zijn blouse werd uitgedaan werd het duidelijk dat hij wel degelijk het Duistere Teken droeg.' 'Hermelien voelde haar lichaam verslappen. Ze ging op de dichts bijzijnde stoel zitten en leunde met de arm de haar hoofd ondersteunde op de tafel.'Maar, mmaar.' Hermelien keek niets ziend voor zich uit. Ze had nog nooit echt naar Draco's arm gekeken. Waarom zou ze? Ze vertrouwde hem blindelings? Maar waarom eigenlijk? Omdat hij zei:, "Ik schiet mezelf liever door mijn kop dan dat ik jou iets laat over komen."? Had ze zichzelf laten bespelen of heeft Draco gewoon een goed toneel spel bij de dooddoeners weg gezet? Ze wist het niet en ze was ook niet van plan een oordeel te vellen voor Draco bij bewustzijn kwam.

'Gaat het?' Vroeg tops. 'Ja tuurlijk.' Zei Hermelien gekalmeerd. 'Je blijft er redelijk rustig onder.' Zei Sirius verontwaardigd. 'Doe niet zo paranoïde Sirius.' Zei Tops. 'Ze is vijftien jaar, ze heeft hem toch nooit zonder shirt gezien?' zei Tops met haar blik nu naar Sirius gedraaid. 'Uhm…' Hermelien keek naar de grond. De twee keken haar met groten ogen aan. 'Chill,' kalmeerde Hermelien. 'Er is niets gebeurd of zo!' Lachte ze. 'We waren gewoon aan het liggen op het gras.' De ogen werden een maat groter. 'NAAST elkaar. Het lag alleen op zijn arm.' Lachte Hermelien iets harder. De twee waren nog niet gerust gesteld. 'Hij had last van zijn schouders en ik masseerde hem even, MEER NIET!' Hermelien lachte zich dood om de twee koppen. Sirius en tops begonnen nu ook een klein beetje te lachen. 'Ja, lach jij maar kleintje.' Pestte Sirius met lichtelijk samen getrokken ogen.

Harry en Ronald kwamen binnen lopen. 'Man, waar denken jullie aan. ik ben vijftien en hij is…' Hermelien minderde met lachen. Ze wist eigenlijk bijna alles van hem maar ze wist niet hoe oud hij precies was. Waneer hij jarig was bijvoorbeeld. Het was nu ongeveer midden 2009, Zij was uit eind 1993 maar hij uit, Uhmmm… iets van begin/midden 92 of zo. Dat zou betekenen dat hij bijna of al zeventien zou zijn. 'Zeventien…' 'Wat is Draco al volwassen?' Vroeg Tops. 'Ik denk het.' 'En WAT hebben jullie precies gedaan?'vroeg Ronald. 'Wil je dat echt weten?' Plaagde Hermelien. 'Is dat niet strafbaar?' Vroeg Harry droog. 'Ik weet niet. Tops is zoenen met een meerder jarige strafbaar?' Vroeg Hermelien extra hard zodat Ronald gerust gesteld werd. 'Niet grappig…' Ronald was zich net de pleuris geschrokken en kon hier niet om lachen. 'Maar hoe gaat het nu verder?' Vroeg hij serieus.

'Op dit moment, proberen we uit te vinden of de doorgespeelde informatie klopt of dat het gewoon verzonnen was.' Zei Sirius toen hij gestopt was met lachen. 'Draco kennende heeft hij informatie doorgespeeld die op zich wel waar is maar alleen of vooral nutteloos.' Zei Hermelien. 'Laten we dat maar hopen,' Zuchtte Sirius. Toen hoorde Hermelien een bekende stem vlak achter zich. 'GRIFFEL!' Het was Draco. Tenminste dat dacht ze. Het klonk of er niets met hem aan de hand was de stem had zelfs een sarcastisch/spottend ondertoontje. Hermelien keek om. Maar er stond niemand achter haar. 'Wat is er?' vroeg Tops. 'Niks, Ik moet het me verbeeld hebben. Ik hallucineer gewoon denk ik.' Antwoordde ze.

* Insinueerde = doelen op

.