Nieuw hoofdstuk! En het is een lange (een HELE lange voor MIJN doen) dus je zult er wel eventjes de tijd voor moeten nemen!

Veel dank aan mijn trouwe reviewers: Lilyloena, Luutje19, Ezzie-Ta en (ook wel Skye. Wizard en Emma. Collins ) ((Het lijstje wordt langer, I LUV 2 write 4 U!))

Green.

Code blauw

POV Emelie

Die zaterdagavond staan bijna alle dooddoeners net buiten de poort van het hoofdkwartier, velen hebben hun eigen bezems bij zich.

Degenen die dat niet hebben krijgen een bezem van Draco, die bezemjongen is geworden aangezien hij niet meegaat, dat hoeft ook niet aangezien het hele plan al is uitgestippeld en we al genoeg mensen hebben.

"Hier" Draco drukt me een bezem in de hand aangezien ik mijn eigen bezem op Zweinstein heb laten liggen, al mijn bezittingen zijn na mijn vertrek in beslag genomen door het ministerie, maar ik krijg ze wel terug.

Ook Severus is zijn bezittingen kwijt, voorlopig aangezien er een plan is de minister om te brengen, dan wordt een van de dooddoeners minister en die geeft ons onze eigendommen weer terug. Het is allemaal heel simpel, koek en ei.

Maar dat is nu niet van belang, nu gaan we beginnen met operatie onderschep Potter. Die naam heb ik er even voor de lol aan gegeven, het komt erop neer dat we de beschermingsbrigade van Potter moeten uitschakelen en de jongen zelf aan Voldemort moeten overlaten.

We zijn ongeveer met zijn dertigen, dat moet genoeg zijn want Severus heeft gezegd dat de orde niet zo groot is. We zijn bijna klaar voor vertrek, Severus komt naast me staan en buigt zich naar me toe.

"Zorg dat ze Potter laten gaan, doe het ongemerkt." fluistert hij in mijn oor, ik verwijd mijn ogen en draai mijn hoofd naar hem toe. Maar mijn neef staat al weer wat om zich heen te staren met zijn bezem in zijn hand, zijn gezicht emotieloos, wat ben ik toch jaloers dat ik dat niet kan.

Ik probeer uit alle macht tegen te gaan dat er een enorme glimlach van oor tot oor op mijn gezicht komt, want het blijkt dat ik het al die tijd mis had. Severus is nog een van de goeden, tenminste, dat houd ik mezelf nu voor. Hoe kan het niet zo zijn?

Hij bedriegt niet mij maar de dooddoeners, die vraag heeft door mijn hoofd gespookt, maar ik heb er nooit gehoor aan gegeven. Mijn neef is mijn neef, en is nooit anders geweest.

Er zijn wel van die dingen die ik nog uitzoeken moet, zoals waarom hij in godsnaam Perkamentus heeft vermoord. Maar mag ik niet eens blij zijn? Die andere dingen komen later, nu eerst verder met operatie 'zorg dat ze Potter niet te pakken krijgen'.

Ik moet echt eens betere namen gaan verzinnen, iets als 'code blauw', haha, dat klinkt goed. Voor me stijgen de eerste dooddoeners op, onder leiding van Bellatrix, en ze vliegen in een soort van V-formatie.

Ik sluit achteraan aan en vlieg net achter Severus, die zo te zien erg goed kan vliegen, iets wat je niet van het hoofd van Zwadderich verwacht natuurlijk.

De in zwart gehulde groep vliegt hoog boven de wolken naar bestemming, een heel eind verderop, Klein Zanikem. Bellatrix heeft gister gezegd dat dat een bekakte dreuzelwijk is, het had Severus niet verbaasd dat de beroemde, arrogante Potter in zo'n wijk woonde.

Hij had toen al snerend tegen Bellatrix gezegd dat ze de dingen een beetje laat te weten was gekomen, ook vroeg hij of ze echt achterlijk was of dat ze alleen zo deed.

Bellatrix had hem, nadat hij haar zo beledigd had, alleen een woedende blik geschonken en daarna had ze de kamer verlaten. Ik kijk naar beneden, tussen de wolken door zijn huizen te zien en ik denk dat we er bijna zijn.

Een voor een worden de dooddoeners die voor me vliegen onzichtbaar, precies volgens afspraak. We zullen een grote kring vormen boven de plek vanaf waar de Orde van de Feniks de jongen gaan vervoeren, als ze dan opstijgen vliegen ze recht in de val, dan zijn ze omsingeld.

Ik pak mijn toverstok uit mijn mantel, "Conjurus Inimicum", ook ik ben nu onzichtbaar. We dalen en maken een kring boven een van de huizen in de wijk, ik zie dat Bellatrix geen woord gelogen heeft, wat een rijkeluiswijkje zeg!

We zien onder ons een aantal mensen uit het huis komen, ik kan ze niet allemaal onderscheiden, vanaf hier lijken de meesten zoveel op elkaar. Wat raar, want zo hoog vliegen wij nou ook weer niet.

Beneden ons stijgen ze op, temidden van de cirkel zijn ze nu, weer precies volgens plan. En nu allemaal zichtbaar worden en dan zijn ze omsingeld. "Conjura Umicum" terwijl iedereen zichtbaar wordt zie ik dat ik het zo mis nog niet had.

Op een motor, twee terzielers, en een stuk of drie bezems zitten in totaal vijf Harry Potters, een valstrik! Want je weet niet welke de echte is, je weet niet waar de echte zit.

Je zou denken dat de echte Harry op een van de bezems zit, maar volgens mij is dat niet waar. Als ik nou de motor volg, doen minder anderen dat.

Dus terwijl er een aantal gaten in de cirkel ontstaan gaan alle Harry Potters samen met hun begeleiders een andere kant op. Een van de begeleiders is Dwaaloog Dolleman, ik heb gehoord dat hij hun beste schakel is, ik zie de meeste van de dooddoeners dan ook de Harry met Dolleman volgen.

Ik zou meteen zeggen dat dat natuurlijk een val is, maar aangezien ik voolgens mij aan de kant van Potter sta zeg ik het niet en volg ik gewoon de motor.

Het lijkt zo logisch dat Potter op de motor zit, omdat voertuig dat maar een keer is vertegenwoordigd in de hele groep, maar daarom volgen ze de motor juist Níét.

En als je heel goed kijkt, zie je zijn uil een beetje heen en weer trippelen in zijn kooi. Op een terzieler, die net wegvloog, zat ook een Harry met een uil, maar die uil bewoog niet.

Het moet wel een nep uil geweest zijn. Alleen de dooddoeners zijn zo stom dat te zien, en dat is maar goed ook! Maar vijf Harry Potters, dat kan maar op twee manieren…

ten eerste door er vier transformagiërs bij te halen en ten tweede door simpelweg wisseldrank te gebruiken. Dat eerste zal het wel niet zijn want Nymphadora Tonks, een transformagiër, was gewoon een van de begeleiders.

En transformagiërs zijn erg zeldzaam. Dus als ik het goed heb hebben ze wisseldrank gebruikt, slimme truc. De motor voor mij versnelt wat, ik hou hem makkelijk bij aangezien ik goed kan vliegen, en daarna duikt de motor naar beneden.

De dooddoener voor mij had net namelijk een spreuk afgevuurd, en die had de reus van een bestuurder van de motor op een haar na gemist. Het was die halfreus die als terreinknecht op Zweinstein werkte, Hagrid.

Ik kijk om me heen, behalve degene voor mij is er geen andere dooddoener te bekennen. Ik richt mijn toverstok naar de dooddoener en ben van plan hem te vervloeken, maar op dat moment wijst de Harry Potter die in het zijspan van de motor zit met zijn stok op mij.

"Expelliarmus!" schreeuwt hij en mijn stok vliegt uit mijn hand, die ben ik dus kwijt. Zacht vloek ik terwijl ik vooruit schiet naar de dooddoener voor mij, dan moet het maar op een andere manier.

"Hij is het! Hij is de echte Harry potter" schreeuwt de dooddoener. Slim van Potter om dan net zijn meest gebruikte spreuk te gebruiken, had hij nou echt niet door dat hij juist niet herkent moest worden?!

Op dat moment worden ik en de dooddoener naast mij, wiens toverstok ik van plan was af te pakken, aan de kant geblazen.

Snel grijp ik de stok van mijn buurman en geef hem een trap, hij tuimelt van zijn bezem af en valt in het diepe. Ondertussen was Voldemort op zijn bezem in zicht gekomen en hij vuurde nu verwoed verschillende vloeken af op de echte Harry Potter.

"Stupefy" schreeuwt de Heer van het Duister en de motor duikt weg. Ik zie de kooi met de uil van Harry naar beneden vallen en duik, na een lange spurt naar beneden te hebben gemaakt vang ik de kooi behendig op.

De uil is verlamd, dat fix ik later wel. Een heel eind verderop, en ook een stuk hoger, zie ik dat Voldemort nog steeds achter Harry aan zit. Dan stopt de leider van de dooddoeners en schreeuwt hij uit pure woede, de motor vliegt gewoon door.

Voldemort vuurt nog een aantal spreuken af en ik zie een schild oplichten, daar kan hij dus mooi niet doorheen. Voldemort verdwijselt om zijn woede ergens anders te laten botvieren en ik vlieg verder naar het schild.

Het schild dat je van ver nauwelijks kan zien is van dichtbij duidelijk zichtbaar, het is een licht doorzichtige waas die als een koepel over een, zo te zien, best groot gebied heen staat.

Ik zie beneden het puin van de motor liggen en ik duik langs de koepel naar beneden, het zijn alleen resten van de motor. Van de halfreus en Harry Potter is niets te bekennen.

Er brandt licht in een huisje verderop onder de koepel, daar moeten ze zijn. Maar hoe werkt dit schild? Weert het iedereen die het duistere teken draagt af? Vast niet, Voldemort kwam er ook niet doorheen, en voor zover ik weet draagt die zijn eigen teken niet.

Misschien laat het 'slechterikken' niet door, zou ik er dan doorheen kunnen? Ik denk wel dat Harry zijn uil terug wil, voorzichtig steek ik mijn arm uit, hij raakt net het schild net niet.

Bang ben ik dat mijn hand er af gaat of verbrandt zodra ik mijn hand door het schild steek. Wat ben ik toch weer een bangerik, snel strek ik mijn arm, mijn hand is nu achter het schild en... Ik heb mijn hand nog!

Ik ga erdoorheen, ik heb veel gedaan, maar dat valt blijkbaar niet onder de noemer 'slecht'. Wanneer ik bij het huisje ben aangekomen stap ik van mijn bezem af.

"Finite Incantatem" de uil begint te kwetteren en beweegt onrustig wanneer hij me ziet. Ik voel aan de deurknop, natuurlijk, op slot.

Met mijn toverstok op het slot gericht fluister is "Alohomora". Klik klinkt het, nu is de deur van het slot. Langzaam open ik de deur, verwachtend dat er iemand achter staat die me meteen aanvalt, met mijn toverstok voor me uit.

"Hedwig? Hedwig!" Harry komt de gang oplopen, hij heeft het geluid van zijn uil gehoord, en zijn hand gaat meteen naar zijn zak, hij heeft net zoals zijn uil mijn aanwezigheid opgemerkt.

Alleen hij heeft zijn toverstok niet en rent schreeuwend terug. "Dooddoeners!" schreeuwt hij.

Ik zucht "geen dooddoeners, maar dooddoener Harry. En trouwens, ik ben het maar! Maar… oké oké, ik snap het. Oeh, ik ben een dooddoener. Richt je toverstok maar, als je hem vinden kan dan. Ik kom alleen maar je uil brengen, hij viel!" Zeg ik, en ik loop verder naar de deuropening waar Harry net uit kwam en even daarna weer in spurtte.

In de kamer zijn vier mensen, nou eigenlijk drie mensen en Hagrid. Naast Harry en Hagrid zijn er nog een man en een vrouw in de kamer, de vrouw is… Bellatrix!

Ze richt met een argwanend gezicht haar toverstok op mij, evenals de man van wie ik aanneem dat hij haar echtgenoot is. Weer zucht ik, ik ben de grote boze dooddoener, ik grinnik in mezelf vanwege hun reactie, al begrijp ik het wel.

Ik doe de kap van mijn mantel af, en onthul daarmee mezelf. "Emelie!" zegt Harry. "Had je me niet herkent dan?" vraag ik, en ik grinnik weer.

"Wie ben je, en hoe ben je door het schild gekomen!" schreeuwt de man, zijn blonde haar met zijn niet-toverstok hand uit zijn gezicht vegend.

"Oh, Ik ben Emelie Prins, en ik vloog door het schild heen" zeg ik na eerst voorzichtig te zijn geweest voor het geval het schild me vermoorden zou. Maar dat voeg ik er niet aan toe, ik heb mijn trots nog, dat hebben alle Zwadderaars.

De mond van Bellatrix valt open. "Je vloog er zo doorheen?" vraagt ze, ik knik. "Maar Bellatrix, was jij niet een andere kant op gesjeesd? Is dit je man?" vraag ik haar.

Het lijkt alsof de vrouw boos gaat worden, maar als ze haar mond open doet begint ze keihard te lachen. "Ik ben Bellatrix niet" zegt ze, ondertussen gierend van het lachen, bijna valt ze zelfs op de grond.

Ik kijk vragend naar Harry, Hagrid is ondertussen iets naar voren gekomen en ook hij kijkt nogal achterdochtig. "Bellatrix is haar oudere zus" deelt Harry mede, en nu zie ik het.

Het haar van de vrouw is donkerbruin in de plaats van het zwarte haar van haar Bellatrix, en haar ogen zijn groter en vriendelijker.

"Als het schild je door liet, moet je aan onze kant staan" zegt de man die langzaam zijn toverstok laat zakken. "Of jullie schild werkt niet" grap ik, en ik zie Harry grinniken.

Ik loop naar voren en duw Harry de kooi in handen, daarna draai ik me om en loop naar de deuropening. "Sorry, maar ik moet gaan" ik wil verder lopen.

"Maar je hebt nog niet verteld waarom je hebt gelogen!" zegt Harry, ik draai me om. "Gelogen?". "Over dat je neef niet de halfbloedprins was, dat was hij namelijk wel!" zegt hij, ik kijk naar de grond.

Ik had gelogen om Severus te beschermen, maar ik heb geen tijd om het uit te leggen. "Het spijt me" zeg ik "ik vertel het een andere keer nog wel". "Ben je het nichtje van Severus Sneep?" vraagt het zusje van Bellatrix verbaasd.

Ik zucht en schenk haar een half boze blik, ze ziet wel dat het fake is. "Ga mij nou geen Sneep noemen, want ik lijk minder op mijn neef dan jij op je zus.

Zeg tegen niemand dat je me gezien hebt, sloop mijn dekmantel niet, anders ben ik nog niet jarig. Trouwens, ik heb geen verschrikkelijk grote haakneus!" een van mijn mondhoeken gaat omhoog tot een schuine glimlach terwijl ik het huis weer uitloop en mijn bezem pak. Snel vlieg ik tot buiten het schild en verdwijnsel ik naar het Hoofdkwartier.

En krijg ik, na zo'n lang stuk (zucht, EIN-DE-LIJK af) ook (leuke) reviews met wat jullie ervan vonden? Is het hopelijk wel waard!