Sorry voor de, een beetje, late update! Ik had het weer eens druk. Hier een nieuw hoofdstuk!

Van Detta? Nee Tonks

POV Emelie

Weer landt ik voor het grote gebouw, het Hoofdkwartier. Ik loop naar de deur en klop aan, even later gaat de deur voorzichtig op een kier en zie ik Wormstaart naar buiten kijken.

Wanneer hij mij ziet opent hij de deur volledig en laat me binnen, na mijn binnenkomst wordt de deur weer gesloten. "Juffrouw Prins, welkom terug!" zegt hij en hij maakt een buiging.

Ik loop door naar de woonkamer, en ik zie Bellatrix, Severus, Draco en nog twee anderen zitten. Severus kijkt enorm opgelucht wanneer ik binnenloop, hij had denk ik verwacht dat ik was neergehaald.

"Emelie" zegt Bellatrix blij, wat doet ze toch weer kinderachtig. "De Heer van het Duister zei dat hij jou en Donders per ongeluk van jullie bezems geblazen had" zegt Draco nonchalant.

Zo heette de andere dooddoener dus, Donders. "Donders is wel degelijk van zijn bezem geblazen" zeg ik en ik loop de kamer weer uit, teveel aandacht.

Ik loop de trap op naar de eerste verdieping en wanneer ik links af wil slaan wordt mijn arm vast gepakt. Verschrikt draai ik me om en kijk recht in de ogen van Severus, opgelucht haal ik adem. Severus trekt me mee de rechterkant uit, en we gaan een van de vele deuren binnen.

De kamer is heel donker, bijna helemaal zwart, op het donkergroene bed na. Mijn neef heeft het zo te zien zelf versiert hier, naar mijn smaak een beetje te donker. Severus pakt zijn toverstok en fluistert verschillende spreuken die alles afsluiten, zorgen dat er niemand meeluistert etc.

Wanneer hij klaar is stopt hij de stok weer terug in de zak van zijn gewaad en draait hij zich naar me om. "Wat is er gebeurt?" vraagt hij, terwijl hij naar een zwarte, leren stoel loopt en gaat zitten.

"Nou, ik volgde de echte Harry Potter samen met Donders, alleen ik had toen door dat het de echte was" antwoord ik ondertussen dat ik plaats neem op de bank tegenover Severus.

"Heeft Potter het gered?" werkt hij zijn lijstje vragen af. "Ja, ik heb zelfs nog gezellig een praatje gemaakt met hem en met van Detta" zeg ik zogenaamd vrolijk. Hij kijkt me niet begrijpend aan, waarom kijkt hij me niet begrijpend aan?!

"Bellatrix?". "Nee, het zusje van Bellatrix" zeg ik, mijn neef rolt met zijn ogen, iets wat hij niet vaak doet. "Die heet geen van Detta" zegt Severus, en er speelt een glimlach rond zijn lippen.

"Maar zo heet Bellatrix toch ook?". "Omdat de man van Bellatrix zo heet, haar zusje heet Andromeda Tonks, aangezien die getrouwd is met Ted Tonks" legt hij uit, ik knik begrijpend.

Dus die vrouw was de moeder van een van de begeleiders van de nep Potters geweest, dan moest ze zich wel zorgen om haar dochter hebben gemaakt. "Hoe ben je daar trouwens gekomen? Ik neem aan dat ze de nodige voorzorg getroffen hebben en een schild hebben geplaatst?" vraagt hij.

"Ik liep gewoon door het schild heen, want ik had Harry's uil. Voldemort had de uil met een 'Stupefy' spreuk uit zijn handen gekregen, de uil was verstijft. Harry had mij eerder ontwapend…

Dus ik heb hier de stok van Donders" ik haal de stok uit mijn gewaad en geef hem aan Severus. Die pakt hem aan en kijkt er even naar, daarna breekt hij hem en verbrandt hij hem met een simpele zwaai van zijn eigen toverstok.

"Waar is Donders? En hoe kom je aan zijn stok?" gaat Severus daarna verder met vragen. "Toen Vol-". "Sssst, je mag zijn naam niet uitspreken, dan zijn de bloedhonden hier zo, en ja ik weet dat ze aan onze kant staan. Maar het is gewoon verboden Zijn naam uit te spreken" nu is het mijn beurt om hem onbegrijpend aan te kijken.

"Ga verder met je zin, ik leg het daarna wel uit. Gebruik Zijn naam niet oké?" ik knik. "Ik zei dus: Toen Jeweetwel ons aan de kant blies pakte ik Donders' stok en trapte hem van zijn bezem, oké?" leg ik uit, ik zie dat Severus moeite heeft niet net als het zusje van Bellatrix in lachen uit te barsten.

Ik kijk hem verontwaardigd aan. "En nu: Bloedhonden?" nu wil ik antwoorden van mijn neef hebben, ik heb netjes geantwoord en hij heeft het beloofd! "De weerwolven, je kende Fenrir Vaalhaar toch wel?" vraagt hij.

Ik denk aan de behaarde man die met mij, Bellatrix en de andere dooddoeners meeliep naar de Noordertoren, op de avond van de dood van Perkamentus.

Bellatrix had hem bij zijn voornaam genoemd, Fenrir, hij is dus een weerwolf én dooddoener. Dat van Perkamentus trouwens moet ik nog steeds aan Severus vragen, ik zal zodirect mijn kans grijpen.

Ik knik als antwoord op de laatst gestelde vraag van mijn neef, dat ziet hij ook meteen als het teken om verder te gaan met vertellen. "Nou Fenrir is de leider van die bloedhonden. Daarmee proberen ze mensen van de orde op te rollen, die noemen Jeweetwel bij zijn voornaam".

Ik begrijp het, nog meer vijanden dus. "Severus?" vraag ik zacht, dit is mijn kans. Severus kijkt me aan "ja?" vraagt hij. "Waarom heb je-". "Perkamentus vermoord?" maakt hij mijn zin af, ik knik weer.

"Dat had je Perkamentus beter kunnen vragen, die was helemaal gek geworden. Alhoewel het wel een slimme truc was, hij was toch stervende" legt Severus uit, ik begrijp het weer eens niet.

"Draco had van Jeweetwel Perkamentus moeten vermoorden". Dat was waarom Draco er steeds slechter uit ging zien! Hij werd banger en banger voor zijn opdracht!

"Die had dat nooit gedurfd en Perkamentus was dus toch al stervende door omstandigheden. Dus zodat ik weer volledig vertrouwd zou worden door de dooddoeners kwam die zieke oude geest met het plan dat ik hem moest vermoorden, toen ik eenmaal had ingestemd was er geen weg meer terug" mijn neef kijkt naar de grond.

Het lijkt nu allemaal opgelost, bijna. "Severus, waarom stemde je in?" vraag ik, dat is het laatste wat ik wil weten, dan pas weet ik of ik mijn neef kan vertrouwen. En dan bedoel ik volledig. "Ik had hem beloofd ALLES te doen om bij de goede kant te komen".

En ik vertrouw hem, ook al weet ik dat hij dingen voor mij achterhoudt. Maar soms is het beter sommige dingen niet te weten, net zoals ik Severus nooit over mijn meester en mijn staf verteld heb. Everyone does have secrets.

Dat was het dan weer! Ik hoop dat jullie het een leuk hoofdstuk vonden, please review!