Rum-tum-tum, een hoofdstuk! Aan de korte kant, maar ik ben blij dat ik in deze drukke tijd nog iets heb kunnen uploaden! Thnx lieve reviewertjes!

Green.

En WEER een gevangene

POV Emelie

Wachten wachten wachten, en ondertussen Bellatrix gade slaan die onrustig heen en weer loopt.

Net had een van de dooddoeners geopperd dat er misschien wat met 'de Heer van het Duister' gebeurd was, en natuurlijk was Bellatrix weer uit haar slof geschoten en had hem een pets gegeven.

Hij mocht niet zo min denken over hun 'Heer', ik heb de kap van mijn mantel ondertussen afgedaan. Een van de dooddoeners loopt richting mij, ik ken diegene niet, of toch…

"Emelie! Jij ook hier?" Vallera McKansey doet ook haar kap af. Ik knik als antwoord en Vallera, mijn oude zwarte lessen lerares, kijkt me hooghartig aan. Momenteel heeft ze een beetje weg van Bellatrix.

"Je hebt vast net zoveel aanzien als de familie Malfidus, de derderangs dooddoeners, helemaal niks dus!" sist ze. "Sla niet zo'n toon tegen haar aan Vallera! Ze heeft meer aanzien dan jij in je stomme leventje zult krijgen, ze is het nichtje van Sneep. Je weet wel, die Perkamentus heeft vermoord!" schreeuwt Bellatrix, mij verdedigend.

Zo te zien mag ze Vallera niet, want de twee kijken elkaar venijnig aan. Vallera deinst met een 'sorry' achteruit, doet haar kap weer op, en draait zich om net op het moment dat het teken op ieders onderarm begint te branden. Dat is het teken waar iedereen op gewacht heeft, Bellatrix kijkt blij en verdwijnselt, en de rest volgt.

Knal! Ik kijk snel om me heen om de situatie in te schatten, het is een chaos van jewelste. De bruiloftsgasten hadden ons waarschijnlijk verwacht, want velen verdwijnselen weg met knallen en anderen rennen bang rond.

De dooddoeners blokkeren de uitgangen en het is net een kippenhok, overal hoor je gegil en het schreeuwen van spreuken. Behendig weer ik een 'Paralitis' af die op me afgevuurd was door een man met zijn rode haar gebonden in een veter, vast een Wemel.

Iets verderop zie ik Griffel, de Wemel uit mijn jaar en nog een roodharige jongen, ook een Wemel zo te zien. Ik kijk snel of ik Harry Potter zie, die ik dus moet beschermen omdat ik 'goed' ben, nou ja, ongeveer.

Maar de jongen is nergens te bekennen. Er klinken nog meer knallen, de eerste groep dooddoeners is ook gearriveerd, door alle mantels met kappen kan ik niet zien of Severus ertussen zit maar ik hoop van wel.

Op de vloer liggen verscheidene lichamen, sommige dood en andere kruipen voort om zo weg te komen, maar verders is de enorme feesttent zo goed als leeg, de rest is gevlucht.

"Dat was toch een leuk feestje!" zegt Bellatrix blij, ik rol met mijn ogen. De Van Detta loopt met een mes, waarop echte edelstenen zitten, rond en maakt de nog levende mensen af, ik vind het een verschikkelijk gezicht dus wend ik mijn blik af.

Wat Bellatrix doet maakt me misselijk, maar vooral wat de weerwolven doen geeft me een goede reden om over te geven. Ik hou mijn hand voor mijn mond om het tegen te houden terwijl ik wat naar het tentdoek staar, de weerwolven zijn aan het eten, en je snapt volgens mij wel WAT ze eten.

"Emelie" het horen van die vertrouwde stem doet mijn hart luchten, zorgen zinken weg als scheepjes in de oceaan en ik ben echt blij. Ik knuffel Severus uitbundig, we zijn er nog!

Allebei nog wel, mijn schietgebedje is verhoord! "Sev" zeg ik blij, maar ons onderonsje wordt al weer snel beëindigd. "Meekomen!" brult Fenrir en hij duwt een tegenstribbelende man voor zich uit.

Lachend breekt Fenrir zijn toverstok doormidden, de andere weerwolven lachen mee terwijl ze hun leider volgen. "Mogen we hem niet verslinden? Vers vlees!" zegt een van de weerwolven.

"Nee, hij is een gevangene!" brult Fenrir, en ze lopen met zijn allen de tent uit. Ze gaan waarschijnlijk de man naar het Hoofdkwartier brengen en zich daarna terugtrekken in de bossen rondom het grote gebouw, de kelder krijgt er een nieuwe bewoner bij.

Alle dooddoeners, die in tegenstelling tot de weerwolven allemaal kunnen toveren, verdwijnselen terug naar het Hoofdkwartier. Voldemort zal wel allang al terug zijn, en hij zal blij zijn te horen dat we het goed hebben gedaan, het boeit me niet.

Al waar ik momenteel aan denk is dat er misschien nog een kans is dat ik naar Zweinstein terug mag gaan. Nu zijn de dooddoeners namelijk aan de macht, Jeegers wordt Minister. Maar professor Anderling is het schoolhoofd nu, mag ik dan wel naar Zweinstein?

Verwijt iedereen mij er dan niet van een dooddoener te zijn? Zullen ze me niet aanvallen? Ik weet het niet. Bij het hoofdkwartier aangekomen loop ik direct door naar mij kamer, en ik plof neer op mijn bed.

"Hoe ging het?" vraagt Draco, hij zit wat verveeld op zijn bed. "Goed, de minister is dood en er zit er weer een beneden in de kelder" mompel ik, hij ziet waarschijnlijk dat ik er niet over praten wil want hij veranderd onmiddellijk van onderwerp.

"We kunnen weer naar Zweinstein" zegt hij blij, blijkbaar wil hij dat net zo graag als ik. "Echt?!" vraag ik en ik kijk hem met grote ogen aan. "Weet je dat niet? Sneep wordt schoolhoofd!" vertelt hij. Wat!? Severus, schoolhoofd? Dus het staat vast, ik kan naar Zweinstein!

reviews?