Tikke-Takke-Tik
POV Emelie
Tik tik tik iedereen aan de afdelingstafel kijkt Draco geïrriteerd aan. Tik tik tik gaat zijn vork weer op de rand van zijn bord, Patty stoot hem aan met haar elleboog.
Draco kijkt op, ook mensen uit andere afdelingen kijken inmiddels naar hem, en hij beseft dat hij de aandacht naar zich toe getrokken heeft. Mensen zijn onder het eten nog steeds stil, logisch, zo onder het toeziend oog van de Kragge's.
Ik zucht en kijk naar de oppertafel, gisteren waren er alleen de twee Kragge's, maar nu zitten bijna alle leraren weer op hun plek. Natuurlijk is de lerares dreuzelkunde er niet, die is dood.
Professor Anderling lijkt niet in een goede bui te zijn en ze houdt nauwlettend in de gaten wat de Kragge's doen, niet blij en achterdochtig zijn zijn niet echt eigenschappen waarvan je zou zeggen 'die horen bij haar'. Alhoewel je ongelukkig zijn ook niet tot de kenmerken van Draco rekent, hij is het toch.
Hij staart nu naar zijn bord met eten alsof hij als hij het opeet nog ongelukkiger wordt. Ik prik wat met mijn vork in mijn geklutste ei, en staar wat om me heen, ik heb niet echt trek.
Ik heb nergens trek in, in het dooddoener zijn, in een wereld in handen van de dooddoeners, waarom is het mijn leven dat telkens ondersteboven staat? Waarom is het lot mij niet goedgezind?
"Emelie, ik vroeg wat" ik kijk op. Zijn helderblauwe ogen kijken mij vragend aan, alsof hij op een antwoord wacht. "Wat?" vraag ik, niet wetend wat de vraag was, en dus ook niet in staat een antwoord te geven.
"Of je zo even meeloopt" zegt hij zacht. Met hem meelopen? "Waarheen?" vraag ik weer. "Ik wil even met je pra-.." Tik tik tik iedereen staat meteen als één man op want dit keer is het niet Draco die irritant op zijn bord zit te tikken maar de mannelijke Kragge die drie keer met zijn stok op de grond tikte ten teken dat iedereen op moest staan.
"Twee aan twee naar jullie lessen!" brult hij, iedereen doet wat hij zegt. Ik loop naast Draco naar Zwarte kunsten, verweer is het nu namelijk niet meer.
Draco kijkt wat onbeholpen naar de grond, van ons onderonsje is namelijk niets gekomen, en als hij iets privé wil zeggen kan dat niet vanwege de menigte om ons heen.
Wanneer we in het lokaal zijn neem ik plaats naast Draco en we staren stil wat vooruit, deze les wordt gegeven door Amycus Kragge, van de Kraggetweeling. Zijn naam staat namelijk met hanenpoten op het bord geschreven.
Met een klap sluit hij de deur, en loopt met schrede passen naar voren. Daar gekomen draait hij zich om en kijkt ons allemaal doordringend aan, we hebben les met de Griffoendors. Je hoort Simon Filister, een Griffoendor, geschokt naar adem happen.
Amycus grinnikt en geeft de jongen een sinistere grijns, daarna haalt hij zijn toverstok uit de zak van zijn gewaad. "Crucio!" hij wijst op Simon, die het uitschreeuwt van pijn.
Hij valt van zijn stoel en kronkelt rond op de vloer, nog steeds schreeuwend. Wanneer de leraar beslist dat het genoeg is stopt hij zijn stok weer weg, hij loopt naar zijn bureau en doet alsof er niks gebeurt is.
Marcel Lubbermans wil zijn vriend overeind helpen, maar na een doordringende blik van Amycus veranderd hij van gedachte. "Wie wil even duelleren? Niemand? Jij, hier komen" hij wijst naar mij.
Langzaam sta ik op en ik loop naar hem toe. "Ah, Emelie Sneep is het niet?" zegt hij, ik schudt mijn hoofd. "Emelie Prins meneer" wat een oen, alleen omdat ik het nichtje van Severus ben heb ik niet meteen dezelfde achternaam!
Ik heb geen haakneus.. en oom Thomas was trouwens een dreuzel, en ik ben volbloed, dus ik kan never een Sneep zijn. "Sorry" zegt hij quasi verontschuldigend. "Jij, ook hier!" en hij wijst naar Draco. Die komt overeind en strompeld naar voren, hij lijkt er helemaal geen zin in te hebben.