Tadaaaa, een nieuw hoofdstukkie, for all of you guys!
Ik hoop dat het in de smaak valt!
Green.
De Kamer van Hoge Nood
POV Emelie
Een deur… maar die was er net nog niet! Ik kijk ernaar, net was dit alleen nog maar een doodnormale muur! Het was een doodlopende gang! Heb ik me dat verbeeld?
Was die enorme, bruine deur al die tijd al hier? Terwijl ik mijmerend heen en weer liep voor de muur, kan er toch niet zomaar een deur verschenen zijn!?
Trouwens, wat zal er achter die deur zijn? Verlossing, waar ik net om vroeg? Ik besluit dat ik naar binnen ga, alleen even een kijkje nemen, daarna meteen weer weg.
Want zomaar verschijnende deuren zijn ongeveer hetzelfde als een zomaar verschijnende ingang van de geheime kamer, slecht. Voorzichtig doe ik de deur open, en ik kijk naar binnen.
Twee gezichten draaien zich verschrikt naar me toe, tegelijkertijd pakken ze hun toverstokken en richten die op mij. En ik doe het domste wat ik maar kan doen, ik loop naar binnen en sluit de deur.
"Wat doe je hier?" sist Ginny Wemel, het zusje van de beste vriend van Harry Potter. De jongen die tegenover haar zit kijkt van de een naar de ander, het is Marcel Lubbermans.
"Wat doen jullie hier?" stel ik mijn tegenvraag. Ginny lijkt te twijfelen over wat ze moet zeggen dus neem ik het woord maar weer.
"Ik kom in vrede hoor, ik zocht een plek om niet geconfronteerd te hoeven worden met die hel hier. Ik wil dit evenmin als jullie. EN.. ik heb een gruwelijke hekel aan de Kragge's" zeg ik, wetend dat het Ginny's en Marcel's bedoeling was niet gevonden te worden.
Voor Marcel is dit genoeg, hij laat zijn toverstok zakken, maar bergt hem niet op. Ginny daarentegen kijkt me bits aan en wijst nog steeds met haar stok naar me. Zuchtend pak ik mijn eigen toverstok en gooi die naar haar toe, behendig vangt ze hem op.
"En wil je me nu alsjeblieft niet vermoordden?" vraag ik. Ginny ploft weer neer op de bank tegenover die van Marcel, ik kijk rond. Het lijkt wel een slaapkamer, want in de hoek staat een stapelbed, zouden Ginny en Marcel hier slapen?
"Waarom zijn jullie hier?" vraag ik weer, nu aardiger. "We worden vermoord zodra we hier uit komen" zegt Marcel, Ginny kijkt hem boos aan. "Ze is een dooddoener, net als de Kragges" sist ze tegen Marcel.
"Correctie" zeg ik "niet 'net als', zij werden het uit eigen wil. Ik deed het omdat mijn neef anders niet meer spionnetje kon spelen, we zouden beiden zijn vermoord". Ginny kijkt me met grote ogen aan, net als Marcel.
Ginny heb ik al een tijdje niet meer gezien, ongeveer een maand geleden verdween ze. Marcel was vandaag nog bij kruidenkunde. De jongste wemel ziet er verschrikkelijk uit, ze is helemaal uitgemergeld, alsof ze al een tijdje geen eten heeft gehad, ik kijk haar geschokt aan.
"Ginny, wat is er aan de gebeurd?" vraag ik. "Er.. is hier geen eten, en als ik hier naar buiten loop vinden de Kragges me en martelen ze me voordat ze me vermoordden" fluistert ze en ze kijkt naar de grond.
"Ik bracht Ginny water, dat was het enige wat ik mee kon smokkelen, omdat dat toegestaan is in lessen was het niet zo raar" vertelde Marcel. "Maar vandaag, na Kruidenkunde, ving ik een gesprek op van de Kragges dat ze dachten dat ik wist waar Harry was.
Ze wouden me martelen tot de dood als het moest. En nu zit ik hier ook. Ik heb niemand verteld over Ginny, dus niemand kan ons eten en drinken brengen…".
Mijn mond was middenin zijn verhaal opengevallen, ik kan het niet geloven. "Zal ik dan eten voor jullie halen?" vroeg ik. "Graag" ze Ginny. "Eeehm.. Ginny? Ik heb daarbij wel mijn stok nodig.." mompelde ik.
"Hoe kunnen we je vertrouwen, hoe weten we zeker dat je niet naar Sneep gaat?". Ik denk na. "Vertrouw me, ik kom niet in de buurt van de Kragges, die nu bij Severus zijn" zei ik. Ginny aarzelde maar gaf me toch mijn toverstok, die ik opborg ik de mouw van mijn gewaad.
Ik sta op en loop naar de deur, vlak voordat ik die open draai ik me om. "Waar zijn we eigenlijk?" vraag ik. "De Kamer van Hoge Nood" zegt Marcel. Ik open de deur, kijk of ik niemand zie en loop naar buiten.
Wanneer de deur dichtvalt verdwijnt hij, dus ik had gelijk. Ik loop richting de keukens. Ginny zei dat het 'De Kamer van Hoge Nood' heette, hij verschijnt dus wanneer er Hoge Nood is.
Ik kietel de peer en de deur naar de keukens opent zich. Een stuk of twintig huiselven komen op me afgelopen om te vragen wat ik wil. Ik denk weer na, Ginny heeft al een maand geen eten gehad, ik moet dus veel meenemen.
"Eeeehm, ik wil een hele kip, goed gekruid. Vier flessen cola, twee kannen Pompoensap. Twee familiepakken smekkies in alle smaken. Aardappels en verschillende groenten, een pot jus, biefstuk, drie grote bakken met pudding.
En als laatste een enorme mand met fruit" de elven kijken me verbijsterd aan maar doen toch wat ik gevraagd heb. Na tien minuten zijn ze klaar en staat er een enorme tafel vol met alles wat ik gevraagd heb.
Ik verklein alles en vul mijn zakken, ik hoop vurig dat niemand me gaat vragen mijn zakken te legen. Dan ben ik er gloeiend bij! "Als iemand vraagt of iemand hier geweest is, zeggen jullie nee.
Als iemand ook maar iets vraagt met betrekking tot mij, dek me!" beveel ik de elven voordat ik de keuken verlaat en terug ga naar de zevende verdieping, waar de Kamer van Hoge Nood is.
Ik kom weer bij de muur, ik denk aan een deur maar hij verschijnt niet. Ik trap boos tegen de muur, om vervolgens vloekend op en neer te springen met mijn voet in mijn handen. "Emelie?"
Cliffhanger he? Sorry.. ik krijg wel een review he? Vertel maar wie jij denkt die Emelie's naam zei. Kijken of iemand het goed heeft!
