Omdat jullie zulke schatten zijn heb ik heel hard gewerkt! En dus is hier NOG EEN chapter!

Green.

Villa, Villa, Villa

POV Emelie

"Wauw! Severus, dit is echt supermooi!" gil ik vol verbazing, terwijl ik kijk naar de enorme villa voor me. We zijn via de haard van Odius en Oorlof naar een haard in de stad tien kilometer verderop gegaan.

De haard van deze witte villa staat niet verbonden met het haardnetwerk. Vanaf het stadje moesten we met de auto hierheen, wat blijkt, Severus kan autorijden!

Ik dacht dat hij wat tegen dreuzels had… Maar hij heeft dus gewoon een rijbewijs! Ik vind het vaag. "Waarom woon je hier niet?" vraag ik. "Ik heb geen zin om een huiself in dienst te nemen, privacy weet je" zegt hij, ik rol met mijn ogen.

"Ah, daarom zeurde Pippeling zo dat je krot zo meurt en dat hij alles moest schoonmaken" mompel ik. Severus geeft me een por en hij loopt naar de villa, ik volg hem.

Bij de voordeur aangekomen haalt hij een grote sleutelbos uit de zak van zijn gewaad, de meeste sleutels zien er erg oud en versleten uit. "Waarom zijn het zoveel sleutels?" vraag ik Severus.

"Zodat ik jou in je kamer kan opsluiten" de welbekende Severus-grijns staat op zijn gezicht terwijl hij de deur van het slot afhaalt en open doet.

We komen in een megagrote hal, vanaf waar een marmeren trap naar boven gaat. Aan de linkerkant van de hal zijn een aantal deuren en aan de rechterkant pronken er ook een paar.

Ik snap waarom Severus het maar niets vindt, het is allemaal wit en dergelijke lichte tinten. Mijn neef doet zijn cape af en hangt hem aan de zilveren kapstok. Ik doe mijn cape ook af en gooi hem over de kapstok, Severus kijkt er even grijnzend naar en draait zich dan om.

Ik volg hem de trap op, waar nog meer deuren zijn. Severus opent degene helemaal aan het einde rechts en laat me binnen, ik loop langs hem en bekijk de kamer.

Aan de rechterkant heb ik een enorme glazen muur, oftewel een oversized raam, wat mij een prachtig uitzicht geeft op (een deel van) de tuin. Voor het raam staat een glimmende piano, het doet me denken aan toen ik nog klein was.

Ik had toen thuis ook een piano, ik ben gestopt met spelen toen mijn ouders vermoord werden, het doet me zo aan hen denken! In het midden van de kamer staat en enorm hemelbed, opgemaakt en wel.

Verder heb ik nog een kast, een nachtkastje, een fauteuil en een tafeltje, boekenkast met allemaal boeken waar ik graag eens in zou neuzen, en een deur aan de linkerkant waarvan ik vermoed dat die naar de badkamer leidt.

Mijn persoonlijke badkamer! "Dankje Sev!" zeg ik en ik geef mijn neef een knuffel. "Ik zie je zo in de eetkamer, de derde deur van links, het is bijna etenstijd".

Mijn neef gaat de kamer uit en sluit de deur achter zich. Ik denk dat hij gaat koken, aangezien we geen huiself hebben. En koken is makkelijk als je goed in toverdranken bent, ik kan ook koken, zij het niet zo goed omdat ik het nog amper gedaan heb.

Ik zie dat mijn koffers al naast mijn bed staan, Severus zat ze wel vooruit gestuurd hebben. Ik loop naar de boekenkast en kijk naar de boeken, er zitten hele leuke tussen.

Ik haal er een boek tussenuit 'de vertelsels van Baker de Bard', waarom krijg ik toch bij alles herinneringen? Mijn moeder las het me altijd voor. Ik besluit het te gaan lezen en ga op de fauteuil zitten, ik heb nog wel even de tijd.

Ik sla het boek open op de eerste pagina en begin 'de tovenaar en de hinkelpan' te lezen. Ik hou van de sprookjes van de toverwereld, maar die van de dreuzels zijn ook leuk!

"Emelie eten!" hoor ik even later van beneden de trap. Ik leg het boek op het tafeltje voor me en sta op, ik vraag me af hoe het met Ginny en Marcel gaat ondertussen dat ik de trap af loop.

Zou Desiderus zijn woord houden? Ik denk het wel, Perkamentus (het schoolhoofd) was ook zo'n vertrouwenspersoon geweest. Beneden gekomen open ik de derde deur van links en ga de eetkamer binnen.

"Ah Emelie" zegt Severus terwijl hij met twee roze ovenhandschoenen een lekker uitziende ovenschotel op de tafel zet.

Ik lach en zeg "Roze? Ik dacht dat je gezegd had dat het niet je ding is!". Ik neem plaats op een van de vele stoelen aan de tafel. "Waarom is de tafel zo groot?" vraag ik terwijl Severus borden, bestek en bekers pakt.

"Dit is de kleinste eetkamer, eigenlijk de ontbijtkamer. Puurbloedfamilies zijn bekend om de grootte. Tenminste, dat was vroeger zo" antwoordt die en hij gaat zitten.

"Maar mijn vader had maar één zus, jouw moeder" zeg ik verbaasd. "Doordat de vrouwen steeds meer gingen werken zijn de aantallen van de kinderen gedaald, maar dit huis is zo oud Emelie!" hij lacht en schept een stuk lasagne uit de ovenschaal.

Hij geeft de schep aan mij door en begint te eten. "Sev?" vraag ik terwijl ik gefocust zelf ook een stuk lasagne neem. "Ja?" antwoordt hij. "Waarom telkens die dooddoenersbijeenkomsten zonder mij?" ik kijk naar mijn bord.

"Het zijn geen bijeenkomsten, het is doorgeven dat er een geplande bijeenkomst is. Zo een waarbij het teken op de onderarm even niet brandt.

Zodat niemand iets op het laatste moment hoeft af te zeggen. En met de Kragges is besproken dat Alecto op Zweinstein blijft" vertelt mijn neef.

"Dus wanneer is die bijeenkomst?" ik kijk hem vragend aan. "Aan het einde van de kerstvakantie, over twee weken dus" zegt Severus. "M-maar, dan zijn we toch al weer een week terug op Zweinstein?".

"Nee, ik ga aan het einde van deze week, nou ja iets erna. Dus in het nieuwe jaar, een week terug naar Zweinstein, aan het einde van die week haal ik je op en dan gaan we samen naar de bijeenkomst" antwoordt hij en hij schept nog een stuk lasagne op. "Waar moet ik die week dan blijven?" vraag ik.

"Ik heb die week niet veel tijd, en de Kragges hebben de pik op me. Dus ook op jou. Ik heb het met Lucius besproken, je verblijft die week in villa Malfidus"