Heeeeel kort hoofdstukje, maar ik ga doorschrijven! Ik heb er veels te lang over gedaan, ik weet het! Maar het volgende hoofdstuk wordt weer langer! En komt natuurlijk snel! De reden dat deze kort is is dat de andere er nu achter moet...

Greeeeeeeen.

Villa Malfidus 1

POV Emelie

Mokkend smijt ik een deel van mijn spullen, alle kleding die ik nog niet gedragen heb en mijn nodige spullen (tandenborstel, make-up, tandpasta, een potje roze nagellak, het toversprookjes boek etc.), in een van mijn koffers.

"Moet dit nu echt?" vraag ik Severus en ik trek een pruillipje. "Emelie, ik laat je niet achter bij de Kragges, ik heb zoveel te doen en geen tijd om alles wat jij doet na te checken!" mijn neef gooit me mijn toilettasje uit de badkamer toe, die ik rustig in mijn koffer stop.

Ik heb totaal geen zin om bij de Malfidussen te verblijven, en daarna ook nog in datzelfde pand een vergadering te hebben met Voldemort, ik heb geen vrees voor die naam!

Angst voor de naam vergroot de angst voor de persoon zelf. Ik sluit mijn koffer en sta op, ready to go. "Wingardium Leviosa" zeg ik nadat ik mijn stok uit een van mijn leren laarzen heb gehaald.

De koffer vliegt -gedirigeerd door mijn toverstok- voor me uit, ik ben zeventien! Ik slenter de kamer uit, op de voet gevolgd door Severus, die 'luiwammes' mompelt.

De deur wordt geopend door een magere huiself, die ons angstig aankijkt. "Ik kom juffrouw Prins hier afzetten" zegt Severus.

De elf maakt een buiging "mijnheer Sneep, mevrouw Prins, welkom. Volg mij" zegt hij en hij loopt nadat hij de deur dicht heeft gedaan voor ons uit naar waar de Malfidussen zich op dit moment bevinden in het huis, de serre.

"Ah Severus, goedemorgen" zegt Lucius Malfidus met een grote glimlach, die volgens mij zeer nep is. Even later is mijn neef weer vertrokken en ben ik alleen gelaten met de Malfidussen, de huiself brengt mijn koffer naar de logeerkamer. (Een van dé logeerkamers).

"Emelie was het niet?" vraagt Draco's moeder. "Ja mevrouw Malfidus" zeg ik beleefd. "Alsjeblieft, noem me Narcissa" ze glimlacht vriendelijk naar me.

"Oke" zeg ik. Dan valt er een ongemakkelijke stilte, die een tijdje duurt, want niemand heeft iets om te zeggen. "Ik breng je wel naar je kamer" verbreekt Draco dan EINDELIJK de stilte.

"Oke" zeg ik weer en ik volg hem. We gaan de marmeren trap op -wat hebben rijke toverfamilies toch met marmer?- en Draco opent een van de deuren.

"De kamer naast die van mij" zegt hij terwijl we beide naar binnen lopen. Volgens mij hebben ze de mooiste kamer uitgekozen- die naast die van Draco- want hij is prachtig, en enorm!

Draco leunt een beetje verveeld tegen de muur, wat zag ik ooit in hem?. "Wauw" zeg ik zacht. Draco gilmlacht lief, o ja, ik weet het weer.

Draco draait zich om en loopt de kamer uit, en ik ga achter hem aan. Abrupt draait hij zich om. "Waarom volg je me?" vraagt hij, ik krijg de kans niet om te antwoorden…

"Draco!" roept Lucius boos van onder aan de marmeren trap. Draco zucht, gebaart naar mij dat ik moet wachten en loopt naar beneden. No way dat ik ga wachten! Ik sluip nadat Draco uit het zicht verdwenen is naar beneden. Ik hoor stemmen aan de rechterkant en sluip erheen.

reviews zijn niet verdiend maar wel welkom!