Το καλοκαίρι είχε πια μπει και η Κλαρίτα είχε μειώσει τα μαθήματά της μετά από παρότρυνση της Σουζάνα. Όσο κι αν η ίδια χρειαζόταν την Κλαρίτα για παρέα, ήταν ανένδοτη στο ότι η μικρή θα πρέπει να ξεκουραστεί για να αρχίσει και πάλι με όρεξη τα μαθήματά της.
Η Κλαρίτα όμως ερχόταν και έβλεπε τη Σουζάνα. Αυτές οι ώρες ήταν πάντα ευχάριστες με τις δυο κοπέλες να περνάνε όμορφα.
Σήμερα όμως η Κλαρίτα δεν θα ερχόταν και η Σουζάνα καθόταν όρθια πια στο παράθυρο. Απολάμβανε να κοιτάζει τη 'θέα από ψηλά' όπως έλεγε και όσο μπορούσε στεκόταν μόνη της στα δεκανίκια της.
Ο Τέρρυ θα ερχόταν να τη δει σήμερα, αλλά αυτό πια δεν της ήταν αρκετό. Αυτή τον αγαπούσε τόσο πολύ, αλλά αυτός ήταν πάντα ψυχρός και τυπικός. Ευγενικός, πρόθυμος, αλλά απών. Είχαν περάσει σχεδόν δυο χρόνια από το ατύχημα. Όσες προσπάθειες κι αν έκανε έπεφταν πάντα στο κενό. Και μέχρι πριν λίγο καιρό η συμπεριφορά του Τέρρυ δεν την ενοχλούσε. Της φαινόταν φυσιολογική. Τώρα πια όμως! Τώρα η Σουζάνα είχε μέτρο σύγκρισης. Τα μάτια του Αλεχάνδρο επάνω της δεν της άφηναν περιθώριο για να μην μπει στον πειρασμό της σύγκρισης.
'Άραγε ο Τέρρυ θα με κοιτάξει ποτέ όπως με κοιτάζει ο Αλεχάνδρο;', ήταν πια η μόνιμη σκέψη που βασάνιζε το μυαλό της Σουζάνα.
Έφερε και πάλι στο νου της εικόνες από το παρελθόν. Τον προβολέα, τα φώτα του χειρουργείου, την Κάντυ στην ταράτσα του νοσοκομείου. Η σκέψη της πάγωσε εκεί. Η Κάντυ. Ο Τέρρυ δεν είχε καταφέρει να τη βγάλει από το μυαλό του. Ήταν σίγουρη γι'αυτό η Σουζάνα. Πόσο τυχερή ήταν η Κάντυ που την αγάπαγε ο Τέρρυ! Κάθε μέρα που πέρναγε έβλεπε τα μάτια του Τέρρυ να είναι το ίδιο κενά και το ίδιο άδεια. Ο Τέρρυ δεν είχε καταφέρει να την ξεχάσει και ακόμα χειρότερα, η Σουζάνα πια φοβόταν ότι στο πρόσωπό της ο Τέρρυ έβλεπε ότι αυτή ήταν η αιτία να χωρίσει με την Κάντυ για να μείνει μαζί της. Θα μπορούσε ποτέ ο Τέρρυ να της το συγχωρέσει και να προχωρήσουν μαζί; Θα μπορούσε άραγε να την ερωτευτεί;
Τις σκέψεις της διέκοψαν τα βήματα της μητέρας της:
«Σουζάνα. Κοριτσάκι μου. Κοίτα τι σου έφερα. Ένα καινούργιο φόρεμα», είπε χαρούμενη η κυρία Μάρλοου.
«Τι να το κάνω κι άλλο φόρεμα μαμά;», αναρωτήθηκε η Σουζάνα.
«Για σήμερα που θα δεις τον Τέρρυ. Μόλις σε δει με αυτό θα σου ζητήσει αμέσως να παντρευτείτε», εξήγησε η μητέρα της.
«Αχ, ναι καλέ μαμά! Αυτό τον εμπόδιζε να το κάνει μέχρι τώρα. Το ότι δεν είχα αυτό το φόρεμα», είπε ενοχλημένη η Σουζάνα.
«Σουζάνα, πως μου μιλάς έτσι;»
«Πως σου μιλάω μητέρα;»
«Μη θυμώνεις κοριτσάκι μου. Εγώ θέλω μόνο το καλό σου!»
«Και ποιο είναι το καλό μου μητέρα; Να παντρευτώ έναν άντρα που δεν με αγαπάει;»
«Μα πως το λες αυτό; Ο Τέρρυ σε περιποιείται και σε πηγαίνει βόλτα».
«Και είναι αυτό αρκετό για να παντρευτώ τον Τέρρυ μαμά;».
«Σουζάνα, μη σου μπαίνουν ιδέες. Με τον Τέρρυ πρέπει να παντρευτείτε. Δεν μπορεί να σε αφήσει έτσι».
«Η συνταγή ενός πετυχημένου γάμου», σχολίασε η Σουζάνα και γύρισε το βλέμμα της λυπημένη και πάλι προς το παράθυρο. Όλα έμοιαζαν τόσο λάθος!
Η ώρα που ο Τέρρυ έπρεπε να συναντήσει τη Σουζάνα πλησίαζε. Ο Τέρρυ εκνευρισμένος βημάτιζε στο μικρό του δωμάτιο. Ήταν ως τώρα συνεπής σε όλα τα ραντεβού του. Ποτέ του δεν την άφησε να περιμένει, αλλά σήμερα δεν μπορούσε να τη δει. Δεν ήθελε να τη δει. Δεν άντεχε να την αντικρίσει.
Νιώθοντας ότι δεν έχει άλλη επιλογή της έστειλε ένα σύντομο σημείωμα:
Σουζάνα
Λυπάμαι, αλλά σήμερα δεν θα μπορέσω να σε συναντήσω. Υπόσχομαι σύντομα να επανορθώσω.
Τέρρυ
Μόλις το έστειλε με τον θυρωρό ένιωσε αμέσως ανακουφισμένος. Άναψε ένα τσιγάρο. Στη μνήμη του ήρθε και πάλι το όνειρό του τόσο ζωντανό! Αυτό το όνειρο που δεν τον άφησε να κοιμηθεί όλη νύχτα και που ακόμα ήταν αναστατωμένος.
Χόρευε ξέγνοιαστος στον λόφο του κολεγίου του Αγίου Παύλου με την Ιουλιέτα του ένα βαλς που ακουγόταν από μακριά. Ξαφνικά αυτός σταμάτησε. Κοίταξε τα πράσινα μάτια της και χωρίς να το σκεφτεί ακούμπησε τα χείλη της με τα δικά του. Σαν μια ζωή του φάνηκε αυτό το φιλί. Μόλις όμως άφησε τα τρυφερά της χείλη, αυτή γύρισε και τον κοίταξε χαμογελαστά:
«Μη σταματάς Τέρρενς. Πόσο μου έλειψε το καυτό φιλί σου!»
Ο Τέρρυ την αγκάλιασε πιο σφιχτά και την ξαναφίλησε. Ένιωσε τα χείλη της καυτά και το γλυκό φιλί της να τον μαγεύει.
Όμως άξαφνα ένιωσε στα χείλη του μια πίκρα. Το φιλί της δεν ήταν πια γλυκό αλλά πικρό σαν το φαρμάκι. Τα χείλη της πια τον πόναγαν όταν την άγγιζε. Τραβήχτηκε μακριά προσπαθώντας να απεγκλωβιστεί από τα χέρια της που τον έσφιγγαν σαν σίδερα. Άνοιξε τα μάτια του νιώθοντας απέχθεια και την είδε. Ήταν η Σουζάνα αυτή που φιλούσε πια και όχι η Κάντυ.
Πετάχτηκε απότομα στον ύπνο του και ένιωθε το κεφάλι του να πονάει. Άρχισε να παραμιλάει μόνος του μέσα στο σκοτάδι:
«Να πάρει Σουζάνα! Άσε με πια ήσυχο. Ούτε στα όνειρά μου δεν με αφήνεις να την έχω. Δεν σου ζήτησα ποτέ να κάνεις καμία θυσία. Χίλιες φορές να ήμουν νεκρός. Νεκρός. Γιατί και που είμαι ακόμα ζωντανός; Δεν υπάρχει ζωή μακριά της».
Ο Ρίτσαρντ αφού παρακολούθησε για μια ακόμη φορά την παράσταση του Τέρρυ πήγε να τον βρει στο καμαρίνι του. Προσπαθούσε να ξεκλέψει λίγο χρόνο από τον χρόνο του Τέρρυ. Ο Τέρρυ συνήθως ήταν απότομος, αλλά τουλάχιστον δεχόταν να τον δει και να κάνει μια μικρή ψευτοκουβέντα μαζί του.
«Έχεις γίνει τακτικός πελάτης μας εσύ. Θα πω του ταμία να σου κάνει έκπτωση στο εισιτήριο».
«Μην μπαίνεις στον κόπο. Ξέρεις η οικογένειά σου έχει μεγάλη οικονομική άνεση, αλλά δείχνεις να το ξεχνάς».
«Η οικογένειά μου είμαι εγώ και εγώ δεν έχω ιδέα για ποια άνεση μιλάς».
«Τότε καλά θα κάνεις να είσαι καλός στη δουλειά σου, αφού σκοπεύεις να ζεις από αυτήν».
«Αυτό κάνω ήδη και χωρίς τη δική σου συμβουλή».
«Δε νομίζω Τέρρενς. Σήμερα ήσουν αφηρημένος στη σκηνή. Σου συμβαίνει κάτι γιε μου;»
Ο Τέρρυ έφερε στο νου του και πάλι το όνειρο με τη Σουζάνα. Όσο κι αν προσπαθούσε δεν μπορούσε να σβήσει την εικόνα από το μυαλό του. Ο πατέρας του είχε δίκιο ότι ήταν αφηρημένος. Του έκανε εντύπωση που μπόρεσε να το ξεχωρίσει. Μια τέτοια συζήτηση όμως δεν θα την έκανε με τον Ρίτσαρντ:
«Τι έγινε Δούκα; Έγινες και κριτικός θεάτρου τώρα;»
«Με τόσες παραστάσεις που έχω δει, θα μπορούσα να γίνω και κριτικός».
«Για πες μου λοιπόν. Τι λάθη έκανα απόψε στο σανίδι;», είπε ειρωνικά ο Τέρρυ.
«Σημασία έχουν τα λάθη εκτός σανιδιού Τέρρενς και όχι στο σανίδι. Δυστυχώς εκτός σανιδιού κάνεις πολύ περισσότερα από'ότι στο σανίδι».
Ο Τέρρυ κοίταξε ψυχρά τον πατέρα του:
«Τι θες να πεις; Αν θες να πεις κάτι πες το ξεκάθαρα», φώναξε εκνευρισμένος.
«Μην εκνευρίζεσαι. Δεν είμαι εδώ για να μαλώσουμε».
«Και γιατί είσαι εδώ;»
«Για να βεβαιωθώ ότι δεν θα κάνεις τα ίδια λάθη που έκανε ο πατέρας σου στη ζωή του».
Ο Τέρρυ ένιωθε απειλή από τα λόγια του. Ήξερε ότι ο πατέρας του είχε δίκιο και ότι η κουβέντα άλλαζε τροπή. Ο Δούκας ήταν αποφασισμένος να του πει όσα ήθελε να πει, αλλά ο Τέρρυ δεν ήταν έτοιμος να τα ακούσει:
«Να μην σε κρατάω άλλο Δούκα. Μπορείς να πηγαίνεις».
Ο Ρίτσαρντ χωρίς να πει τίποτε άλλο σηκώθηκε, καληνύχτισε και έφυγε. Ήξερε ότι καταβάθος είχε πετύχει το σκοπό του.