«Πότε φεύγεις τελικά Κάντυ;», ρώτησε ο Τζων κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού.

«Αύριο. Με το πρωινό τρένο».

«Πρέπει να είσαι πολύ χαρούμενη που αρραβωνιάζεται η φίλη σου».

«Δεν μπορώ να στο περιγράψω Τζων. Η Πάτυ έχει περάσει τόσο δύσκολες στιγμές που της αξίζει κάθε ευτυχία».

«Σε όλους αξίζει η ευτυχία».

«Ναι βέβαια. Αλλά νομίζω ότι η Πάτυ προσπάθησε περισσότερο από άλλους για να μπορέσει να αρραβωνιαστεί τελικά τον Τομ».

«Η σειρά σου τώρα Κάντυ. Όλες οι φίλες σου τακτοποιήθηκαν. Σειρά σου να νοικοκυρευτείς».

«Μα πως σου ήρθε πάλι αυτό Τζων; Με φαντάζεσαι εμένα καλή νοικοκυρά; Όλο γκάφες θα κάνω! Ποιος θα θέλει να βάλει στο κεφάλι του τέτοιο μπελά σαν εμένα;», είπε η Κάντυ χαζογελώντας.

«Που ξέρεις Κάντυ, μπορεί να υπάρχει κάποιος που να θέλει».

«Που να είναι τώρα αυτός ο ανυποψίαστος καημένος;», συνέχισε εύθυμα η Κάντυ.

«Μπορεί να είναι απέναντί σου και να μην το βλέπεις Κάντυ», είπε ο Τζων και η Κάντυ σάστισε. Ο Τζων συνέχισε:

«Ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να σε περιμένει ο έρωτας...»

Η Κάντυ ένιωσε άβολα και ο Τζων που ήξερε πολύ καλά να κινείται, σηκώθηκε από το τραπέζι και της χαμογέλασε:

«Πρέπει να γυρίσω στους ασθενείς μου Κάντυ. Καλό ταξίδι να έχεις. Θα μας λείψεις εδώ γύρω. Εμένα τουλάχιστον σίγουρα θα μου λείψεις», είπε και απομακρύνθηκε χωρίς να πει ή να ακούσει άλλη κουβέντα.

Η Πάτυ έσφιξε την Κάντυ στην αγκαλιά της και έβαλε τα κλάματα:

«Κάντυ μου, δεν μπορώ να το πιστέψω».

«Κι όμως θα πρέπει να συνηθίζεις την ιδέα. Σύντομα θα πρέπει να σε φωνάζουμε κυρία Τζόνσον».

«Είμαι τόσο ευτυχισμένη Κάντυ. Δεν το πίστευα ότι μπορούσα να ερωτευτώ ξανά, αλλά ο Τομ είναι τόσο καλός και υπομονετικός. Τρυφερός, αστείος... Νιώθω άλλος άνθρωπος δίπλα του. Πριν λίγο καιρό φοβόμουν τόσο πολύ ότι θα έμενα μόνη μου. Ότι δεν θα μπορούσα να ξαναερωτευτώ, αλλά τώρα νιώθω ότι η ζωή είναι όλη μπροστά μου. Να την περάσω με τον Τομ και να είμαστε πάντα μαζί».

«Πάτυ μου δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι για σένα. Εύχομαι να είστε πάντα ευτυχισμένοι όπως σήμερα Πάτυ».

«Μακάρι να ήταν και η Άννυ μας εδώ».

«Ω! Η κυρία Κόρνγουελ δεν μπορούσε να ταξιδέψει γιατί ο γιατρός της το απαγόρεψε στην κατάστασή της. Η αλήθεια είναι ότι έχει δύσκολη εγκυμοσύνη, αλλά και αυτά είναι αναμενόμενα. Σε πέντε μήνες θα κρατάει το μωράκι της και θα τα έχει ξεχάσει όλα αυτά».

«Μου έγραψε ένα γράμμα όλο ευχές. Εύχεται να γίνει σύντομα ο γάμος μας και να μείνω έγκυος λέει, γιατί αυτή περνάει τις καλύτερες στιγμές της ζωής της».

«Ο Άρτσι έχει ξετρελαθεί με την ιδέα ότι θα γίνει μπαμπάς. Εύχεται να κάνουν αγοράκι για να το πουν Στήαρ».

Η Πάτυ σοβάρεψε.

«Συγνώμη Πάτυ. Δεν έπρεπε να το αναφέρω».

«Δεν πειράζει Κάντυ. Κανείς δεν λέει πως έπαψα να αγαπάω τον Στήαρ, όμως αυτός είναι μακριά και εγώ δεν ήθελα να είμαι μόνη. Τώρα ζεσταίνει ο Τομ την καρδιά του με την αγάπη του και τη φροντίδα του».

«Πάτυ μου χαίρομαι τόσο πολύ!»

«Εύχομαι σύντομα να νιώσεις κι εσύ το ίδιο Κάντυ».

Η Κάντυ χαμογέλασε:

«Ναι Πάτυ. Που ξέρεις; Μπορεί ο έρωτας να κάθεται απέναντί μας και να μην τον βλέπουμε...».

«Μπορεί...» γέλασε η Πάτυ, χωρίς όμως να ξέρει τι σκέψεις πέρναγαν από το μυαλό της Κάντυ.