Als ze dichterbij het zware geronkt van de motor komen zien ze een helikopter staan wachten. Deeks maakt snel wat foto's. Het lijkt alsof hij een van deze mannen eerder heeft gezien. Nou ja.' Denkt Deeks 'Het zal wel toeval zijn.' Dan krijgt de helikopterpiloot hem in het vizier. 'Daar staan vreemde mensen, naar ons te kijken!' Roept hij. 'Een seconde later zien ze de lopen van verschillende geweren en pistolen. Deeks zet het op het rennen en Kensi volgt hem. Ze horen het bekende geluid van schoten. Dan ziet Deeks, Kensi op de grond vallen, ze is geraakt in haarrug. Deeks stopt met rennen en helpt Kensi overeind. Hij belt het alarmnummer en legt de situatie uit. De ambulance is er binnen tien minuten, de politie kan ook zo ter plaatse zijn. Samen strompelen ze verder om een nieuwe kogelregen te ontwijken. Als Kensi en Deeks ver genoeg zijn van de kogelregen, zet Deeks, Kensi voorzichtig tegen een boom. Hij zag dat Kensi verging van de pijn. 'Partner, nog even volhouden, de ambulance kan er zo zijn.'

Als vijf minuten later de ambulance er is, is Kensi inmiddels van haar stokje gegaan. Ze ademt nog wel maar haar adem is zwak. Volgens de verplegers moet alles goed komen.

Twee dagen later:

Deeks zit naast Kensi's bed, hij praat tegen haar ook al kan ze dat waarschijnlijk niet horen. Dan ziet hij Kensi's ogen open gaan. Hij begint tegen haar te praten; 'Hé Kensi, ik ben blij dat je weer bij bent.' 'Waar ben ik geweest? Waarom ben ik hier?' Vraagt Kensi 'We waren ontvoerd, jij bent in je rug geschoten, je hebt geluk dat je niet verlamd bent.' Dan komt de arts binnen, hij vraagt Kensi hoe het met haar gaat. 'Je mag over een paar dagen naar huis. Je hebt iemand nodig die je kan helpen om dit te verwerken, en met de dingen waar je moeite mee hebt.' 'Oke' zegt Kensi 'Ik denk dat ik wel iemand kan vinden.' De arts verlaat de kamer. Deeks kijkt Kensi aan en zegt: 'Je kunt bij mij blijven wonen tot je weer hersteld bent' 'Dat zou ik fijn vinden.' Zegt Kensi. 'Ik zou niet weten wie ik anders kan vragen.'

In het ziekenhuis, komen Callen, Sam en de rest van het team langs. Er hangt een heel ontspannen sfeer.

Eric heeft de foto's die Deeks gemaakt heeft op zijn mobiel bekeken. Hij identificeert de mannen en komt erachter dat Ayman al-Zawahiri, de grootste crimineel van de wereld hiermee te maken heeft.

Een paar dagen later mag Kensi naar huis. Eerst voelt ze zich wat ongemakkelijk bij Deeks. Hij helpt haar met alles. Maar Kensi maalt nog steeds over hoe het nou zit tussen Talia en Deeks. Op een dag als ze aan tafel zitten, besluit Kensi het er over te hebben. Ze zegt plotseling: 'Ik heb na zitten denken' 'Waarover?' Vraagt Deeks 'Jij ging de laatste tijd meet met Talia om dan met mij, toen ik terugkwam uit Afghanistan voelde ik me best wel genegeerd, hoe zit dat?' 'Kensi, ik heb je genegeerd om je uit mijn gedachten te krijgen, maar dat is niet gelukt, hoe harder ik probeerde je uit mijn gedachten te krijgen hoe meer ik voor je ging voelen. Ik vind het lastig om iemand te zeggen wat ik voor haar voel, ik ga dan proberen me op andere dingen concentreren. Ik voel niets voor Talia, jij bent en blijft voor mij altijd belangrijker dan wat dan ook.' 'Hoe moet het nu verder tussen ons?' Vraagt Kensi. 'Dat is aan jou.' Zegt Deeks. 'Je weet hoe ik erover denk.' 'Als we geen problemen krijgen met Hetty denk ik dat het wel wat tussen ons kan worden.' Zegt Kensi. Toen barsten ze alle twee in lachen uit. 'Straks zendt ze me dan wel weer uit naar Afghanistan of een ander oorlogsgebied.' Grinnikt Kensi. 'Nee, deze keer ben ik aan de beurt.' Lacht Deeks.

Eric en Nell hadden geïnformeerd naar het gebouw waar de crimineel zich bevond. Het bleek dat van het gebouwveel radioactieve straling van af kwam. Waarschijnlijk hadden de criminelen nog een bom. 'Roep het team op roept Eric naar Nell, er is haast bij.'

Een paar minuten later stonden de teamleden in de OPS. Nell legde uit wat de missie was. 'Zijn er nog dingen die we moeten weten?' vraagt Kensi. 'Ja er is een kernbom aanwezig dus ga een beetje voorzichtig te werk.' 'Zullen we doen.' Antwoordt Sam. En Callen, Sam, Deeks en Kensi lopen de OPS weer uit. De wapens werden en het team reed in de auto naar 'plaats delict.'

Als ze op het adres zijn aangekomen pakken ze hun machinegeweren en proberen ongemerkt binnen te komen. Kensi en Deeks nemen de achterkant en Sam en Callen de voorkant. De beveiligers worden zorgvuldig omgelegd en ontwapend. Deeks zegt in zijn microfoontje: 'we zijn bij de achterkant, de inval kan beginnen.' Hij krijgt als antwoord: ' Oke.' 'Federal agents' klink het uit vier monden. Opeens komt er een busje door de gevel. Sam vuurt op de banden en het busje begint te slippen. De inzittenden worden uit het busje gehaald en geïdentificeerd. De leden worden afgevoerd in een busje en de kernbom word veilig tot ontploffing gebracht.

Als Kensi en Deeks een paar weken later samen op de bank zitten, zegt Kensi: 'Bedankt.' 'Waarvoor?' Vraagt Deeks 'Voor alles.' Antwoordt Kensi. 'Voor je aanwezigheid, je bezorgdheid, je hulp en je liefde. 'Geen dank' antwoordt Deeks 'Ik doe alles voor je dat weet je.' 'Ik hou van je, Deeks' zegt Kensi. 'Ik ook van jou Kens' Antwoordt Deeks.

Kensi en Deeks kruipen dicht tegen elkaar aan en vallen dan in slaap.