A/N: Het Mondeling Examen Nederlands ging wel. Nu heb ik alleen binnekort Mondeling voor Engels. Ik wou jullie alleen laten weten dat het volgende hoofdstuk al mooi opschiet. Ik probeer echt op te schieten en door te schrijven, maar school laat dit niet altijd toe. Als er nog verder spellingsfoutjes zijn is dit mijn schuld. En iedereen die mijn fic heeft gelezen: Ontzettend bedankt voor je tijd.

Over and over I look in your eyes,

You are all I desire,

You have captured me,

In want to hold you,

I want to be close to you,

I never want to let go,

I wish that this night would never end.

-. Enrique Iglesias feat Whitney Houston: Could I Have This Kiss Forever.-

Toen Draco zeker wist dat Harry sliep, ging hij naar zijn moeder haar kamer. Hij liep blootvoets naar een kamer die hij goed kende. Als hij bang was ging hij altijd naar haar toe. Hij deed de deur open, en zijn moeder lag in bed te slapen.

"Mam wakker worden." Hij hurkte neer en zag hoe zijn moeder wakker werd.

Ze ging rechtop zitten en vroeg: "Draco wat is er aan de hand?"

"Voldemort gaat Zweinstein aanvallen."

"Hoe weet je dit?"

"Harry heeft een visioen gehad. Hij werd net wakker en hij wou helpen. Ik heb hem ervan kunnen overtuigen dat hij nog moest slapen. Wij kunnen Perkamentus wel waarschuwen," zei Draco. "En mam?"

"Ja Draco?"

"Ik ben bang. Ik bedoel dit kan het einde zijn, en ik weet niet of de uitkomst positief zou zijn."

Narcissa nam haar zoon in haar armen en zei: "Harry overleefd het wel. Daar ben ik zeker van. Heb vertrouwen in hem Draco. En hij heeft jou nu. Dat moet voldoende zijn om hem in leven te houden."

Draco knikte en vroeg: "Zullen we Professor Perkamentus dan inlichten over onze nieuwste bevindingen?"

Narcissa knikte en stond gracieus op. Draco liep met haar mee naar beneden, naar de haard. Narcissa gooide Brandstof in de haard, terwijl Draco op een stoel ging zitten. Hij hoorde haar druk met iemand praten. Zo ging het ongeveer voor een kwartier door, totdat Narcissa hem riep.

"Draco wil je even hier komen en met Professor Perkamentus praten?"

Draco knikte en liep naar de haard. "Professor Perkamentus," zei Draco beleefd met een knikje.

"Draco. Ik kan niet lang met je praten, dus kom ik direct tot de hoofdzaak. Sta je aan onze kant in deze oorlog?" vroeg Perkamentus met een serieuze stem.

"Ja. En ook aan Harry's kant."

Perkamentus knikte en vroeg: "Dankje Draco. Mag ik Narcissa nog even spreken?"

Draco knikte en liet zijn moeder erbij. Toen Narcissa na ongeveer tien minuten klaar was zat Draco nerveus in zijn stoel. "Mam wat moet ik doen? Harry kan niet blijven slapen. En hem kennende zou hij zo snel mogelijk naar Zweinstein willen om te helpen. Wat nog erger is, is dat hij geen andere keuze heeft." Draco dacht terug aan het moment wanneer hij per ongeluk de inhoud van de Profetie te horen kreeg.

Zijn moeder dacht snel, en kwam met het beste, en eerlijkste antwoord. "Draco het beste wat je kunt doen is dat alle leerlingen van het vijfde leerjaar en hoger op Zweinstein aankomen, ze voorbereid - samen met Harry - om de strijd aan te gaan. In overleg met Perkamentus blijven de eerste tot en met vierdejaarsleerlingen bij hun ouders thuis. Iedereen die vijfdejaars of ouder is, en mee wilt helpen, komen op school.

"Ook de Schouwers en volwassenen komen massaal naar Zweinstein toe om zoveel mogelijk te helpen. Hierdoor wordt het makkelijker voor Harry om bij de Heer van het Duister te komen en hem te verslaan. Jullie gaan overmorgen met de Zweinsteinexpres en jullie kunnen iedereen bij elkaar roepen om de situatie uit te leggen. Als jullie op Zweinstein zijn kunnen jullie alles en iedereen opstellen."

"En wat moet ik doen met Harry? Hoe moet ik hem afleiden?"

Hierbij meette Narcissa een Duivelse Grijns aan op haar gezicht. "Owh ik weet wel zeker dat je iets kunt verzinnen wat hem bezighoud." Ze knipoogte naar haar zoon toen ze zijn expressie zag en liep prompt de kamer uit.

"Nu weet ik weer waarom ze in Zwadderich gesorteerd was," mompelde Draco met een knalrood hoofd, terwijl hij ook de kamer verliet.

Toen Draco terug bij de slaapkamer kwam stond Harry onder de douche. Hij trok zijn kleren aan en wachtte op Harry. Harry liep aangekleed en wel de badkamerdeur door. Toen Draco de deur open hoorde gaan stond hij op.

Toen Harry de deur dichtdeed zei Draco kort maar krachtig: "We moeten praten."

Harry knikte en volgde Draco naar de aanliggende kamer. Toen ze allebei comfortabel genoeg zaten begon Draco met vertellen.

"Mam en ik hebben Professor Perkamentus ingelicht over de situatie. Alleen de leerlingen die willen - en in het vijfde leerjaar of hoger zitten - komen met de Zweinsteinexpres terug van de Kerstvakantie. Als we allemaal op Zweinstein zijn, zijn er ook Schouwers en volwassenen aanwezig om mee te helpen voor de Slag om Zweinstein. Dit is overmorgen. Daarvóór kunnen we in de Zweinsteinexpres alles uitleggen aan de leerlingen. Ook kunnen we tactieken en standplekken bespreken."

Harry knikte en zei: "Ik vind dat een goed idee. Eén ding wil ik echter niet hebben."

"Wat dan?"

"Dat je meegaat naar Zweinstein om mee te helpen."

"Maar Harry! Dat kun je niet maken!"

"En waarom zou ik dat niet kunnen? Draco ik laat je geen risico lopen. Wie weet wat er allemaal staat te gebeuren? Ik wil niet dat je in gevaar bent."

"Harry dacht je nou echt dat ik achterbleef? Altijd aan jou denkend? Ik ga mee."

"Maar..."

"Harry we kunnen ook tot een compromis komen."

"En wat is die compromis dan?" vroeg Harry die zijn armen over elkaar heen vouwde.

"Ik ga mee naar Zweinstein. Alleen blijf ik in het Kasteel, en help ik Severus met verschillende Helende Toverdranken. Zo kan ik van dienst zijn, terwijl ik niet meer gevaar loop dan dat ik hier oploop."

Harry dacht erover na. Hij was er niet blij mee, maar ook hij moest een compromis sluiten. "Oke. Maar ik ben er niet blij mee, en je blijft hoe dan ook, wanneer dan ook in het Kasteel."

Draco knikte. Ze konden daar allebei mee leven.

"Mooi zo. Zullen we maar naar het ontbijt toe gaan?"

Harry knikte en ze stonden beide op om naar beneden te gaan. Draco kon zien dat Harry zich zorgen maakte. Zijn postuur stond gestresst en hij had zijn onderlip tussen zijn tanden.

Ook deze keer zat Narcissa al aan tafel te wachten op beide jongens. Ze namen plaats aan tafel en begonnen te eten. Het gesprek aan tafel was iets gespannen, maar kordiaal. Na het eten gingen Harry en Draco naar boven toe.

Harry ging op het bed liggen en staarde naar het plafond toe. Draco bedacht hoe hij Harry wat rustiger, minder gespannen en minder gestresst kon krijgen.

'Misschien dat een massage zou helpen? Het zou hem misschien wel af kunnen leiden.'

"Harry draai je eens om?"

Harry keek Draco vragend aan, maar deed wat Draco van hem verwachtte.

Draco deed zijn buitenste mantel af en schoenen, zodat hij alleen zijn broek en driekwart shirt aanhad, en liep naar het bed toe waar Harry op lag.

"Harry wil je misschien je shirt uitdoen? Zo is het gemakkelijker."

Harry keek nog vragender naar Draco, maar ook deze keer deed hij wat er van hem gevraagd werd.

"Niet schrikken," zei Draco die over Harry heen boog en begon zijn schouders te masseren. Harry verstijfde eerst, maar ontspande zich steeds meer onder Draco's masserende handen.

"Harry is het goed als ik op het bed kom, want mijn rug begint pijn te doen," zei Draco na een tijdje.

Harry hoorde amper wat Draco zei, zo ontspannen was hij. Hij knikte, en Draco ging wijdbeens over Harry heenzitten. Eén knie aan elke kant van Harry's heupen.

Harry schrok hier even van op, maar Draco ging weer verder met masseren, zodat Harry zich ontspande.

Nadat Draco Harry's schouders had gehad, beweegde hij meer naar beneden toe. Terwijl hij zich een weg naar beneden maakte gaf hij kleine kusjes, te beginnen met de schouders.

Harry gaf zich helemaal over aan Draco. Hij dacht niet meer na, maar voelde alleen. En hoe glorieus het voelde.

Harry draaide zich om en keek met lust gevulde ogen op naar Draco. Harry zijn erectie drukte tegen Draco aan. Draco zijn ogen verwijdde, voordat hij over Harry heen leunde en die roze lippen kustte. Al gauw werd de kus pasioneel en zaten ze in een stevig ritme tegen elkaar aan te bewegen, tot ook Draco opgewonden werd.

"Harry...waarom wil je...hmm...de bond niet voltooien?"

Harry draaide hun om, zodat Draco onder lag en hij boven. Hij ging verder met Draco's nek en kaak voordat hij de vraag beantwoordde. "Owh ik wil wel. Nu is alleen niet...hmm...de tijd. Voldemort moet eerst verslagen worden." Harry was er trots op dat hij dat er nog uit kreeg.

Bij nader inzien vond hij dat Draco véél te veel kleding aanhad. Zonder de intense kus te verbreken begon hij met de knoopjes van Draco's driekwart shirt. Al gauw was Harry erdoorheen en lag de shirt verlaten op de grond. Harry wou net het laatste kledingsstuk van Draco's prachtige lichaam verwijderen, tot hij werd tegengehouden door de jongen in kwestie.

Harry keek hem door lust gevulde ogen vragend aan, maar al gauw werd alles duidelijker. Alhoewel Draco bijna helemaal uitgekleed was, Harry had zijn kleren nog aan. Dat probleem werd snel opgelost door een bepaalde jongen met zilver-gouden lokken. Harry wachtte op Draco, toen hij zijn boxer uitdeed.

"Nou waar waren we?" vroeg Draco met een stem schors van lust.

"Hmm volgens mij hier." En met dat gezegd te hebben verlaagde Harry zijn lichaam op die van Draco. Draco's kreun werd opgeslokt toen Harry hem pasioneel zoende. Draco sloeg zijn armen om Harry's nek heen en bracht hem nog verder omlaag, totdat Draco dacht dat ze één waren.

Draco's climax naderde, maar net toen hij dacht dat hij het niet meer volhield ging Harry helemaal van hem af.

"Harry wat...?"

Harry hield een vinger voor Draco's mond als teken dat hij stil moest zijn.

Harry maakte een tergend langzaam pad met zijn mond naar beneden. Net toen Draco weer wat wou zeggen, nam Harry het intiemste deel van hem in zijn mond. Het was dat Harry een arm over zijn heupen had geslagen, want anders boog Draco ver boven het matras, zo'n plezier gaf het hem.

Harry zat ondertussen te oriënteren wat voor smaak hij proefte. Het was zout. Het was zout en het smaakte naar Draco. Harry besloot dat het hoog tijd was om actie te ondernemen. Hij wikkelde zijn rechterhand eerst voorzichting om Draco's erectie heen, maar begon steeds intensiever met zijn hand te pompen, terwijl zijn mond hetzelfde deed.

Draco's handen waren helemaal in het dekbed verdraaid. Zijn climax naderde sneller en heviger als ooit te voren. "Harry ik...ik houd het niet meer!"

In plaats van weg te gaan of te stoppen bleef Harry gewoon doorgaan. Toen Draco zijn climax liet gaan, had Harry een mond vol van Draco's zaad. Hij rolde het rond in zijn mond om de smaak ervan te weerleggen, voordat hij het doorslikte.

Draco probeerde bij te komen, terwijl Harry zich naast Draco legte en hem bekeek. Toen Draco zijn adem terug had keek hij naar Harry en Harry zijn nog steeds aanwezige erectie.

"Moet ik je daarmee helpen?" vroeg Draco sensueel terwijl hij een vaag gebaar maakte naar Harry's erectie.

Harry blooste en zei zachtjes: "Het hoeft niet als je het niet wilt."

"Owh maar Harry ik wil het wél," zei Draco met een wellustige, sluwe blik. Draco plaagte Harry een beetje door zijn hand langs Harry's borst heel langzaam naar beneden te laten glijden. Harry kon amper adem halen tegen de tijd dat Draco eindelijk zijn hand om zijn erectie wikkelde.

Nadat Draco nog maar een paar keer pompende bewegingen maakte met zijn hand kwam Harry al klaar.

De rest van de dag was voor Harry erg druk. Zowel Narcissa als Draco probeerden hem zo vaak en goed mogelijk af te leiden. Toen het eindelijk na een lange dag avond was, gingen Harry en Draco naar bed. Nadat ze zichzelf op het bed hadden gevestigd, nam Draco Harry in zijn armen.

"Wat er ook maar mag gebeuren Harry, weet dat ik altijd van je blijf houden. Wat voor wonden je ook maar op mag lopen, je blijft de meest knappe persoon die hier op aarde rondloopt. Ook al vergaat deze wereld, ik zou nooit spijt hebben van de tijd die we samen door brachten. Het enigste waar ik spijt van zou hebben, is de tijd die we dan nooit gehad hebben.

"Daarom moet je Hij-Die-Te-Lelijk-Is-Om-Genoemd-Te-Worden verslaan, zodat we die tijd samen door kunnen brengen, en samen oud kunnen worden. En als je mij nodig moet hebben moet je dit zeggen. Ik en mam zijn er hier voor je. Ron en Hermelien zijn er voor je. Wij geven jou alle liefde die we hebben.

"Wij wijdden ons aan je toe, omdat je de meest bijzondere, aardigste persoon bent die we kennen. Je hebt mij zelfs een kans gegeven. Zelfs na alles wat er is gebeurt, zelfs na al die rivaliteit. Je hebt besloten dat ik beter ben dan dat. En boven alles, je liet mij van je houden."

Harry probeerde zo goed mogelijk op naar Draco te kijken. Dit werd bemoeilijkt, aangezien Draco Harry tegen zijn borst aan klampte. Harry gaf het op en sloeg zijn armen om Draco heen en klampte zich net zo strak aan Draco vast, als dat hij bij hem deed.

Zo vielen ze samen in slaap. Harry onrustiger als Draco.

De volgende dag ging in een waas voorbij. Zowel Harry als Draco bespraken tactieken, standplaatsen, zwakke plekken, sterke plekken en mogelijke schuilplaatsen. Ze gingen beide vroeg naar bed, zodat ze de volgende morgen goed uitgeslapen waren en met de Zweinsteinexpres naar school toe konden.

A/N: En wat vonden jullie van mijn tweede scene tussen de wonderboyz. Zeg er alles over in een review. En het mooie van een review is, is dat je niet hoeft in te loggen, en dat het gratis is XD. Tot volgende keer maar weer. Weet dat ik al blij ben met de mensen die de tijd nemen om dit alles te lezen.