A/N: Het is een tijdje geweest, maar hier is een lekker lang hoofdstuk van Breathless! Mijn hele rug en schouders doen pijn van het typen, maar dat kan me totaal niet schelen. Voor de geïntresseerden: Op mijn YouTube account heb ik een aantal nummers staan die ik hier in Breathless gebruik. Het is niet veel, gewoon een paar clips met de tekst van de nummers. Mijn naam is robinmooy, aangezien ik het zelf meestal ook fijn vind om nummers te luisteren die bij de fic horen.

Waarschuwing: Meh, uiteindelijk is dit hoofdstuk minder dramatisch geworden. Maar alsnog genoeg Drama hierin. Maar verder, enjoy!

It's all right, I survived, I'm alive again
Cause of you, made it through every storm
What is life, what's the use
If you're killing time

I'm so glad I found an angel

Some-one who was there when all my hopes fell
I wanna fly, looking in your eyes

Jesse McCartney: Because You Live.-.

De volgende morgen werd Draco wakker door geklop op het portret. Hij kreunde en riep: "Ik kom al, ik kom al. Even geduld." Het geklop stopte en Draco gooide een badjas over zijn lichaam heen. Hij strompelde naar de deur en deed open.

"Iemand hier houd van uitslapen. Madame Plijster zei dat Harry niet meer in de Ziekenzaal lag en naar jouwn kamer was toegegaan. Kunnen we misschien binnen komen en met elkaar praten?" vroeg Hermelien Griffel.

Draco gaapte en zei: "Ik weet het niet. Harry ligt namelijk nog te slapen, en ik wou dat graag zo houden."

"Laat ze maar binnen Draco," zei Harry die ook een badjas aan had en achter hem stond. Draco schrok op, voordat hij aan de kant stapte om Ron, Hermelien, Theodoor en Roos erlangs te laten.

Harry nam kleding met zich mee en liep naar de badkamer om zich aan te kleden. Hij liet de badjas net vallen voordat hij de deur achter zich dicht trok, zodat zijn achterkant voor iedereen zichtbaar was. Ron en Hermelien zagen niks, terwijl Roos, Theodoor en Draco alles zagen.

Roos giechelde zo hard dat ze bijna van haar stoel afviel. Theodoor gaf haar een verontwaardigde blik. Roos keek hem speels aan en zei: "Hij ziet er aan de achterkant haast net zo goed uit als jij."

Theodoor en Draco moesten lachen. "Draco, waarom zit je nog in je badjas?" vroeg Hermelien serieus.

Iedereen op Ron en haar na proestte het uit van het lachen, zelfs Draco.

Harry kwam de badkamer uit, terwijl Draco zijn spullen pakte en de badkamer in ging.

"Waar moesten jullie nu weer om lachen?" vroeg Harry met een lichte glimlach.

"Niks," zei Roos proestend. "Aha," zei Harry die op de plek van Draco ging zitten.

Iedereen werd weer stil en Hermelien vroeg zachtjes: "Zullen we eerst op Draco wachten?" Harry en de rest knikten, hun blije bui alweer achter hun.

Draco kwam alweer gauw de badkamer uit en toen hij iedereen hun gezichten zag zei hij zachtjes: "Oh." Hij ging naast Harry zitten om hem steun te geven. Harry pakte zijn hand beet toen Draco naast hem kwam zitten.

"Oké, wat willen jullie weten?" vroeg Harry langzaam.

Hermelien keek twijfelend naar Ron, voordat ze vroeg: "Hoe gaat het met je? Echt met je. En wat heb je?"

Harry zuchtte en ontweek ieders blik, terwijl hij Draco's hand steviger beet pakte. "Het is…vreemd. De ene keer voel ik me beter als de andere keer. Madame Plijster denkt dat ik last heb van acute stress-stoornis of zelfs posttraumatische stress-stoornis. Zelfs met jullie allen zitten is…is niet echt angstig, maar wel een beetje oncomfortabel," zei hij terwijl hij naar Draco's hand en de zijne keek.

Hermelien's ogen waren vol gesprongen met tranen en ze vroeg zachtjes: "Moeten we weggaan dan?"

Harry schudde zijn hoofd en keek haar aan. "Nee Hermelien. Dit is iets waar ik aan moet wennen. Ik weet dat ik niet voor eeuwig hier kan blijven en dat de lessen maandag weer beginnen. Dan moet ik daar ook gewoon aan wennen. Maar hoe gaat het allemaal met jullie?" vroeg Harry bezorgd.

Iedereen keek elkaar aan en Roos begon als eerst: "Met mij en mijn familie gaat alles goed. Tussen mij en Theodoor gaat ook alles goed, maar het waren wel een paar zware weken."

Iedereen knikte. Theodoor sprak daarna. "Tussen mij en Roos gaat alles goed. Mijn vader zit in Azkaban, dus al in al gaat alles formidabel."

"Alles gaat ook goed met mijn ouders. Zelfs hun wisten dat er iets mis was. Maar naar Het Nest gaan was het zwaarst van al," zei Hermelien oprecht.

Harry knikte en slikte zwaar.

"Mijn ouders en de hele familie zijn erg van streek door de dood van Percie en Charlie. Maar we komen er wel bovenop en leven ons leven," zei Ron schouderophalend.

"Kom Theo, we moeten nog naar mijn ouders toe om je voor te stellen," zei Roos die opstond en zowel Harry als Draco omhelsde, voordat zij en Theodoor wegliepen.

"Harry, als er iets is, zeg het ons dan alsjeblieft. Wij zijn er hier voor je. We zijn hier om je te beschermen. Vergeet dat niet," zei Hermelien die Harry en Draco omhelsde.

Ron deed hetzelfde voordat ook hun weg gingen.

"Draco, waar is Blaise?"

Blaise bezocht hun weliswaar niet vaak, maar was hoe dan ook nog steeds hun vriend.

Draco slikte en keek moeizaam weg met tranen in zijn ogen. "Ook hij is omgekomen."

Harry knipperde zijn tranen weg en omhelsde Draco. Draco zuchtte en zette zijn kin op Harry's schouder. "Wat een rommeltje. Niks kan ook gemakkelijk zijn," zei Draco met een waterige glimlach toen hij zich uit de omhelzing trok.

Harry glimlachte en vroeg: "Zullen we het over iets vrolijkers hebben?"

Draco knikte. Hij beet op zijn onderlip op een nerveuze manier. Was het wel de juiste tijd om dit te bespreken? Was het te vroeg? Voor hem was het niet te vroeg, het was al immers veertien april.

Harry greep Draco's kin lichtjes beet en tilde zijn gezicht omhoog, zodat hij in de zilveren ogen kon kijken. "Draco, waar denk je aan? Waar wil je over praten?"

Draco vermeed Harry's blik door naar beneden te kijken en hij haalde zijn schouders op. "Ik weet niet of je er wel over wil praten."

"Probeer het dan. Je weet niet of ik er over wil praten als je niet probeert," zei Harry die glimlachend een kus op Draco's lippen gaf.

Draco frunnikte aan zijn broek en zuchtte. Harry liet zijn kin weer los en Draco begon twijfelend. "Een aantal dagen voordat je Voldemort had verslagen las ik een boek." Hij beet nu weer op zijn lip en vermeed weer Harry's blik. "Dat boek ging ook weer over Alven. En ik vroeg me af, Harry, hoe je dacht over een bondingsceremonie. Niet direct natuurlijk, maar misschien over een paar maanden."

Draco had vele reacties verwacht, maar niet deze. Harry zoende en omhelsde hem daarna. "Maar natuurlijk! Wanneer wou je de ceremonie houden?"

Draco knipperde eerst een aantal keer met zijn ogen, voordat er doordrong wat Harry vroeg. "Op mijn verjaardag? Is dat goed genoeg?"

"Vijf juni is een goede datum. Welke vier personen wil je erbij hebben?" vroeg Harry.

"Theodoor, Roos, Mam en Professor Sneep, sinds hij mijn Peetvader is. Wie kies jij?"

"Ron, Hermelien, Loena en Marcel," zei hij resoluut.

Draco knikte. "Wie leid de ceremonie en spreekt de spreuken uit?"

"Ik dacht aan Professor Anderling. Ben je het ermee eens?" vroeg Harry. Draco knikte.

"Mooi. Heb je zin in eten? Ik heb namelijk wel zin in wat."

"Tuurlijk. Moet ik naar de Keukens gaan Harry?"

Harry schudde zijn hoofd en Draco fronste. "Wat dan?"

"Naar de Grote Zaal gaan natuurlijk."

"Harry, weet je dat wel zeker?" vroeg Draco ongerust.

Harry knikte. "Zolang je bij mij blijft komt het wel goed. Dat weet ik zeker."

Draco twijfelde nog steeds maar stond wel op toen Harry hem zijn hand offerde. "Oké, maar als het niet gaat dan gaan we weer gelijk terug."

Harry knikte. Zo liepen ze hand in hand naar de Grote Zaal toe. De atmosfeer daar was vrij licht. Die vier tafels toonden grote, lege plekken. Mensen waren overleden, naar begrafenissen en familie of van school afgehaald. Maar de gesprekken waren vrolijk en toen ze opkeken naar Harry glimlachten ze of ze gaven een beleefde knik.

Harry liep naar Griffoendor, nog steeds hand in hand met Draco. Ron en Hermelien zaten al aan tafel, druk in gesprek met Daan Thomas en Simon Filister. "Hey Harry," zeiden Daan en Simon tegelijk.

"Hoi. Alles goed met jullie twee?" vroeg Harry die ging zitten met Draco naast hem. Hij kon dit wel aan. Het was alleen een beetje ongemakkelijk om in een halfvolle Zaal te zitten.

"Heb je het al gehoord?" vroeg Simon aan Harry. Harry schudde zijn hoofd.

"Ze hebben Zwamdrift haar lichaam gevonden vandaag."

Harry keek hem met wijde ogen aan. "Echt? Professor Zwamdrift is dood?" Harry wist niet hoe hij daar op moest reageren.

Simon knikte. "Ik zei het net tegen Ron en Hermelien. Het hele vak Waarzeggerij word opgezegd. Professor Perkamentus kondigde dat niet zo lang geleden aan. Er komt een nieuw vak natuurlijk, maar nog niet dit of volgend jaar."

Harry knipperde met zijn ogen. "Geen Waarzeggerij? Hoe doen we er dan onze P.U.I.S.T. en in?"

Simon haalde zijn schouders op. Hij had daar eenmaal geen antwoord op.

Harry schepte eten op onder Draco's alziende ogen. "Waar is Marcel?"

"Bij zijn oma. Ze had een ziekte opgelopen. Alles gaat nu wel weer goed en Marcel komt als ik het goed heb morgen weer terug."

"Mooi," zei Harry die begon met eten. Draco schepte ook wat op en begon te eten, terwijl hij zo nu en dan Harry in de gaten hield.

Harry zag Draco zo nu en dan naar hem kijken, maar hij negeerde hem. Hij voelde zich alleen maar een beetje gespannen, maar verder voelde hij zich goed. Natuurlijk wist hij dat het kwam dat Draco naast hem zat en dat de Zaal groot en ruim was.

Toen hij klaar was met eten luisterde hij rustig naar de gesprekken om hem heen, terwijl hij zich beetje bij beetje liet ontspannen.

"Hey Harry. Je wou me iets vragen?" vroeg Loena. Haar stem had nog steeds een droomachtige klank, maar haar ogen stonden serieuzer.

"Loena. Ja. Wil je straks met mij en Draco meegaan?"

Loena knikte en huppelde weg. "Hoe wist ze dat je haar iets wou vragen?" vroeg Draco. Harry haalde zijn schouders op. "Ze weet dat soort dingen gewoon."

"Oké."

"Hey, Simon, weet je ook of we weer mogen vliegen?" vroeg Harry enthousiast.

"Ja, je mag vliegen na toestemming van een Professor."

"Draco, zullen wij onze bezemstelen pakken en gaan vliegen?"

Draco knikte en ze stonden beiden op. Harry liep naar de tafel met Professors en vroeg: "Professor Anderling, mogen Draco en ik vliegen?"

Ze keek naar beiden, voordat ze knikte. Harry glimlachte en sleurde Draco mee om de bezemstelen op te halen. Anderling schudde geamuseerd haar hoofd.

"Kom op Draco," zei Harry die lachend naar het Zwerkbalveld rende met Draco op zijn hielen. Draco glimlachte en toen hij op het veld was nam hij plaats op zijn bezemsteel en vloog omhoog, Harry voor hem.

Ze doken, draaiden rond, maakten salto's en achtervolgden elkaar. Het gevoel van vrijheid en vliegen overweldigden hem en hij moest lachen. Hij had een idee.

Het was geweldig weer en ook vrij warm, perfect voor wat hij wou doen. Hij vloog naar beneden en legde zijn Vuurflits neer. Draco zweefde nog boven hem en keek nieuwsgierig naar beneden. Harry deed zijn shirt uit en spreidde zijn vleugels. Hij fladderde zijn vleugels, voordat hij ze stevig op en neer bewoog en opsteeg.

Hij rolde, tuimelde en draaide in de lucht en achtervolgde Draco uiteindelijk.

Bijna een uur later landde ze weer en Harry wreef tussen zijn schouderbladen. Hij had zijn vleugels nog nooit zo lang en intensief gebruikt. Hij trok zijn vleugels in en trok zijn shirt aan. Ze liepen het Kasteel weer binnen met hun bezems over hun schouders. "Dat moeten we echt vaker doen," zei Draco glimlachend. Harry knikte.

Loena liep naar Harry toe en vroeg: "Zullen we nu praten?" Harry knikte en ze liepen met hun drieën naar Draco's kamer. "Ik ruim de bezems wel op," zei Draco die Harry's bezem aanpakte en ze opborg.

"Ga zitten Loena," zei Harry.

Loena ging op de bank zitten, en Harry zat naast haar. "Loena, weet je wat ik ben?" vroeg Harry die het antwoord al wist.

Ze knikte.

"Oké. Ik wou vragen of je misschien ook op onze bondingsceremonie wou komen?"

Ook deze keer knikte ze. "Wanneer houden jullie de ceremonie, en wie komen er?"

"We houden het op vijf juni. Roos, Theodoor, Narcissa, Professor Sneep, Ron, Hermelien en jij komen. We moeten Marcel nog vragen, en Professor Anderling als ceremonieleidster."

"Het beste kun je Marcel in de ochtend vragen, morgen. Maar ik moet weer gaan Harry. Zie je later," zei ze vrolijk terwijl ze opstond en uit de kamer liep.

Draco kwam de kamer weer binnen en vroeg: "Zullen we een douche nemen?"

Harry knikte en stond op om naar de badkamer te gaan. "Vind je het erg als ik mijn vleugels schoonmaak? Ik heb het al een tijdje niet gedaan."

"Tuurlijk niet. Ik help je wel met schoonmaken," zei Draco die zich begon uit te kleden.

"Bedankt," zei Harry die ook zijn kleding uitdeed. Harry bloosde toen Draco naakt was en de douche aanzette. 'Niet dat het blozen ooit minder zou worden,' dacht Harry voordat hij samen met Draco onder de douche stapte en hij zijn vleugels spreidde. Gelukkig was Draco's badkamer groot genoeg om zijn vleugels vrij te laten.

Ze wasten eerst henzelf af, voordat Draco speciale douche gel oppakte en zijn palm vulde met de substantie. Hierna verspreidde hij het over Harry's veren. "Hmmm," murmelde Harry toen Draco zijn vleugels deed. Nadat elk veertje goed genoeg was ingesmeerd wreef Draco de douche gel er weer uit.

Harry was ondertussen in de Hemel beland. Hij zuchtte toen Draco wegstapte en de kraan dichtdraaide. Draco pakte twee handdoeken en gaf er één aan een dromerig kijkende Harry. Ze trokken gauw weer hun kleren aan, Harry zonder T-shirt. Zijn veren moesten immers drogen.

Draco nam nog een handdoek mee en ze liepen samen hun kamer weer binnen. Harry ging op de stoel zitten en Draco vroeg hem: "Zal ik je vleugels droog maken?" God, wat waren Harry's vleugels mooi.

Harry knikte en Draco streek voorzichtig met de handdoek langs Harry's veren. Harry zuchtte tevreden en gaf zich over onder de zachte handen van Draco.

Toen Draco klaar was en wegstapte knipperde Harry met zijn ogen en fladderde hij met zijn vleugels. Draco gooide de handdoek in de badkamer en ging op de bank zitten.

Nog geen minuut later werd er geklopt. Draco stond op en deed open. Madame Plijster stond voor hem. "Mag ik binnenkomen?" Draco knikte beduusd en liet haar erlangs.

Harry's goede bui verdween als sneeuw voor de zon toen Draco open deed. Dit betekende dat ze hier was voor zijn 'therapie'. Harry slikte en keek naar beneden. Het irriteerde hem een beetje dat het nodig was, maar accepteerde het feit dat het uiteindelijk beter was voor hem. "Meneer Potter. Heb je een moment?"

Harry zuchtte, maar knikte. Hij ging op de bank zitten met Draco naast hem terwijl hij een voet onder zicht stopte en hij met zijn rug naar de armleuning zat, zodat zijn vleugels niet tegen hem aangedrukt zaten.

Madame Plijster zat ik de voorheen verlaten stoel. "Je weet waarom ik hier ben Meneer Potter?" Harry knikte. "Mooi. We beginnen langzaam. Je moet wel de waarheid spreken, anders is dit nutteloos. Begrepen?" Harry knikte. "Mooi. Hoe voel je je, wetende dat je therapie volgt?"

Harry greep Draco's hand beet en beet lichtjes op zijn onderlip. "Voorzichtig. Ongerust. Benauwd. Maar ik weet ook dat dit nodig is om beter te worden. En gelukkig."

"Je hebt het probleem erkend dus?" vroeg Madame Plijster voorzichtig.

"Ja. Ik erken en accepteer het," reageerde Harry met een knikje.

"Mooi. Dan hebben we dat stadium gehad. Maar hoe voel je je over het algemeen?"

"Vandaag was een betere dag. Ik voelde me goed en het vlieggedeelte was fijn. Zelfs toen ik in de Grote Zaal was voelde ik me best goed. Nerveus en gespannen maar verder ging alles goed," zei Harry die dacht dat therapie zo slecht niet was.

"Mooi. Heel mooi zelfs. En je weet dat de lessen over vier dagen weer beginnen?" Harry knikte. "En hoe voel je je daarover?"

Harry keek naar beneden en beet weer op zijn lip. "Wel ik zie er een beetje tegenop. Het zal ook wel raar zijn dat er bepaalde mensen weg zijn."

Madame Plijster knikte. "Dat was het voor vandaag Meneer Potter. Volgende week kom ik weer langs. Tot ziens," zei Madame Plijster die wegliep en een beduusde Harry achter liet.

Ongeveer een minuut later kwam Harry uit zijn beduusde staat en vroeg hij: "Was dat het?"

"Hmm mmm," zei Draco.

Harry knipperde met zijn ogen en gaapte. "Is het al echt zes uur?" vroeg hij toen hij zag hij laat het was.

"Ja. Zullen we wat eten?"

"Is goed. Mag het hier? Ik ben moe en heb geen zin om naar de Grote Zaal te gaan."

Draco knikte en ging naar de Keukens toe.

Enige tijd later kwam hij terug met het eten. "Dankjewel," zei Harry die zijn bord aanpakte. "Graag gedaan," zei Draco die glimlachte en naast Harry zat.

Harry haalde zijn vleugel naar voren en voelde of zijn veren al droog waren. Nog niet. Harry rolde zijn ogen en begon maar aan zijn eten.

Toen ze allebei klaar waren met eten gaapte Harry en legde zijn hoofd in Draco's schoot, terwijl hij zijn vleugels zo neerlegde dat hij er geen last van had. Draco glimlachte en streek met zijn hand door Harry's haar. Harry zuchtte en deed zijn ogen dicht.

'Harry moet zijn vleugels echt vaker uit laten,' dacht Draco toen hij ook een hand door de witte veren van Harry haalde. Harry was ondertussen in slaap gevallen. Draco glimlachte teder op hem neer en stond voorzichtig op zonder dat hij Harry wakker maakte. Hij tilde hem op, voorzichtig zijnde met zijn vleugels. Hij liep naar hun bed en legde Harry voorzichtig neer, voordat hij hem uitkleedde. Daarna trok hij de lakens zo hoog mogelijk op, en nadat hij zijn eigen kleding uitdeed stapte hij in bed.

Hij lag op zijn zij en haalde een hand door Harry's zwarte lokken. God wat hield hij van hem. Harry bewoog in zijn slaap en sloeg hierin een vleugel om Draco en trok hem dichterbij met een frons op zijn gezicht. 'Ik hoop maar dat hij geen nachtmerrie krijgt,' dacht Draco voordat hij in Harry's armen in slaap viel.

"Harry, weet je zeker dat je dit wel wil?"

Harry rolde zijn ogen en zei: "Als ik dit niet doe Draco, dan komt er nooit wat van."

Draco knikte. "Maar als het teveel word moet je het direct zeggen."

"Je zou nog denken dat jij de Alf was," zei Harry die hem een kus op de lippen gaf. Draco kuste hem terug en murmelde: "Harry, ik geef om je. Logisch dat ik je wil beschermen."

Harry glimlachte en trok Draco mee zodat ze naar de Grote Zaal konden gaan. "Dat weet ik Draco, maar eerlijk waar, dit is de eerste dag van de lessen. Geen één of andere slagveld."

"Als jij het zegt," zei Draco die zijn schouders ophaalde. Harry lachte en liep samen met Draco naar de tafel van Griffoendor. Ook Marcel accepteerde de eer om bij de bondingsceremonie te zijn, en Professor Anderling stemde gelijk in. Draco was vol goede moed begonnen met het plannen, en Harry liet hem.

Harry had over de paar dagen geoefend met het alleen zijn. Dat had Madame Plijster aangeraden toen hij een brief van haar kreeg met punten waar hij aan moest werken. Dat was één van de moeilijkste dingen en het heeft een paar kleine ruzies opgeleverd, aangezien hij prikkelbaarder was.

Harry schepte zijn ontbijt op en Draco deed hetzelfde. "Ron, Hermelien, Ginny, Daan, Simon, Marcel. Goedemorgen," zei Harry tegen de dichtstbijzijnde personen. "Hallo Harry," zeiden ze in koor, op Simon na die wat gromde.

Na het ontbijt gingen de Griffoendoren en de Zwadderaren naar de Kerkers toe voor Toverdranken. Harry en Draco's schema's waren speciaal op elkaar afgestemd, zodat ze alle lessen nu samen hadden. Maar ieders schema was aangepast nu met het overlijden van Professor Zwamdrift.

Sneep opende de deur en de leerlingen stroomden naar binnen. Sneep zette de instructies op het bord en iedereen ging aan de slag.

Na de les liepen ze naar de volgende, en tegen de tijd dat alle lessen voorbij waren was Harry doodop. Hij liet zich op de bank vallen en Draco deed de deur achter zich dicht. "Niet weer op de bank in slaap vallen Harry."

Harry draaide zijn hoofd een stukje en keek hem dreigend aan. Draco lachte alleen maar en ging naast Harry op de bank zitten. Harry legde zijn hoofd in zijn schoot en Draco haalde een hand door zijn haar. "Harry, als je moe bent, ga dan gewoon naar bed," murmelde Draco die voorover boog en een kus op de donkere lokken gaf.

"Hmm. Ik lig hier wel lekker." Draco lachte en stond op. Harry deed zijn ogen open en gromde. "Waarom deed je dat nou. Ik lag net lekker."

Draco rolde zijn ogen. "Daarom juist. Nou, hup naar bed. Ik breng je namelijk niet weer."

"Gerechtigheid," zei Harry tussen een gaap door. Hij stond op, rekte zich uit en liep naar bed toe. Draco pakte nog wat huiswerk erbij, maar werd afgeleid door Harry's lichte gesnurk. Dus na een half uur huiswerk maken kleedde hij zich ook om en lag naast Harry.

De lessen de volgende dagen gingen onverstoord door en donderdagavond kwam Madame Plijster weer langs voor zijn therapie. Deze sessie duurde een stuk langer en was wat zwaarder dan de vorige. Er werd vooral over zijn vooruitgang gepraat en Madame Plijster zou weer een brief sturen met verbeterpunten.

Harry probeerde daarna nog wat huiswerk te maken, maar hij kon zich gewoon niet concentreren en gaf het op. Hij strompelde naar het bed en kleedde zich om, waarna hij in bed ging liggen. Hij ging op zijn zij liggen en keek naar Draco, die druk bezig was met zijn huiswerk. Harry glimlachte teder. Zijn Draco kon soms nog erger zijn dan Hermelien. Hij gaapte weer en viel langzaam in slaap.

Een paar uur later werd hij bezweet en zwaar ademend wakker. Hij keek op de klok. Vier uur. Hij liet zich weer zuchtend terug vallen. Dat was één van de eerste nachtmerries sinds hij weer in zijn en Draco's kamer was. Deze nachtmerrie was vooral erg realistisch en moordlustig. Hij keek opzij en zag Draco fronsend naar hem toe reiken. Harry glimlachte zachtjes en viel weer terug in slaap. Hoe kon hij niet, met zo'n perfect wezen naast hem.

Het gebeurde op een maandag. Het was te verwachten eigenlijk. Harry en Draco liepen buiten, genietend van de vroege morgenzon. Ze waren gezellig aan het praten, totdat ze opeens omringd werden door mensen en op de foto werden gezet. Harry negeerde het en wou tegen Draco zeggen dat ze beter naar binnen konden gaan, voordat de pers nog irritanter zou worden.

Hij draaide zich om, en waar Draco hoorde te zijn was nu alleen maar een fotocamera naar hem toe gericht. Draco was nergens te bekennen, en de pers sloot hem langzaam in. Harry voelde zich paniekerig. Waar was Draco? "Meneer Potter, heeft u een relatie met Meneer Malfidus?" "Waarmee heeft u Voldemort verslagen?" "Klopt het dat u een Magisch Wezen bent?" en dat waren maar een paar van de vragen.

Harry draaide zich alleen maar paniekerig om, maar zag alleen maar onbekende gezichten van de pers.

"Hey, sukkels, ga eens aan de kant en geef hem wat ruimte," zei Ron Wemel.

Ron, Hermelien, Roos en Theodoor zagen alles wat er was gebeurt, en toen Draco naar hen toe kwam voor hulp besloot Ron dat het hoog tijd was om Harry te bevrijden uit de klauwen van de pers. Iedereen richtte hun aandacht op Ron, zodat Draco ongezien Harry mee terug naar het Kasteel kon nemen.

"Draco?" vroeg Harry beduusd toen ze binnen waren en stilstonden. Draco knikte en Harry omhelsde hem meteen. "Ik was zo bang, en jij was weg," snikte Harry zachtjes.

"Shh. Het is al goed Harry. Ik ben nu hier en ga niet meer weg. Het komt wel goed Harry. Professor Perkamentus zorgt er wel voor dat ze weggaan. Oké?" Harry knikte. "Zullen we terug gaan naar onze kamer?" Harry twijfelde voordat hij zijn hoofd schudde. "Nee. Het gaat wel weer en ik wil de lessen volgen. En ik kon zoiets verwachten."

"Je kon het misschien verwachten, maar dat maakt het niet minder erg. Ze hadden het recht niet."

Harry haalde zijn schouders op en liet Draco los. Toen hij Draco's ogen zag kon hij amper ademen. Alhoewel Draco vaak genoeg zei dat hij van hem hield, er was altijd wel een klein stemmetje die zei dat niemand ooit van hem kon houden. Maar nu hij in Draco's ogen keek verdween zelfs het stemmetje. "Je houd echt van mij," zei Harry verbaasd.

"Natuurlijk hou ik van je gekkie. Weet je zeker dat je wel de lessen wil volgen?"

Harry glimlachte. "Ja. Zolang jij hier bij me bent komt alles goed."

Draco knikte en ze liepen hand in hand naar hun eerste les, Toverdranken.

"En hoe gaat het nu met je Meneer Potter?" vroeg Madame Plijster op hun derde therapie.

"Veel beter eigenlijk. Maandag was eigenlijk de laatste slechte dag. En ik heb geen nachtmerrie gehad sinds vorige week donderdag. Verder gaat het ook beter met iets alleen doen, zonder dat Draco in de buurt is."

Madame Plijster knikte. "Dan denk ik dat het veilig is om te zeggen dat je acute stress-stoornis hebt in plaats van posttraumatische stress-stoornis. Dar is zeker mooi. Hebben jullie nog wat leuks gepland?"

Harry knikte enthousiast. "Op vijf juni houden we onze bondingsceremonie. Dus over ongeveer een maand al zijn we eindelijk gebonden."

Madame Plijster knikte enthousiast. "Ik denk dat dit het wel was voor therapie vandaag. Volgende week is de laatste keer, als ik gelijk heb met het acute stress-stoornis. Ik stuur weer een brief, maar ik denk dat het vooral herhaalbare verbeterpunten zijn. Niet veel nieuws dus. Een fijne dag verder Meneer Potter, Meneer Malfidus." En met dat liep ze weg.

"Dat is geweldig nieuws!" zei Draco die Harry omhelsde. Harry glimlachte. "Inderdaad. Ik hoop dat ze gelijk heeft. Maar dat heeft ze vaak wel, en ze weet dat soort dingen."

Draco glimlachte en liet Harry los. Even later hadden ze hun huiswerk erbij gepakt en waren ze daarin diep verzonken.

De week daarop, twaalf mei, kwam Madame Plijster weer langs. "Meneer Potter, hoe is het deze week gegaan?"

Harry glimlachte. "Uitstekend. Alhoewel sommige dingen nog wel vrij lastig zijn. Maar verder gaat het echt goed. Ook met de lessen en het huiswerk. Ik had deze week wel een nachtmerrie, maar die zullen nooit helemaal weggaan."

"Nee, die zullen denk ik ook nooit weggaan. Mag ik misschien een spreuk over je uitspreken, om er zeker van te zijn dat ik gelijk heb?"

Harry knikte en Madame Plijster murmelde iets wat ze niet verstonden. Een blauw licht verspreidde zich over Harry, voordat het wit verkleurde en wegtrok. "Wat betekend dat?" vroeg Harry.

Madame Plijster glimlachte. "Dat betekend dat ik gelijk had. Had de spreuk rood gekleurd, dan had ik ongelijk."

Harry haalde opgelucht adem.

Madame Plijster keek hem streng aan. "Dit betekend niet dat je niks meer hoeft te doen. Het tegendeel juist. Je moet nog werken aan de punten die ik vorige week heb gegeven. Net zolang tot je je weer daadwerkelijk comfortabel voelt in ruimtes met veel mensen. Maar verder komt het wel goed. Weet dat ik je niet meer in de Ziekenzaal wil zien Meneer Potter," zei ze voordat ze opstond en wegliep.

"Harry, dat is geweldig nieuws," zei Draco enthousiast.

Harry rolde zijn ogen maar glimlachte. "Inderdaad."

"Wat wil je doen?" vroeg Draco. "Huiswerk maken?" reageerde Harry met een opgetrokken wenkbrauw.

"Nee nee en nog eens nee. Zullen we Ron, Hermelien, Theodoor, Roos, Loena en Marcel uitnodigen hier?"

Harry rolde zijn ogen. "Dat is echt niet nodig…" Maar het was al te laat, Draco was al weg en op zoek naar de mensen die hij noemde.

"Partners, wat moet je ermee," murmelde Harry die zachtjes met zijn hoofd schudde en een glimlach op zijn gezicht had.

Bijna een half uur later kwam Draco terug met iedereen. Harry borg zijn huiswerk op en onthaalde ze.

"Ik hoorde dat we iets horen te feesten?" vroeg Ron die zijn armen vol had met eten en drinken. Harry rolde met zijn ogen maar lachte zachtjes. "Het is maar wat je feesten noemt. Het is gewoon een excuus voor jou om te eten."

Het leek alsof Ron wat wou zeggen, maar hij glimlachte alleen maar schaapachtig.

Daarna kwam Hermelien binnen. "Ik ben blij voor je," zei ze en gaf een kus op zijn wang. Harry glimlachte naar haar.

Daarna volgden Marcel, Loena, Roos en Theodoor.

Een aantal uur later keerden hun vrienden terug en gingen Harry en Draco naar bed, uitgeput.

De zaterdag daarna was een Zweinsveld dag.

"Weet je zeker dat ik niet mee hoef?"

"Draco, ik ben geen kind. En we moeten hier nog steeds aan werken. Accepteer het nu maar en ga wat leuks doen met Roos of Theodoor als je er zo mee zit."

Draco was er niet blij mee dat Harry alleen naar Zweinsveld ging, maar hij knikte toch. "Tot later dan maar."

"Tot straks," zei Harry die zijn hoofd omhoog tilde en hem een kus op zijn lippen gaf.

Draco zuchtte en liep naar de Griffoendor tafel, waar al zijn en Harry's vrienden zaten.

Harry had een hele goede reden om nar Zweinsveld te gaan, en niet alleen omdat hij dat nog moest trainen van Madame Plijster. Nee, ook voor een hele andere reden. Hij glimlachte en duwde een bepaalde deur van een bepaalde winkel open.

"Hallo, ik kwam hier om mijn bestelling op te halen?"

Een jonge vrouw achter de kassa knikte en liep naar achteren.

'Hoe zou Draco reageren op de ring voor de bondingsceremonie?' dacht Harry voordat de twee ringen in hun doosjes aan hem gegeven werd.

A/N: PK, schatje, is ie goed? Ik heb mijn best gedaan ^^. Iedereen, nog één hoofdstuk te gaan en het Epiloog. Wat gaat het snel. Nouja, dat was het wel. Als jullie willen, laat alsjeblieft een review achter. Bedankt voor het lezen!