Lieve Fred,
Waarom? Waarom? Waarom?
Waarom moest je ons verlaten, Fred?
Waarom liet je ons alleen, Fred?
Waarom dacht je dat dit een goede grap was, Fred?
Het is nu een jaar geleden en geloof me, niemand is er over heen dat je weg bent gegaan. Het doet pijn iedere dag weer. En we missen je.
We missen je lach, je getover, je verschijnselen, je grappen, simpel gezegd alles.
Je laat ons achter met een grote leegte.
Ik hoorde dat pa ook een brief aan het schrijven was en hij mompelde iets over gevoelens. Eigenlijk ben ik ook niet een persoon die gauw zijn gevoelens laat zien. Dat weet je.
Ik ga niet ergens in een hoekje zitten mokken omdat jij weg bent, Fred.
Ik moet sterk zijn, voor Hermione, Ginny, George. Iedereen Fred en het is zwaar.
Nu Bill, Charlie en Percy niet meer thuis zijn is het zwaar voor George om er te zijn voor de hele familie. Hij doet zijn best, dat ziet iedereen, geen probleem. Maar hij is zichzelf niet meer Fred. Hij is zijn oude zelf niet meer. Het gevoel als of er nu een grote last op mijn schouders ligt voelt zwaarder dan ooit. Ik zoek liever nog honderd horcruxes dan dat ik jou nog een keer kwijt moet raken.
Eigenlijk weet ik niet wat ik verder nog moet zeggen behalve ik mis je. Die drie woorden zal je vast wel vaker horen van ons.
Ik hou van je Fred.
Ik mis je.
Je kleine broertje,
Ronald Billius Weasley.