T.E.D.S. – dziękuję za komentarz. Chronologia faktycznie nie jest tutaj zachowana, ale tylko był zamysł. Te miniaturki to takie urywki, pojedyncze sceny z życia. Istnieje jednak porządkujące to wszystko timeline, które znajduje się pod tym linkiem: http : / / czarna-pantera . livejournal . com / 22493 . html
19. Listy
Wielka Sala, śniadanie.
W zasadzie początki wszystkich dni były do siebie podobne. Salę wypełniał normalny poranny gwar, a zaczarowane niebo na jej sklepieniu dokładnie odzwierciedlało pogodę panującą na zewnątrz.
Dla Igora właściwy dzień zaczynał się od kubka mocnej herbaty. Czasami zamieniał z Severusem kilka słów, jeżeli tylko ten był w nastroju do konwersacji. Zazwyczaj były to rozmowy na mało istotne tematy, takie jak kwestia wyższości rosyjskiej mieszanki nad Earl Greyem czy też białej kawy nad czarną. A niekiedy udawało mu się wyłudzić od Snape'a poranną gazetę.
Kolejnym stałym elementem poranka była poczta.
Znaczną część korespondencji, którą otrzymywał, stanowiły listy z Durmstrangu. Pomimo odległości, decyzje dyrektora były jednak potrzebne. A Karkarow wolał wiedzieć, co dzieje się w szkole. Łatwo było mu wyłowić spośród setek sów te, które mogły lecieć do niego. Listy z Instytutu przynosiły sowy śnieżne, więc ich upierzenie wyróżniało się na tle masy szarych i burych ptaków.
Jeżeli chodziło o listy prywatne, to Karkarow rzadko takie otrzymywał. Od czasu do czasu dostawał sowę od któregoś ze znajomych. Listy od rodziny stanowiły osobną historię. Praktycznie nie utrzymywał z nią kontaktów, a korespondencję z rodzeństwem prowadził nad wyraz nieregularnie. Zazwyczaj była ona ograniczona do wymiany krótkich, mało istotnych listów, takich jak życzenia świąteczne, co roku te same, jeżeli Karkarow pamiętał, żeby je w ogóle wysłać. W związku z tym listy od rodziny, których się nie spodziewał, zwykle oznaczały złe wiadomości.
Dlatego też Igor wolał ich nie otrzymywać.
I gdy do Wielkiej Sali wlatywały sowy, niosące poranną pocztą, zawsze wypatrywał pośród nich tylko tych o białym upierzeniu.