49. Fotografia
Znalazł ją przez przypadek, wśród stosu jakichś starych papierów. Była lekko podniszczona, z jednym rogiem załamanym.
Zdjęcie zrobiono wiele lat temu, w Durmstrangu. W tle rysowały się białe, zaśnieżone wzgórza i strzeliste wieże zamku. Na pierwszym planie, nad brzegiem zamarzniętego jeziora stał Igor i jego siostra, Anna. Obydwoje uśmiechnięci, pomimo panującego mrozu.
Spoglądał przez dłuższą chwilę na fotografię.
Wydawać by się mogło, że najsilniejsze więzy powinny łączyć Annę i Aleksandra, gdyż to oni byli najbardziej zbliżeni wiekiem z całej czwórki rodzeństwa. Stało się jednak inaczej. Kiedy Anna była na siódmym roku w Durmstrangu, Igor zaczął już uczyć w Instytucie. Reszta rodziny była daleko, nic więc dziwnego, że trzymali się razem. Chociaż Anna miała wówczas już siedemnaście lat, dla niego wciąż jeszcze w jakiś sposób była małą siostrzyczką, która wymagała opieki. Spędzali razem dużo czasu, rozmawiając albo spacerując po terenach Durmstrangu. Ale później, kiedy tamten wyjątkowy rok minął, wszystko się zmieniło. A może to Igor się zmienił.
Karkarow odłożył zdjęcie na bok. Tamta chwila z pewnego zimowego dnia żyła już tylko na starej fotografii.
