Bedankt renee, Wingless Wolf, XxXFloraXxX, HurricaneOfFangirlCat voor de reviews. Fijn om te weten dat jullie dit verhaal leuk vinden en willen dat ik door ga!:)) Vooral XxXFloraXxX wil ik bedanken, omdat jij elke keer trouw een review schrijft en je mening geeft.
Hopelijk zijn er nog veel meer lezers die dit verhaal lezen en van jullie hoor ik ook graag een mening! Tips, verzoeken of complimenten. zijn van harte welkom.

Omdat jullie vier gereviewd hebben: speciaal voor jullie dit nieuwe hoofdstuk! Dus ja, ik ga weer verder.^^

Hoofdstuk 10: Opzoek naar antwoorden.

Stella's gedachten
Ik schok wakker van een harde schreeuw. Ik keek om mij heen en zag dat Flora's bed leeg was. Ik zag een goud licht vanaf de gang komen die weer binnen een seconde verdween. Ik twijfelde geen moment en sprong uit mijn bed om te kijken wat er aan de hand was.

Toen ik op de gang aankwam zag ik een verstijfde Flora staan met een blik op de kandelaar die aan het plafon hangt. Twee seconde later kwamen ook de andere meiden uit hun kamer rennen om te kijken wat er aan de hand was.

''Flora, Flora… aarde aan Flora.'' Ik schudde Flora door elkaar heen. Ondertussen waren de andere meiden ook haar naam aan het roepen en bleven doorvragen wat er gebeurd was. Flora kwam weer terug in de werkelijkheid en keek ons gespannen aan.

''Er, er was een licht en…'' Nog voordat Flora haar zin af kon maken kwam Grizelda aanstormen met de jongens achter haar aan.

''En wat mag dit dan allemaal wel niet betekenen?! Wie durft midden in de nacht te schreeuwen en mij uit mijn slaap te halen.'' Grizelde keek ieder van ons één voor één aan totdat haar ogen bij Flora bleven hangen.

''Nou Linphea, vertel op. Wat is hier aan de hand?'' Grizelda bleef met haar ogen strak op Flora gericht.

''Ik, ik.. ik moest naar het toilet en het was zo donker. Ik was nog half in slaap en stootte mijn voet tegen de muur. Ik schok ervan en de schreeuw ontsnapte mij. Ik ben gewoon wat onhandig, maar het gaat wel weer.'' Flora leek even te aarzelen, maar herstelde zich snel.

''Je bent inderdaad onhandig. En al helemaal kleinzerig. Volgende keer neem je maar een zaklamp mee. En owee als je mij nog eens wakker maakt. Mensen er is hier niks te zoeken. Binnen 1 minuut zijn jullie weer terug op de kamers en wil ik niets meer horen. Begrepen!?''

Iedereen schok van Grizelda en bleef geen moment aarzelen. De jongens keerde zich om. Een nog wat onzekere Helia bleef nog even kijken, maar werd al gauw meegenomen door de rest van de jongens. De meiden liepen hun kamer in en ik duwde Flora naar onze kamer. Eenmaal de duur dicht hoorde ik Grizelda wegstormen richting haar kantoor.

''Wat gebeurde er Flora? Je schreeuwde en ik zag een goud licht.'' Ik ging met Flora op haar bedrand zitten. Ik merkte dat ze met haar gedachten nog ergens anders was.

''Weet je wat, kom tot rust en we hebben het er morgen wel over.'' Flora keek mij even aan en knikte. We doken allebei ons bed in. Maar eigenlijk wisten we allebei dat dit een korte nacht zou worden met geen tot weinig slaap.

Helia's gedachten
Eenmaal beneden aangekomen lagen Brandon en ik op bed. Ik lag naar het plafon te staren. De dodelijke schreeuw, een geschrokken Flora, iets klopte hier niet. Ik keek naar Brandon. Hij was ondertussen weer in slaap gevallen. Ik kon niet meer slapen, dus besloot te gaan schrijven.

Ik schok wakker, wat twee minuten later leek, door mijn wekker. Ik was aan mijn bureau in slaap gevallen en het papier waar ik op geschreven had plakte aan mijn gezicht. Ik keek de kamer rond en zag Brandon nog vredig slapen. Hoe kan Brandon toch door alles heen slapen? Ik stond op en maakte Brandon wakker.

''Waatt… mpf… laat mij maar slapen.. ik lig nog wel lekker.'' Brandon draaide zich weer om.

''Brandon, kom op, opstaan. Het is al 7:20. Nog 10 minuten om klaar te maken voordat ontbijt begint.''

'''Wat! En daar kom je nu pas mee. Ik moet nog douchen, kleren uitzoeken en al mijn spullen bij elkaar vinden.'' Brandon sprong meteen uit zijn bet, pakte wat kleding uit de kast zonder goed te kijken en rende naar de badkamer.

Ik besloot mij snel te wassen aangezien ik gisteravond al gedouched had. Ik trok snel wat schone kleren aan en maakte mijn tas klaar voor school. Daarna liep ik naar de eetzaal.

Eenmaal in de eetzaal aangekomen zag ik Nabu, Layla, Musa, Riven, Tecna, Timmy. Sky en Flora zitten. Flora zat wat met haar eten te spelen en had niet echt aandacht voor Tecna en Timmy's gesprek die tegenover haar aan het praten waren over de nieuwste technologie.

''Hey daar hebben we Helia de liefste en mooiste.'' Ik snapte niet wat Riven bedoelde. Iedereen keek op naar mij en begon te lachen.

''Wat is er zo grappig? En hoe kom je daar weer bij Riven?'' Flora stond op en liep naar de keuken. Een minuut later kwam ze binnen wandelen met een nat doekje en kwam voor mij staan.

''Ik weet niet wat je gedaan hebt met je gezicht, maar het staat je wel.'' Nu drong het tot mij door. In mijn slaap heeft de inkt afgegeven en zijn de woorden op mijn gezicht doorgedrukt. Alleen wat ik niet verwachtte is dat Flora mijn wang begon schoon te maken. De wereld stond even stil.

Ik zag even een lichte blos op Flora's wangen en ze keek wat naar beneden. ''Zo dat is beter, tenzij je wilde dat de liefste/mooiste, wie dat ook mag zijn, je gedicht van je gezicht af kon lezen.''

Flora liep weer terug naar de plek waar ze eerst zat. Nu denkt ze dat ik iemand anders leuk vind. Ik besloot naast haar te zitten. De rest was ondertussen weer aan het praten met elkaar.

''Dank je. Ben je weer bijgekomen van gisteren? Wat is er eigenlijk gebeurd? En zeg niet dat je jezelf gestoten hebt, want dat geloof ik niet.'' Ik pakte wat cornflakes en melk en at het op.

''Uu-uh, ik denk niet dat je mij zo maar gaat geloven en bovendien vertel ik het je liever alleen aan jou en Stella.

Ondertussen kwamen Bloom en Stella aan tafel zitten helemaal tot in de puntjes verzorgd. ''Wat vertel je liever alleen aan mij en Helia? Oh wacht je bedoeld… laat maar. Anders lopen we met zijn drieën naar school en kun je het ons vertellen. Eerst even wakker worden. Ik heb geen oog dichtgedaan'' Stella pakte de kan met koffie en schonk wat in haar kopje. Ineens liet ze de kan vallen met verschikte ogen en begon keihard te lachen. Iedereen keek op en begon mee te doen.

''Hahaha het gaat lekker vandaag. Eerst komt er een liefste en mooiste binnen en nu iemand met twee verschillende schoenen en sokken. Alleen weet dat ik niet zo met jullie zou rondlopen.'' Riven kwam niet meer bij van het lachen. Brandon was er blijkbaar niet bij met zijn hoofd. Hij twijfelde geen moment en rende weer terug naar zijn kamer om zich om te kleden.

Twee minuten later kwam hij teug en ging aan tafel zitten. Alleen nog geen seconde later kwam Grizelda binnen met de mededeling dat het ontbijt klaar was.

''Mevrouw Grizelda, mag ik nog snel wat eten maken voor onderweg? Ik heb niks gehad.''

''Nee meneer Isis, half 8 is half 8, nu opstaan en spullen pakken.''

Gelukkig had ik wat eten gemaakt voor Brandon en gaf het aan hem voordat we naar de gang gingen waar de andere op ons wachten.

Eenmaal aangekomen stond iedereen er behalve Flora en Stella. ''Loop maar vast, ik wacht wel op Flora en Stella.''

''Oké, succes met dat. Hopelijk kom je niet te laat, Helia.'' Sky pakte Blooms hand en liep samen met de rest naar buiten. Alleen Brandon bleef staan.

''Ik laat mijn vriendin niet in de steek.'' Jammer nu konden we alsnog niet met zijn drieën over het incident hebben.

''Oké ja is goed.'' Flora en Stella kwamen meteen daarna de trap afgestormd,

''Zie je wel Flora, ik zei toch dat we niet de laatste waren.''

''Eigenlijk, Stella, is de rest al weg. En we moeten doorlopen anders zijn we nog te laat ook.'' Brandon trok Stella mee naar buiten. Flora en ik volgde hun.

''Uuhh Flora, zou je alsnog willen vertellen wat er gebeurd is? Het is toch goed als Brandie het ook weet? Dan houden we het voor nu alleen bij ons vier.''

Brandon keek Stella en Flora met vragende ogen aan. ''Wat moet ik weten?''

Flora twijfelde eerst even, maar herstelde zich snel. ''Ja is goed, maar verklaar mij alsjeblieft niet voor gek.'' Stella, Brandon en ik keken elkaar aan en knikte.

''Oké Ik hoorde ineens vage muziek vanuit de gang. Het leek op Once upon a Dream. Daarbij kwam er licht onder de deur vandaan, dus ik besloot te kijken waar het vandaan kwam. De hele gang was groen verlicht en bij de zolder deur was het erger. Dus ik liep naar de zolderdeur toe en pakte het handvat vast. Vanaf het handvat kwam goud licht wat na aanraking weerkaatste naar de kandelaar op het plafon. Daarna schreeuwde ik en verdween alles weer.''

''Dat verklaard het gouden licht wat ik zag.'' Gaf Stella bedenkelijk aan.

''Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar dit huis spookt. Zou Grizelda een behekst iemand zijn? Zou het iets te maken met de missie die wij hebben? En waarom gebeuren jou nu zulke rare dingen Flora en niet bij ons?'' Brandon begon al zijn stellingen en vragen op te noemen. Ergens had hij ook wel een punt.

''Brandon, ik vind het helemaal niet gek gedacht dat het iets met onze missie te maken heeft. Ergens in de wereld moeten sporen en aanwijzingen zijn achter gebleven, dat kan niet anders. En het is inderdaad raar dat Flora dit allemaal overkomt. Ik zeg dat we in de lunchpauze naar Faragonda gaan en vanavond een kijkje nemen bij de kandelaar.''

''Goed idee, Helia, als ik nog iets merk dan laat ik het jullie weten. In elk geval bedankt voor jullie hulp. Alleen één vraagje: moeten we de anderen hier niet bij betrekken?''

''Nikst te danken Flora. En nee voor nu laten we het bij ons vieren. Dan kunnen we makkelijker rondsluipen en blijft het minder verdacht. Later als het nodig is betrekken we de anderen erbij.'' Stella, Brandon en Flora knikte. Ondertussen waren we bij het klaslokaal aangekomen waar iedereen al klaar zat voor de eerste les: wiskunde van mr. Wizgiz.

Na wiskunde hadden Flora, Stella, Bloom, Nabu, Brandon en ik Frans van mw. DuFour terwijl de andere Techniek/Informatica hadden.
Daarna hadden Flora, Stella, Brandon, Bloom, Nabu en ik Kunst van Mw. Saladin terwijl de andere Muziek hadden.

DuFour was wat strenger, maar wel aardig. Saladin was heel aardig. En tot nu toe had ik alle lessen samen met Flora. Bij wiskunde zaten Brandon en ik met elkaar en Flora met Stella. Wel zaten we achter elkaar. Bij Kunst was ik partners geworden met Flora.

Het was nu tijd voor pauze en de kantine liep vol met studenten. Stella, Brandon, Flora en ik liepen meteen door naar Faragonda's kantoor en klopte op de deur.

''Kom binnen.'' We deden de deur open en zagen mw. Faragonda aan haar bureau zitten. ''Wat brengt jullie hier?''

''Nou we hebben een vraag over de missie. Er gebeurd van alles.'' Stella keek Faragonda vragen aan. ''Oké, juist ja, ga zitten. En jullie hebben Flora er ook bij betrokken zie ik? Ik dacht dat jullie deze missie strikt geheim zouden houden.''

''Uh ja sorry, dat is ook zo. We hadden het misschien eerst beter aan u kunnen vragen. Alleen Flora hier is de reden dat we komen.'' Brandon keek van Faragonda naar Flora.

''Maakt niet uit. Fijn dat jullie haar helpen. Maar mag ik vragen Flora, wat is er mijn kind?''

''Nou het klinkt misschien raar, maar er gebeuren allemaal rare dingen om mij heen. Ik heb dit vanaf jongs af aan al een beetje, maar hier wordt het alleen maar erger. Het begon… (het verhaal van de muur, het slaapfeestje en het verhaal van vannacht). Dus daarom hebben de Winx en Specialisten hun geheim verklapt.''

''Aha laat mij eens denken. Ik heb het! Jij bent de uitverkorene. Jij hebt contact met de magische wereld. Alle kleine beetjes magie die in deze wereld is voel jij. Ik weet niet of jij zelf ook magische krachten hebt of dat je alles alleen kan waarnemen. Maar jij bent waarschijnlijk degene die ons lijdt naar de verdwenen prinses.''

''Oké, dat moet ik even op mij in laten werken. Maar als ik de uitverkorene ben, wat moet ik dan nu doen?''

''Dat Flora is het gene waar jij alleen achter kan komen. En doe niks alleen, maar neem altijd je vrienden mee. Want magie is niet alleen maar goed, maar is ook slecht. Dit is het voor nu. In principe kan ik jullie verder niet helpen, maar vragen zijn altijd welkom. De pauze is voorbij dus ga maar snel naar jullie volgende les.''

''Dankuwel mw. Faragonda. Ik hoop u niet teleur te stellen en ik zal oppassen. Ik heb geschiedenis nu, jullie ook?'' Flora keek ons vragend aan. Stella knikte en Brandon knikte. En ik dacht alleen maar: Ja nog een les met Flora! Mijn dag kon nu al niet meer stuk. Ook al bleef het verhaal van Faragonda wel door mijn hooft spoken. Wat nou als Flora iets gebeurd?