Dankjewel leukleuk en keepgoing voor jullie reviews! Speciaal voor jullie weer een nieuwe hoofdstuk. :D

Hoofdstuk 15: De zolder

Flora's gedachten

''Ik heb wel een idee.'' Ik pak een haarspeldje uit mijn haar en frommel wat met het slot. Uiteindelijk gaat de deur open en dan is het tijd voor Helia en mij om naar binnen te gaan.

''Goed werk, Flora. Je bent al een echte detective. En nu is het tijd voor jullie twee om naar boven te gaan.'' Stella wijst naar de deur en loopt daarna naar Brandon die zijn positie aan het einde van de gang heeft ingenomen.

''Na jou.'' Ik kijk Helia aan en maak een gebaar naar de trap. Helia loopt eerst de trap op en daarna volg ik hem. Boven aan de trap is nog een deur, maar deze zit gelukkig niet op slot. We doen de deur open en zien allemaal oude spullen staan. Sommige daarvan hebben een doek over zich heen. Alles zit onder een dikke laag stof.

''Hoe oud zou dit allemaal wel niet zijn?'' Voorzichtig loop ik door de stapels spullen heen en kijk de zolder rond. Dan zie ik een kistje staan met een woord. Ik pak het kistje op en veeg het stof eraf. Ik laat van schik bijna het kistje vallen. Op het kistje staat de naam van mijn overgroot oma, Fauna. Aan de zijkant staat het jaartal 30-08-1909.

''Flora, wat is er aan de hand?'' Helia, die ondertussen naast mij is gaan staan, kijkt van mij naar het kistje.

''De naam van mijn overgroot oma staat op het kistje met daarbij het jaartal wat wij gevonden hadden. Zij is dus geboren op de dag dat de verbinding tussen de twee dimensie verbroken werd.'' Ik maak het kistje open en daarin zit een briefje en wat spullen die ik nog niet allemaal kan plaatsen. Snel maak ik het briefje open en lees de tekst hardop voor.

We kunnen niet meer tijd verspillen.
Vandaag is de tijd dat de heksen krijgen wat zij willen.
De verbinding tussen de magische wereld en aarde wordt verbroken
en er wordt nooit meer over gesproken.
De mensen zullen alles over de magische wereld vergeten,
want zij worden door een toverspreuk bezeten.
Over 100 jaar zal de uitverkorene verschijnen
en kan de magische barrière laten verdwijnen.
Fauna, het is aan jou om deze boodschap door te geven,
want de oplossing om alles te verhelpen is al uitgeschreven.
De derde geboren dochter uit jouw familie zal testen moeten doorstaan,
om zo het kwaad te verslaan.
Ook zal zij degene met de juiste natuurkrachten moeten vinden,
want alleen die persoon kan de magische werelden weer verbinden.
Waarschijnlijk is dit de prinses van Linphea, familie van Madelief.
Maar misschien is er ook een ander alternatief.
Het is aan de uitverkorene om dit uit te zoeken,
door raadsels op de lossen en het laten verdwijnen van vloeken.
Zorg dus dat dit kistje doorgeven wordt aan de volgende generatie,
zodat zij kan starten met deze operatie.
Hieronder staat raadsel nummer één.
Eén ding: dit kan niet alleen.
De juiste persoon met de juiste magie kan dit raadsel oplossen.
En hiermee de mensen uit het ergste duister verlossen.

Zij die het licht doet schijnen.
De wolken laat verdwijnen.
Kan de bloem laten bloeien,
en zo zal de hoop groeien.

Beste uitverkorene, als je dit leest, veel succes! En let op het duister dat rondloopt, vertrouw niet iedereen.

Ik lees de brief nog een paar keer. Ik had al gehoord dat ik de uitverkorene was, maar al deze informatie komt hard binnen. Het lot ligt letterlijk in mijn handen. Ondertussen komen er allemaal vragen in mijn hoofd naar boven. Het lijkt wel of ik gek wordt. Zoveel vragen en zo weinig antwoorden. Ik heb niet eens door dat mijn handen shaken, totdat Helia mijn handen vastpakt en stil houd.

''Ik snap dat dit schikken is voor jou Flora, maar je bent niet alleen. Wij, Winx en Specialisten zijn er voor je. Ik ben er voor je. Net zoals er in de brief gezegd wordt, je kan dit niet alleen doen. En ik weet zeker dat iedereen uit onze groep te vertrouwen is.'' Ik kijk Helia aan en kan met moeite mijn tranen binnen houden. Helia ziet dat ik het moeilijk heb en geeft mij een knuffel. Hij laat mij pas weer los wanneer ik niet meer tril. Wel houd hij mijn schouders vast en kijkt mij aan.

''We zijn ondertussen 30 minuten hier, dus dan kunnen we de andere 30 minuten gebruiken om op zoek te gaan naar andere aanwijzingen. En we kunnen het ondertussen hebben over de vragen die nu waarschijnlijk door jouw hoofd gaan.'' Helia kent mij zo goed, hij kan alles van mijn gezicht aflezen.

''Dat is waar, dankje Helia. We zijn een stap verder, want we weten dat de prinses familie is van ene Madelief. Aan de andere kant is het niet eens zeker of de prinses wel de juiste persoon is. Dat zou dus betekenen dat de theorie van Faragonda niet klopt. Ook betekent het dat er nog heel veel op ons pad gaat komen.'' Ondertussen haal ik de spullen uit het kistje en bekijk ze nauwkeurig.

''Wat heb je daar?'' Helia, die wat boeken aan het bestuderen was, ziet dit en komt weer naast mij staan. Ik haal zes zilveren speldjes uit het kistje. Elk speldje heeft een eigen figuur met een diamanten steen erin, namelijk een:

zon met een gele diamant
bloem met een roze diamant
vlam met een rode diamant
bliksemschicht met een groene diamant
waterdruppel met een blauwe diamant
muzieknootje met een paarse diamant.
Ten slotte zit er een oude sleutel in, maar ik heb geen idee waar die voor is.

''Dit lijken wel speldjes die te maken hebben met de krachten van de Winx. En dat laatste speldje zou dan wel voor de verdwenen prinses zijn.'' Ik kijk de zolder rond en zie in de hoek ineens een grote kist staan. Ik kijk van de sleutel naar de kist. ''Ik denk dat deze sleutel van de kist daar is.''

Helia pakt de sleutel terwijl ik het laatste speldje weer terug leg en het kistje sluit. Ik loop achter Helia aan naar de grote kist. Tot onze verbazing is het ook nog de juiste sleutel. Maar wat erin zit verbaast ons nog meer. Er zitten zes verschillende wapens in. Elk wapen heeft een eigen gekleurde diamanten steen. ''Dit lijken wel de wapens van onze voorvaders, deze hadden ook zulke wapens als beschermers. Faragonda had het erover dat wij jongens de beste beschermers zijn en liet een foto zien van vorige beschermers. Zij hadden precies dezelfde wapens.'' Helia pakt een handschoen uit de kist en bekijkt deze, daarna legt hij hem voorzichtig terug.

''We kunnen nu niets met deze wapens, ze zijn te groot. Ik zal er een foto van maken voor de anderen en het kistje zal ik wel meenemen. Laten we nog wat verder rondkijken. Wellicht zien we nog iets wat handig is.'' Ik loop naar de boekenkast en haal er wat boeken uit. Deze bekijk ik één voor één. Helia doet de kist dicht en start aan de andere kant van de kast met de boeken. Net als we allebei het laatste boek willen pakken gebeurt er iets geks. We geven allebei een ruk aan het boek, maar deze komt er niet uit. In plaats daarvan schuift de kast opzij. Ik twijfel geen moment en loop naar binnen. Helia daarin tegen blijft buiten staan en houd de wacht. Wel kijkt hij af en toe om het hoekje.

In de kamer zie ik allemaal portretten en nog een kast met boeken. Tegenover de kast staat een houten bureau met een lampje, loep, wat papier werk en twee boeken. Links naast de boekenkast staan nog wat papieren rollen. Net als ik wil beginnen met het doorzoeken van alles, roept Helia mij.

''Stella zegt dat Grizelda is gespot. We moeten snel naar beneden.'' Snel pak ik de twee boeken en de papieren van tafel. Ik denk dat deze wel van pas komen. Daarna loop ik door het gat en zie Helia al bij de deur staan. Helia ziet alle spullen in mijn handen en pakt snel wat van mij aan. Daarna rennen we naar beneden en trekken de deur achter ons dicht. Stella kijkt ons opgelucht aan en Brandon kijkt naar alle spullen in onze handen. Voordat ze het vragenvuur op ons los laten, schut ik nee en knik naar de kamer van Stella en mij. Gelukkig begrijpen ze mijn hint en we lopen snel de kamer in. Ondertussen horen we Grizelda beneden mopperen naar de anderen. Ze vraagt zich af waarom iedereen niets staat te doen en of ze niets beters te doen hebben. Daarna horen we steeds meer stemmen dichterbij komen. Helia en ik schuiven snel alle spullen onder mijn bed en daarna doen we net alsof we met zijn vieren aan het praten zijn.

''Waarom staat iedereen zo verspreid? Wat verbergen jullie voor mij? Ik kom er toch wel achter, ik hoef alleen maar het spoor van jullie te volgen en kom vanzelf wel bij de bron. Aha, kijk hier moet ik wezen.'' Grizelda doet de deur open en kijkt onze kamer rond.

''Hoi Grizelda, wat brengt jou hier?'' Stella kijkt Grizelda met haar liefste glimlach aan. Grizelda daarin tegen weet niet meer wat ze moet zeggen.

''Ik, ik, d-dacht er is iets aan de hand. Maar waarom staan jullie allemaal op verschillende plekken?

''Ik zei toch dat het toeval was Grizelda, schijnbaar wilde iedereen wat privacy om te overleggen voor het schoolproject.'' Grizelda kijkt Layla met grote ogen aan en daarna naar de rest. Iedereen knikt instemmend op de conclusie van Layla.

''Oké dan ik zal het mij wel verbeeld hebben. Maar ga dan alsjeblieft in een kamer zitten en niet in de hal.'' Grizelda draait zich om en loopt weg. De anderen lopen de kamer in en gaan ergens zitten.

''En was het eng op de zolder? Is er nog iets gebeurd? Wat voor geheimen zijn daar? Hoe zijn jullie eigenlijk binnen gekomen, is de deur gewoon open?'' Iedereen begint te gelijk met vragen stellen. Helia en ik kijken elkaar aan. Hij besluit gelukkig het woord te nemen.

''De deur zat op slot, maar onze Flora hier is een genie met een haarspeldje. De zolder is niet eng, maar erg stoffig. We hebben rondgekeken en Flora heeft wat dingen gevonden.'' Ondertussen haal ik alles onder het bed vandaan.

''In het kistje zit een brief, speldjes en een sleutel die voor een kist op zolder is met wapens. De speldjes komen overheen met jullie krachten, het zesde speldje is waarschijnlijk voor de prinses van Linphea.'' Ik geef ieder zijn eigen speldje en ga verder met mijn verhaal. ''In een grote kist op zolders zitten wapens voor is de sleutel van de kist.'' Ik kijk de specialisten één voor één aan. ''Deze zijn te groot om mee te nemen en hebben we nu niet nodig. Wel heb ik er een foto van gemaakt.'' Deze laat ik rond gaan. Ondertussen hoor ik de jongens gaaf en stoer mompelen.

''Op de brief staat meer informatie en een raadsel die opgelost moet worden. Ik heb ook boeken gevonden en papieren die ons wellicht verder kunnen helpen hiermee. Ik zal deze allemaal doornemen. Bekijk de brief goed en denk erover na. Ik heb hem na deze meeting weer nodig.'' Ik laat de brief rondgaan.

''Flora, het is heel lief dat je dit allemaal wilt doen. Maar het is zoveel informatie. Laat ons ook helpen.'' Helia legt een hand op mijn schouder. De andere knikken en zeggen dat Helia gelijk heeft.

''Dankjewel, maar ik denk dat het gevaarlijk is als we alle spullen laten slingeren. Ik zal een start maken en zodra ik weet hoe jullie mij kunnen helpen, dan laat ik jullie dat weten.''

''Oké daar heb je een punt. Maar laat in elk geval Stella en mij jou helpen. Dat valt niet op.'' Ik kijk van Helia naar Stella en zie dat zij mij glimlachend aankijkt.

''Oké prima.'' Stella juicht even, maar door een duwtje van Brandon hersteld ze zich. ''Meiden, jullie kunnen je eigen speldje houden. Ik denk nu dat het tijd wordt dat jullie gaan, want anders wordt Grizelda wel nieuwsgierig.'' Iedereen knikt ja en staat dan op. Een paar hoor ik doeg zeggen en succes. Alleen Stella, Helia en ik blijven achter.

''En waar beginnen we?'' Stella kijkt van mij naar Helia. Helia kijkt van Stella naar mij en ik van Stella naar hem.

''Ik denk bij de boeken en papieren.'' Ik zou niets anders weten. Ik zie Stella even vies kijken. Ik weet dat ze niet zo van boeken houd. Maar ze hersteld zich al snel, aangezien ze dit erg spannend vind. Helia en ik pakken een boek en Stella de stapel met papieren. Zodra ik het boek open sla zie ik zes herkenbare voorwerpen. De speldjes.