9 maanden later…
Hoofdstuk 2:
Severus Sneep
Sneep hoorde gehuil vanuit de zolder. Van een klein baby'tje. Het was waarschijnlijk net geboren. Iedereen in Huize Malfidus zat er een beetje ongemakkelijk bij. Aan wie ging de Heer van het Duister het kind geven? Wie moest het grootbrengen?
Nadat hij naar de Potters was geweest, had hij het kind nooit meer geboren zien worden. Bellatrix was beneden. Ze had opdracht gekregen het kind in doeken te wikkelen en Maria te vermoorden. Maria, die 9 maanden lang in de kelder van Huize Malfidus opgesloten zat. Maria wist wie het kind zou grootbrengen, de Heer had het haar als enigste verteld.
"Legilimens!" krijste Bellatrix. Alles was duidelijk te verstaan. Het kind huilde zachtjes. "Avada Kedavra!" En Maria stierf. De baby huilde weer iets harder. Bellatrix kwam de trap op. Iedereen stond op.
Aan wie zou Bellatrix het kind geven? "Wat is het?" vroeg Narcissa. Bellatrix lachte triomfantelijk. "Erin Maria Vilijn." zei ze lachend. Een meisje dus, zoals de Heer het wilde. Toen drukte ze de baby in Sneep's handen. Erin stopte meteen met huilen.
Twee grote blauwe ogen keken hem aan. Moest hij haar grootbrengen? Hij had helemaal geen ervaring met kinderen. Ze was wel heel schattig. En precies zoals de Heer het wilde. Grote blauwe ogen, bleke, volle lippen en een klein plukje goudblond haar was te zien.
Hij kon haar gewoon aan Perkamentus geven. Niet dan? Ze zou goed opgevoed worden, wel aandacht aan het tovertalent wat ze waarschijnlijk zou hebben. Het zou inderdaad voordelig zijn als ze op Zweinstein op zou groeien. Ja, hij geeft haar gewoon aan Perkamentus. Zo kan hij haar ook gewoon in de gaten houden. Bovendien, nu de Heer gevallen was, kon de Orde elk moment binnenvallen.
Hij hield de baby goed vast en Verdwijnselde naar het terrein rondom Zweinstein. Perkamentus kwam me tegemoet. "Severus," zei hij. " wat brengt jou hier?" Sneep haalde Erin onder zijn mantel vandaan. Perkamentus' ogen werden groot. "Hoe kom je aan een baby, Severus?" vroeg hij nieuwsgierig.
"Het is Voldemort's baby." "Is het… gevaarlijk?" vroeg Perkamentus. Sneep schudde zijn hoofd. "Kijk haar ogen dan." En hij gaf Erin aan Perkamentus. "Ze huilde toen Bellatrix haar vasthad, maar toen die haar in mijn handen duwde werd ze stil." zegt Sneep. Perkamentus moet de ogen ook gezien hebben, want hij smolt. "Het zou goed voor haar zijn om op Zweinstein op te groeien. Misschien kunnen we zorgen dat ze aan onze kant staat?" zegt Sneep.
"Severus," zei Perkamentus kalm. "dit is een baby, ze weet nog niet wat goed of kwaad is, ze staat nog aan geen kant. Dat ze nou zijn dochter is betekent niet dat ze automatisch slecht is? Zeker niet als wij haar opvoeden, ze hoeft nooit te weten wie haar echte vader is."
Sneep slikte even toen hij dit hoorde. "Wij? Moet ik haar ook opvoeden?" "Dat lijkt me verstandig." zei Perkamentus alleen maar. "Dan kun je je ergens anders op richten." zei hij, blijkbaar troostend bedoeld.
Maar Severus Sneep kreeg een enorme brok in zijn keel. Hij dacht aan hoe de Heer de Potters vermoord had, en alleen kleine Harry had overgelaten. "Ze zal waarschijnlijk met Harry opgroeien." zei hij. De Heer zelf leek vernietigd. Maar niets is wat het lijkt…
