Hoofdstuk 3:

Albus Perkamentus

Hij zag haar opgroeien. Erin groeide op binnen de muren van Zweinstein, zonder te weten wiens dochter ze eigenlijk was. Albus had haar zijn achternaam gegeven, en stiekem hoopte hij dat ze nooit zou weten wie haar echte vader was.

Vanaf zeer jonge leeftijd bleek al dat Erin uitzonderlijk goed kon toveren. Op de leeftijd van 2 jaar, toen ze amper kon lopen, had ze Severus trots laten zien dat ze kleine lichtbolletjes kon produceren. Ze zweefden rond in haar kamer, verschillende kleurtjes en groottes.

Severus gaf haar een complimentje, en gaf haar een kus op haar voorhoofd en stopte haar in. Albus vond het wonderlijk hoe Severus van de kille man die hij pretendeerde te zijn kon veranderen in de man die hij diep van binnen was. Lief, zorgzaam en een verrassend goede ouder.

Erin kreeg het op een of andere manier voor elkaar. Naarmate ze ouder werd begonnen leraren haar kleine dingetjes over hun vak te leren, geliefd door allen, wat ze was. Niemand wist hoe ze het deed, maar je moest van haar houden, al vanaf het moment dat je haar in de ogen keek.

Ze had vele talenten, wat Albus zowel bewonderde als verontrustte. De gedachten dat ze in de verkeerde handen zou vallen, was ondragelijk. Ze kon goed vliegen, en de wind in haar haren vond ze geweldig. Ze leerde snel. Ze had, wat Severus behoorlijk op prijs stelde, uitzonderlijk talent voor Toverdranken. Eens in de week neemt hij haar mee naar de kerkers en leert haar een nieuw "drankje." Dat vind ze geweldig.

Ze is nu elf, slim, behulpzaam en moedig. Ze is op het moment in de Wegisweg, om haar spullen te kopen. Dit jaar gaat ze voor het eerst naar school.

Net als Harry Potter. Albus had Harry Potter maar één keer ontmoet, toen hij hem op de stoep van zijn oom en tante had gelegd. Hij was nu net zo oud als zij. Zouden ze op dezelfde afdeling komen? Zouden ze vrienden worden? Of vijanden? Zouden ze misschien uiteindelijk verliefd worden?

Niemand weet het. Het kan cruciaal zijn. Verschil tussen goed of kwaad en uiteindelijk het lot van ons allen. Veel om op de schouders van een jong meisje te leggen. Maar haar keuzes zouden misschien nog wel belangrijker kunnen uitpakken dan die van Harry Potter zelf.