Hoofdstuk 14:
Severus Sneep
Dus toch. Hij wist het al die tijd. Ze hield van Potter. Het tweede meisje dat hij verloor aan Potter. Nee dat was niet zo. Erin was Lily niet. Erin was zijn peetdochter. Niet iemand waar hij zomaar zijn hart aan kon verliezen.
Waarom maakte het hem dan zo jaloers? "Het is niet privé voor mij, Erin." zegt hij, en hij klinkt ernstig maar niet meer zo bitter als vorige keer. Ze kon er niet tegen als hij zijn masker opzette, en al helemaal niet tegenover haar. En dat wist hij.
"En dat is het ook niet voor Jeweetwel als je niet concentreert." zegt hij. "Dat weet ik." snauwde ze. Ze keek hem even boos aan. "Nog een keer." zei ze. "Wil je niet stoppen?" zei hij. En hij wist dat zij wist dat zijn masker weer af was.
"Je deed het eigenlijk best goed voor de eerste keer. De meesten vallen flauw." zegt hij. "Nog een keer." gromt ze. "Legilimens." Fluisterde hij. Haar herinneringen zijn duisterder. Eerst ziet hij Maria Collins vermoord worden, dan duizenden anderen. Hemzelf ook.
Dit zijn geen herinneringen, beseft hij. Dit is was de Heer zijn dochter laat zien! Concentreer je, denkt hij. Dan beseft Erin dat het genoeg is. Ze gooit hem letterlijk uit zijn hoofd en hij landt op het krukje achter hem.
"Geweldig!" roept hij enthousiast. "Dat was werkelijk geweldig, Erin!" herhaalt hij. Twee blauwe ogen kijken hem geërgerd aan. "Lang geleden dat ik je dat heb horen zeggen." snauwt Erin. "Erin," smeekt hij. Er staan tranen in haar ogen.
"Wat?!" schreeuwt ze. "Zeg het dan, nu ik je de kans geef! We weten het allebei! We weten allebei waarom je wil dat ik bij Harry wegblijf!" Haar woorden doen pijn. Wat weet ze? "Ik wil dat je bij hem wegblijft omdat hij een arrogant zwijn is, net als zijn vader." sist hij.
"Waarom haat je zijn vader zo? Hoe goed kende je zijn vader nou?" zegt ze. Sneep deed zijn mond open om wat te zeggen, maar er kwam niks uit. "Hij zat niet in je afdeling." fluisterde ze. Ze aarzelde even, en achteraf besefte hij dat hij het had moeten zien aankomen.
Haar hand vloog richting haar toverstok en ze hield die naar hem gericht. Haar lippen fluisterden een geluidloos excuus. "Legillimens!" sprak ze. Zet haar eruit, is het eerst wat hij dacht. Sneep zag een jongere versie van zichzelf lopen.
Jonge Severus keek schichtig om zich heen voor hij naar buiten liep. Zelfs de oudere Sneep verstijfde toen hij achter zich hoorde: "Ah! Secreetje!" James Potter liep achter hem, met zijn maten naast hem. Vanuit de verte hoorde hij Erin happen naar adem.
"Levicorpus!" zei Potter hard en jongen Severus werd de lucht in getrokken terwijl hij aan zijn enkels in de lucht hing en hij in zijn onderbroek stond. Oudere Sneep durfde niet te kijken. De vier Sluipers schaterlachend in de verte.
Het beeld veranderde. Het was volle maan. Jonge Severus rende richting de Beukwilg. "Ik ken jullie geheimen!" schreeuwde hij tegen jonge Sirius Zwarts. "Ga dan naar binnen Secretus!" schreeuwde hij. "Als je durft," voegde Zwarts er nog aan toe.
Erin verbrak zelf de betovering. Ze wist hoe dit afliep. "Oh, Sev." fluisterde ze terwijl ze zich in zijn armen wierp.
AUTHOR'S NOTE: Sneep is geen smerige pedofiel of zoiets dergelijks, hij denkt alleen zo over haar omdat Erin behekst is door Voldemort (1e hoofdstuk) om zo'n beetje perfect te zijn... meer over de vloek later (denk ik)
vraagje: willen jullie dat de relatie tussen Harry en Erin meer versnelt word tot het punt dat ze bij elkaar komen of willen jullie liever dat ze langzaam naar elkaar toegroeien?