Hoofdstuk 16:
Harry Potter
"Harry?" roept Ron vanuit de slaapzaal. Harry ziet zijn beste vriend voor de spiegel in zijn galakostuum. Zijn roodharige vriend kijkt hem verwonderd aan. "Maar… dat is prachtig! Geen stomme kantjes, geen ruches!" zegt hij verontwaardigd.
Harry strijkt trots zijn kleding glad. Hij heeft zin in vanavond. "Niet zeuren, Ron. We kunnen maar beter naar beneden gaan." zegt hij snel. Ze lopen samen de trap af. Eenmaal beneden verstijft Ron. "Harry," fluistert hij paniekerig.
"Harry, we zijn onze dates vergeten." zegt zijn vriend terwijl hij met zijn handen door zijn rode haar gaat. Harry lacht een beetje schaapachtig. Hij heeft namelijk wel een date. "Hermelien heeft vast ook niemand, jullie kunnen heus wel samen dansen." stelt Harry zijn vriend gerust. "Als die niet in haar kamer zit te janken." voegt Ron er aan toe.
"Misschien wil Erin af en toe wel even pauze van haar date om met ons te dansen?" vraagt Ron hoopvol. "Met wie zou ze eigenlijk gaan? Vast een stoere laatstejaars of zo." mompelt hij. Net op dat moment komt Erin van de trap af gelopen. Ze ziet er adembenemend uit.
Haar jurk is gemaakt van allemaal kleine witte bloemen die haar lijf bedekken. Ron naast hem hapt ook even naar adem. En dan beseft Harry dat zij van hem is. Van iedereen had ze hem gekozen. Als haar blauwe ogen de zijne ontmoeten, bloost ze even.
Ze komt bij hun staan. "Wacht je op je date?"vraagt Ron, terwijl hij om zich heenkijkt. Erin bijt even op haar lip en dan sluiten haar vinger zich om Harry zijn hand. "Hij staat hier." zegt ze trots. "Hoezo heb je niks gezegd?" roept Ron nog maar Erin en Harry worden de dansvloer opgeduwd door Anderling.
Harry ziet dat Erin nog een glimlachje schenkt aan Hermelien, die iets verderop met Kruml staat te dansen. Harry legt voorzichtig zijn hand om Erin haar heup, terwijl zij haar hand op zijn schouder legt. Hun andere handen zitten verstrengeld in elkaar.
Hij heeft Erin vaak horen zeggen dat ze dansen haat, maar hij merkt er niets van. Ze dansen samen als een geoliede machine. De muziek word na een tijdje wat langzamer, een schuifelnummer. "Je koos mij," fluistert Harry zachtjes. "Van iedereen koos je mij."
Erin lacht. "Ik zie het totaal andersom. Ik voel me nog steeds bevoorrecht dat ik met je sta te dansen vanavond." zegt ze lief en haar lippen zien en zo ontzettend kusbaar uit op het moment. Haar blauwe ogen kijken hem doordringend aan, omhult met grote, zwarte wimpers. Haar goudblonde haar lijkt nog meer te glanzen als normaal en Harry zou bijna kunnen zweren dat dit een soort van magie is die bijna niemand kent.
Hij snapt niet hoe iemand zo ongelofelijk mooi als zij kan zijn. "Ik weet niet wat ik daarop moet zeggen." zegt Harry ademloos. "Je hoeft ook niets te zeggen." fluistert ze. Harry weet dat dit het moment is en pakt haar gezicht met beide handen. Eindelijk mag hij dan zijn lippen op de hare drukken.
Ze zijn zacht, en vol, en koel. Langzaam beantwoord ze de kus. Haar voorzichtige vingers gaan door zijn chaotische haar en hun lichamen raken elkaar zachtjes. Harry hoort de rest van de wereld maar half. Op dit moment is zij zijn wereld. En dat zal ze voorlopig nog blijven.
"Sneep gaat je vermoorden," giechelt ze. "Dat is niks nieuws." antwoordt hij lachend. Erin lacht terug en hij weet zeker dat zij twee de gelukkigste mensen op aarde zijn. Hun lippen vinden elkaar weer in een kus die bijna nog beter was dan de eerste.