Alvast Sorry voor het korte hoofdstuk de volgende word superlang!
Hoofdstuk 17:
Barto Krenck Junior
Barto nam nog een slok Wisseldrank voor de zekerheid. Vandaag was de dag dat het moest gebeuren. Waar hij naartoe had gewerkt. Zijn meester zou compleet terugkeren, hij zou met zijn dochter herenigd worden. En Harry Potter zou sterven.
Hij gaf Potter en klopje op zijn schouder. "Zet hem op jongen!" zei hij zachtjes. Erin gaf Potter en kus op zijn voorhoofd. Barto's maag draaide om. Niet de bedoeling. Maar het zou we overwaaien, ze was tenslotte zijn Meesters dochter. Ze moet vast iets van zijn superioriteit geërfd hebben.
Potter verdween het doolhof in. Kruml gromde, hij was onder de invloed van de Imperius Vloek. Alles was goed gepland. Hij legde een arm om het blonde meisje heen. "Kom," zegt hij. "Moet we niet wachten op Harry, meneer?" vraagt ze beleefd.
"Ik moet je iets laten zien." Commandeert hij en hij neemt haar mee naar zijn kantoor. "Neem een kop thee." zegt hij, en hij probeert zijn stem aardig te laten klinken. Hij doet stiekem het Slaapdrankje er in. Erin kijkt verbaasd naar haar kopje. Dan ruikt ze. "Slaapdrank?" vraagt ze verwijtend.
"Je vader dacht dat je niet mee zou werken." gromt Barto. "Zit hij hierachter?" fluistert Erin. "Harry!" zegt ze zachtjes terwijl ze naar adem hapt. "Ik moet er naartoe! Ik moet hem helpen!" schreeuwt ze. "Rustig, rustig. Ik heb de opdracht gekregen dat ik je eerst passende kleding aan moet doen, voor de plechtigheid." grinnikt hij.
"Plechtigheid?" vraagt ze. "Hij komt terug. De Heer van het Duister komt terug." lacht hij triomfantelijk. Erin gaat met haar handen door haar haren. Perfect mogelijkheid, denkt hij en hij Verlamt haar. Een zwaai met zijn toverstof en ze heeft een lange zwarte jurk aan, gemaakt van kant en zijde.
En paar plukjes van haar blonde haar kleuren bijpassend zwart. Met een grijns bekijkt hij haar, een troosteloos hoopje schoonheid op de grond. De Heer heeft de kleine goed uitgekozen.
Het zwart steekt goed af bij haar lelieblanke huid, en geeft die een bijna zilveren gloed. Donkere lijntjes springen om haar ogen, wat ze alleen maar nog meer laat spreken. Hij had het niet beter kunnen doen.
Erin Maria Vilijn is de perfecte mix van schoonheid en angstaanjagendheid. En dat is precies zoals de Heer het wilde.