Ik had vuurwerk beloofd en dat zijn de volgende hoofdstukken wel... dit is de vonk, hoofdstuk 24 de vlam

Hoofdstuk 23:

Erin Maria Vilijn

Het was al tegen vijven toen Erin terugkeerde. Ze vond Sirius op de bank, hij was in slaap gevallen met een fles drank in zijn hand. Voor het eerst sinds tijden was hij in slaap gevallen met een glimlach op zijn gezicht.

Erin zette het plastic tasje op het aanrecht en haalde de zak popcorn er uit. Ze legde de dvd ernaast. Lord of the Rings trilogie. Die heeft ze met Hermelien gekeken in de vakantie voor hun vierde jaar, toen ze bij haar bleef slapen voor een week. Verreweg haar favoriete dvd.

Ze wilde hem graag aan Sirius laten zien, omdat hij per se meer over haar wilde weten.

Erin voelde zich op haar gemak bij Sirius, met zijn charmante manier van spreken en het idee dat hij de enige was die haar begreep. Wat ook zo was.

Hij wilde de leuke, simpele dingen uit haar leven weten. Gisteren had ze een pizza gehaald, haar favoriete eten. Knijster stond boven een hete pan. "Knijster heeft avondeten gemaakt voor Meester Zwarts en Erin." zei de huiself. "Dankjewel Knijster," antwoord Erin blij.

"Ik ga Sirius maar wakker maken." voegt ze er nog aan toe. "Sirius is al wakker," zegt de Zwarts erfgenaam kalm. Ze aten snel de stoofpot op en toen nestelden ze zich op de bank.

Sirius durfde blijkbaar niet, dus nam Erin het initiatief en kroop dicht tegen Sirius aan. Ze zetten de dvd op en Sirius lachte zich kapot vanaf de eerste minuut om 'die-man-die-zo-op-Perkamentus-lijkt'. Verder stelde hij constant vragen, wat hij snapte de helft niet. Wat best logisch was, want zij snapte het de eerste keer ook niet.

"Ik weet waar je mee bezig bent," begon Sirius toen de aftiteling startte. "Ik snap niet wat je bedoelt." zei Erin vlug. "Doe niet of je van niks af weet, je wilde die spreuken leren om in de Orde te komen." zei hij streng.

Ze bloosde. "Is het zo duidelijk?" vroeg ze. "Je hoeft je voor mij niet te bewijzen." zei Sirius terwijl hij over waar wang streelde. "Voor Harry wel." fluisterde ze. "En tegenover mezelf." voegde ze er stug aan toe. "Harry draait wel bij." stelde de knappe Sluiper haar gerust.

Ze keek in die oprechte zilveren ogen van Sirius. "Hij is koppig, ik denk niet dat hij…" stotterde ze, maar Sirius legde haar het zwijgen op. "Daarom passen jullie bij elkaar. Jullie zijn allebei van die koppige, eigenwijze magneten voor problemen. En jullie hebben elkaar nodig om elkaar uit de problemen te redden." verzekerde hij haar. Ze lachte even, humorloos.

Er sprongen tranen in haar ogen. "Als je hem dat maar wijs kon maken," snikte ze. "Jij moet het hem kunnen laten geloven." fluisterde Sirius. "Hoe kan dat als ik mezelf niet eens geloof?" zei ze dramatisch.

"Ik voel me niet eens menselijk, meer een wapen. Want dat is precies waarom ik gemaakt ben. Als wapen. Ik ben niet eens volledig echt. Voldemort sprak een vloek over me uit, toen hij mijn moeder… ik weet niet precies wat het is. Maar het is de reden waarom ik ben wie ik ben, waarom ik zo snel spreuken leer, waarom ik zoveel duistere potentie heb…" zegt ze.

Sirius legt een vinger op haar lippen. "Ik kan jou niet in jezelf laten geloven. Maar helpt het als je weet hoeveel ik in jou geloof?" vraagt hij. En ze knikt.

Sirius sluit zijn ogen en drukt zijn lippen zachtjes op de hare. Eerst schrikt Erin maar langzaamaan krijgt ze zijn bedoeling door. En ze beantwoord zijn kus langzaam, beetje bij beetje. Ze voelt de kleine barstjes lichtjes schuren, maar ze laat haar handen door Sirius' woeste krullen glijden.

Het is geen kus vol verlangen en affectie, maar hoop, troost en vertrouwen. Het is zijn manier van zeggen 'ik geloof in jou.'

En het komt aan. Voor het eerst begint Erin weer in beetje in haarzelf te geloven.

Dan vliegt de deur open en hoort ze iemand happen naar adem.

Ik was best zenuwachtig over dit hoofdstuk.. ik hoop dat jullie die hele kus goed begrijpen. het is GEEN VERLIEFDHEID! dankuwel.