Wie wil weten hoe Harry nu tegen Erin doet? Lees het hoofdstuk... beetje een tussenhoofdstuk weer ben ik bang, sorry!

Hoofdstuk 25:

Harry Potter

Dolleman opende de deur. Het eerste wat hij zag was Sirius. Met een lach op zijn gezicht vloog hij zijn peetvader in de armen.

Toen zag hij dat Erin achter Sirius stond. Ze was heel donker gekleed en opgemaakt, en de puntjes van haar haren waren blauw. Ze doet tenminste niet meer of ze onschuldig is, dacht hij bitter.

"Hallo, Harry." zei ze zachtjes. "Goed je te zien," zei Erin en ze probeerde te glimlachen. "Ik wou dat ik het zelfde kon zeggen." gromde hij. Ze beet even op haar lip en Sirius pakte haar bij haar schouder.

Hij gaf mevrouw Wemel een knuffel, en die vertelde hem dat Ron en Hermelien boven waren. Hij stormde de trap op om stevig te worden omhelst bij Hermelien. "Laat hem ademen," grinnikte Ron.

"Wat is deze plek?" vroeg hij aan zijn beste vrienden. "Het Hoofdkwartier van de Orde van de Feniks," zei Ron. "Een anti-Voldemort beweging." legde Hermelien uit. Wat doet Erin dan hier, dacht hij kwaad. Het lijkt wel alsof Hermelien van zijn gezicht afleest dat hij over de blondine peinst.

"Erin gedraagt zich… vreemd de laatste tijd, vind je niet?" zegt ze op dringende toon. Hij heeft zich voorgenomen niks tegen iemand te zeggen. Hij weet ook niet waarom eigenlijk, maar hij zegt niks.

"Ja, Hermelien en ik houden haar al de hele week in de gaten. Als ze niet om Sirius heen hangt, dan zit ze in haar kamer." zegt Ron verward. "Gisternacht was ze blijkbaar vergeten om Stilte spreuken te plaatsen, ik heb haar de hele nacht horen snikken." zegt Hermelien vol medelijden.

Het is net of iemand een vuist in Harry zijn maag stompt.

"Hoe bedoel je als ze niet om Sirius heen hangt?" zegt hij, om de aandacht van haar nachtelijke huilbuien af te leiden. "Ze schijnen het goed met elkaar te kunnen vinden, ik heb geen idee waarom. Ze lijken me zo totaal verschillend…" mompelt Hermelien.

"Maar hangt ze letterlijk om hem heen?" fluistert Harry. "Je bent toch niet jaloers, Harry?" lacht Ron. Harry kijkt hem kwaad aan. Het was niet verkeerd bedoeld, maar het komt slecht aan op het moment.

"Nou letterlijk, ze raken elkaar altijd wel op een manier aan als ik ze samen zie. Meestal heeft hij een arm om haar heen, en altijd als we je naam noemen knijpt hij in haar hand. Maar Harry, wij dachten dat jij misschien zou weten…" begon Hermelien voorzichtig, maar Harry klemde zijn kaken op elkaar.

"Ik hoef niks meer met haar te maken te hebben. Het boeit me niks waarom ze verdrietig is." zei hij bitter.

Fred verschijnt ineens achter hem, en een seconde later word hij vergezeld door zijn broer. "Ah, Harry! We dachten al dat we je zoete stemgeluid hoorden," plaagde George hem. Harry krijgt het voor elkaar om zwakjes te lachen.

"Ik dacht al dat jij en Erin niet meer een ding waren samen, das alleen maar mooi voor mij, nu liggen mij kansen weer open."grinnikt Fred. "Fred!" roept Ron geïrriteerd. "Je moet mij nu ook een kansje geven, broer," lacht George. "Ik ben veel knapper dan jij." zegt Fred gemaakt arrogant. Ron zucht.

Hermelien fronst even geërgerd. "Ik denk dat jullie beiden geen kans hebben op het moment." zei ze.

"En hoezo niet, Hermelien? Heb je mijn spieren niet gezien?" zegt George en hij buigt zijn arm. Hermelien grijnst even.

"Is het niet overduidelijk? Die heeft nu even wat anders aan haar hoofd." sist ze kwaad. Nieuwe manieren hoe ze mij kan misleiden, denkt Harry. Ron kijkt haar vragend aan.

"Is het niet logisch, ze is haar huis ontvlucht omdat ze knallende ruzie heeft met Sneep, ze heeft het druk omdat ze voor Sirius zorgt en Wolfsworteldrank maakt voor Remus, bezorgd dat Perkamentus oud word, en ze is nog niet over Harry heen!" zegt ze op strenge toon.