Ruzie... ruzie.. ruzie. Dat is dit hoofdstuk vooral.. Oh, oh. Komt het ooit nog goed? Ik weet het *gemeen lachje*

Hoofdstuk 26:

Harry Potter

Harry stikte bijna. Ron klopte hem op zijn rug tot hij weer normaal kon ademen. Het was logisch natuurlijk. Zou ze echt gehuild hebben om hem? Zou ze echt niet over hem heen zijn?

Nee, dacht hij kwaad. Dan had ze eerst verliefd moeten zijn.

Fred liet ze een oor aan een touwtje zien. "Wil je een echt interessant gesprek horen?" zei hij grijnzend. Iedereen stemde in en ze gingen allemaal bovenaan de trap staan… terwijl Fred het Hangoor langzaam liet zakken.

"…wat hij vorige keer niet had." Hoorde Harry zijn peetvader zeggen. "Moeten we het hem vertellen?" hoorde hij Erin zeggen. Harry's ogen werden groot. Wat deed zij hier?

"Kunnen jullie me nog een keer uitleggen waarom Erin hierbij zit? Ze is nog maar een kind." zei mevrouw Wemel. "Ik wil vechten. Het is net zo goed mijn gevecht als dat van jullie." snauwde Erin terug.

"Wat een Griffoendors mentaliteit… je bent net Potter, altijd proberen om de held te spelen." zei Sneep bitter. Harry was heel even boos omdat hij haar met Harry vergeleken had.

"Beter een held uit Griffoendor, dan een lafaard uit Zwadderich, Secretus." verdedigde Sirius haar. "Het lijkt wel of ze de baas over je is, Zwarts. Je doet alles wat ze wil. Ben je met je vrijheid gelijk je eigen wil verloren?" beet Sneep hem toe. "Genoeg, Sev!" schreeuwde Erin paniekerig.

"Je bent nog zo jong, lieverd." smeekte mevrouw Wemel. "Wat ik mis in jaren heb ik in kennis." zegt Erin vlak. Harry fronst zo hard dat het pijn aan zijn hoofd gaat doen. "En talent," voegt Sirius er aan toe. Erin lacht even zachtjes.

"Als we klaar zijn met de complimentjes, Zwarts, dan kunnen we reëel zijn en beseffen dat ze te jong en naïef is." sist Sneep.

"Ik moedig het niet aan om kinderen te laten vechten, maar in haar geest en kunnen is ze veel ouder dan vijftien." spreekt Remus uiteindelijk. "Bovendien is ze verder betrokken in de strijd dan wie dan ook, samen met Harry." zegt Sirius.

"Sirius…" mompelt ze geïrriteerd. "Waarom?" vragen meerdere mensen. "Omdat…" fluistert zijn peetvader nog, maar dan gaat Knikkebeen er vandoor met het Hangoor. Ron vloekt zachtjes.

"Nu zullen we het nooit weten," fluistert Hermelien geïrriteerd. Maar Harry weet het maar al te goed. Mevrouw Wemel komt een tijdje later uit de kamer. "Eten!" roept ze en iedereen verzamelt zich.

Alle leden van de Orde zitten rond de tafel en Erin zit tot Harry's ergernis naast Sirius, tegenover hem. Uit het niets laat Harry zijn bestek op de tafel kletteren. "Ik wil vechten." zegt hij.

"Je bent nog te jong, Harry." zegt mevrouw Wemel streng. "Hoezo kan zij wel en ik niet?" zegt Harry kwaad terwijl hij naar Erin kijkt. Erin kijkt hem één seconde aan en ze hapt naar adem. Sirius pakt gauw haar hand en begint er patroontjes over te tekenen, om haar af te lijden. "Kijk maar hierheen, kijk maar naar mij." herhaalt Sirius zachtjes tegen haar.

"Is het niet ontzettend ironisch dat zij wel mag?" schreeuwt Harry. Hij is razend. Het enige wat zij zal doen is de Orde kapotmaken. Dan kijkt ze hem even koud aan, zonder emotie.

"Kun je niet even doen alsof ik niet je meest gehate persoon ter wereld ben, je hoeft me niet te vertroetelen, maar je zou op zen minst even kunnen kalmeren en normaal doen, Harry." zegt Erin koel. Sirius kijkt haar even verwonderd aan.

"Normaal doen?" schreeuwt Harry. "Na alles wat er is gebeurd en jij vraagt me om normaal te doen?" voegt hij er aan toe. Nog steeds nul emotie in haar gezicht. "Oké dan, Potter." fluistert ze bijna. En ze staat op van tafel.

"Sorry, maar ik heb nog een brief te beantwoorden." is Erin's laatste zin voor ze omdraait en wegloopt.

Zijn maag draait even om.

Potter.

Harry vond hij leuker klinken.