Wie was het die kuchde? Je komt er nu achter...
Hoofdstuk 43:
Harry Potter
Harry draaide zich om. Sneep keek hem woedend aan, nee furieus. Nog woedender dan anders, in elk geval.
Harry tilde zich van Erin af en ging rechtop het bed zitten. Erin rechtte zich ook en greep zijn hand. Hij wilde zich net afvragen wat Sneep hier deed toen hij besefte dat Sneep evengoed als Perkamentus haar peetvader was. "Stoor ik iets?" vroeg zijn Toverdrankleraar kil.
Harry keek hem killer aan. Net toen hij iets wilde antwoorden als 'Eigenlijk wel', was Erin hem voor. "Nee hoor," zei ze.
"Ontbijt staat klaar," zei Sneep koeltjes en hij draaide zich om en liep de trap af.
"Had je me niet even kunnen waarschuwen?" vroeg Harry.
"Ik wist niet dat hij binnen zou komen," zei ze. Harry knikte.
"Woont hij hier?" vraagt hij.
Ze schudt haar hoofd. "Hij is alleen hier als Perkamentus weg moet, op het moment dus," legt ze uit.
"Dus als hij moet babysitten," grapt hij.
Ze grijnst en geeft hem een tik op zijn schouder. "Heb je honger?" vraagt ze.
Harry knikt. "Dan moeten we maar hopen dat Sev je eten niet heeft vergiftigd," lacht ze.
Erin laat hem de weg naar de licht eetkamer zien. Sneep zit aan tafel. "Hij heeft beloofd dat hij zich zou gaan gedragen, maar hij kan niet aan het idee wennen dat je nu officieel mijn vriendje bent," fluistert Erin in zijn oor.
Harry bloosde even. Ze had hem haar vriendje genoemd. Sneep zit tegenover hem aan de ontbijttafel. Zelfs in vakanties heeft hij hetzelfde lange, zwarte gewaad aan. Erin gaapt even. "Sorry, ik heb niet geslapen," zegt ze.
Harry lacht even. Ze is beeldschoon. Het felle ochtendlicht laat haar goudblonde haren glanzen( ze heeft ze blauwe puntjes weggehaald), haar blauwe ogen hebben hun glans weer terug sinds ze officieel samen zijn, en ze lacht weer constant.
Harry werkt snel zijn eten naar binnen. Hij had echt honger. "Hoe lang geleden is Albus vertrokken?" vraagt Erin aan Sneep.
"Vlak nadat jullie naar boven verdwenen, een uur of zo," zegt hij terloops.
Erin bloost even, en Harry wedt dat ze hetzelfde denken. Hebben ze een uur aan een stuk door gezoend? "Wat wil je doen vandaag, Harry?" vraagt ze.
"We kunnen alles doen, zei Albus, zolang we maar op het terrein blijven," voegt ze toe.
"Hoezo moeten we op het terrein blijven?" merkt Harry nieuwsgierig op.
"Nou, ik weet niet of je het gemerkt hebt, Potter," zei Sneep. "Maar de Dooddoeners zijn overal. En we zouden onze Uitverkorene natuurlijk niet in hun handen laten vallen," voegt hij spottend toe.
"Bedankt voor je bezorgdheid, Sev," zegt Erin net alsof ze zijn sarcasme niet hoort.
"Is een potje Zwerkbal goed?" vraagt Harry.
"Natuurlijk, als je niet verslagen wil worden door een meisje," lacht ze.
Ze rent naar buiten en Harry Sommeert zijn Vuurflits. Erin stapt op haar Nimbus 2001 en ze doen één tegen één Zwerkbal. En Erin wint nog ook, met 210-170.
Uitgeput nestelen ze zich op de bank aan het eind van de middag. "Ik heb me nog nooit zo gelukkig gevoelt," zegt ze en ze kust hem zachtjes.
Harry knikt. Dan kijkt Erin even om zich heen. Er is niemand in de buurt. "Ben je bang? Door de profetie?" vraagt ze.
"Een beetje," geeft Harry toe. "Jij?" vraagt hij op zijn beurt.
Ze knikt. "Maar wat is het leven zonder tegenslag?" lacht ze.
Harry glimlacht en kust op haar voorhoofd. "Een paar draken, een slechte tovenaar, weerwolven, Basilisken, Dementors, trollen," voegt ze toe.
Harry grijnst. "Schoonvaders die je haten," voegt hij grimmig toe. Eerst kijkt ze even ernstig maar dan beseft ze dat hij het over Sneep heeft.
"Peetschoonvader," mompelt ze afgeleid en dat kust ze hem.