Nog 1 fluff hoofdstuk en daarna ga ik weer actie inbrengen, anders wordt het saai

Hoofdstuk 44:

Erin Maria Vilijn

Erin schrikt weer wakker. Haar hoofd rust op Harry's borstkas, die ritmisch beweegt door het ademhalen. De kamer is donker en ze probeert haar hartslag weer rustig te krijgen. Ze probeert zo min mogelijk te bewegen, dadelijk maakt ze Harry nog wakker. Ze legt een hand op haar bezwete voorhoofd en ze voelt het koele zilver van Sirius' ring.

Ze drukt een kus op de smaragd en dan sluit ze haar ogen weer. Ze ziet Sirius weer voor zich. "Word ik gek?" vraagt ze. "Waarom achtervolg je me?" voegt ze toe.

"Je wordt niet gek, ik wil je nog iets vragen," zegt hij.

"Alles, alles doe ik, wat je maar wil," zegt ze.

"Wil je de brief aan Remus geven? Hij moet het weten, beter laat dan nooit, niet waar?" zegt hij.

Er stroomt een traan over haar wangen. "Ik mis je," snikt ze.

Hij legt een hand op haar schouder. Het voelt zo echt. "Ik jou ook, Harry en Remus," zegt hij. "Je hebt me niet meer nodig," zegt hij.

"Ik heb je altijd nodig," zegt Erin en ze ziet Sirius langzaam vervagen.

Ze wordt opnieuw wakker, in tranen dit keer. Harry heeft haar wakker gemaakt. "Wat is er?" vraagt hij.

"Sirius," snikt ze zachtjes. Ze droogt haar tranen. "Het gaat wel," zegt ze.

Maar het gaat helemaal niet. Dat ziet Harry ook.

"Je zegt ik ben vrij, maar jij bedoelt ik ben zo eenzaam. Je voelt je te gek zeg jij, maar ik zit niet te dromen. Want die blikken in je ogen zegen alles tegen mij, ik voel me precies als jij dus jij kan eerlijk zijn…" fluistert hij zachtjes.

Ik verberg mijn gezicht in zijn haar. Ik wil niet dat hij ziet dat ik zo ongelukkig ben.

"Je voelt je heel goed zeg jij, je mond begint te trillen. Ik weet dat ik jou kan helpen, maar je moet zelf willen. Elkaar nu een dienst bewijzen dat is alles wat ik vraag, zet weg nu die angst, ik wist het al, het is mijn dag vandaag," zegt hij teder.

Erin kijkt met haar blauwe ogen diep in zijn betraande groene. Hij is ook bang, hij is ook verdrietig.

"Geef mij nu je angst, ik geef je er hoop voor terug," fluistert ze. "Geef mij nu de nacht, ik geef je een morgen terug. Zolang ik je niet verlies, vind ik heus wel de weg met jou," zingt ze zachtjes.

Harry knijpt in haar hand. "Kijk mij nu eens aan. Nee zeg maar niets, je mag best zwijgen. Want dan zal je zien als jij straks wakker wordt dat jij weer lacht," zegt hij zachtjes.

Ze maakt een geluidje was lachen en snikken tegelijk is. "Wauw, die stem van je," fluistert hij teder.

Het is meer afleiden, maar hij speelt met een plukje van haar haren. "Laat nog eens iets horen," lacht hij.

Erin zucht.

"Niemand weet waarom de dag weer nacht wordt, niemand weet waarom de zon schijnt." Begint ze.

Harry luistert ademloos.

"Niemand weet waarom de kille wind nog waaien zou, maar ik weet dat ik van je hou. Niemand weet waarom de sterren vallen, niemand weet waarom de dood ons volgt. Niemand weet waarom er mensen slapen in de kou, maar ik weet dat ik van je hou.

Hou me vast, 'k leg m'n hoofd lief op je schouder. Hou me vast, streel me zachtjes door m'n haar. Hou me vast, soms wordt het allemaal, eventjes te veel, en bij jou zijn, is dan alles wat ik wil," zingt ze zachtjes.

"Niemand weet waarom geluk soms wegwaait, en niemand weet waarom een bloem verwelkt. Niemand weet waarom jij de enige bent die ik vertrouw, maar ik weet dat ik van je hou.

Vraag me niets, zeg me niets. Sla je armen om me heen, praat niet met me, hou me stevig vast. Woorden schieten toch te kort, als ik m'n hart bij jou uitstort. Praat niet met me, hou me stevig vast." zingt Erin zachtjes.

Harry kust haar op haar voorhoofd en ze valt in zijn armen in slaap, vrediger dan ze nachten ervoor.

Ja er zitten liedteksten in ... 10 punten voor degene die het raad... :)