Heb iets vooruit gespoeld... twee weken na het vorige hoofdstuk, op de Wegisweg om nieuwe schoolspullen te kopen!

Hoofdstuk 45:

Hermelien Griffel

Hermelien begroette Erin en Harry. De vier stonden midden in de Wegisweg, omsingeld door Schouwers. Ze wist dat ze voor Harry's veiligheid waren, maar ze vond ze toch ongemakkelijk.

"Wij gaan wel vast naar Klieder en Vlek," zegt mevrouw Wemel luid. "Dan kunnen jullie vast naar Madame Mallekin, ik weet zeker dat geen van jullie hun gewaad nog past, jullie groeien zo hard," zegt ze.

Erin lacht vriendelijk. Hermelien wrijft even in haar blauwe oog, het prikt. Als ze Madame Mallekin binnenstappen zien ze een bekend spits gezicht, met witblond haar en grijze ogen.

Draco Malfidus is net een fraai smaragdgroen gewaad aan het passen. Als hij niet zo'n arrogante, Modderbloedjes-hatende kwal was geweest had Hermelien hem gemogen, en misschien nog wel leuk gevonden ook.

Ze respecteerde het fatsoen van de jongen, en hij was slim en niet lelijk. Hij was een van de weinige jongens die hun uniform netjes droegen en Hermelien heeft nu eenmaal een zwak voor mannen in uniform.

Malfidus had hen ook gezien. Hij lachte even schamper toen hij naar Hermelien keek. "Wie heeft je dat blauwe oog bezorgd, Griffel? Dan kan ik een bloemetje sturen," zei hij doodleuk.

Hermelien lachte even humorloos. "Doe normaal, Malfidus," siste Harry.

Erin durfde hem niet aan te kijken. "Ik wil je nog bedanken voor wat je vorig jaar voor me deed, Draco," zei de blondine zachtjes.

Malfidus keek woedend. "Dan heb je er niet goed toe gedaan mijn vader gevangen te zetten!" schreeuwde hij bijna.

"Wat had ik dan moeten doen?" vroeg ze.

"Kom nou jongens, geen ruzie maken," probeerde Madame Mallekin de boel te sussen.

Malfidus' moeder kwam vanachter een kledingrek gelopen. "Als u zich afvraagt wat er zo stinkt, moeder, er is net een Modderbloedje binnengekomen," zegt Malfidus koeltjes.

Hermelien kijkt nijdig naar hem, ze is het scheldwoord onderhand gewend, maar het blijft niet leuk om te horen. Harry, Ron en Erin trekken hun toverstok.

"Doe die stokken weg," zegt Narcissa Malfidus ijzig. "Als jullie het wagen om mijn zoon aan te vallen, zorg ik dat dat het laatste is wat jullie doen!" dreigt ze.

"O ja?" lacht Erin spottend.

"Met een paar van je Dooddoenermaatjes zeker?" vraagt Harry.

"Dat soort taal wil ik hier niet horen!" zegt ze eigenaresse van de winkel, maar tevergeefs.

"Het feit dat je het lievelingetje van Perkamentus bent, geeft je een misplaatst gevoel van veiligheid zie ik… hij kan je niet eeuwig beschermen, Potter," zegt de witblonde vrouw.

"Hij is er nu niet… waarom probeer je het niet?" zegt Harry spottend.

"Harry…" mompelt Hermelien geïrriteerd, maar haar vriend is razend, en als hij razend is luistert hij naar niemand.

"Dan kan je fijn herenigd worden met die sukkel van een man van je!" schreeuwt hij.

"Ik denk eerder dat jij met onze geliefde Sirius herenigd zal worden dan ik met Lucius," zegt ze koeltjes.

Erin zet dreigend een paar stappen naar voren. "Wat zei je?" zegt ze.

Hermelien kan zich niet herinneren dat ze haar ooit zo kwaad heeft gezien.

"Vuile, vieze, slechte, harteloze, arrogant secreet!" schreeuwt ze blondine. "Geef me een reden om het te doen en geloof me, ik doe het!" dreigt ze.

De vrouw trekt een beetje wit weg. "Er wordt zo niet tegen mijn moeder gesproken!" zegt Draco kwaad.

Madame Mallekin probeert zijn linkermouw iets kleiner te maken. Geschrokken duwt de blonde jongen haar weg. "Ik hoef dit vod niet meer, moeder, laten we gaan," zegt hij hooghartig.

Hij gooit het gewaad op de grond en Madame Mallekin jammert zachtjes. Met zijn neus in de lucht vertrekt hij.