Beetje kort, sorry! Ik wilde even Ron's groeiende irritatie met Belinda weergeven, en ook hoe hij zich echt voelt over Hermelien...


Hoofdstuk 59:

Ron Wemel

Ron vloekte hardop. Was dit Belinda's idee van een Kerstcadeautje? Een doos chocokikkers was meer dan genoeg geweest, maar nee hoor… Zijn vriendin had hem een ketting gestuurd met de woorden 'Mijn Lieveling' er op. Hij ging echt niet met dat ding rondlopen, hoor!

"Wat heb je daar?" vroeg Harry, hij kwam hand in hand binnen met Erin.

Erin had de tekst al gelezen, ze sloeg haar vrije hand voor haar mond om niet te lachen. Harry keek wat beter en gierde het uit. "Mooi," zei toe hij uitgelachen was.

Hij kreeg bijna geen lucht meer. "Je moet hem in ieder geval aan Fred en George laten zien," giechelde Erin vrolijk.

Ron balde dreigend zijn vuisten. "Als- a-als je het w-waag-waagt hè!" schreeuwde hij.

"Ga je tegen me stotteren?" zei Erin grijnzend.

"Waarom denkt ze dat ik dit mooi zou vinden?" vroeg Ron wanhopig.

"Denk eens even goed na," zei Harry bloedserieus. "heb je ooit laten doorschemeren dat je graag met de woorden 'Mijn Lieveling' om je nek wil rondlopen?" vroeg hij.

Ron gooide een kussen naar zijn hoofd dat Harry maar net miste. "We praten niet veel," zei Ron blozend. "Het is meer…" stotterde hij.

"Zoenen," maakte Erin triomfantelijk af.

"Zeg, we kunnen niet allemaal sprookjesrelaties hebben," mompelde Ron schamper.

"Hoe doen we het toch, Harry?" lachte Erin.

Harry grijnsde. "Het is een van die zeldzame sprookjes waar in de prinses de prins red," zei hij, en Ron was vergeten.

De blondine glimlachte en wierp zich op Harry zijn schoot. Ze drukte een uitdagend kusje vlak naast zijn mond. "Niet hier, alsjeblieft," lachte Ron.

"Grappig. Dat zegt Hermelien ook altijd als ze jou met Belinda ziet…" zegt de blondine en ze kijkt hem strak aan.

Ron werd even rood. "Heeft Hermelien echt iets met Stoker?" vroeg hij.

"Ze was wel met hem op Slakhoorn zijn feestje," zei Harry.

"Oh, kom op! Ze vindt hem een zak!" lachte Erin.

Ron keek ietsje opgewekter terwijl hij de rest van zijn kous leeghaalde. Hij had opnieuw een gebreide trui van zijn ma gehad. Van Erin had hij een nieuwe Gluiposcoop gehad, zijn vorige was kapot. Harry had hem een doos met producten uit Tover Tweeling's Topfopshop gegeven.

Hermelien had hem een doosje Dreuzelsnoepjes gestuurd. Hij drukte het cadeautje dicht tegen zijn borstkas aan. Hij was oprecht blij met dit kleine gebaar. Hij en Hermelien hadden al weken niet gepraat en hij miste haar.

Het ergste was dat Ron wel wist waarom ze boos was, maar gewoon te stom om het toe te geven. Hij was te trots, te koppig… en hij miste zijn vriendin zo. Hij miste zelfs hoe ze hem corrigeerde, hem afkatte… dat was veel minder erg als de stilte en pijnlijke blikken die ze hem gaf.

Het was meer dan dat hij alleen zijn vriendin miste, hij miste de warmte van haar knuffels, het vrolijke geluid van haar lach, de glans in haar ogen als ze hem aankeek… weg. Ron miste Hermelien, alles aan haar. Maar hij zou het nooit toegeven.