Hoofdstuk 63:

Hermelien Griffel

Hermelien was gelijk naar de ziekenzaal gerend toen ze hoorde wat er gebeurt was. En daar lag hij dan, hij was lijkbleek. Ze had eindelijk de kracht om haar trots opzij te zetten, en ze greep zijn hand. Ron. Haar Ron. Haar beste vriend.

Harry en Erin zaten op het bed ernaast en Erin had haar hoofd op Harry's schouder liggen. Ginny leunde tegen het nachtkastje aan en pinkte een traantje weg. Hermelien had nog niks gezegd, ze voelde zich koud en leeg van binnen.

Ze wilde dat hij wakker werd, maar hij lag hier zo vredig, en als hij wakker werd zouden ze weer ruzie maken. Hermelien maakte patroontjes met haar vingers op zijn handpalm.

Fred en George kwamen binnen, ze hadden een groot groen pakje bij zich. "Dus alles bij elkaar was het niet echt een van Ron zijn leukste verjaardagen?" vroeg Fred.

"We hadden het overhandigen van cadeautjes iets anders voorgesteld, we hadden op zijn minst verwacht dat hij bij bewustzijn zou zijn…" zei George.

Harry legde het hele verhaal aan Fred en George uit, net zoals hij aan iedereen had gedaan. "Wat goed dat je aan een bezoar dacht, Harry," zei Fred.

"Het was Erin's idee, ik pakte het gewoon. Ik had vooral geluk dat er een in de buurt was…" zei Harry, maar hij werd onderbroken.

"Er… me… lie…" kraste Ron plots.

Hij praatte in zijn slaap. Hermelien knipperde om niet te gaan huilen. Ze pakte met beiden handen zijn hand vast en ze kneep er zachtjes in. "Ron," fluisterde ze.

"Hermelie… Hermelien…" mompelde hij.

Hermelien glimlachte. "Ik ben hier, Ron," zei ze. "Ik ga nooit meer weg," fluisterde ze nog.

Maar net op dat moment koos Belinda Broom ervoor om binnen te vallen. "Ronnieponnie!" zei Belinda met een piepstemmetje. "Wat doet zij hier?!" zei het blonde meisje kwaad en ze wees naar Hermelien.

"Dat kan ik ook aan jou vragen!" antwoordde Hermelien zonder na te denken.

"Ik ben toevallig zijn vriendinnetje!" zegt Belinda koppig en haar woorden steken.

Ze halen haar gedachten over hoop en Hermelien wil haar toverstok trekken en vloeken uitspreken waar ze heel lang voor naar Azkaban moet… "Ik ben zijn vriend! Ik heb net zoveel recht hier te zijn als jij," antwoordde Hermelien stug.

"Oh laat me niet lachen," zei Belinda spottend. "jullie spreken al weken niet!" voegde ze er aan toe en het deed pijn hoe erg ze gelijk had.

Zo lang had de bijna jaarlijkse stilte tussen Ron en Hermelien nog nooit geduurd. "Het enige wat jij drie maanden lang doet is je tong in zijn strot steken en Hermelien is toevallig al zes jaar lang zijn beste vriendin, Belinda!" zei Erin kwaad.

Ron begon weer zachtjes te mompelen. "Kijk, hij voelt mijn aanwezigheid!" zei Belinda, alsof ze Erin haar opmerking niet gehoord had.

"Ron?" piepte ze.

"Er… me… lie…" kraste hij opnieuw.

Belinda keek verbaasd. Ze dacht vast dat ze het niet goed gehoord had. "Hermelien…" zei hij iets luider.

Belinda kreeg een kleur. Ze wilde iets tegen Hermelien schreeuwen, maar ze kwam niet verder een paar te zachte verwensingen, en liep de ziekenzaal uit. Hermelien kreeg een zelfvoldane grijns op haar gezicht en haalde zachtjes een vuurrode pluk haar uit Ron zijn gezicht.

Toen kwam Hagrid binnenstormen. Er stroomde tranen over zijn bolle wangen, die verdwenen in zijn grote, zwarte baard. "Ik hoorde 't van Professor Stronk! Oh gossie, wie zou hem nou kwaad wille doen?" zei de halfreus bezorgd.

Erin zette de fles neer op het nachtkastje. De fles met mede waardoor Ron vergiftigd was. "Hij was voor Albus bedoeld," zei ze, met een lijkbleek gezicht.

De onrust was in haar ogen af te lezen en Hermelien had medelijden met haar vriendin. "Het staat er op, voor Albus van Hildebrand," legt de blondine uit. "Hij heeft hem gewoon nooit gegeven. De ketting was ook voor Albus, dat zei Lia. Er zijn al twee mislukte moordpogingen op Albus geweest…" haar stem stierf weg.

"Waarom zou Slakhoorn Perkamentus zo willen vergiftigen, iedereen zou weten dat hij het gedaan heeft?" vroeg Hermelien.

"Slakhoorn heeft het vergif niet toegevoegd, zo stom is hij niet…" zei Erin.

"Het was Malfidus," zei Harry vastberaden.

Hermelien zuchtte. Harry met zijn theorieën. Zij wilde niet alles geloven wat hij zei, net als Erin. "Je hebt geen bewijs," zei Hermelien.