Harry's overplaatsing via Erin's POV
Hoofdstuk 67:
Erin Maria Vilijn
Fred zijn vingers knepen zo hard dat Erin zeker wist dat ze straks blauwe strepen op haar heupen had. Maar hij had een goede reden.
Erin was altijd al goed geweest in vliegmanoeuvres, ze draaide om een Dooddoener heen en schoot razendsnel onder Jeegers door. "Impedimenta!" schreeuwde ze en Dolochov knalde tegen een onzichtbare muur op.
"Het is die bij Vilijn! Dat is de echte!" riep Bijlhout en al snel werd Erin omsingeld door Dooddoeners.
Een vloek miste Erin op een haar na en ze gilde. "Erin, als ik doodga…" fluisterde Fred paniekerig.
"Dat gaan we niet!" siste Erin.
"Reducto Maxima!" gilt ze en de paarse lichtflits en de grote knal veroorzaken het onaangename gezicht van de vier Dooddoeners om haar heen die verkruimelen en in de afgrond storten.
"Sectumsempra!" zegt Sneep en ze voelt dat Fred is geraakt.
Ze voelt het bloed van zijn oor op haar hemdje druppen en in korte tijd is ze al helemaal doorweekt. Erin neemt het risico en maakt een kurkentrekker, wat de laatste Dooddoener afschudt.
Dat was een fout. Fred tuimelt naar beneden. Een Spatski-schijnbeweging, moet lukken, denkt ze. Ze heeft het al zo vaak gedaan. Net voor dat Fred de grond kan raken vangt ze hem op, waar door ze voorover valt, zo de beschermende spreuk in.
De planten snijden in haar armen en benen maar ze sleept Fred en de Vuurflits het bosje uit, en dan ligt ze stil op het gras. Alles doet pijn. Ze kijkt nog even naar de sterren en schiet rode vonkjes in de lucht.
Erin opent langzaam haar ogen. Ze ligt op een fraai uitziende bank in een rijk versierde woonkamer. Het ruikt een beetje muf, alsof iemand te veel parfum opgespoten heeft. Een oude heks komt de kamer binnengewandeld. "Ah, het werd tijd dat je wakker werd. Ik ben Marga, de oudtante van Ron," kraste ze.
Erin probeerde op te staan, maar ze voelde een helse pijn in haar rug. "Blijf maar even liggen, je ruggengraat was gebroken," zei Marga.
Erin kantelde haar hoofd. Fred ligt op de eettafel. Er zit een verband om zijn hoofd dat zijn oor ook bedekte. "Dus jij bent Erin?" vroeg de oude dame, en de blondine knikte.
"Je hebt mijn Fred gered, dankjewel," zei Marga.
Weer een knik. "Je bent wel van zuiver bloed, zeker? Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een kind van Dreuzelouders heb gezien met zo'n mooi koppie," vertelde ze.
"Mijn vriendin, die toevallig het centrum van perfectie is voor uw neef Ron op het moment, is een kind van Dreuzelouders. Ik ken geen heks mooier als zij," snauwde Erin.
Fred werd wakker. "Kijk in de spiegel, 'Rin," zei hij, met alle kracht die hij had.
De tweeling noemde haar sinds kort Rin. Erin grijnsde. Ze was de plompverloren flirtpogingen van die twee gewend en bloosde allang niet meer. "Jullie moeten nu echt de Viavia nemen," zei Marga en Fred pakte voorzichtig de verroeste emmer vast.
Erin haar vingers sloten om het koude metaal en ze werd meegesleurd in een draaikolk die haar midden in de woonkamer van het Nest bracht. Harry zat al in de woonkamer en Hagrid keek zenuwachtig uit het raam. Fred steunde op Erin, en Harry stond op omdat mevrouw Wemel haar zoon daar neerlegde.
Harry wilde haar knuffelen, maar ze trok haar stok. "Wat fluisterde ik tegen je na onze eerste kus?" vroeg ze dringend.
"Sneep gaat je vermoorden," zei Harry resoluut.
Erin sloeg haar armen om zijn nek en ze kuste hem op zijn voorhoofd. "Ik wilde even checken of je geen Dooddoener was," zei ze.
Harry ging met zijn vingers door haar nog natte haar en hij trok een gezicht. Toen herinnerde ze zich weer dat ze niet nat was van water, maar bloed. De onderste plukken van haar haren waren vies en rood. Mevrouw Wemel knuffelde haar stevig. "Je hebt hem gered!" snikte ze.
"Zijn wij pas de tweede groep?" vroeg Erin met opgetrokken wenkbrauwen.
Net toen ze dat zei verschenen Lupos en George in het midden van de kamer. George zag zijn broer en zijn aandacht ging alleen naar hem. "Remus!" zei Erin opgelucht en ze vloog de weerwolf in de armen.
"Wat is er met Fred gebeurd?" vroeg hij.
"Sectumsempra was altijd al een van Sneep zijn favoriete vloeken," siste ze tussen haar tanden door.
Ze haatte hem. Sneep had voorgoed het slechte pad gekozen, toen hij Albus vermoordt had. Haar adem schokte in haar keel. Ze mist hem. Ze mist hem zo erg. "Als Rin er niet was geweest," hoorde ze Fred tegen George zeggen.
"Ze dachten dat Fred de echte Harry was," zei Erin.
Hermelien en Romeo voegden zich bij de groep. Hermelien omhelsde haar vriendin stevig. "Alle Dooddoeners omsingelden je!" zegt Hermelien. "Waarom noemden ze je Vilijn?" vroeg ze.
Erin aarzelde even. "Voldemort zweefde boven hen," loog Harry.
Ze keek hem dankbaar aan. Ron en Tops waren de laatste die arriveerden. Hun beiden gezichten stonden triest.
"Dwaaloog is dood," zei Tops plompverloren.
Ik weet dat het in echte HP George is die zijn oor kwijtraakte, maar ik wilde een van de twee ongeschonden laten en Fred heeft altijd al meer met Erin te maken gehad dan George, dus , vandaar...