Luutje19 Ja trouwens, ik had het later opgezocht en je had gelijk over die ruggengraat... nou ja, in de toverwereld gaat alles makkelijker of niet soms?

Hoofdstuk 68:

Harry Potter

Harry werd wakker in Ron zijn kamer. Erin sliep naast hem op een matras op de grond. Ron sliep nog. Hij schudde haar zachtjes wakker. "We moeten praten," zei hij.

Ze knikte. Hand in hand maakten ze een wandeling op het terrein van het Nest. "Ik zag je in mijn dromen. Je was bij Voldemort. Ik heb alles gezien en gehoord," viel Harry met de deur in huis.

"Albus is dood. Het huis is wel van mij, maar Sneep kan er komen," Haar toon was bitter.

"Dus ga je maar bij Malfidus intrekken?" vroeg hij.

"Luister, Harry. Ik kan niet mee zoeken naar Gruzielementen. Je hebt veel meer aan me als ik zo dicht mogelijk bij Voldemort in de buurt blijf. Je weet er overigens maar twee. Ik kan je helpen uitvinden wat de andere Gruzielementen zijn, maar ik moet dicht bij hem in de buurt blijven," zei ze.

Harry fronste en pakte haar gezicht vast. "Je moet me vertrouwen. Ik weet wat ik doe," smeekte ze.

Hij herinnert zich nog wat er de laatste keer gebeurde toen hij haar niet vertrouwde. Het was bijna hun dood geworden. Hij knikte. "Konden we maar een manier vinden om in contact te blijven…" zei Harry.

"Die is er," zei ze en ze liet de giftand zien die haar hals sierde.

"Hoe gaat dat ons…?" vroeg Harry maar ze legde een bleke vinger op zijn mond.

"Het is behekst, Albus heeft me geleerd hoe," legde ze uit.

Harry's gezichtsuitdrukking was een groot vraagteken. "Ik steek dit ding door mijn hart. Dan brengt het me naar de persoon aan wie mijn hart toebehoort. Jij," fluisterde ze en ze glimlachte.

Harry was even geschokt door de woorden 'steken' en 'hart' in dezelfde zin. "Het maakt geen echte wond, tenminste niet bij mij," legde ze vlug uit. "Maar het is Oude Magie. Verloren Hartbezwering. Zo ben ik de enige die jou kan vinden. Het zou nutteloos zijn voor de Dooddoeners omdat geen van hen van je houden," vertelde ze vrolijk. "Ik bezoek je zo vaak als Voldemort me kan missen,"

Harry leek gerustgesteld. Hij wierp een blik op meneer Wemel en Romeo, die druk bezig waren de bruidstent op te zetten. "Dat Bill en Fleur nou net nu moeten gaan trouwen," kreunde hij.

Erin keek hem vragend aan. "Het is gewoon ironisch. We zitten midden in een oorlog, iedereen is wanhopig en bang, en hun besluiten feest te vieren," fluistert Harry.

Erin kust hem zachtjes. "Geen betere reden om feest te vieren, toch?" lachte ze.

Harry deed zijn arm om haar heen en zo liepen ze de keuken in. Mevrouw Wemel was bezig met ontbijt klaarmaken. "Jullie moest ik hebben!" zei ze.

Haar bruine ogen stonden ernstig. "We moeten praten. Ron en Hermelien zijn in de veronderstelling dat jullie niet teruggaan naar Zweinstein!" riep ze verwijtend.

Erin haalde haar schouders op. "Ja," zei de blondine luchtig.

"En waarom als ik vragen mag?" vroeg mevrouw Wemel.

"Perkamentus heeft mij en Erin dingen te doen gegeven, en Ron en Hermelien wilden mee," legde Harry uit.

"Wat voor dingen?" vroeg de roodharige heks, terwijl ze haar ogen tot spleetjes kneep.

"Dat kunnen we echt niet vertellen. Perkamentus heeft ons laten zweren dat…" probeerde Harry.

" Jullie ouders hebben recht het te weten!" schreeuwde mevrouw Wemel.

"Mijn ouders zijn dood," zei Harry.

"De mijne ook," voegde Erin toe.

"En we kunnen het echt niet aan jullie vertellen, ook al zouden we dat willen. Ron en Hermelien zijn niet verplicht om mee te gaan, ze wilden Harry niet alleen laten…" zei ze.

"Ga jij dan niet mee?" merkte Ron op, die achter hen was binnengekomen.

Erin sleurde hem mee, naar zijn kamer, waar Hermelien nu ook zat. Zo waren ze buiten gehoorsafstand van mevrouw Wemel. "Ik blijf achter, doe research, hou jullie op de hoogte. Ik probeer jullie zo vaak te bezoeken als ik kan!" zegt Erin.

"Als jij ons kan vinden kan Voldemort dat ook!" zei Ron verontwaardigd.

Erin vertelde snel over de giftand en de Verloren Hartbezwering. "Waarom ga je niet mee?" vroeg Hermelien geïrriteerd.

Harry kneep in Erin haar hand. "Ik ga er niet omheen draaien. Voldemort is geïnteresseerd in mij. Harry en ik zijn waarschijnlijk de twee meest gezochte personen op het moment en het zou te gevaarlijk zijn om altijd samen te zijn. Bovendien hebben jullie veel meer aan me als spion, ik kan uitvogelen wat de andere Gruzielementen zijn en waar ze zijn," vertelt de blondine vlug.

"Ga je voor spion spelen, weet je niet hoe gevaarlijk dat is?" sist Ron.

Erin lachte schamper. Harry wist wat ze dacht. Voldemort ging niet zomaar zijn eigen dochter om zeep helpen. "Waarom is Voldemort geïnteresseerd in jou?" vroeg Hermelien.

"Ik ben een Sisseltong, kan redelijk toveren…" zei Erin simpelweg.

Hermelien en Ron leken overtuigd. "Dan weten we nog steeds niet hoe we die dingen moeten vernietigen…" zei Harry.

"Ik heb zo mijn theorieën," grijnsde Erin en haar ogen fonkelden. "Ontneem me alsjeblieft niet de eer om er eentje te vernietigen als jullie er een vinden," zei ze triomfantelijk.