Hoofdstuk 69:

Erin Maria Vilijn

Ze wist dat vandaag haar laatste dag met Harry zou zijn. Vandaag was de dag van de bruiloft. Het was al tegen drieën toen Erin Hermelien eindelijk had overgehaald naar beneden te komen. "Dit is geen jurk voor mij, Erin. Ik zie er niet uit, Erin…" klaagde Hermelien.

Erin had haar een mooie, rode jurk met allerlei meisjesachtige franjes gegeven. Hij stond Hermelien prachtig, maar die wilde niet luisteren. Erin had een speciale spreuk gebruikt waardoor het normaal zo pluizige haar van Hermelien nu glad en glanzend was, en haar eigen blonde lokken waren opgestoken in een ingewikkeld kapsel.

Ze had een zwierige zwarte jurk aan, die lichtjes op en neer zwiepte toen ze de trap afdaalde. Ze kwamen langs oudtante Marga die naar boven liep met een tiara in haar hand. "Is dat het kind van Dreuzelouders?" vroeg ze Erin.

Hermelien glimlachte en knikte. "Slecht postuur en magere enkels," blafte de oude vrouw en Hermelien keek beledigd.

"Trek het je niet aan, ze is een beetje bot," zegt Erin, die de brunette op haar schouder klopt.

De bruidstent is al vol als ze beneden komen, en ze ziet Harry en Ron al in het gangpad staan. Harry heeft een flessengroen gewaad aan dat kleurt bij zijn ogen. Erin lacht en drukt haar rode lippen op de zijne. Ron had alleen maar oog voor Hermelien. "Wauw. Je ziet er geweldig uit!" zei Ron.

Hermelien glimlachte. "Waarom klink je altijd zo verbaasd?" lacht ze.

"Weet je, Erin, op een bruiloft mag traditioneel niemand er mooier uitzien dan de bruid," fluistert Harry in Erin haar oor.

"Fleur is prachtig, zeg dat niet te snel," glimlachte ze.

Ze deed gauw Ron zijn lichtblauwe gewaad goed. "Je ziet er geweldig uit, Ron. Als je dit naar het Kerstbal in het vierde jaar had gedragen," zei Erin.

Hermelien slaakte een kreetje. Viktor Kruml was binnengekomen en Ron zijn oren kleurden vuurrood. Erin wist dat hij hem haatte, omdat hij drie jaar geleden Hermelien gezoend had. "Je ziet er vantastiesj uit, Chermolien," lachte de Bulgaar en hij kuste Hermelien op de wang, die een kleur kreeg.

"Wat doe jij hier?" blafte Ron.

"Fleur heeft me uitgenodigd," antwoordde Kruml terwijl hij de uitnodiging onder Ron zijn neus hield.

"Ah, Ejrin, nog even mooi alsj toen," zei Viktor.

De Zoeker had haar altijd aardig gevonden omdat zij hem het laatste zetje gaf om Hermelien mee te vragen. "Het is lang geleden, Viktor," lachte Erin toen hij formeel haar hand kuste.

Na de ceremonie verdwenen alle stoelen en verscheen er een grote dansvloer, waarop Bill en Fleur traditiegetrouw de eerste dans begonnen. Erin, Harry, Ron en Hermelien namen echte een tafeltje in een hoek waar alleen nog maar Loena zat. "Ik hou van dit nummer," zei Loena plots en met haar ogen dicht ging ze midden in ze zaal rondjes staan draaien.

"Ze stelt nooit teleur," lachte Ron.

Viktor plofte op de lege stoel naast hen. "Kom op, dansen," gromde Ron en hij sleurde Hermelien mee de dansvloer op.

"Aha, zjijn zjij nu een sjtel?" vroeg de Bulgaar.

"Min of meer," zei Erin terloops.

"Vil jij dansjen, Erjin?" vroeg Viktor, en Harry gromde.

"Sorry, Viktor, ik ben ook bezet," lachte ze.

"Vat heeft het voor nut om beroemd Zjwerkbalsjpeler te zjijn alsj alle leuke meisjesj als bezjet zjijn," gromde de Zoeker.

Erin wees naar Loena. "Zij wil vast wel dansen," zei ze.

"Vat een knap meisje," glimlachte Viktor en Erin zag hoe hij Loena haar hand pakte.

Een oude man komt naar Erin toe. "Engelbert Dop," zegt hij terwijl hij haar hand schudt. "Jij bent Erin Perkamentus, toch?" vraagt hij en Erin knikt.

"U was een vriend van Albus?" gokt ze.

De oude man lacht trots. "Ja, ja, zijn beste vriend! Gecondoleerd, m'n kind," zei Dop.

"Dankuwel," mompelde ze.

Oudtante Marga plofte op de lege stoel naast hen. "Ook leuk om jou weer te zien, kind," zei de oude vrouw afwezig tegen Erin.

"Ik heb erover gedacht je te schrijven, nadat Albus… de schok… vooral voor jou…"zei Dop, hij klonk een beetje ongemakkelijk.

"Heb je trouwens de voorpublicatie in de Ochtendprofeet gelezen?"vroeg Marga.

"Verschrikkelijk,"zei Erin en het hoofd van Dop werd rood van kwaadheid.

"Er staat ook een heel hoofdstuk in over jou, liefje,"zei de oude heks alsof ze niet in de rede was gevallen.

"Werkelijk?"zei Erin zuur.

"Pulpers zei ook dat ze nog graag een keer een interview met je zou willen, ik ben een goede kennis van haar,"zei Marga trots.

Erin vond het persoonlijk niet iets om trots op te zijn. "Zullen wij ook dansen, Harry?"vroeg Erin en Harry knikte.

Ze sloeg haar armen om zijn nek en Harry legde zijn hand op haar heupen terwijl hij haar zo dicht mogelijk naar zich toetrok. Hij streek een verdwaalde blonde pluk uit haar gezicht. "Ik kan niet geloven dat ik je zo ga achterlaten,"fluisterde hij.

"Mij doen ze niks, ik kan me beter zorgen om jou maken,"zegt ze.

Ze drukt haar lippen op hare alsof het de laatste keer is dat het kan. Haar tong glijdt naar binnen en Harry houdt haar gezicht met beide handen vast. "Ik kan echt geen stap meer verzetten, Ronald,"lacht Hermelien, die naast hen in komen staan, maar dat hebben Harry en Erin niet door.

Dan word iedereen hun aandacht getrokken door de zilveren lynx die midden in de zaal verschijnt. Het is de Patronus van Romeo, als Erin het zich goed herinnert. "Het Ministerie is gevallen. Schobbejak is dood. Ze komen eraan."

Alle gasten raken in paniek en een paar Verdwijnselen er. Erin weet dat dit het moment is. Ze kust Harry op zijn voorhoofd."Ga,"fluistert ze.