Hoofdstuk 81:

Harry Potter

Harry sloeg zijn arm om Erin heen. "Dus, wat doen we?" vroeg ze.

"We hebben de beker," zei Hermelien.

Erin glimlachte. "We moeten eerste Sneep en de Kragges lozen. Ondertussen moeten we het kasteel beveiligen zodat er geen Dooddoeners meer in kunnen, maar de Orde wel," zei Erin.

"Ik bericht de Orde," zei Ginny.

"We moeten ook nog het Gruzielement vernietigen," zei Ron.

Erin keek naar Harry. "Dat kunnen jullie in de Geheime Kamer doen. Als Voldemort dichtbij genoeg is, lok ik Nagini wel weg, ik hoop dat ze me nog genoeg vertrouwt…" peinsde ze.

"Moeten we opsplitsen?" vroeg Harry.

"Wij zijn de enige twee die daar binnen kunnen komen," zei Erin.

"Maar dat is zorg voor later," zei ze.

"Cho, kun jij professor Banning op de hoogte brengen? Dan vertelt die het vast aan de andere Afdelingshoofden," legde Erin uit.

Cho knikte. "Komt voor elkaar."

Cho verliet de Kamer van Hoge Nood. "Hoe gaan we het kasteel beveiligen?" vroeg Simon.

"Blokkeer alle geheime ingangen behalve deze. Maak een soort beschermende bubbel om de school heen met Protego Maxima, Fianto Duri, Salvio Hexia, het hele pakket," zei Hermelien.

Simon knikte en hij wenkte een stel Griffoendors die op pad gingen. "We moeten eerst de Kragges uitschakelen, en daarna Sneep. Wie heeft ideeën?" vroeg Marcel.

Ginny grijnsde. "Ik help nog wel een paar Mestbommen van Fred en George."

"Simpel, maar effectief," lachte Marcel.

"Ik neem Sneep al voor mijn rekening. Ik heb nog een behoorlijk appeltje met hem te schillen," zei Erin bitter.

"We moeten opschieten, Voldemort is van plan de overgebleven Gruzielementen op te sporen, controleren of ze oké zijn…" zei Harry.

"Mogen we hem nu weer Voldemort noemen?" vroeg Loena.

"Hij komt je toch wel vermoorden," zei Erin schamper.

Ginny stuurde een Patronus, ze bleven even kijken hoe het zilveren paard uit hun zicht verdween. "En wat moeten wij doen?" vroegen Ron en Hermelien tegelijk. "Ja," zeiden de paar mensen die nog over waren.

"Jullie wachten hier tot jullie mijn Patronus zien. Dan gaan jullie de leerlingen evacueren. Ron gaat naar de toren van Griffoendor, het wachtwoord is 'bloedzuiver' trouwens. Hermelien blijft hier en zorgt dat de leerlingen netjes naar buiten gaan en dan Verdwijnselen ze in de Zwijnskop. Als ze lucht krijgen dat Harry hier is, letten ze niet meer op het feit dat iedereen daar Verdwijnseld. Loena gaat naar de toren van Ravenklauw, Zacharias naar die van Huffelpuf…" zei Erin.

"Is het de bedoeling dat ze weten dat Harry hier is?" vroeg Hermelien.

"Natuurlijk."

Erin gaf geen verdere uitleg. Harry pakte haar hand en iedereen splitste, op weg om zijn eigen taak uit te voeren. Alleen de slang was er nog, als die stierf, dan was Voldemort voltooid verleden tijd.

Hij, Erin, Marcel en Ginny liepen door de gangen. Ginny stak een Mestbom af en ze scholen achter een harnas. Gelukkig kwam Alecto Kragge kijken. Erin deed een non-verbale spreuk en een rode flits vloerde Kragge. "Dit is een maar een," fluisterde Ginny.

"Let op," zei Erin. "Amycus! Amycus, kom hier! Dat uischot van een Lubbermans is hier!" schreeuwde ze met een redelijke imitatie van Alecto's stem.

"Sorry Marcel," voegde ze er grijnzend aan toe.

Amycus Kragge kwam de hal in gesprint en knielde voor zijn zus. Ze hadden hetzelfde brede postuur en pafferige gezicht. Professor Anderling kwam ook aangelopen. "Wat is er gebeurd?" vroeg ze.

"Dat weet ik toch ook niet, ouwe feeks."

Ginny trok haar stok. "Niet doen, Gin. Je zou Anderling kunnen raken," fluisterde Erin.

Harry voelde zijn bloed ook koken. "Ik ga ze een voor een martelen, die kinderen, tot ze zeggen wie dit gedaan heeft!" snauwde Amycus.

"Ik sta niet toe dat je mijn leerlingen martelt voor zoiets onbenulligs!" zei Anderling.

"Je moet eens op je taal letten!" zei Amycus en hij spuugde in haar gezicht.

"Crucio!" schreeuwde Harry en hij sprong achter het harnas vandaan.

Amycus kronkelde op de grond. Bellatrix had gelijk, hij moet het echt menen. "Potter!" zei Anderling verbaasd.

Ze letten even niet op Amycus, die zijn teken indrukte. Harry voelde Voldemort zijn verheugdheid in zijn hoofd. Ze hebben de jongen, dacht hij gelukzalig.

"Paralitis," herhaalde Erin kalm en ook de tweede Kragge werd Verlamd.

"Dat was heel galant, Potter. Maar je moet hier snel weg," zei zijn oude professor.

"Dat moet ik niet," zei Harry. "Het moet hier gebeuren. Hier zal of ik, of Voldemort zijn laatste adem uitblazen," voegde hij toe.

"Professor, we hebben alle tijd nodig die u ons kunt geven, er mogen zo min mogelijk Dooddoeners het kasteel in komen," zei Erin.

"Maar eerst jagen we Sneep weg," zei Marcel.

Erin schudde haar hoofd. "Dat handel ik wel af. Jij en Ginny moeten de geheimen gangen blokkeren, het kasteel nog meer beveiligen, vraag desnoods hulp aan de centauren."

Ze knikten en Ginny en Marcel gingen op weg. "Hoe gaan we Sneep uitschakelen?" vroeg Harry.

"SNEEP! KOM HIER ALS JE DURFT, LAFFAARD! KOM DAN SECREETJE!" riep Erin, met een grijns van genoegen.

En Sneep luisterde. Zijn zwarte mantel wapperde achter hem aan. "Potter," zei hij. "Heb je hem geholpen binnen te komen, Erin?" vroeg hij.

Erin grijnsde alleen maar. Ze stuurde verschillende vloeken op hem af, maar Sneep blokkeerde ze net. Erin viel even achterover en Sneep richtte zijn stok op Anderling. "Jij zal niemand meer vermoorden op Zweinstein!" schreeuwde Erin.

Ze krabbelde overeind. "Avada.. Avada K…" stotterde ze.

Hij grijnsde even. "Je bent geen moordenaar."

"Ik dacht ook niet dat jij dat was!"

Tranen stonden in haar ogen. "AVADA KEDAVRA!" gilde ze.

Maar de groene lichtflits miste Sneep maar net. Hij besefte dat het menens was en vluchtte door het raam.

Harry keek even geschokt naar Erin, die buiten zinnen was van kwaadheid. Ze was best wel griezelig nu. "Professor, raadpleeg de andere Afdelingshoofden. We moeten iets doen," zei Harry snel.

"Wat?" vroeg Anderling.

"Alstublieft, professor. Vertrouw ons," zei Erin.

Anderling knikte. "Piertotum Locomotor!"

De harnassen en standbeelden kwamen tot leven. Ze marcheerden richting de in en uitgangen van Zweinstein. Ze gingen richting de Grote Zaal. De Afdelingshoofden stonden er met een paar leerlingen die blijkbaar wel wilden vechten. Ook de Orde was gearriveerd.

Lupos kwam naar hem toe gerend. "Dora heeft zoals je misschien weet een paar maanden geleden een kind gehad, Harry. Ik wil dat jij de peetvader bent," zei de weerwolf.

"Ik, eh, wauw," zei Harry.

Hij vreesde stiekem dat hij net zo'n roekeloze peetvader voor Teddy Lupos zou worden als Sirius Zwarts voor hem was geweest.