A/N: Hier het 2e hoofdstuk van mijn verhaal. Ik wil in ieder geval maria999, Winmau en greendiamond123 bedanken voor hun reviews. Ook even een disclaimer, Harry Potter en de andere bekende karakters zijn niet van mij maar van J. K. Rowling.

Pov Joyce

Als ik de boot afloop zie ik meneer Consalves, onze… ja… soort van butler, al staan. Hij loopt naar me toe "Goedemiddag mevrouw Roselynn, Hoe was uw reis?" "Meneer Consalves, u mag me gewoon Joyce noemen hoor. Maar het gaat prima met me, en met u?" "Uitstekend, ik breng u snel naar huis want uw ouders verwachten u. Ze hebben een verrassing" "En u gaat mij zeker niet vertellen wat voor verrassing dat is, meneer Consalves?," vraag ik met een glimlach. "Haha, nee. Dan is het niet leuk meer." en lachend rijden we weg.

Terwijl we rijden merk ik dat we niet de weg naar huis rijden, althans, ons oude huis. Maar als ik na een super lange oprijlaan mijn ouders voor een mega vila zie staan, weet ik meteen dat de verrassing is dat we verhuisd zijn naar deze super mooie vila.

"Wauw" is het eerste en het enige wat ik kan zeggen. We zijn zojuist mijn nieuwe kamer ingelopen. Er staat een groot hemelbed, een mega tv, een bank en tafel, een bureau en een deur naar een groot balkon. Ook zijn er nog 2 andere deuren. Als eerste open ik de meest linker deur en alweer is het enige wat ik kan zeggen "wauw". Er is een mega douche, een bubbelbad dat groot genoeg is voo personen en een sauna van dezelfde grootte.

"Mam, pap, dit is toch veel te gek!" "Ach lieverd, nu je vader minister van binnenlandse zaken is geworden kunnen we ons dit makkelijk veroorloven" zegt mijn moeder glimlachend.

Ik loop de badkamer uit en open de rechter deur. Nu kan ik zelfs helemaal niets zeggen. Ik loop stamelend de mega grote kast in waarvan ik net de deur geopend heb. "Ma.. Ma… Mam hoe kom ik aan al die kleding en schoenen en…" Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Lachend loopt mijn moeder ook naar binnen " Ik neem aan dat het je bevalt?" "Of het me bevalt?" Zeg ik. "Dit is een mega kast met kleding, schoenen, sieraden en weet ik wat nog meer alleen maar voor mij en je vraagt of het me bevalt?"

Ik vlieg mijn ouders in de armen. "Het bevalt me niet, Ik vind het geweldig!" "Zoiets dacht ik al." zegt mijn vader. "Nou prinses, we laten jou maar even genieten van je nieuwe kamer. We gaan over een uurtje eten."

Mijn ouders laten me alleen en ik ga op mijn bed liggen. "Of het me bevalt. Pfff. Als wie dan ook gezegd had dat diegene hier niet van zou kunnen genieten had ik diegene hoogstpersoonlijk naar het gesticht gebracht." Lachend zet ik mijn muziek aan en ga liggen luisteren tot het tijd is om te eten.

Zo gaat het eigenlijk de hele week door. Ik heb mijn uiterlijk weer veranderd en ik moet zeggen, met mijn blonde krullen en ijsblauwe ogen ben ik nog best knap. Ik ben aan het genieten van ons nieuwe huis en de tuinen er omheen. We hebben ook een zwembad en een eigen zwerkbalveld. Aan het einde van de week werden mijn ouders en ik uitgenodigd bij de Malfidussen, het zijn vrienden van mijn ouders, om te komen eten. Dus zodoende verschijnselde we zaterdag avond voor een enorme vila, nog groter dan die van ons.

Toen we naar de deur liepen zag ik zelfs een paar pauwen rondlopen. Een kleine huiself deed de deur open. Ah, familie Roselynn, jullie worden verwacht in de salon. Ik zal u de weg wijzen, volgt u mij.
"Jemig, wat zijn die huiselven slaafs" zeg ik tegen mijn ouders. "Tja," zegt mijn vader "in sommige opzichten denken de Malfidussen anders dan wij prinses."

Ondertussen zijn we de salon ingelopen. Narcissa, Lucius en Draco staan op om ons te begroeten. "Ach liefje," zegt Narcissa tegen me nadat ze mijn ouders begroet heeft en mij van top tot teen heeft bekeken, "Wat ben je gegroeid, ik weet nog dat je toen je klein was met Draco speelde."

"Inderdaad!" zegt mijn moeder. "Wat waren ze toen klein." Mijn vader heeft inmiddels een gesprek met Lucius over het ministerie van toverkunst.

Draco tikt me op mijn schouder. "Heb je zin om een potje zwerkbal te spelen?" "We hebben jaren niet gepraat en het eerste wat je vraagt of ik zwerkbal wil spelen?" zeg ik en ik kijk Draco aan. Hij is verandert. Logisch, n jaar. Hij is knap geworden. Niet dat ik hem ooit ga vertellen dat hij knap is geworden maar toch.

"Euh, ja.., uh,… Hoe gaat het?" vraagt hij stamelend nadat hij mijn antwoord had gehoord. Ik moet lachen om het gezicht dat hij trekt. " Het gaat prima Draco, en met jou?" "Ja ook, mag ik je nu vragen of je een potje zwerkbal wilt spelen?" "haha, ja ik wil een potje zwerkbal spelen." Antwoord ik lachend.

We spelen 3 potjes waarvan ik er 2 win. Draco kijkt nogal chagrijnig. "Ach Draco, kijk je nu zo nijdig omdat je verloren hebt van een meisje?" zeg ik lachend. "Ik heb je gewoon laten winnen hoor." Zegt hij boos. "haha, ja tuurlijk Draco, laten we het daar maar op houden." Zeg ik nog steeds lachend.

Het eten is heerlijk. En als toetje krijgen we ijs. Na het eten wordt het tijd om te gaan dus neem ik afscheid van Draco.

"Ik zie je wel op Zweinstein over een paar weken." Zegt hij. "Ja,"zeg ik. "Als ik in Zwadderich kom, hou jij dan een plekje voor me vrij?" "Ja zal ik doen" is Draco's antwoord. "Totziens" "Totziens"

Als we weer thuis zijn vraagt mijn vader "en, heb je je vermaakt?" "Ja heel erg," zeg ik. "Draco en Narcissa zijn erg aardig maar Lucius vind ik een beetje eng." "Dat komt doordat je hem niet kent, hij is wel erg aardig" zegt mijn moeder. "Ga nu maar lekker slapen." Zegt mijn vader.

"Ja dat ga ik doen." Zeg ik. "Ik ben moe. Welterusten!" "Welterusten!"zeggen mijn ouders in koor.

Als ik in bed lig val ik met een glimlach in slaap.

Al I can say is; Review! :)