xxMarith:
DISCLAIMER: Once again, dit verhaal is niet van mij - ook al zou ik graven tot in de diepste krochten van mijn geest, dan zou ik nog niet zo'n verhaal kunnen bedenken. Het origineel is in het Engels van de wonderful Kindle-the-Stars.

"Use what language you will, but you can never say anything but what you are."

Ralph Waldo Emerson

Thorin werd vlak na zonsopgang wakker en was verbaasd toen hij zachte stemmen uit de keuken hoorde komen, gevolgd door het onmiskenbare geluid van een vrouwelijke lach. Hij stond vlug op, maakte het bed van de Hobbit op en trok zijn jas en laarzen aan voordat hij de logeerkamer uitliep. Toen hij langs de woonkamer kwam zag hij dat het grootste gedeelte van het gezelschap nog sliep. Hij schraapte zijn keel om ze wakker te maken. 'We vertrekken over een uur,' kondigde hij luid aan toen verscheidene Dwergen langzaam wakker werden.

Hij liep door naar de keuken en trof daar Dori, Nori en Ori aan, die samen met juffrouw Darrow aan de kleine tafel zaten voor het ontbijt. Bombur stond bij het fornuis te koken en Gandalf zat in een stoel in de hoek, druk bezig met zijn pijp.

Thorin bleef staan in de deuropening om naar hun gesprek te luisteren. 'Dit is geweldig,' zei Ori, die over een boek gebogen zat en er gefascineerd en gretig doorheen bladerde. 'De letters zijn zo vreemd en kijk eens naar al deze plaatjes! Is dit jouw wereld?'

'Hier trok ik rond voordat Gandalf me hier bracht,' antwoordde de adviseur. Haar ellebogen rustten op de tafel en haar vingers waren om een theekopje gekruld. 'Je mag het houden als je het mooi vindt, ik was van plan om het achter te laten.'

Ori keek alsof ze hem de maan en de sterren had gegeven. 'Echt?'

'Ori, je tas zit al vol met dagboeken en veren, je hebt niet nog een boek nodig,' zei Dori afkeurend.

'Maar het is een boek uit een andere wereld!' zei de jongere Dwerg smekend tegen zijn broer. 'Ik heb nog nooit zoiets gezien.'

Juffrouw Darrow lachte opnieuw en zag Thorin in de deuropening staan. 'Goedemorgen,' zei ze vrolijk, een veel vriendelijkere begroeting dan hij verwacht had na hun discussie van de avond ervoor.

'Jullie zijn allemaal vroeg wakker,' merkte hij op bij wijze van begroeting, waarna hij echt de kamer instapte.

'We moeten naar het dorp om pony's te halen, als die er zijn,' legde Dori uit. 'We kunnen ook maar beter gaan, we zien jullie straks daar wel.'

Thorin knikte en ging op Nori's plek tegenover de adviseur zitten toen de Dwerg opstond.

'Bedankt voor het boek, juffrouw Darrow,' zei Ori glimlachend, een felgekleurd boek getiteld "Een Gids voor Nieuw-Zeeland" tegen zijn borst gedrukt.

'Geen probleem – en zeg maar Lizzy, trouwens,' verbeterde ze hem. Blijkbaar verkoos ze een kortere versie van haar voornaam. Toen de Dwergen vertrokken waren kwam Bombur naar de tafel toe met twee volgeladen borden, die hij voor hen neerzette. 'Bombur, ik heb al ontbijt gehad, ik hoef niet meer,' zei ze lachend.

'Maar je bent zo'n dun klein ding, je ziet eruit alsof een zuchtje wind je omver zou blazen,' zei de brede Dwerg terwijl hij nog wat spek in de koekenpan gooide.

'Bedankt,' zei ze droogjes.

Balin kwam de kamer binnen, gevolgd door Fili en Kili, waarvan de laatste nog steeds slaap uit zijn ogen wreef. Ze verdrongen zich om de tafel, die nu helemaal vol zat aangezien hij kleiner was dan die in de woonkamer. Juffrouw Darrow schoof haar volle bord door naar Kili, die hem met een brommend bedankje aannam.

'Hoorde ik Dori, Nori en Ori weggaan?' vroeg Balin, die voor zichzelf een kopje thee inschonk uit de theepot die Dori op tafel had laten staan.

'Ja, ze hadden pony's nodig,' zei Thorin, erop lettend dat hij eerst zijn mond leeg at.

Terwijl hij sprak zocht juffrouw Darrow in de rugzak die aan haar voeten stond. Ze dook weer op met het bekende contract in haar handen, dat ze over de tafel naar hem en Balin schoof. 'Je hebt het getekend,' merkte hij op toen Balin haar handtekening met een zucht bekeek – hij kende de reden van de zwaarmoedigheid van zijn vriend: door het contract te ondertekenen had ze zich officieel aan hen gebonden tot het einde van hun reis, of totdat zij een geldige reden vonden om het contract te ontbinden.

'Hm-mm,' mompelde ze bevestigend terwijl ze een slokje thee nam.

'Is dit hoe je documenten ondertekent in jouw wereld?' vroeg Balin en Thorin hield zijn hoofd scheef om haar handtekening te bekijken. Er stond simpelweg E. C. Darrow in kleine lettertjes.

'Ik zou "dochter van Sarah" of zoiets toe kunnen voegen, als je dat liever hebt,' zei ze met een spoortje neerbuigendheid in haar stem.

'Dat is niet nodig, het lijkt allemaal in orde te zijn.' Balin vouwde het contract op en stopte het in zijn jas. Hij keek de adviseur doordringend aan, een vleugje bedroefdheid in zijn ogen. 'Ik hoop dat je weet wat je doet.'

'Geloof me, dat weet ik,' zei ze stellig.

Balin schudde lichtjes zijn hoofd. 'Je hoeft niet zo geprikkeld te doen, meid,' zei hij heel zachtjes, waardoor het meisje naar haar theekopje keek om zijn ogen te vermijden. Balin keek haar peinzend aan. 'Weet je, je doet me denken aan iemand die ik lang geleden kende. Zij had hetzelfde felle karakter.'

'Oh? Wie dan?' vroeg ze, maar Balin reageerde niet aangezien zijn broer en een paar anderen de keuken binnenkwamen, op zoek naar eten.

Thorin nam aan dat Balins cryptische woorden over zijn lang overleden zus gingen, Catlin – ondanks dat ze een prima zwaardvechter was geweest, was ze gestorven in de wildernis nadat de Dwergen Erebor verlaten hadden. Hoewel ze misschien hetzelfde felle karakter deelden, had Catlin fysiek niet meer van hun adviseur kunnen verschillen: zij was klein en breed geweest, een uitstekende vechter met een grote bos krullend bruin haar op haar hoofd en gezicht. Elizabeth Darrow was echter lang, met bruinblond haar dat in een simpele staart steil op haar rug hing.

Het duurde niet lang voordat het hele gezelschap gegeten en afgewassen had en ze de keuken net zo vlekkeloos achterlieten als hij voor hun bezoek geweest was. Al gauw stond iedereen in de gang en ze sjorden allemaal hun rugzakken over hun schouders en controleerden of ze niets vergeten waren.

'Onze Hobbit is nergens te zien' zei Dwalin, die de gang rondkeek. Hij grijnsde naar Kili. 'Je had niet zo veel in moeten zetten, je gaat deze weddenschap verliezen.'

Thorin keek op bij zijn woorden en keek zijn neef fronsend aan. 'En hoeveel heb je precies ingezet?' vroeg hij.

'Fili en ik hebben allebei de helft van het goud dat we bij ons hebben ingezet,' reageerde hij simpelweg terwijl hij zijn boog over zijn schouder zwaaide.

'Daar moeten jullie de hele reis mee doen,' zei hij streng.

Kili schonk hem een brede glimlach. 'Ik heb het volste vertrouwen in meneer Baggins, oom. Bovendien heb jij ook geld op hem ingezet.'

'Maar niet de helft van mijn goud,' wierp Thorin tegen, maar ze staakten de discussie toen het gezelschap naar buiten liep.

Ze vertrokken in een stevig tempo en voegden zich in het dorp weer bij Dori, Nori en Ori, die pony's hadden weten te vinden. Verscheidene Hobbits stopten om hen aan te staren terwijl ze voorbij liepen – zoveel Dwergen bij elkaar was duidelijk iets nieuws voor hen. Ze hadden nog geen halve ochtend gereisd toen ze achter zich een stem hoorden. 'Wacht!'

Ze lieten hun pony's halt houden en Thorin draaide zich om om te zien hoe meneer Baggins naar hen toe rende, het lange stuk perkament van zijn contract achter hem aan wapperend. 'Ik heb het getekend,' zei hij trots toen hij het gezelschap bereikt had, waarna hij doorliep naar Balin om het te laten zien. Thorin vroeg zich af of de Hobbit eigenlijk wel de moeite genomen had het contract te lezen, in tegenstelling tot juffrouw Darrow; er waren vast en zeker delen waar hij het niet mee eens zou zijn, zoals de verklaring dat de Dwergen de hele tabaksvoorraad uit zijn huis mee mochten nemen.

'Geef hem een pony,' zei hij toen Balin verklaarde dat het contract geldig was – hij wist niet of hij opgelucht moest zijn dat de Hobbit op was komen dagen en dat, volgens Gandalf, hun tocht dus een succes zou zijn, of geërgerd omdat hij nu dit belachelijke en slappe kereltje moest verdragen.

Er werd een einde gemaakt aan de protesten van de Hobbit toen het gezelschap doorreed en Fili en Kili hem vlug op de reservepony hezen. Het duurde niet lang voordat iemand over de weddenschap begon en er zakjes munten door de lucht vlogen – alleen hij, Balin, Oin, Fili, Kili en Gandalf hadden op de komst van de Hobbit gewed, de rest van het gezelschap was er zeker van geweest dat hij niet op zou komen dagen.

Fili en Kili hadden de meeste winst gemaakt van iedereen door hun buitensporige inzet. Thorin zag dat zijn neven hun winst deelden met een grijnzende juffrouw Darrow. Hij hield zijn pony wat in totdat hij naast hen reed.

'Waarom neem je geld aan van mijn neven, als ik vragen mag?' vroeg hij streng.

'Omdat ik het verdiend heb,' antwoordde ze met een grijns.

Thorin dacht terug aan hoe lang de beide jongens de vorige avond in haar slaapkamer geweest waren en kreeg een angstig voorgevoel. Hij was bang dat de vrouw die ze in hun gezelschap hadden opgenomen misschien niet zulke strikte normen en waarden had. 'Op wat voor manier?'

'Zij heeft ons geadviseerd hoe we moesten wedden en zei dat Bilbo zeker weten mee zou gaan,' zei Fili grijnzend terwijl hij een grote en vrolijk rinkelende zak met munten in zijn tas stopte.

'Je zou naar onze adviseur moeten luisteren tijdens deze reis, oom, dan kom je er wel achter dat ze vol verrassende kennis zit,' voegde Kili eraan toe met een knipoogje richting hun adviseur. Thorin zag hoe juffrouw Darrow hem op haar beurt een nadrukkelijk geïrriteerde blik toewierp.

Hoewel dit antwoord een stuk beter was dan prostitutie, was hij nog niet erg tevreden – en hij was zeker niet blij met de gemakkelijke vriendschap die zich al gevormd had tussen haar en zijn neven. Hij zou ze goed in de gaten moeten houden, besefte hij. 'Ik vind het niet zo'n prettig idee dat je geld afneemt van het gezelschap,' zei hij.

'Zij hebben het vrijwillig verwed en ik heb het verdiend,' zei ze schouderophalend. 'Jij was degene die suggereerde dat ik aan geld moest komen.'

'Ik bedoelde niet dat je mijn mannen op moest lichten en daarnaast is het niet de bedoeling dat je nog eens extra betaald wordt voor het verlenen van advies,' zei hij nors.

'Ik heb ze niet opgelicht,' zei ze geïrriteerd. 'Volgens mij ben je gewoon geërgerd omdat jij de weddenschap verloren hebt.'

'Thorin!' riep Gloin vanaf zijn plek verder naar voren in de karavaan pony's. 'Je winst.' Er vloog een zakje zijn kant op, wat hij gemakkelijk opving en in zijn hand woog.

'Jij hebt op Bilbo gewed?' zei juffrouw Darrow, wier woede onverklaarbaar verdween en vervangen werd door een glimlach.

'Inderdaad,' antwoordde hij.

'Goed,' zei ze knikkend, nog steeds met een blije glimlach. 'Dat is goed.'

Die nacht sloegen ze hun kamp op vlakbij het dorpje Bolgenvoorde in Brugkamp, nog steeds middenin de Shire. Lizzy zadelde af en nadat Kili haar pony samen met de anderen had weggebracht, nam ze de tijd om de zere spieren in haar benen te strekken. Twee dagen op een pony was niet zo goed geweest voor haar lichaam; ze bukte zich om haar tenen aan te raken en daarna schudde ze elk been om het stijve gevoel kwijt te raken. Toen voelde ze zich iets beter, maar ze had nog steeds niet echt zin in de komende paar dagen die haar lichaam nodig zou hebben om aan het reizen te wennen (Oin had haar verzekerd dat dat zou gebeuren, toen hij halverwege de dag haar onbehaaglijkheid gemerkt had). Ze liep terug om mee te helpen het kamp op te zetten, waar de Dwergen al bezig waren met de voorbereidingen voor het avondeten.

'Bombur, mag ik je iets vragen?' vroeg ze zachtjes toen de grote Dwerg een extra grote portie stoofpot van de pan boven het vuur in een schaal schepte en die aan haar gaf (hij leek vastberaden om haar vet te mesten en hing constant als een bezorgde moederkip om haar heen, murmelend over hoe mager ze blijkbaar was). Het was ongeveer een uur geleden dan ze hun kamp opgeslagen hadden en het begon nu echt donker te worden.

'Natuurlijk, meid.'

'Het gaat over je neef, Bifur,' zei ze, onzeker over hoe ze haar vraag moest stellen – de barse en terughoudende Dwerg was de enige van het gezelschap met wie ze nog niet gepraat had. 'Ik heb gemerkt dat hij niet echt veel praat. Is hij – ehm…'

Bombur leek te begrijpen wat ze wilde vragen. 'Het komt door zijn verwonding, hij kreeg een Orkbijl in zijn hoofd tijdens de Slag van Azanulbizar,' zei hij. Hij leek niet beledigd te zijn door haar nieuwsgierigheid. 'De genezers zeggen dat hij dood zou kunnen gaan als ze de bijl weghalen. Hij heeft sindsdien alleen nog maar gebroken Khuzdul gesproken.'

'Maar hij verstaat Engels?'

Bombur keek verward. 'Wat bedoel je met Eng-uhls?'

'Hoe noemen jullie dat hier… eh, de gemeenschappelijke taal?' verbeterde ze zich.

'Oh, ja, hij verstaat je prima als je tegen hem praat, meid,' zei Bombur met een vriendelijke glimlach toen hij begreep wat ze bedoelde.

'Oké,' zei ze. Ze had nog steeds haar schaal met stoofpot in haar handen, die waarschijnlijk razendsnel aan het afkoelen was. 'En ik zag dat hij veel met zijn handen praat.'

'Dat heet Iglishmêk,' legde Bombur uit. 'Het is een geheime Dwergentaal die gebruikt wordt om met elkaar te communiceren. Soms is het moeilijk om elkaar te horen boven het lawaai van gesmeed of de mijnen uit, dus dan gebruiken we gebaren en – ' De arme Bombur klapte abrupt zijn mond dicht, een schuldige blik op zijn gezicht. 'Dat had ik je waarschijnlijk niet moeten vertellen,' zei hij en hij wierp een angstige blik op Thorin, die een stukje verderop zat.

Lizzy tikte op haar neus als teken dat ze het geheim zou houden. 'Maak je geen zorgen, ik zeg niets.'

De volgende ochtend vond ze een riviertje en ze waste haar gezicht en haar handen, waarbij ze zeker goed wakker werd door het koude water. Ze viste haar kam uit haar tas en haalde hem vlug door haar haar, wat iets langer was dan haar schouders, en bond het toen vlug weer in een paardenstaart. Ze herinnerde zich dat ze niet achter een boom moest hurken – ze had de vorige avond een preek gekregen van Dwalin: blijkbaar droeg Fili een schep om een gat te graven als ze hun kamp opsloegen, wat iedereen dan vervolgens kon gebruiken als een zogenaamd toilet en wat weer dichtgegooid kon worden als ze weer vertrokken. Zij en Bilbo hadden allebei een blik van afschuw op hun gezicht gehad bij deze uitleg.

Toen ze terugliep naar het kamp zag ze dat Balin, Bifur en Bofur een pan met pap stonden te maken en ze ging bij hen staan. 'Goedemorgen jongens,' zei ze vrolijk.

'Goedemorgen, juffrouw Lizzy,' zei Bofur, die in de grijze massa stond te roeren, terwijl Balin haar toeknikte bij wijze van groet.

Bifur gromde iets en maakte een handgebaar waarbij hij een gebalde vuist opende in haar richting. Lizzy imiteerde het gebaar zo goed als ze kon. 'Betekent dat goedemorgen?'

Bifur keek haar verrast aan, gromde weer en herhaalde het gebaar. Balin en Bofur stonden geïnteresseerd naar de uitwisseling te kijken.

Met een glimlach imiteerde Lizzy het nog eens. 'Goedemorgen, Bifur. Weet je, wij hebben ook zo'n soort taal in mijn wereld,' legde ze uit. Ze kende niet veel gebarentaal, maar ze kende een paar basisdingen. 'Dit betekent "hoe gaat het?"' zei ze, waarna ze hem het gebaar liet zien.

Bifur deed het zonder enige moeite na en Lizzy grijnsde. 'Het gaat prima,dank je, Bifur. En hoe gaat het met jou?' vroeg ze terwijl ze het teken maakte.

De Dwerg schonk haar een onmiskenbare glimlach van onder zijn nogal woeste baard en knikte haar toe voordat hij zich wegdraaide om zijn pap te eten. 'Dat was heel aardig van je, meid,' zei Balin goedkeurend.

'Precies, volgens mij heb je net een vriend voor het leven gemaakt,' zei Bofur, die een schaal voor haar vol schepte met pap. 'De laatste keer dat ik hem zo zag oplichten bij een nieuw iemand was toen Thorin Kili meenam naar onze speelgoedwinkel toen hij net kon lopen, om een houten zwaard te kopen.'

Ze glimlachte bij dat idee. 'Ik ken eigenlijk alleen gebaren zoals hallo, ja, nee, alsjeblieft en bedankt in gebarentaal, maar denk je dat hij ze zou willen leren?' vroeg ze, terwijl ze de uitgestoken schaal aannam. Het zou leuk zijn om een manier te hebben om met Bifur te communiceren, ook al waren het slechts standaarddingen.

'Vragen kan geen kwaad,' glimlachte Bofur.

Later die dag, toen ze de Brandewijnbrug overstaken, zag Thorin dat juffrouw Darrow naast Bifur reed. Ze maakte handgebaren en lachte met de speelgoedmaker. Opnieuw hield hij zijn pony wat in totdat hij naast hen reed.

'Ik dacht dat ik je verteld had dat het niet de bedoeling is dat je onze taal leert,' zei hij streng.

'Dat doe ik ook niet,' reageerde ze onschuldig. 'Ik leer Bifur alleen maar een paar gebaren van een taal uit mijn wereld. Of niet, Bifur?'

Bifur stak één vuist omhoog en bewoog hem op en neer, en juffrouw Darrow keek hem stralend aan. 'Dat betekent ja,' zei ze tegen Thorin, die verrast was: hij had gedacht dat ze Iglishmêk aan het leren was.

'Weet je, ik zou heel graag meer willen horen over jouw wereld,' zei Bofur, die hun gesprek gehoord had.

'Wat zou je graag willen weten?' vroeg ze over haar schouder.

Bofur keek haar verbijsterd aan. 'Nou… hoe is het daar?'

Juffrouw Darrow hield haar hoofd scheef terwijl ze nadacht, waardoor haar lange staart over één schouder viel. 'Het is erg… geavanceerd. Als het om technologie gaat, lopen we waarschijnlijk meer dan vijfhonderd jaar op jullie voor.'

'Hoezo?'

Ze begon enthousiast te vertellen over haar wereld en Thorin bleef naast haar rijden om met stille interesse naar haar te luisteren.

Lizzy praatte het grootste gedeelte van die dag – zodra de andere Dwergen hoorden dat ze Bofur over haar wereld vertelde, kwamen ze bijna allemaal met hun eigen vragen. Ori wilde meer weten over boeken, aangezien hij de vorige dag de hele dag in haar reisgids gelezen had en hij wilde graag weten of er gelijksoortige boeken waren voor andere landen. Oin vroeg naar medicijnen en zelfs Dwalin stelde een vraag over wapens. Thorin bleef zwijgend naast haar rijden en ze wist niet of de kleine rimpel tussen zijn wenkbrauwen veroorzaakt werd door interesse of afkeuring.

Ze beantwoordde hun vragen zo goed als ze kon, sommige met meer moeite dan andere – ze had bijvoorbeeld nooit echt nagedacht over hoe een pistool werkte of hoe ze een defibrillator moest uitleggen.

Hun vragen varieerden sterk. Ze waren nieuwsgierig naar de soorten mensen en plaatsen en machines. Nog veel geïnteresseerder waren ze in het idee van de Londense metro en ze moest ze meer dan een uur vertellen over treinen.

Ze waren daarentegen, net als Fili en Kili, erg sceptisch over een aantal fantasierijkere dingen waar ze hen over vertelde. Zo betwijfelden ze dat ze personen aan de andere kant van de wereld kon zien en met ze kon praten en ze weigerden ook maar iets te geloven van wat ze vertelde over ruimtereizen.

In ieder geval, de dag verstreek vol gesprekken en gelach.

Later die avond, toen ze hun kamp opgeslagen hadden tussen het Oude Woud en de Grafheuvels, kwam Ori verlegen naar haar toe, zijn dagboek tegen zijn borst gedrukt. 'Juffrouw Lizzy, ik heb wat aantekeningen gemaakt over wat je vandaag vertelde en ik vroeg me af… zou je misschien iets voor me willen tekenen uit jouw wereld?'

Met een glimlachje pakte Lizzy zijn uitgestoken dagboek en stukje houtskool aan. 'Tuurlijk – ik moet er wel bij zeggen dat ik niet zo goed ben,' zei ze terwijl ze naar een lege pagina bladerde. 'Heb je een voorkeur?'

'Maakt niets uit,' zei Ori gretig. 'Iets uit een van jouw steden of een van die machines waar je ons over vertelde.'

Ze dacht even na en begon toen aan haar beste schets van het Britse parlementshuis, zelfs met de Big Ben erbij, aan de Theems, wat vlakbij haar oude universiteit lag. De tekening was niet zo nauwkeurig als hij had kunnen zijn, maar ze stelde zich gerust met de gedachte dat zij het origineel nog nooit gezien hadden en de fouten dus niet zouden zien. Behalve dat ze de houtskool tijdens het tekenen met haar pols wat had uitgeveegd, zag de tekening er niet eens zo slecht uit.

'Wat is het?' vroeg Ori, die zijn hoofd scheef hield om te zien wat ze had getekend.

Ze legde uit dat het deel uitmaakte van haar hoofdstad en dat het het gebouw was waar de regering vergaderde om besluiten te nemen.

'Regering? Jullie hebben geen koning?' vroeg Ori verbaasd.

'We hebben een koningin, maar zij vervult meer een figuurlijke rol, ze heeft geen echte macht. Het parlement maakt de beslissingen,' vertelde ze.

'Maar… waarom?' zei Ori, die absoluut verbijsterd klonk.

'Het is een democratie, de politici worden gekozen door het volk,' zei ze. Ze keek het kamp rond en zag dat een aantal Dwergen geïnteresseerd naar hun gesprek luisterden. 'Hebben jullie helemaal geen democratie?'

'De koning regeert, hoewel hij wel adviseurs heeft,' zei Balin met een blik op Thorin, die tegenover haar en Ori aan de andere kant van het vuur zat. Zijn hoofd was gebogen terwijl hij een slijpsteen over zijn zwaard haalde en hij leek hun gesprek te negeren, hoewel hij hen had moeten kunnen horen.

'Een absolute monarchie,' zei ze zachtjes. 'Het stoort jullie niet dat het eigenlijk gewoon een dictatuur is?'

'De koning regeert door goddelijk recht,' zei Balin ernstig. 'Welk systeem hebben jullie, meid?'

Lizzy vertelde ze een poosje over politieke partijen en hoe het parlement werkte. Ze kon het behoorlijk goed uitleggen met haar master in Politiek. Daarna discussieerde de groep over een aantal ideeën – een aantal Dwergen waren geïnteresseerd in het idee, terwijl anderen het niet prettig vonden dat het de macht van de koningin afnam.

'En wat denk jij, Thorin?' vroeg ze aan de zwijgende koning tegenover haar.

'Ik denk dat je me probeert te betrekken bij jouw discussie, juffrouw Darrow,' zei hij zonder op te kijken van zijn zwaard. 'Ik denk ook dat mijn mening tegenovergesteld zal zijn aan die van jou.'

Lizzy grijnsde, aangezien dat precies was wat ze aan het proberen was. 'Maar als koning kan het zijn dat je beslissingen maakt waar mensen het niet mee eens zijn.'

'Het is mijn recht als koning om te doen wat ik denk dat goed is.'

'Stoort het je niet dat jouw volk geen zeggenschap heeft in de manier waarop je regeert?'

Thorin legde eindelijk de slijpsteen neer en keek haar aan. 'Ik ben het ermee eens dat het idee van adviseurs die gekozen worden door het volk intrigerend is, maar ik vind jullie systeem niet erg prettig klinken. Jullie volk wordt gesplitst door dit beleid. Het is voor hen niet duidelijk wat goed is voor het land omdat ze zoveel keuzes hebben. Ze hebben een koning nodig om ze te verenigen.'

'Ze mogen dan wel gesplitst worden, maar ze zijn wel vrij,' bracht ze in. 'Ze hebben het recht om hun regering te kiezen.'

'En de mensen die niet aan de kant staan van de meerderheid?' vroeg Thorin. 'Zij zitten vast aan een regering die ze niet gekozen hebben – een regering die misschien niet doet wat het beste voor hen is.'

'Maar het blijft beter dan een dictatuur.'

Thorin schudde zijn hoofd. 'Daar ben ik het niet mee eens, een koning kijkt naar wat het beste is voor zijn land, niet voor zijn – hoe noemde je dat? – politieke partij.'

Balin schraapte zijn keel, waardoor ze hun oogcontact verbraken en de oudere Dwerg aankeken. 'Ik denk dat jullie je neer moeten leggen bij het feit dat jullie het hier niet over eens zijn,' zei hij. 'Beide systemen kennen fouten, maar ze hebben ook allebei hun voordelen.'

Thorin schonk haar een blik en ging zwijgend verder met het slijpen van zijn zwaard, waarmee de discussie voor die avond beëindigd was. Lizzy was wat teleurgesteld door Balins onderbreking – een aantal punten van Thorin waren interessant geweest en ze vond het niet leuk dat dit debat, wat waarschijnlijk het meest gedreven debat zou zijn waar ze sinds haar studie tegenaan gelopen was, werd afgekapt. Na het einde van hun discussie duurde het niet lang voordat het gezelschap zich terugtrok en naar bed ging.

Kindle-the-Stars:
Blijf die reviews sturen, ik vind het superleuk om te horen wat jullie van het verhaal vinden!

De vraag van vandaag, hmmmm… als je iedere plaats in Middle Earth zou kunnen bezoeken, waar zou je heen gaan?

Je kunt alle updates en sneak peeks volgen en vragen stellen op mijn tumblr ~ Kindle-the-Stars

xxMarith:
Jup, reviews zijn altijd welkom en zullen worden doorgegeven aan de schrijfster, die momenteel door Australië trekt, hoe cool is dat?

Sorry dat deze update langer duurde, school crept up on me en blokkeerde al mijn vertaalpogingen, maar ik doe mijn best! (: