xxMarith:
DISCLAIMER: Dit verhaal is niet van mij. Kindle-the-Stars is degene met het schrijftalent, niet ik!

"One should never trust a woman who tells one her real age. A woman who would tell one that would tell one anything."

Oscar Wilde

Het was bijna middag toen het gezelschap de volgende ochtend in Bree arriveerde en Thorins humeur was blijkbaar goed genoeg dat hij hen toestond een paar uur uit te rusten in het rustige dorpje voordat ze verder gingen. De huizen waren gemaakt van hout en steen, met balken aan de voorkant en gewelfde daken met dakpannen. Ze waren veel groter dan de huizen die Lizzy in de Shire gezien had. In dit dorp leefden mensen en Hobbits zij aan zij en ze ving haar eerste glimp op van mensen in Middle Earth – of beter gezegd, de mensen in Bree vingen hun eerste glimp op van haar.

Ze werd aangestaard terwijl ze door de hoofdstraat reden, ongetwijfeld door haar vreemde kleding: haar zwarte cargobroek mocht dan wel niet zo opvallend zijn, haar felrode Gryffindor Quidditch shirt over een groen shirt met lange mouwen was dat wel degelijk. Ze negeerde het gefluister en richtte haar blik strak op de rug van Dwalin, die voor haar reed. Gelukkig praatte niemand zo hard dat zij het kon horen en was er niemand die op hun groep afstapte.

Nadat ze voedselvoorraden voor de komende paar weken hadden ingeslagen (waarbij Bilbo zijn kans schoon zag om even een stoffenwinkel binnen te schieten en een zakdoek te kopen) en hun tassen tot de rand gevuld waren met groenten en zakken meel, stopten ze bij de Prancing Pony voor lunch.

De kookvuren voor het diner waren nog niet aangestoken, dus het gezelschap moest genoegen nemen met broden, koud vlees en kazen. Fili en Kili liepen naar de bar en kwamen terug met verscheidene kroezen bier, die ze bij de handgrepen in hun vuisten bij elkaar hielden. Ze dumpten de kroezen op de tafel en deelden ze rond in de groep.

'Rondje voor iedereen, we moeten toch iets doen met die winst, anders wordt het allemaal veel te zwaar,' zei Kili vrolijk – Dwalin bromde iets bij deze woorden, maar accepteerde de kroes toch zonder klagen.

'Geef zoveel geld uit als je wilt, maar ik denk niet dat jullie opnieuw moeten wedden,' zei Thorin op zijn gebruikelijke overheersende toon.

'En waarom niet?' vroeg de jongere Dwerg.

'Ten eerste zou je moeder dat zeker niet goedkeuren,' zei hij wrang.

Kili schonk hem een glimlach. 'Oom, ik ben bijna tachtig. Ik denk dat ik zulke beslissingen zelf wel kan maken.'

Lizzy verslikte zich prompt in haar eten en Oin moest haar een aantal keer hard op haar rug slaan om het eten uit haar luchtpijp te krijgen. 'Je bent in de zeventig? Serieus?' vroeg ze toen ze uitgehoest was. Ze keek verbijsterd de tafel rond. 'Goede God, hoe oud is Balin?'

'Erg oud, meisje,' zei hij met een flauwe glimlach. 'Dwergen verouderen anders dan mensen, wij hebben een langere levensverwachting.'

'Ja, dat blijkt,' zei Lizzy en toen glimlachte ze geamuseerd. 'Ik wed dat geen van jullie kan raden hoe oud ik ben.'

'Je ziet er jonger uit dan Kili, dus ik gok… zeventig,' zei Dori.

Nori schudde zijn hoofd. 'Nee, als we gaan gokken, moeten we het interessant maken. Ik zet een zilverstuk in op iets tussen de vijfenzestig en zeventig.'

'Vijf koperstukken op ouder dan Kili,' bracht Bombur in.

Een aantal Dwergen sloot weddenschappen af en geen van hen ging lager dan vijftig. Gandalf, Thorin, Balin, Dwalin en Bifur hielden zich stil, terwijl Fili en Kili eruitzagen alsof ze graag mee wilden doen, maar waarschijnlijk het gevoel hadden dat ze dat beter niet konden doen nadat hun oom hen had 'aangeraden' niet meer te wedden.

'Wat gebeurt er met het geld als jullie er allemaal naast zitten?' vroeg ze nieuwsgierig.

'Het gaat slechts om een paar muntstukken en de inzet is verspreid over zo'n dertig jaar. Als je ons allemaal voor de gek hebt weten te houden en toch ouder bent dan Gloins gok van tachtig, dan vind ik dat jij het geld zou moeten krijgen,' zei Bofur met een vrolijke glimlach. 'Dan zou je het geld goed kunnen gebruiken voor het kopen van de schoonheidsmiddelen die je gebruikt!'

Lizzy grijnsde. 'In dat geval deel ik jullie graag mee dat jullie er allemaal naast zitten – ik ben eenentwintig.'

'Eenentwintig!' herhaalde Fili geschokt. 'Je bent een kind!'

'Ik denk niet dat je geluisterd hebt toen Balin zei dat mensen anders verouderen,' wierp ze tegen. 'In mijn wereld wordt ik als volwassene gezien, al vanaf mijn achttiende.'

De Dwergen die gewed hadden schoven allemaal hun munten over de tafel naar haar toe – geen van hen leek het vervelend te vinden om zijn geld af te staan. Het waren vooral koperstukken, maar ze verzamelde ze allemaal en liet ze rinkelen in haar hand. 'Volgens mij doe ik het aardig goed met het aan geld komen,' zei ze ietwat eigenwijs tegen Thorin, die haar afkeurend aankeek.

'En je vindt niet dat dit telt als oplichten?' wierp de stugge koning tegen.

Lizzy haalde haar schouders op. 'Ook deze keer hebben ze volledig vrijwillig gewed.' Ze bestudeerde de koperstukken in haar hand en wendde zich toen tot Oin, die naast haar zat. 'Heb ik genoeg voor een rondje drinken?' vroeg ze, iets harder dan normaal zodat de hardhorige Dwerg haar kon verstaan.

'Ja, meid, zo ongeveer.'

'Goed, dan is het volgende rondje op mijn kosten,' zei ze glimlachend terwijl ze opstond en naar de bar liep. Ze kocht meer bier en keerde eerder terug naar de tafel dan ze gedacht had, omdat de barman zei dat hij het wel zou komen brengen.

Toen ze dichterbij kwam hoorde ze Thorin zachtjes met Gandalf praten. 'Een vrouw was al erg genoeg, maar ze is nog bijna een kind.'

'Zoals ze al zei, in haar wereld wordt ze als volwassen beschouwd,' zei de Tovenaar om zijn pijp heen.

'Dit is niet haar wereld. Ze hoort hier niet,' zei Thorin vastberaden.

Lizzy schraapte haar keel om zijn aandacht te trekken. 'Je weet dat ik je kan horen, toch, Thorin?'

'Het waren geen geheimen,' zei hij. Het leek hem niets uit te maken dat ze hem gehoord had. Hij keek haar ringschattend aan en schudde toen lichtjes zijn hoofd, blijkbaar ontevreden met wat hij in haar zag. 'We zullen zo gauw mogelijk beginnen met wapentraining, voordat je een last wordt.'

Later die avond, toen het gezelschap haar kamp had opgeslagen in het Chetwoud, namen Fili en Kili Lizzy mee naar een kleine open plek, zo'n twintig meter van het kamp. Die middag had Thorin hen tijdens het rijden 'verzocht' om te beginnen met haar wapentraining. De broers waren gretig en zagen dit als een grote verantwoordelijkheid en als teken van het vertrouwen dat hun oom in hen had. Bilbo kreeg ook lessen aangeboden maar hij weigerde en bleef in plaats daarvan met Ori bij het vuur zitten om zijn harige tenen te verwarmen.

Fili drukte zonder verder omhaal één van zijn zwaarden in haar handen. Het was lang en zwaar en duidelijk gevormd voor hakbewegingen, aangezien het haar deed denken aan een vleesmes. Ze liet het bijna onmiddellijk weer vallen.

Kili trok zijn eigen zwaard en ging tegenover haar staan. 'Weet je ook maar iets van hoe je dat moet gebruiken?' vroeg hij, knikkend naar het zwaard wat ze op dit moment met de punt naar de grond liet hangen.

'Natuurlijk,' zei ze met een speelse glimlach. 'De puntige kant moet in de slechterikken.'

De jongens leken haar sarcasme niet te begrijpen. 'Er komt veel meer bij kijken! Houd het zwaard omhoog en doe mij na, dit is de aanvalshouding.'

Lizzy imiteerde Kili en toen namen de broers zo'n tien minuten de tijd om haar houding en voetplaatsing te verbeteren. Het zwaard, dat ze omhoog moest houden, voelde ongelooflijk zwaar terwijl ze probeerde om het in de lucht te houden.

'Rustig,' zei Fili nadat hij haar grip voor de vijftiende keer verbeterde. 'Ontspan je spieren en probeer je ademhaling onder controle te houden. Als je gespannen bent kun je geen snelheid in je aanval verwerken.'

'Als ik ontspan laat ik dit rotzwaard vallen,' zei ze geïrriteerd. Haar arm begon nu echt zeer te doen.

'Ellebogen gebogen en dichter naar je lichaam toe,' zei Kili, die haar in de juiste houding trok.

'Zet je linkervoet wat meer naar binnen, je staat te wijd,' voegde Fili toe, terwijl hij met zijn voet tegen haar been tikte. De broers verwarden haar met hun constante stroom van eisen en porren om haar lichaam in beweging te brengen. 'Je bent totaal niet in evenwicht.'

'Misschien ben ik niet in evenwicht omdat dit kutzwaard gewoon te zwaar is,' zei ze geërgerd. Ze liet haar arm zakken zodat de punt van het zwaard opnieuw net de grond raakte.

'Kom op, we konden bijna beginnen,' zei Kili, die een stap terugdeed en zijn eigen zwaard omhoog bracht.

Ze slaakte een diepe zucht en tilde met protesterende arm Fili's zwaard weer op. 'Goed, we beginnen met een paar langzame basisafweringen,' zei Kili, terwijl hij zijn zwaard langzaam in haar richting zwaaide.

Haar bewegingen waren slap en traag. Al na een paar minuten basisbewegingen begon haar arm licht te trillen. Ze liet het zwaard opnieuw zakken en trok een gezicht. 'Oké, jongens, ik wil niet dat jullie denken dat ik het opgeef, maar dit zwaard is gewoon te zwaar. Ik kan het nauwelijks omhoog houden, laat staan zwaaien.'

De broers dachten even na en Kili krabde aan zijn achterhoofd. 'Misschien kunnen we boogschieten proberen?' stelde hij voor. 'Thorin heeft er niet bij gezegd in welk wapen we haar moesten trainen.'

Fili tuurde met samengeknepen ogen naar de lucht. 'Er is nu niet genoeg licht meer, we kunnen morgen beginnen,' zei hij, terwijl hij het zwaard weer van Lizzy overnam.

'Boogschieten, goed,' zei ze. Dat idee klonk een stuk beter dan zwaardvechten – boogschieten zag er in films toch altijd veel cooler uit. 'Dat klinkt goed, ik denk ook niet dat ik echt het type ben voor zwaardvechten.'

'Heb je ooit ook maar een manier van vechten geleerd?' vroeg Kili.

'Nope.'

'Helemaal nooit?'

'Ik stoeide vroeger met mijn broers.' Lizzy dacht even na. 'En ik heb mijn ex een keer geslagen.'

'Wat is een ex?' wilde Fili weten.

'Een ex-vriendje.' De broers keken nog steeds verward. 'Een oude geliefde.'

Lizzy merkte niet eens dat de broers fel bloosden en dat er geschokte blikken over hun gezichten gleden. 'Ik ga maar eens op zoek naar dat riviertje waar we daarstraks water uit hebben gehaald om me te wassen voor het avondeten, ik zie jullie straks wel weer bij het kamp.'

Ze liep naar het riviertje en waste zich vlug – ze probeerde niet te haastig te zijn als het om wassen ging, omdat ze wist dat ze niet vaak de kans zouden krijgen tijdens het reizen in de wildernis. De meeste Dwergen hadden waarschijnlijk geen water aangeraakt sinds ze Bag End verlaten hadden, maar zij maakte gebruik van water en privacy waar ze dat maar kon vinden, al was het maar om zich wat op te frissen.

Tegen de tijd dat ze terugliep naar het kamp was het echt donker en ze struikelde tussen de bomen door, aangezien ze de wortels niet kon zien in het duister. De Dwergen hadden allemaal zacht met elkaar zitten praten, maar toen zij eraan kwam zwegen ze plotseling en staarden haar aan.

'Wat?' vroeg ze verward. Ze bleef staan en keek even omlaag naar haar kleren om te controleren of ze alles wel aanhad. 'Waarom kijkt iedereen me zo aan?'

Bombur schraapte zijn keel en gaf haar een schaal met stoofpot. 'Nergens om, meid.'

Ze ging zitten om te eten, maar de Dwergen wierpen haar nog steeds heimelijke blikken toe en bleven met elkaar mompelen. 'Oké, wat?' vroeg ze weer. Ze begon geïrriteerd te raken.

Iedereen vermeed haar blik. Uiteindelijk schraapte Fili ongemakkelijk zijn keel. 'Je had het net over een oude geliefde.'

'Ja, dus?' vroeg ze met haar mondvol hete stoofpot.

'Is dat… normaal in jouw wereld?' vroeg hij voorzichtig.

'Oh, dit meen je niet…' zei Lizzy, die langzaam haar schaal met bijna onaangeraakte stoofpot neerzette en het gezelschap rondkeek. 'Zijn jullie serieus zo van streek omdat ik een vriend gehad heb? Ja, dat is heel normaal in mijn wereld, mensen doen niets anders.'

'Maar je bent niet getrouwd, het is… onfatsoenlijk,' zei Dori, die enorm afkeurend keek.

'Hoor eens, mijn wereld is heel anders dan deze,' zei ze simpel, niet zo blij met de manier waarop ze dit opvatten. 'In mijn wereld heb ik niets verkeerd gedaan door een relatie te hebben, jullie moeten me niet beoordelen met normen die niet op mij van toepassing zijn.'

'Zijn mensen – ' begon Ori, maar hij stopte vlug en staarde naar zijn tenen.

'Zijn mensen wat?' wilde ze weten.

'Zijn mensen niet beschaamd dat er buitenechtelijke kinderen geboren worden?' vroeg hij schuw.

'Oh god,' zei ze zachtjes, terwijl ze haar hoofd op haar knieën liet rusten en wenste dat ze dit gesprek niet hoefde te voeren. 'Oh god, ik moet nu serieus contraceptie uit gaan leggen aan Dwergen.'

'Wat is contraceptie?' hoorde ze Oin naast haar vragen.

'Oh, dit meen je niet, dit is het raarste moment in mijn hele leven,' mompelde ze tegen haar knieën. Dit was zelfs erger dan die keer dat één van haar kamergenoten op de universiteit high geworden was en alle meubels in hun huis een naam en eigen persoonlijkheid gegeven had en gesprekken met ze begon te voeren.

'Oké,' begon ze, terwijl ze weer rechtop ging zitten. 'Contraceptie betekent verschillende manieren waarop je… eh… van een relatie kunt genieten zonder zwanger te worden. Geen baby's tenzij je ze wilt.'

De meesten leken volkomen verward en verscheidene gezichten waren vuurrood – Gandalf hield zich helemaal buiten de discussie en Thorins gezicht was verscholen in schaduwen, dus ze kon niet zien wat hij dacht. Het leek er niet op dat ze haar nu wat beter begrepen.

'Lizzy zuchtte en rolde haar mouw op tot iets boven haar elleboog. 'Oin, por mijn arm.'

'Eh, juffrouw Darrow – '

'Lizzy,' verbeterde ze – de arme dove Dwerg vroeg zich waarschijnlijk af of hij het goed gehoord had toen ze hem gevraagd had om haar te porren. 'En doe het gewoon, daar, op die plek.'

Oin raakte voorzichtig haar arm aan op de plek die ze had aangewezen en trok onmiddellijk zijn hand terug toen hij het kleine, dunne buisje in haar arm voelde. 'Er zit iets onder je huid!'

'Het heet een implantaat, het is een medisch hulpmiddel om ervoor te zorgen dat ik niet zwanger word,' legde ze uit. Het was ook handig voor andere dingen: het zorgde ervoor dat ze niet ongesteld werd. Ze had besloten het implantaat in te houden nadat het uitging tussen haar en haar vriend, zodat ze geen last zou hebben van haar maandelijkse probleempje tijdens het reizen in Nieuw-Zeeland. Ze was nu ongelooflijk blij dat ze dat gedaan had, want het idee van ongesteld zijn zonder maandverband of tampons terwijl ze met vijftien mannen door de wildernis van Middle Earth reisde was absoluut niet aantrekkelijk.

Nu keken de Dwergen eerder afkeurend dan verward. 'Hé, het is niet alsof ik met iedereen het bed induik!' verduidelijkte ze bij het zien van hun gezichtsuitdrukkingen. 'Ik had een fijne en toegewijde relatie zonder enig risico op zwangerschap, waarom zou ik er dan niet ten volste van hebben mogen genieten?'

'Maar waarom waren jullie dan niet getrouwd?' vroeg Dori; dit leek een pijnlijk punt te zijn voor hem.

'Omdat hij een eikel was, ik vond hem in bed met één van mijn zogenaamde vriendinnen,' zei ze met een grimas. 'We hadden plannen om samen te gaan reizen na de universiteit, maar dat plan viel in duigen toen het uitging. Gelukkig zei mijn broertje dat hij wel mee wilde.'

'Wat is er met hem gebeurd?' wilde Gloin weten.

'Niets, we zijn allebei afgestudeerd en hebben elkaar daarna niet meer gesproken,' zei ze schouderophalend.

'Nee, ik bedoel… heeft niemand voor jouw eer gevochten?'

Lizzy barstte in lachen uit bij het idee van de Dwergen die met haar ex duelleerden. 'Ik ben prima in staat om voor mezelf op te komen en heb hem recht in het gezicht geslagen toen ik erachter kwam dat hij vreemdging.'

'Maar je broers, hebben die hem niet uitgedaagd?' vroeg Kili.

'Nee, we doen niet echt aan uitdagen in mijn wereld,' zei ze, nog steeds geamuseerd door het beeld in haar hoofd van het gezelschap dat met zwaarden en Dwergse strijdleuzen achter haar ex aanjoeg.

'Dus hij heeft jou zo'n pijn gedaan en kwam er daarna gewoon mee weg?' zei Fili, die haar meelevend aankeek.

'Hoor eens, jongens, het is echt niet nodig om me aan te kijken alsof ik een zielig slachtoffer ben, of een slet,' voegde ze eraan toe met een nadrukkelijke blik op Dori, die nog steeds afkeurend fronste. 'Waar ik vandaan kom waren mijn acties heel normaal en fatsoenlijk – ik word soms zelfs als preuts gezien omdat ik maar met één man geslapen heb.'

Bij die opmerking begonnen de Dwergen weer tegen elkaar te mompelen, het duidelijk niet eens met de normen en waarden in haar wereld.

Thorin schraapte zijn keel en er viel een stilte in het kamp. 'Ik denk dat we juffrouw Darrow met rust moeten laten,' zei hij gebiedend. 'Er zijn ongetwijfeld aspecten van onze cultuur die zij… onsmakelijk vindt. Ik weet zeker dat we toleranter jegens elkaar zullen worden naarmate we meer over elkaars gebruiken leren.'

Lizzy keek naar de Dwergenkoning die afgezonderd aan de zijkant van het kamp zat, zijn gezicht nog steeds verduisterd door de schaduwen. Ze wist bijna zeker dat er ergens in zijn woorden een belediging schuilging. 'Volgens mij was dat wat dubbelzinnig – maar toch, bedankt.'

Ze zag dat Thorin haar kort toeknikte in een erkenning van haar dankwoord. Na de uitspraak van de koning zocht iedereen zijn slaapplek op, hoewel Lizzy in het donker nog steeds gemompel hoorde en haar oren voelde gloeien.

Ze kwam er de volgende dag pas achter hoe groot de afkeuring van de Dwergen eigenlijk was, ondanks dat zij het gesprek van de avond ervoor had afgeschreven als een grappige botsing van hun culturen. Bijna iedereen vermeed haar blik en als ze tegen hen praatte, gaven ze zo kort mogelijk antwoord. De afgelopen paar reisdagen had ze vooral naast Fili en Kili gereden, maar nu gedroegen zelfs zij zich ongemakkelijk tegen haar.

Tegen de middag begon het belachelijk te worden. Ze reed in haar eentje achteraan de groep en keek toe hoe de Dwergen af en toe een blik over hun schouder wierpen en zachtjes met elkaar praatten.

'Raar, of niet?' zei een stem naast haar. Ze had niet eens gemerkt dat Bilbo zijn pony in had gehouden om naast haar te komen rijden, te druk bezig met zowel verdrietig als boos zijn op het gezelschap. 'De buitenstaander zijn in een groep als deze.'

'Ik begin bijna spijt te krijgen dat ik gekomen ben, en we zijn nog maar een paar dagen op weg,' zei ze eerlijk, hiermee onder woorden brengend waar ze de hele ochtend al mee gezeten had. Ze had nagedacht over hoe vreemd en anders deze twee werelden eigenlijk waren. Ze vond het niet fijn om veroordeeld te worden voor dingen die voor haar volkomen normaal en acceptabel waren – haar moeder was zelfs degene geweest die met haar meegereden was naar de kliniek voor de implantaat. Ze was enthousiast geweest dat haar dochter een relatie had en vroeg zich af wanneer ze hem zou ontmoeten.

'Ik vind het ook moeilijk om eraan te wennen, maar ik weet zeker dat het wel goed komt,' zei de Hobbit. Lizzy snoof zachtjes – zij was tenslotte degene die zou moeten weten wat er allemaal zou gebeuren. 'Dit is een avontuur, juffrouw Elizabeth.'

'Lizzy,' verbeterde ze automatisch.

'Sorry, juffrouw Lizzy.'

Ze glimlachte, voor het eerst die ochtend, en ze reden de rest van de dag in gemakkelijke stilte samen verder.

Toen ze stopten om hun kamp op te slaan was Lizzy weer alleen, aangezien Bilbo geroepen werd om Bombur te helpen koken. Nadat ze haar portie eten had gekregen ging ze zwijgend aan de kant zitten en keek toe hoe het licht langzaam verdween. Toen het helemaal donker was besefte ze dat Fili en Kili niets meer gezegd hadden over haar boogschietlessen, en op de een of andere manier maakte dat haar meer van streek dan de manier waarop de andere Dwergen haar behandelden. Ze rolde zich op tot een balletje in haar slaapzak met haar rug naar het vuur en probeerde te slapen.

Zo verstreken er nog twee dagen, waarop ze niet meer dan een paar woorden gesproken had met de anderen.

Halverwege de tweede dag schraapte Bifur zijn keel om haar aandacht te trekken. Hoe gaat het? gebaarde hij met zijn handen, precies zoals ze hem geleerd had.

Lizzy kon wel huilen bij dit kleine, vriendelijke gebaar. Ze schonk hem een bedroefde glimlach en knikte. 'Het komt wel goed, Bifur,' zei ze, en ze voegde er een dankjewel aan toe in gebarentaal.

Thorin wierp een blik over zijn schouder vanaf zijn plek vooraan in het gezelschap, op zoek naar hun adviseur. Hij zag dat ze stilletjes achteraan reed, naast Bifur, en er vreselijk ongelukkig uitzag – haar fijn gevormde wenkbrauwen waren laag op haar voorhoofd gefronst en ze staarde leeg naar het alsmaar veranderende landschap. Hij kon alleen maar denken aan hoe prettig en vol gelach de eerste dagen van de reis waren geweest, voor het grootste gedeelte dankzij de vrolijke aanwezigheid van hun adviseur, die zelfs concurrentie vormde voor Bofur met haar enthousiasme en humor. Hij was zich er heel goed van bewust dat haar huidige verdriet kwam doordat het gezelschap haar zo anders behandelde, ondanks zijn woorden over tolerantie.

Hij hield zijn pony in totdat hij naast Fili en Kili reed. Hoewel hij misschien niet had goedgekeurd hoe snel het drietal een gemakkelijke vriendschap had opgebouwd, vond hij haar droefheid en hun discriminatie nog veel erger. Er was een lange stilte voordat Thorin iets zei. 'Wisten jullie dat Elven geen vlees eten?' vroeg hij aan zijn neven.

'Nee, waarom niet?' zei Fili, hoewel hij niet erg geïnteresseerd klonk.

'Ze vinden het onmenselijk om een wezen te eten dat ooit leefde,' legde hij uit. Persoonlijk vond hij dit idee belachelijk, bijna alle wezens aten anderen: zo werkte het nu eenmaal.

'Waarom vertel je ons ineens over Elven?' wilde Kili weten.

'Toen Thranduil een eerbetoon bracht aan Thror in Erebor, zette koning Thror zijn gast geen vlees voor. Hoewel hij het niet eens was met hun tradities en gebruiken, respecteerde hij ze wel,' zei hij, zonder Kili's vraag direct te beantwoorden. Hij keek zijn neven doordringend aan en maakte zijn stem streng, zodat zijn afkeuring van hun gedrag duidelijk zou zijn. 'Ik verwacht dat jullie anderen met hetzelfde respect behandelen.'

Ze keken allebei beschaamd, en hij besefte hoe jong ze eigenlijk nog waren. Hij zag dat Fili een blik wierp op het achterste gedeelte van hun gezelschap. 'Volgens mij begrijp ik wat je bedoelt.'

'Mooi,' zei Thorin, waarna hij zijn pony tot een draf aanspoorde om zijn plaats aan het hoofd van het gezelschap weer in te nemen.

Lizzy zat een stukje bij het kamp vandaan met haar armen om haar knieën geslagen en haar rug naar het gezelschap, vanaf de rand van een kleine richel toekijkend hoe de zon onderging. Ze hoorde zware voetstappen naderen en Fili en Kili kwamen naast haar zitten, allebei aan één kant, en lieten hun benen over de rand bungelen.

'Gaat alles goed?' vroeg Kili zachtjes na een lange stilte.

'Prima,' reageerde ze kortaf.

'Je bent nogal stil geweest de afgelopen paar dagen,' merkte Fili op.

Lizzy probeerde haar woorden fel te maken, maar ze kwamen er alleen maar bedroefd uit. 'Jullie ook.'

'Sorry,' zei Fili, 'het is alleen…'

Ze zuchtte. 'Het is alleen dat jullie plotseling alle respect voor mij verloren hebben, ik weet het.'

'Nee,' zei Fili en hij schudde hevig zijn hoofd.

'Ik denk dat we meer verrast waren,' probeerde Kili uit te leggen. 'Het was een…'

'Cultuurshock?' vulde ze koeltjes aan, terwijl ze haar kin op haar knieën legde.

'Ja.'

'Jouw wereld klinkt zo vreemd,' zei Fili gemoedelijk. 'Vrouwen worden niet zo… beschermd, of gerespecteerd, lijkt het. Volgens mij was het voor ons niet eens zo schokkend dat je… eh, een relatie had, maar dat je geliefde niet met je trouwde en je op zo'n manier behandelde. En dat niemand voor je heeft gevochten toen het op die manier eindigde.'

'Ik heb geen bescherming nodig en ik heb ook niemand nodig die voor me vecht,' zei ze, geïrriteerd dat hun uitspraak klonk alsof vrouwen vertroeteld zouden moeten worden.

'En dat zegt het meisje dat nog geen zwaard op kan tillen?' zei Fili, die met een grijns opzij keek.

Ondanks alles trokken haar mondhoeken omhoog en ze gaf hem en zetje met haar schouder om te laten merken dat ze licht beledigd was.

'We weten dat je geen bescherming nodig hebt als het gaat om voor jezelf opkomen, Lizzy – Mahal, je hebt zelfs Thorin verrast met je vlijmscherpe reactievermogen,' zei Kili. 'Maar je moet begrijpen dat wij in deze wereld nog wel zo tegen vrouwen aankijken. In onze cultuur worden vrouwen bemind en gerespecteerd omdat er veel minder van zijn dan mannen. Liefde is een zeldzaam voorrecht voor ons ras, en de gelukkigen die het vinden, zullen zeker niet vreemdgaan.'

'Dat is de voornaamste reden waarom Balin en Dwalin je niet in het gezelschap wilden hebben, weet je,' vertelde Fili, 'omdat zij weten hoe gevaarlijk het wild kan zijn. Ik heb haar nooit ontmoet, maar ze hadden een zus, Catlin, die overleden is in de wildernis toen Smaug Erebor veroverde.'

'Dat wist ik niet,' zei ze zacht, terugdenkend aan hoe die twee Dwergenbroers er het sterkst op tegen waren geweest dat zij zich bij het gezelschap voegde. Ze herinnerde zich ook Balins zachte toon toen hij haar vertelde dat ze hem aan iemand deed denken en voelde een schuldgevoel opkomen. 'Ik ben waarschijnlijk wel wat kattig tegen ze geweest.'

Er viel een lange stilte tussen het drietal. De zon was nu echt ondergegaan en het enige licht kwam van het kampvuur achter hen.

'Het is te donker om nu te beginnen met schieten, of niet?' zei Kili onschuldig, de stilte doorbrekend.

Ze kon niet anders dan glimlachen en een golf van dankbaarheid voor de twee broers welde in haar op – ze beschouwde hen nu al als haar beste vrienden in dit gezelschap en haatte het dat ze niet hadden gepraat de afgelopen dagen.

'Lizzy, het spijt ons echt dat we ons zo gedragen hebben de afgelopen paar dagen,' zei Fili zacht en ernstig.

Ze knikte ten teken dat ze vergeven waren.

'Kom je mee terug naar het kamp?' vroeg Kili, die overeind krabbelde.

'Oké,' zei ze en beide broers staken een hand uit om haar overeind te helpen. Ze nam beide handen aan en liet zich overeind trekken en meenemen naar het vuur, waar Balin, Bofur en Bombur het avondeten aan het verdelen waren.

'Kijk eens wie eindelijk besloten heeft weer bij ons te komen zitten,' grijnsde Bofur.

Lizzy knipperde met haar ogen. 'Ik wist niet of ik wel welkom zou zijn.'

'Nou, dat was dan heel erg dom van je, meid,' zei hij terwijl zijn broer een schaal stoofpot voor haar vol schepte.

'Vind je?' zei ze, half verbaasd. 'Jullie hebben me anders aardig lopen negeren de afgelopen paar dagen.'

'Jij was degene die zich zo schichtig gedroeg,' merkte Bofur op.

'Ik gedroeg me niet schichtig, jullie negeerden me,' zei ze verdedigend, een beetje geïrriteerd door de vrolijke Dwerg.

'Jij was aan het mokken,' verbeterde Bofur. 'Je hebt de afgelopen dagen nauwelijks twee woorden gezegd.'

'Ja, nou, ik was in de veronderstelling dat ik een verstoteling geworden was na dat gesprek van laatst,' zei ze geprikkeld terwijl ze de schaal van Bombur overnam.

Balin had hun gesprek blijkbaar gehoord. 'We zullen niet ontkennen dat je onthulling eerst nogal een schok was, maar het interesseert ons geen zier wat je wel of niet gedaan hebt in jouw wereld, meid. Dat zijn jouw zaken.'

'Precies,' zei Bofur. Hij gaf haar een klap op haar rug en het scheelde niet veel of ze liet haar stoofpot vallen. 'Je maakt nu deel uit van het gezelschap.'

Lizzy glimlachte nu echt, het overgebleven verdriet van de afgelopen paar dagen verdween volledig – misschien had ze gewoon meer moeite moeten doen om met de rest te praten in plaats van zich simpelweg achteraan de groep te verstoppen. 'Bedankt, jongens.'

Fili en Kili namen haar en hun schalen mee naar de schuilplaats van een kleine overkappende rotswand en gingen er met hun rug tegenaan zitten. Lizzy ging tevreden zitten met de gedachte dat het gezelschap haar niet veroordeelde. Zodra ze klaar waren met eten hielden ze zich bezig met verschillende activiteiten: Fili rookte, Kili haalde zijn pijlen tevoorschijn om bij een aantal de veren weer goed vast te zetten, en Lizzy maakte een van haar sudoku's bij het zwakke licht van het kampvuur.

De meeste Dwergen waren al naar bed gegaan toen een zacht gekrijs de stilte verscheurde. Ze keken allemaal op bij het geluid. 'Wat was dat?' vroeg Bilbo, die zich van zijn pony (die hij ongetwijfeld een appel had gegeven, zoals op de meeste avonden) terughaastte naar het kamp.

'Orks,' zei Kili zacht, met een verraste ondertoon in zijn stem.

'Orks?' herhaalde Bilbo. Hij sprong bijna in een poging om maar zo snel mogelijk terug te zijn bij het veilige vuur.

'Keelsnijders,' voegde Fili eraan toe, veel te rustig. 'Er zitten er vast tientallen daar, de vlaktes krioelen ervan.'

'Ze slaan toe in de vroege uurtjes als iedereen nog slaapt,' zei Kili op de toon van iemand die een spookverhaal vertelt. 'Vlug en stil, geen geschreeuw. Alleen veel bloed.'

Lizzy schopte hem tegen zijn rug toen ze Bilbo's witte gezicht zag en zijn angstig heen en weer schietende ogen. Zij begon zich ook wat onrustig te voelen: het begon nu pas tot haar door te dringen dat ze door zich bij het gezelschap te voegen ook Orks tegen zou komen, iets waar ze absoluut niet naar uitkeek. 'Laat hem met rust, jongens.'

Fili en Kili grinnikten alleen.

'Dit vinden jullie grappig?' Thorins diepe, rommelende stem kwam van achter hen toen hij het licht instapte. 'Denken jullie dat een nachtelijke rooftocht door Orks een grapje is?'

'We bedoelden er niets mee,' zei Kili meteen. Hij liet beschaamd zijn hoofd hangen.

'Nee, dat klopt, jullie weten niets van de wereld,' zei Thorin fel. Hij beende naar dezelfde richel waar zij eerder die avond gezeten had en liet zijn blik over het landschap glijden, zijn rug naar het kamp gekeerd.

'Dat verdienden jullie,' zei ze zachtjes tegen de jongens, haar blik nog steeds op Thorins rug gericht. Hij had alleen aan de kant gezeten, net zoals zij met zijn rug tegen de rotswand. Zoals gewoonlijk had hij het grootste gedeelte van de avond in peinzende stilte doorgebracht, kennelijk zonder enige aandacht te schenken aan haar terugkeer naar het kamp.

'Trek je niet teveel van hem aan, jongens,' zei Balin geruststellend, terwijl hij bij hen kwam staan. Hij had gezien dat de jongste Dwergen wat troost nodig hadden na hun preek. 'Thorin heeft meer reden dan de meesten om Orks te haten.'

Balin begon Thorins verhaal te vertellen en Lizzy luisterde maar met een half oor, aangezien ze het verhaal al eerder gehoord had in de film. Het was vreemd, maar ze besefte nu pas dat de man die voor haar naar de duisternis staarde, de man die ze geplaagd had en mee gedebatteerd, dat die man werkelijk de verschrikkingen meegemaakt had die Balin beschreef. Dit was geen simpele flashback meer en hij was niet zomaar een personage met een ingewikkeld achtergrondverhaal: hij had zijn familie verloren bij die slag, werd op jonge leeftijd noodgedwongen leider van zijn volk en nu moest hij de last van die verantwoordelijkheid zien te dragen.

De Dwergen om haar heen leken hetzelfde te beseffen en verscheidene Dwergen gingen staan om met hernieuwde bewondering naar de Dwergenkoning te kijken.

Toen Balins verhaal ten einde liep, draaide Thorin zich weer om, zijn gezicht onverwacht kwetsbaar. Hij boog zijn hoofd naar hen toe en erkende hun respect.

'En de bleke Ork, wat is er met hem gebeurd?' vroeg Bilbo, die als een klein kind zijn armen om zijn knieën had geslagen terwijl hij naar Balin luisterde.

'Die is teruggekropen naar het hol waar hij vandaan kwam,' zei Thorin bitter, terwijl hij naar het kamp terugliep. 'Die smeerlap is lang geleden aan zijn wonden bezweken.'

Bij deze bekendmaking zocht Lizzy ongemakkelijk oogcontact met Gandalf, wetend dat Azog allesbehalve dood zou zijn als gebeurtenissen de loop van de film zouden volgen. Ze slikte hoorbaar en zweeg.

Kindle-the-Stars:
Bedankt voor het lezen – wat dachten jullie van een reactie om me te laten weten wat jullie ervan denken?

BTW, elke keer dat jullie een reactie plaatsen trekt Thorin zijn shirt uit… dat wilde ik alleen maar even zeggen.

De vraag van vandaag… als jullie elk personage van Tolkien zouden mogen ontmoeten, wie zou je kiezen en waarom? En als je Thorin kiest, kies er dan nog een :p

Daarnaast kunnen jullie alle updates en sneak peeks volgen en vragen stellen op mijn tumblr ~Kindle-the-Stars

xxMarith:
Zo, ik dacht dat ik na die lange tussenperiode wel een extra hoofdstuk kon uploaden dit weekend, dus vandaar hoofdstuk 6 (:

Oh, jullie hebben misschien wel gemerkt dat ik de meeste namen Engels laat, dat is bewust, omdat ik de Engelse namen een stuk beter vind klinken dan de Nederlandse, maar smaken verschillen natuurlijk, dus als het je stoort, bij deze mijn excuses!