xxMarith:
DISCLAIMER: Surprise surprise, dit verhaal is nog steeds niet van mij, ik heb het alleen vertaald, het is de awesome Kindle-the-Stars die het geschreven heeft.

"Take my love, take my land, take me where I cannot stand.

I don't care, I'm still free, you can't take the sky from me."

Titelsong van Joss Whedons Firefly

Thorin werd wakker met het gevoel van koel vocht op zijn gezicht. Toen hij zich omdraaide onder zijn deken om naar de lucht te kijken, zag hij dat het niet lang zou duren voordat de zon op zou komen: de wolken waren donker en zwaar en beloofden regen, hoewel ze in het oosten getint waren met het eerste ochtendrood. Er viel nu al een nevelige miezerregen. Hij zuchtte: hoewel hij gewend was aan reizen in de regen, maakte dat het gevoel van natte kleren niet ineens prettig.

Hij stond vlug op en schudde de laatste resten van zijn nachtmerrieslaap van zich af. Bifur, die de wacht had, zag hem opstaan en knikte bij wijze van begroeting. Thorin liep naar de wilde Dwerg toe, die zijn mantel om zich heen gewikkeld had om zich tegen het weer te beschermen, en kwam bij hem staan om over de richel te kijken.

Zelfs vanaf dit hoge punt konden ze slechts zo'n anderhalve kilometer zien voordat de horizon grijs en wazig werd van de mist. Dit wordt een dag met vies weer, gebaarde Thorin in Ighlishmêk.

Inderdaad, beaamde Bifur met een zwiep van zijn vinger. En als ik het zo bekijk, zullen de komende dagen hetzelfde zijn.

Thorin bleef nog een paar seconden staan, simpelweg uitkijkend over de vlaktes in het westen, voordat hij naar het kleine bos naast hun kamp liep. Hij verzamelde brandhout voordat de regen het kon doorweken en keerde toen terug naar de groep. Ze hadden de vorige avond een vuur aangelegd onder de rotswand, maar helaas zorgde dat ervoor dat hij dicht bij de slapende juffrouw Darrow in de buurt moest komen, die naast Fili en Kili opgekruld in haar zogenaamde slaapzak lag, het puntje van haar neus net zichtbaar boven de deken die ze over haar gezicht had getrokken. Ze was een soort raadsel voor hem: ze was bijna voortdurend opgewekt en had altijd snel haar woordje klaar, maar was toch zo overduidelijk vreemd en uitheems. Hij was net zo geschokt en verafschuwd geweest als de anderen toen ze zo terloops had verteld hoe relaties werkten in haar wereld, maar hij had door haar nonchalante toon al vlug beseft dat zij simpelweg niet doorhad hoe groot de verschillen tussen hen waren: in haar ogen beschreef ze iets volkomen natuurlijks en ze had hun oordelende reactie niet verwacht of begrepen. Hij was al eerder zulke cultuurverschillen tegengekomen in de tijd dat hij als smid door mensensteden reisde, dus hij had zijn keel geschraapt en het gezelschap gezegd dat ze op moesten houden.

Maar het was meer dan dat, de afgelopen paar dagen had hij gemerkt dat ze veel meer kennis had van Middle Earth dan ze zou moeten hebben als ze uit een andere wereld kwam. Thorin kon niet anders dan haar wantrouwen, ondanks dat het meisje hem intrigeerde.

Tegen de tijd dat hij het vuur goed brandend had gekregen (wat door het vochtige hout moeizamer ging dan hij toe wilde geven) begon de rest van het kamp wakker te worden. Er ritselde iets achter hem en hij draaide zich om. Juffrouw Darrow knipperde slaperig naar hem, haar gezicht bleek in het ochtendlicht. Ze glimlachte en mompelde iets dat vaag klonk als 'goedemorgen' voordat ze rechtop ging zitten, enorm gaapte en Kili een por gaf met haar voet om hem wakker te maken.

Ze zag dat het regende en verraste hem door haar ogen te sluiten en haar hoofd achterover te kantelen, zodat de regen in haar gezicht viel, en er gleed een glimlachje over haar lippen.

De rest van het gezelschap reageerde niet zo vredig op het vieze weer: er werd volop gemopperd en gekreund terwijl ze ontbeten en hun pony's opzadelden, zich klaarmakend voor vertrek. Het grootste gedeelte van het gezelschap had leren mantels of kappen om zich tegen de regen te beschermen, maar meneer Baggins was zijn knusse huisje uitgerend zonder ook maar enig idee te hebben van wat hij in de wildernis kon verwachten, dus hij had alleen zijn blazer om aan te trekken.

Verscheidene Dwergen wierpen juffrouw Darrow vreemde blikken toe toen ze door haar tas wroette en een klein opgevouwen felpaarse jas met witte stippen tevoorschijn haalde. Hij was gemaakt van een vreemd, licht materiaal waar het water simpelweg vanaf stroomde, wat haar veel beter beschermde dan hun leren kappen. Bofur merkte op hoe blij ze was ondanks de regen en ze antwoordde iets over dat ze Engels was en dat de regen haar niet zoveel uitmaakte.

Er was nog geen uur voorbij gegaan sinds ze het kamp hadden afgebroken of de regen kwam al met bakken uit de hemel. Het was de soort regen dat in je kraag lekt en je kleren doorweekt, waardoor je huid koud is, hoeveel lagen je ook draagt.

Er werd weinig gepraat terwijl de pony's over het modderige pad stapten – het onderwerp van gesprek was voornamelijk gemopper over natte tabak.

Halverwege de ochtend spoorde juffrouw Darrow haar pony aan totdat ze naast hem reed, iets wat zelden voorkwam, aangezien ze nauwelijks praatten tijdens het rijden. Thorin bereidde zich voor op de discussie die bijna ongetwijfeld zou ontstaan door haar aanwezigheid, maar ze verbaasde hem alweer. 'Balin vertelde ons gisteravond over de Slag bij Azanulbizar,' zei ze zachtjes, half struikelend over de Dwergse uitspraak.

'Wat is daarmee?' vroeg hij bars, terwijl hij rechtdoor naar het pad bleef staren. Hij had Balin er de avond ervoor over horen praten, wat ervoor gezorgd had dat zijn slaap die nacht geplaagd was geweest met herinneringen.

'Ik wilde alleen maar zeggen… dat het me spijt van je familie.'

Dat zorgde ervoor dat hij haar aankeek. 'Waarom bied jij je excuses aan? Toen zij overleden was jij niet alleen nog niet geboren, je was niet eens in deze wereld.'

'Ik bedoel dat het me spijt dat het jou overkomen is,' verduidelijkte ze.

Thorin schudde zijn hoofd, haar woorden verwerpend. 'Je moet geen verantwoordelijkheid nemen voor gebeurtenissen waar jij geen rol in speelde, je bent me geen excuses schuldig.'

'Ik neem ook geen verantwoordelijkheid, dat zou belachelijk zijn,' zei ze met lichte ergernis. 'In mijn wereld zeggen we dat het ons spijt, en dan bedoelen we "ik voel met je mee", of "ik vind het erg dat je verdriet hebt", zelfs als jij dat verdriet niet veroorzaakt hebt.'

'Een vreemde gewoonte,' merkte hij op.

'Misschien,' zei ze schouderophalend. 'Wil je erover praten?'

Bij die woorden keek hij haar eens goed aan: hij had nog nooit echt over die slag gepraat, alleen discussies over wraak, zelfs niet met Balin en Dwalin, zijn beste vrienden. Hij was het dichtst bij een uitbarsting van verdriet gekomen toen hij zijn zus, Dis, verteld had over de afloop van de slag. 'Mijn broer, Frerin, is die dag ook overleden,' zei hij langzaam na een lange stilte, waarbij de woorden bijna met tegenzin over zijn lippen kwamen.

Juffrouw Darrow keek hem alleen maar aan, haar hoofd schuin terwijl ze luisterde, en haar haar ontsnapte in natte, donkere slierten aan haar kap. Haar ogen konden alleen maar worden beschreven als verleidelijk; ze hadden ze exacte kleur van de regenwolken boven hen en smeekten hem stilletjes om verder te gaan.

'Hij was een paar jaar jonger dan ik – eigenwijs en arrogant, eigenlijk net als Kili,' vertelde hij,en één van zijn mondhoeken trok omhoog in een zweem van een glimlach bij de herinneringen. 'Hij zei ooit dat wij met z'n tweeën Erebor zouden kunnen heroveren en Smaug door pure koppigheid konden temmen.'

'Je mist hem,' stelde ze vast.

'Elke dag,' knikte hij, waarna hij weer naar de weg voor zich keek. 'Ik heb al een poos niet meer over hem gepraat.'

'Ik mis mijn broers ook,' zei ze zacht, zo zacht dat hij zich afvroeg of het wel de bedoeling was dat hij haar hoorde.

'Je zult ze weer terugzien,' zei hij plotseling.

Ze schonk hem een flauwe glimlach. 'Ik hoop het, hoewel ze me nooit gaan geloven als ik ze hierover vertel.'

'En waarom niet?'

'Het komt nu niet bepaald vaak voor dat iemand naar een andere wereld reist,' legde ze droogjes uit. 'Als ik mensen zou vertellen over mijn uitstapje naar Middle Earth zouden ze waarschijnlijk denken dat ik totaal krankjorum ben.'

Voordat hij kon vragen wie "Krank Jorum" eigenlijk was, iets wat wel vaker voorkwam in het gezelschap door haar hoogst ongebruikelijke taalgebruik, riep Dori iets naar de Tovenaar. 'Hé, meneer Gandalf, kun je niet iets doen aan deze zondvloed?'

Bij deze woorden veranderde de glimlach van juffrouw Darrow in een brede grijns, alsof er iets gebeurd was waar ze op zat te wachten.

'Waar ging dat allemaal over?' wilde Kili meteen weten toen Lizzy haar pony inhield om weer naast hem te komen rijden.

'Wat?' vroeg ze onschuldig – alsof ze niet de halve ochtend naar de rug van zijn oom had gestaard en op haar lip had zitten bijten. Een paar minuten geleden had ze hem verteld dat ze zo terug zou zijn en was toen vertrokken om een poosje een zacht, maar intens gesprek met Thorin te voeren.

'Dat,' zei hij, knikkend naar zijn oom. Lizzy keek nog steeds verward. 'Jij en Thorin,' legde hij uit.

'Oh, we waren aan het praten,' zei ze nonchalant, alsof dat alles verklaarde.

'Waarover?' drong hij aan toen het duidelijk werd dat ze niet van plan het verder uit te leggen.

Ze trok een wenkbrauw naar hem op. 'Ik zie niet in waarom ik dat aan jou zou moeten vertellen.'

Kili was niet van plan dit te laten gaan. 'Wat is er aan de hand?' wilde hij weten.

'Hoe bedoel je?' Lizzy begon nu echt onschuldigheid te veinzen. Ze keek hem niet aan en deed alsof ze luisterde naar Gandalfs uitleg over Tovenaars.

'Jullie praten normaal niet tijdens het rijden,' legde hij geduldig uit. 'Jullie negeren elkaar en als jullie wel praten dan maken jullie ruzie.'

'Dus?'

'Dus, wat speelt er tussen jullie?'

Ze fronste haar voorhoofd. 'Niets,' zei ze verontwaardigd – en bij nader inzien had hij die vraag ook wat beter kunnen verwoorden, het was niet zijn bedoeling geweest om te impliceren dat er iets romantisch speelde, hij had alleen maar willen weten waar ze het zo stiekem over gehad hadden. 'Jemig, Kili, wat bedoel je daar nou weer mee?'

Kili krabde zich ongemakkelijk aan zijn achterhoofd en dacht dat hij echt Fili nodig had voor zulke gesprekken. Zijn broer reed een paar pony's verderop en was iets met Nori aan het bespreken. 'Het is gewoon… ik heb hem nog nooit echt aandacht zien besteden aan een vrouw.'

Lizzy's mond hing nu deels open. 'Hij besteed geen aandacht aan me. God, je bent bij bijna al onze gesprekken aanwezig geweest, ik begrijp niet zo goed waar je het nu ineens over hebt.'

'Hij kwam voor je op toen wij, ehm… niet echt met jou praatten,' zei hij verdedigend.

Dit verraste haar en ze keek hem van opzij aan. 'Echt?'

Hij knikte – daar voelde hij zich nog steeds een beetje schuldig over. 'Gaf ons een preek over ons gedrag, zei dat we anderen altijd moeten respecteren, zelfs als we het niet eens zijn met hun tradities en gebruiken.'

'Nou, dat is… aardig,' zei Lizzy langzaam; ze was er niet zeker van of dit het woord was waarmee ze zijn oom wilde beschrijven. 'Ik bedoel, het is erg… attent. Diplomatisch,' voegde ze eraan toe, toen ze blijkbaar het woord had gevonden dat ze zocht. 'Maar dat betekent nog steeds niet dat er iets speelt tussen ons.'

Het idee dat Thorin en Lizzy wat hadden samen was nu echter ferm in zijn hoofd geplant; nu Kili erover nadacht, vielen hem veel meer dingen op. 'En wat dacht je van jullie gesprek laatst, over politiek?' vroeg hij, hoewel hij het eerder had afgewimpeld als niets.

'Wat is daarmee?'

'Er hing een zekere… spanning tussen jullie,' zei hij terwijl hij erover nadacht.

Lizzy keek 'pissig', zoals ze zelf met haar vreemde taalgebruik gezegd zou hebben – hij leerde zoveel interessante woorden en uitdrukkingen door haar. 'Jezus, heb ik het ooit ook maar met één woord gehad over jou en Tauriel? Nee, dus je kunt gewoon je kop dichthouden – er is geen spanning tussen mij en Thorin.'

'Wie is Tauriel in hemelsnaam?' vroeg hij stomverbaasd.

'Laat maar,' kreunde Lizzy, waarna ze nauwelijks hoorbaar iets mompelde dat klonk als "ellendige Peter Jackson, het is niet eens canon."

Naarmate de middag verstreek nam de regen af tot het alleen nog miezerde en het gezelschap zocht lang naar een droog stuk grond om hun kamp op te slaan. Uiteindelijk stopten ze onder een paar bomen, maar ook al was het daar droger, af en toe schudde de wind de takken heen en weer, waardoor er dikke druppels op hen neer regenden.

Terwijl de anderen het kamp opzetten en een poging deden een vuur te maken met de paar halfdroge stukken hout die ze konden vinden, begonnen Fili en Kili met juffrouw Darrows boogschietlessen. Thorin keek toe hoe ze haar de juiste positie en greep leerden, waarbij Kili het voortouw nam aangezien hij meer verstand had van boogschieten. Hij zat net te denken hoe prettig het was om te zien dat zijn jongste neef deze verantwoordelijkheid zo volwassen op zich nam, zoals het hem betaamde als een van zijn erfgenamen, toen jufrouw Darrow iets zei waardoor Kili haar lachend in de houdgreep nam en Thorin nam zijn woorden stilletjes terug.

'Vraag jij je wel eens af wat er speelt tussen die drie?' vroeg hij aan Balin zonder zijn blik van het drietal af te wenden.

Balin volgde zijn blik. Fili haalde de andere twee uit elkaar en de les werd hervat. 'Het is vast niets.'

'Ze is erg vrijpostig met ze,' zei hij.

'Ah, gun de jongeren hun pleziertje, jongen. Het kan vast geen kwaad,' zei Balin.

Thorin keek zijn vriend sceptisch aan. 'Plezier is niet het doel van deze tocht.'

'Echt niet? Dat is waarom ik meeging,' zei Bofur vrolijk, die hen gehoord had terwijl hij met zijn armen vol brandhout voorbij liep.

De opgewekte Dwerg werd genegeerd. 'Ik ben blij dat ze leert hoe ze een wapen moet gebruiken,' zei Dwalin bars. 'Het idee dat ze volledig weerloos zou zijn bevalt me niet.'

Thorin knikte instemmend en keek weer naar de les. Ze was er niet echt goed in – eigenlijk was ze vreselijk. Ze bleven oefenen totdat het donker werd en Lizzy kreeg het niet één keer voor elkaar om de grote boom te raken die ze als doelwit gebruikten.

De dagen erna gingen in een waas van regen voorbij. Het interessantste wat er gebeurde was dat ze bijna een pony verloren toen ze een rivier overstaken (Fili en Kili raakten doorweekt tijdens hun poging het dier te redden, en niemand begreep de Baywatchgrap die Lizzy maakte, wat niet zo verwonderlijk was) en dat Lizzy nog steeds hopeloos was in boogschieten. Verscheidene Dwergen waren al een handvol munten kwijtgeraakt bij het wedden dat dit toch echt de dag zou zijn dat ze eindelijk het doel zou weten te raken, maar allemaal tevergeefs. Het bleek dat boogschieten moeilijk was, veel moeilijker dan het er in films uitzag.

Uiteindelijk stopte de regen en verdwenen de wolken, waardoor iedereen een stuk beter gehumeurd was – behalve Thorin, blijkbaar. Aangezien ze nu in de buurt van Rivendell waren gekomen, bleef Gandalf er bijna elke dag op aandringen dat ze daar moesten stoppen, en hij reageerde zijn frustratie af door het hele gezelschap af te snauwen.

Het was bijna avond toen ze bij een oude, afgebrande boerderij kwamen die Lizzy meteen herkende. 'Oh-oh.'

Fili en Kili keken haar vragend aan. 'Niets, let maar niet op mij,' zei ze als antwoord. Ze steeg vlug van haar pony, eerder dan de anderen.

'We slaan hier ons kamp op vannacht,' kondigde Thorin aan, die vlak voor het vervallen huis stil bleef staan. 'Fili, Kili, let op de pony's. Zorg ervoor dat je bij ze in de buurt blijft.'

'En ik zou maar doen wat hij zegt, ik heb niet echt zin om opgegeten te worden,' zei ze, terwijl ze haar teugels in Fili's hand duwde en wegliep om Gandalf te zoeken.

'… Waar heeft ze het over?' hoorde ze Fili achter zich vragen.

Gandalf keek verbijsterd rond in de verwoeste boerderij. 'Hier woonden vroeger een boer en zijn familie…'

'Hé, Gandalf, ik herken deze plek,' zei Lizzy toen ze bij de Tovenaar was, met haar duim om zich heen gebarend. 'Is dit een van de dingen die ik moet veranderen?'

Hij dacht even na. 'Misschien, als het mogelijk is,' zei hij. Thorin kwam na hen het huis binnen, nadat hij Oin bars een bevel gegeven had om een vuur te maken – alsof ze dat niet elke dag gedaan hadden sinds ze uit de Shire vertrokken waren. 'Ik denk dat het wijzer is om door te reizen, we kunnen de Verborgen Vallei nog halen,' zei hij tegen de Dwerg.

De blik op Thorins gezicht liet duidelijk zien dat hij zijn geduld met de Tovenaar aan het verliezen was. 'Ik heb je al vaker gezegd, ik ga daar niet naartoe.'

'Waarom niet?' vroeg de Tovenaar. 'De Elven kunnen ons helpen, we kunnen eten krijgen, rust en advies.'

'Ik heb hun advies niet nodig,' zei Thorin, die klonk als een humeurig klein kind.

'Wij hebben een kaart die we niet kunnen lezen, Heer Elrond zou ons kunnen helpen.'

'Helpen? Erebor werd aangevallen door een draak en wat voor hulp kregen we van de Elven? Orks vielen Moria aan, ontheiligden onze gewijde hallen, en de Elven keken toe en deden niets!' zei hij boos.

'Eh, besluiten om geen zelfmoordmissie te beginnen en tegen een draak te vechten is nou niet bepaald jullie verraden, het is niet alsof de Elven jullie echt aanvielen,' kon Lizzy niet laten te zeggen.

'Jij weet er niets van, juffrouw Darrow,' zei Thorin, die haar bijna woedend aankeek. Hij draaide zich weer om naar Gandalf. 'Je vraagt me om hulp te zoeken bij het volk dat mijn grootvader verraadde, dat mijn vader verraadde…'

Gandalf legde zacht een hand op Lizzy's schouder om haar tegen te houden toen ze haar mond opendeed om nog iets te zeggen. 'En jij bent geen van beide,' zei hij bemoedigend, maar toen de Dwerg niet liet blijken dat hij van plan was toe te geven, voegde hij er krachtiger aan toe: 'Ik heb je die kaart en sleutel niet gegeven zodat je je vast zou kunnen houden aan het verleden.'

'Ik wist niet dat ze van jou waren,' snauwde hij en hij keek de Tovenaar woedend aan.

Gandalf zuchtte en draaide zich met een ruk om. Hij stampte hard met zijn staf op de grond en beende het verwoeste huis uit. 'Gaat alles goed? Gandalf, waar ga je heen?' vroeg Bilbo toen hij hem voorbijliep.

'Gezelschap zoeken van de enige hier die nog wel gezond verstand heeft,' wierp hij terug zonder ook maar een pas in te houden.

'En wie is dat?'

'Ik zelf, meneer Baggins,' snauwde Gandalf terwijl hij weg liep. 'Kijk eens of je hem wat gezond verstand in kan praten, juffrouw Darrow. Ik heb schoon genoeg gehad van Dwergen voor vandaag.'

Thorin keek haar ijskoud aan, bijna alsof hij haar uitdaagde om het bevel van de Tovenaar op te volgen. Aangezien zij nooit bang was voor een uitdaging, rechtte ze haar rug en keek de boze koning recht in zijn ogen. 'Ik weet wel een paar dingen, ik weet dat we niet hier moeten blijven, zelfs als je niet naar Rivendell wilt gaan.'

'Hier hebben we onderdak, ruimte voor de pony's, brandhout en schoon water. We hebben nog een klein uurtje totdat het donker wordt, dus het zou onverstandig zijn om nu nog verder te trekken. Ik stel voor dat je verder gaat met boogschieten, juffrouw Darrow, Mahal weet dat je de oefening nodig hebt,' gromde hij, niet onder de indruk. Hij liep langs haar heen het huis uit, duidelijk implicerend dat hij klaar met haar was, en richtte zich tot de andere Dwergen. 'Kom op, Bombur, we hebben honger.'

De lessen van de afgelopen paar dagen hadden Lizzy's techniek absoluut niet verbeterd. Fili en Kili hadden haar de basis geleerd en haar houding was volgens hen perfect, maar elke pijl die ze afschoot miste de brede eik die ze als doelwit gebruikte.

Ze mompelde gefrustreerd terwijl ze Kili's koker keer op keer leegschoot – elke pijl belandde in het gras, waarna ze naar voren stampte, de pijlen verzamelde en opnieuw begon. Ze was geïrriteerd doordat Thorin niet naar haar wilde luisteren en haar advies om verder te reizen afwimpelde alsof ze een vervelend klein kind was, en haar simpelweg beval om te oefenen – en ze kon hem ook niet simpelweg vertellen dat er drie hongerige trollen aan de andere kant van die bomen zaten, die maar al te graag een aantal Dwergen als avondeten wilden.

Ze was ook boos door zijn stemmingswisselingen: na hun korte gesprek in de regen over zijn familie had ze gedacht dat ze op het punt stonden om een soort van vriendschap te sluiten, maar nu sloeg hij volledig om en snauwde hij haar af.

Gefrustreerd toen een pijl meer dan een meter voorbij de boom vloog, deed ze een paar stappen naar voren om te zien of het gemakkelijker zou zijn als ze dichter bij het doelwit zou staan.

'Achteruit,' hoorde ze Thorins zware stem van achter zich. Ze draaide zich om en zag hem op een lage steen in het kamp zitten. Hij keek haar aan en had zijn pijp in zijn mondhoek gestoken. 'Je kunt dat doelwit prima raken vanaf de afstand die je eerst had. Vooruitlopen zal je techniek echt niet verbeteren.'

Lizzy gehoorzaamde zwijgend, haar lippen strak op elkaar geklemd van frustratie. Blijkbaar was het niet genoeg voor hem om haar alleen maar een preek te geven als ze probeerde hem advies te geven, nu wilde hij haar boogschieten ook nog bekritiseren. Ze legde een nieuwe pijl op de boog en trok hem naar achteren, zich intens bewust van zijn kritische blik – en miste volledig.

'Je concentreert je teveel op het doelwit,' zei Thorin, terwijl hij opstond en naar haar toe kwam lopen.

'Kili zei dat ik dat moest doen,' wierp ze nors tegen, wensend dat hij haar gewoon met rust zou laten.

Thorin schudde zijn hoofd, het niet eens met haar woorden. 'Voor Kili zijn de bewegingen puur instinctmatig en hij hoeft alleen maar rekening te houden met het doelwit. Jij maakt fouten omdat je je concentreert op het doel en niet op je acties. En ik betwijfel of hij rekening heeft gehouden met het feit dat je als vrouw een andere stijl nodig hebt.'

Hij gebaarde dat ze haar houding aan moest nemen en keek haar ringschattend aan. Hij legde een hand op haar rechterschouder en trok iets aan haar rug zodat ze niet naar het doelwit gedraaid stond, maar iets schuin. 'Benen verder uit elkaar, rust je gewicht hier… laat die elleboog zakken,' voegde hij eraan toe, waarna hij haar teruggetrokken arm naar beneden duwde totdat hij tevreden was met haar positie. Zijn hand voelde koel aan op haarblote huid. 'Houd je beide ogen open. Richten… probeer het nu eens.'

Lizzy haalde diep adem en liet de pijl los – hij raakte de boom.

Natuurlijk was het nog steeds mijlenver weg van de plek waar ze eigenlijk op richtte, maar het was de eerste pijl die een beetje in de buurt kwam van het doelwit. Ze kon een grijns niet onderdrukken.

Thorin liet de arm los die hij net gestuurd had, nog steeds met die diepe frons op zijn gezicht. 'Blijf oefenen,' zei hij bars, waarna hij zich omdraaide om terug te lopen naar het kamp.

'Gandalf heeft gelijk, weet je,' zei Lizzy tegen zijn rug terwijl ze een nieuwe pijl achteruit trok, en hij richtte zijn aandacht weer op haar. 'Behalve jouw koppige trots is er geen goede reden waarom we niet naar Rivendell zouden kunnen gaan.' Ze ging goed staan, precies zoals hij haar geleerd had, richtte en liet de pijl los, waardoor ze opnieuw de boom raakte.

'Ik voel er niets voor om naar de Elven te gaan en valse beleefdheden uit te wisselen. We hebben genoeg proviand om het uit te houden tot we de Wildernis bereiken, en dan zullen we gemakkelijk kunnen jagen – we hebben geen voorraden nodig,' zei Thorin, die duidelijk geërgerd was dat hij dit opnieuw uit moest leggen. 'Er is geen reden waarom we wel naar Rivendell zouden moeten gaan.'

'Maar dan zijn we nog niet veel verder met de kaart, of wel?' wierp ze tegen, waarna ze nog een pijl afvuurde – deze miste de boom, maar niet zo erg als daarvoor. Ze stopte en liet de onderkant van de boog op de grond rusten. 'Weet je, Kili vertelde dat je voor me opkwam toen de anderen me veroordeelden; dat je het had over respect en tolerantie.'

'En wat dan nog?' vroeg hij en zijn zware stem klonk geïrriteerd.

'Nou, nu wil je niet bij Elven in de buurt komen door soortgelijke vooroordelen, denk je niet dat je daardoor een beetje hypocriet bent?' legde ze uit.

Thorin sloeg zijn armen over elkaar en keek haar afkeurend aan. 'En waar hebben jij en Kili het nog meer over gehad?'

'Wat bedoel je daar nu weer mee?' vroeg Lizzy met een verwarde frons op haar voorhoofd.

'Wat zijn je bedoelingen als het om mijn neven gaat, juffrouw Darrow?' vroeg Thorin kortaf. Zijn blauwe ogen waren strak op haar gezicht gericht om haar reactie af te wegen.

'Mijn bedoelingen?' herhaalde ze – was dit de vraag van de week of zoiets? Ze was door Kili ook al zo verhoord. 'Meen je dit nou?'

'Jazeker,' begon hij. 'Mijn neven zijn mijn naaste familieleden en ik wil niet dat er wat met ze gesold wordt.'

'Ik sol niet met ze, en ik heb al helemaal geen bedoelingen,' zei ze, nu op haar beurt geërgerd.

'Jullie drie zijn erg intiem samen,' wierp Thorin tegen, duidelijk vissend naar informatie.

'Dus?'

'Dus,' zei hij met een boze frons. 'Men kan niet anders dan terugdenken aan de… ietwat minder strikte normen en waarden in jouw wereld, evenals het medische instrumentje in jouw arm wat je zo trots liet zien.'

Lizzy knipperde met haar ogen en staarde hem met halfopen mond aan, proberend haar woede in te houden toen ze besefte wat hij nu eigenlijk probeerde te zeggen. 'Ik ga even doen alsof je dat niet gezegd hebt. Ja, we zijn intiem met elkaar, maar dat heet vriendschap, Thorin.'

'Zorg ervoor dat het niet meer wordt dan dat, zo'n ontwikkeling zou ongetwijfeld een afleiding vormen tijdens deze tocht,' beval hij. Vervolgens draaide hij zich met een ruk om om terug te keren naar het kamp.

'Wacht,' riep ze boos en ze liep een paar passen achter hem aan. Hij stopte en draaide zich weer om. 'Je denkt dat je gewoon het onderwerp kunt veranderen en dan weg kunt lopen? We hadden het over Rivendell.'

Het leek alsof Thorin zijn kaken op elkaar klemde. 'Ik heb heel duidelijk gezegd dat Rivendell geen optie is.'

Lizzy's hand was strak om de boog geklemd, Kili zou haar waarschijnlijk een preek gegeven hebben als hij had gezien hoe ze zijn dierbare wapen vasthield. 'Waarom heb je mij als adviseur aangenomen als je niet eens luistert naar wat ik te zeggen heb?'

'Ik heb je aangenomen omdat ik weinig keus had,' siste hij zachtjes. 'Als ik Gandalf mijn woord niet gegeven had, zou ik je in de Shire achtergelaten hebben, je bent tot nu toe zeker nog niet nuttig geweest.'

Lizzy beet op haar wang om te voorkomen dat ze direct een opmerking terug zou kaatsen. Ze maakte zich lang, ongelooflijk dankbaar dat Thorin maar een paar centimeter langer was dan zij, zodat ze hem in zijn ogen kon kijken, en zei zo koel mogelijk: '…Breek het kamp af. Verzamel het gezelschap en ga hier weg.'

Het was Thorins beurt om haar knipperend met zijn ogen aan te kijken – hij had duidelijk een andere reactie verwacht op zijn woorden. 'En waarom zou ik dat doen?'

'Omdat ik je adviseer dat te doen,' zei ze met een felle ondertoon in haar stem. 'Het zal hier slecht aflopen als je niet luistert.'

Hij schudde zijn hoofd. 'Jij en Gandalf willen gewoon naar Rivendell, ik weiger nog langer naar je te luisteren.'

'Naar Rivendell gaan is de enige manier waarop je erachter zult komen wat er op die kaart staat, want ik heb echt geen zin meer om het je te vertellen,' riep ze hem achterna toen hij wederom weg begon te lopen.

Daarmee trok ze zijn aandacht. Hij draaide zich om en deed een paar passen terug totdat hij recht voor haar stond, hun gezichten dicht bij elkaar. 'Je hebt geen… zin meer?' herhaalde hij. Lizzy vervloekte haar stomme grote mond. 'Hoe kun jij in Mahals naam weten wat er op die kaart staat?'

'Dat weet ik niet,' zei ze onmiddellijk, waarna ze zich van hem wegdraaide en haar hand uitstak om een nieuwe pijl te pakken – het was geen echte leugen, ze kon zich de precieze woorden van de kaart niet herinneren, maar ze kende de inhoud door het verhaal.

Thorin greep haar pols en stopte de beweging. 'Je bent geen goede leugenaar, juffrouw Darrow,' zei hij zacht en gevaarlijk. 'Je gaat me nu vertellen wat je weet.'

'Ik heb niet gezegd dat ik iets weet,' zei ze, terwijl ze een vergeefse poging deed haar hand los te trekken. 'Ik weet echter wel dat Elrond in staat zal zijn ons te helpen. Hij zal waarschijnlijk zelfs een van de weinigen zijn in Middle Earth die de kaart kan lezen.

Zijn grip verstrakte totdat het bijna pijnlijk was. 'Je beweert uit een andere wereld te komen en toch lijk je erg goed op de hoogte te zijn van de volkeren in Middle Earth… Hoe kan dat, vraag ik me af?'

'Laat me los,' eiste ze.

Thorin liet haar onmiddellijk los en wierp haar arm bijna vol afkeer van zich af. 'Je moet wel denken dat ik een idioot ben als je gelooft dat ik niet gemerkt hebt dat je niet bent wie je zegt te zijn. Let op mijn woorden, juffrouw Darrow, ik kom wel achter je geheim.'

Het was bijna donker toen Fili en Kili de pony's allemaal een plek hadden gegeven. Een aantal stonden in de overblijfselen van een schuur en anderen waren met hun lange teugels vastgebonden aan afgebroken balken en boomtakken. Kili klopte op Cottons flank en dook onder haar hals door om zich weer bij Fili te voegen. 'Ik heb honger, ik ga eens kijken hoe lang het nog duurt voordat het eten klaar is,' kondigde hij aan. Hij kreeg slechts een grom als antwoord van zijn broer, die de knoop in Binky's teugels wat strakker aantrok.

Hij liep door het bos weer terug naar het kamp, maar stopte plotseling toen hij zag dat Thorin Lizzy aan het helpen was bij het boogschieten. Hij dook achter een boom om ze te bekijken. Thorins hand lag op haar schouder en hij draaide haar voorzichtig iets bij zodat ze schuin voor het doelwit stond. Toen duwde hij haar elleboog wat naar beneden en zijn hand bleef op haar arm liggen terwijl ze de pijl wegschoot. Er gleed een brede glimlach over haar gezicht toen de pijl de boom raakte.

'Fili!' siste hij over zijn schouder, zonder zijn ogen af te wenden van het tafereel dat zich voor zich afspeelde. 'Verdorie,' mompelde hij toen zijn broer niet reageerde, en hij verliet zijn schuilplaats om hem te zoeken.

'Fili!' riep hij weer toen hij bij de pony's was.

'Wat?' vroeg zijn broer, die Daisy's hals aan het aaien was.

'Kom mee, dit moet je zien,' zei Kili, die al weer halverwege de open plek was. 'Oom helpt Lizzy met boogschieten en het lijkt er serieus op dat ze aan het flirten zijn.'

Fili maakte een ongelovig geluidje maar liep wel achter hem aan totdat ze de bosrand bereikten. Thorin en Lizzy stonden tegenover elkaar en waren fel met elkaar aan het praten. 'Lijkt meer op een discussie,' vond Fili. Hij trok zijn wenkbrauwen op toen hij zag dat zijn oom Lizzy's pols vastgreep, een woedende uitdrukking op zijn gezicht. 'En een verhitte discussie ook.'

Kili was geërgerd. 'Ze waren echt aan het flirten, ik heb het met mijn eigen ogen gezien,' zei hij, toekijkend hoe Thorin wegliep en Lizzy haar tong uitstak naar zijn rug.

'Natuurlijk,' zei Fili. Hij gaf hem een klap op zijn rug. 'Kom op, laten we teruggaan naar de pony's.'

'Ik durf er tien goudstukken op in te zetten dat ze deze winter getrouwd zijn,' zei hij, terwijl hij achter zijn broer aan het bos weer inliep.

'Serieus?' Fili stopte met lopen, zijn gezicht ongewoon ernstig. 'Ki, ze gaat weer terug naar haar eigen wereld.'

Hier had hij niet over na gedacht, maar hij wist nog steeds zeker dat hij iets gezien had tussen hen. Hij hief koppig zijn kin. 'Tien goudstukken, ja of nee.'

Fili zuchtte, stak zijn hand uit en ze sloten de weddenschap af. 'Prima, maar jij verliest toch.'

Ze kwamen terug bij de open plek en blieven stokstijf staan. Verscheidene omringende bomen waren ontworteld, alsof iets heel groots door de bomen had gestapt en ze simpelweg aan de kant gesmeten had. Daarnaast misten ze twee pony's. 'Oh Mahal…'

Kindle-the-Stars:
Dit hoofdstuk had aardig wat Thorin/Lizzy, ze hebben veel gepraat hier – of, zoals het door een awesome reviewer (AvengerNerd3) gedoopt is, LORIN!

Oh en de Tauriel reference zat er oorspronkelijk niet in, maar ik kon het niet laten nadat ik de trailer gezien had en las dat de trailer een relatie tussen haar en Kili suggereerde – wat me brengt bij de vraag van vandaag… wat vonden jullie van de trailer?

Reacties en opbouwende kritiek zijn erg welkom en je kunt alle updates en sneak peeks volgens en vragen stellen op mijn tumblr ~ Kindle-the-Stars

xxMarith:
Ahh okee ik was lekker op dreef met vertalen de afgelopen dagen, dus hier nog een hoofdstuk! Hehe is het niet leuk om te zien hoe Kindle-the-Stars Lizzy perfect in het verhaal laat passen?

Oh en ik ben trouwens de Author's Notes van Kindle-the-Stars gaan filteren, er stond namelijk ook een stuk in over hoe ze niet zeker wist of ze maandag wel zou kunnen updaten, maar goed, dat is nu natuurlijk niet echt van belang.

Anyway, hope you enjoy, en laat vooral weten wat je ervan vindt!