(BTK 3) H6 Bloed van de ziel.

De deuren waren nog maar net open gegaan of Aristona had haar Zusje en Bella al in een knuffel. Beiden lieten merken dat ze pijn hadden. Harry rende zelf even snel naar een omgevallen tafel en ging er achter zitten.
Hij wilde niet dat Aristona hem zo zag zitten. Hij zat onder het bloed en zijn borst kast was bijna geheel ontbloot. En de littekens die hij had waren niets voor haar. Bella en Daphne hadden het meteen door en hielden Aristona dus ook met veel moeite tegen.

Toen Minerva binnen kwam zag ze als eerste Narcissa zitten. Nog voor dat ze kon vragen waar Harry was wees Narcissa al naar een tafel. Terwijl Minerva naar Harry toe liep had ze Snot de huiself al geroepen en hem Poppy laten ophalen. Het was maar goed ook dat ze dat had gedaan. En hoewel Harry er even niet uitzag had Poppy hem met een paar minuten al genezen. Met wat nieuwe kleren die Snot ook voor Harry was wezen halen kleedde Harry zich om.

Pas na dat hij omgekleed was kwam Harry achter de tafel vandaan, en werd daarna meteen door Aristona in een knuffel genomen. Harry lachte breed uit en knuffelde zijn kleine zusje ook even terug. Toen hij opkeek zag hij dat Poppy de anderen ook had genezen.
Een beetje onwennig kwam Narcissa bij Bella staan.

"Ik heb gehoord dat jij mijn zusje bent en dat je nu bij Harry hoort. En ik kan zien wat jij in hem ziet. Je zou geen betere man kunnen kiezen als je het mij vraagt". Langzaam strekte Narcissa haar handen en armen uit. Ze hield ze open zodat ze Bella kon knuffelen. Ze wist alleen niet of Bella dat ook wilde. Dus er zat niets anders op voor haar dan afwachten of Bella in haar armen zou komen.
Het was een angst die ze niet hoefde te hebben. Nog voordat ze haar armen had gestrekt vloog Bella al naar haar toe. Het was een innige knuffel die ze aan haar zuster gaf. Meteen daarna stelde Bella Narcissa aan haar moeder Arabella voor. En ook aan de rest van de volwassenen die er bij waren gekomen.

Tot grote verbazing van Harry, was David meteen Amalia gaan halen. Toen hij het bloed bij Daphne en Bella had gezien wist hij genoeg. Het was weer zo een voorval waar ze Amalia bij nodig hadden. En dat bleek ook zo te zijn toen Narcissa haar verhaal had verteld. En nogmaals had verteld dat Harry geweldig was geweest. En hoe hij Lucius de baas was. Dat Narcissa trots was, was aan alles te zien en te horen.
Toen ze als laatste haar herinnering aan Amalia had gegeven, wilde ze zelf ook weg gaan. Minerva hield haar echter tegen en vertelde haar dat ze mee mocht eten. Even twijfelde Narcissa maar ging daarna toch ook maar bij de groep zitten.

Voor Lucius was ze niet bang. Die zou haar niets durven zeggen of vragen. Hij was vernederd door een jongen van twaalf en dat kon zijn ego niet hebben. En voor haar zelf was dit een mogelijkheid om wat tijd met haar zuster door te brengen. of eigenlijk haar zeer kleine zusje.
De rest van de avond verliep zonder incidenten. En het eten was die avond van het huis. De eigenaar was dol blij met wat Harry had gedaan en gaf hun het eten dan ook als een bedankje. Amalia nam Narcissa op het einde van de avond mee naar St Holisto, dit was voor een smoes voor Lucius. En zo kwam de avond op zijn eind.

*#*

De volgende ochtend vond Harry, Daphne al vroeg met haar neus in het boek dat Harry was gaan halen. Gezamenlijk met een kijkende Lilly. Die in haar schilderij over de schouder van Daphne meekeek. Was ze druk bezig met het opschrijven van wat ze nodig zouden hebben. Het boek was geweldig vertelde ze aan Harry toen hij binnen kwam. En ook dat ze er heel veel mee zouden kunnen doen.

Harry ging recht voor haar zitten en keek hoe druk ze bezig was. Het was nu voor het eerst dat Harry, Daphne even in een ander licht zag. Met een gevoel van trots keek hij omhoog naar zijn moeder die zijn blik was gevolgd. Zijn vader echter zat in zijn stoel en lag te slapen. Het was ook niet lang daarna toen Bella het bed uit kwam en over Harry heen ging hangen. Nu dat er geen volwassenen waren gaf ze hem gauw een kus. Dit was iets dat Daphne geheel was ontgaan.

"Waar denk je aan" vroeg Bella hem toen ze over zijn schouder hing. Met een blik opzij keek Harry Bella even aan. Zijn blik vertelde aan Bella dat hij diep aan het nadenken was.
"Ik denk aan veel teveel dingen Bella. We moeten wat aan ons huizen probleem in Zweinstein gaan doen. Een lichaam zoeken en die aan dame Zweinstein geven. En zorgen dat ze geschiedenis kan gaan onderwijzen. En ik moet een huwelijks contract met David sluiten".

Bella pakte de schouders van Harry beet en draaide hem met een ruk om. " Wat zei je daar. Harry.
"Dame Zweinstein een lichaam geven".
"Nee Harry, dat andere".
"Oooo dat, ja we moeten iets aan ons huizen probleem in Zweinstein gaan doen". Harry zelf wist dondersgoed wat Bella bedoelde maar hij wilde haar gewoon even pesten.

Gefrustreerd gooide Bella haar handen hoog in de lucht.
"Ooohhmm HARRY, jij weet precies wat ik bedoel". Harry kon zijn lach niet meer in houden en keek op naar Bella. Zijn grijns was groter dan dat ze ooit had gezien.
"Kom op Harry, wat zei je nou en waarom". Harry die nog even na gniffelde trok Bella op zijn schoot.

"Ik moet een huwelijks contract met David sluiten. We willen toch niet hebben dat iemand Daphne van ons afpakt". Vertelde hij aan Bella. Daphne die nog steeds met haar rug tegen de muur bij het schilderij zat keek op.
"Meen je dat echt Harry. Wil je echt dat ik bij jou en Bella kom". Het enige wat Harry deed was ja knikken. Meer was er ook niet nodig om Daphne naar hem toe te laten komen en hem in haar armen doen sluiten. De kus die ze hem daarna gaf was er een die hij zich nog lang zou herinneren.
"Heee Daphne, wel eerlijk delen he" riep Bella haar lachend toe.
"Oke jij krijgt ook wel een kus hoor" en Daphne gaf ook zo een innige kus aan Bella. Bella knipperde met haar ogen en keek Daphne blozend aan.

Van uit het schilderij zag Lilly hoe de drie in elkaar verwikkeld zaten in een knuffel. Harry had nu twee jonge heksen gelukkig gemaakt. Het was iets dat het geschilderde hart van Lilly iets warmer deed worden.

Toen Isabella de kamer in kwam lopen werd ze meteen getorpedeerd door Daphne.
"Harry wil een contract met mij dus kun je Papa gaan halen". Isabella keek haar dochter aan en toen even gauw naar Harry. Harry gaf aan dat het waar was en Isabella glimlachte breed naar hem.
"Ik zal het doen schat. Maar jouw vader is nu drie weken weg. Dus zo gauw als hij terug is dan doen we het". Een beetje uit het veld geslagen was Daphne wel. Ze vond het niet leuk dat ze drie weken moest wachten. Maar ging daarna weer gauw op de schoot van Harry zitten. Bella keek het aan en kroop naast Isabella op de bank.

"Ben jij het hier ook mee eens Bella, Je weet dat je Harry nu met Daphne moet delen he". Een beetje gemeen was het misschien wel van Isabella. Maar ze wilde zeker weten dat haar dochter in goede handen zou blijven. Ze wist dat Bella en Harry haar dochter alle liefde zouden geven die ze maar konden. Het was iets dat in hen beide zat. En toch wilde ze het even weten wat Bella zelf ervan vond.

Bella die niet echt opkeek van die vraag hield even stil. Met haar ogen gericht op Daphne en Harry zag ze hoe blij hij was. Alleen al het fijt dat Harry, blij was deed haar hart een paar keer doen overslaan. Het maakte haar zelf ook blij als ze Harry zo zag. Ze wist dat het zo moest zijn en dat ze Harry zou moeten delen. En dan was er Daphne. Daphne die al vanaf de eerste blik op Harry verliefd was op hem. Het meisje dat haar kwam helpen toen ze was aangevallen. Het meisje dat bij haar was toen ze zelf ook in het ziekenhuis had gelegen.
Daphne die alles over zou hebben voor haar Harry, nee voor hun Harry.

Even haalde ze alle andere meisje in haar gedachten waar Harry mee had gedanst. Al die meisjes van het feest waren niets vergeleken met Daphne. Nee, Daphne was het, en Daphne moest het zijn. Harry kon geen betere keuzen hebben gemaakt voor een tweede vrouw dan Daphne. Haar ogen gleden weer naar Daphne. Haar hart sloeg over en ze wist het toen zeker. Ook zij zelf was verliefd op Daphne en zou net zoveel van haar houden als Harry. Daar had die kus voor gezorgd die ze net had gekregen.
Bella keek nu weer naar Isabella en wilde haar een antwoord geven.

Isabella hief haar hand op dat het niet hoefde.
"Bella, ik heb de trots gevoeld toen jij naar Daphne keek. Ik heb gevoeld hoeveel jij om haar geeft, en ook hoeveel je van hen beide houd. Dus wil ik jou een ding vragen". Bella keek naar Isabella en wachtte geduldig op de vraag.
"Bella, wil jij goed voor de zoon van mij en Lilly zorgen. Wil je dat samen met mijn dochter doen". Bella knikte hevig
"Ja schoonmoeder, dat zal ik doen". Nu was het Bella die in een knuffel werd genomen door Daphne. Ze had samen met Harry hun gesprek afgeluisterd en kon het niet helpen. Nu keken de beide dames ook naar Harry.
"Oooo shit, kan ik er nog onderuit" riep Harry.

"HARRY JAMES POTTER". Klonk het ineens in koor. Zowel Daphne als Bella riepen meteen zijn naam. Harry sprong op en ging meteen achter Isabella staan.
"Help me mam het is twee tegen een". Dit alles riep hij terwijl hij Isabella van achteren in een knuffel nam.

*#*

Toen ze in de middag alles hadden verteld aan Minerva en Arabella, begonnen ze het boek door te nemen. Bella zat met het boek in haar handen op de bank. Hier en daar las ze een gedeelte voor. Daphne hing over haar schouder en las mee. Hier en daar gaf ze aan wat ze ermee konden doen en wat ze nodig hadden. Harry zat op een stoel en was een beetje aan het klieren met Aristona. Isabella wilde wat gaan zeggen maar kreeg een enkele blik van Minerva.

"Laat dit maar gaan Isabella, Je zult net zo versteld gaan staan als dat ik dat met Arabella heb gedaan". Wat of Minerva bedoelde wist ze niet. Maar als het om Harry ging wist ze een ding zeker, en dat was dat die jou altijd zou verassen en versteld doen staan. De herinnering die ze de avond daarvoor van Narcissa nog hadden beken was wel het bewijs daarvan. Alle kinderen waren toen al naar bed en de volwassenen zaten nog op. Ze zaten met afschuw te kijken toen Lucius de snij vloek hanteerde. En ook hoe hij zijn eigen vrouw tegen de muur had gegooid.

Maar dat Harry stok loze magie kon doen was helemaal bewonderend. En ook hoe hij zich verontschuldigde dat hij niet goed genoeg was geweest. Die herinnering alleen al was voldoende om gelukkig te zijn dat Harry, Daphne ook als zijn vrouw wilde. Ze wist dat hij alles zou doen voor hen van wie hij hield.
Met de waarschuwing van Minerva nog in haar achterhoofd keek ze naar het drietal. En hoe Bella van alles voorlas.

"De vloek van genaden die heeft jou moeder gebruikt. En hier heb je de verbintenis van de zielen". Las Bella voor.
"Oooo en kijk hier staat dat je ook een bloed band kan vormen met iemand van een ander huis". Het was bij deze woorden dat Harry opkeek en zijn blik op Daphne richten. Hoewel Bella het allemaal voorlas keek hij toch naar Daphne. En zonder dat Bella of Daphne op keken hield Bella haar mond en legde Daphne het uit.
(Een proces dat zich meerdere malen zou herhalen die middag.)

"Dat is een mengsel van een toverdrank dat je samen mengt met een mengsel van bloeddruppels. Dit gebruik je om een band tussen de heren van een huis te versterken. Of om een vijand te ver komen van bedrog. Met dit mengsel is het namelijk niet mogelijk om bedrog te plegen. Doe je dat wel dan zou je het met de dood moeten bekopen". Harry knikte gaf een rilling en ging weer verder met het spel dat hij met Aristona was begonnen.

Isabella trok haar wenkbrauwen even omhoog en keek naar Minerva. Die keek terug met een blik van "Zie je, dat bedoel ik nou."

"Dit boek is echt geweldig er staan zoveel mooie dingen in maar je moet ook goed uitkijken met wat je doet" riep Bella uit.
"Kijk dit is ook zo een spreuk. Hij heet MOSMORDRE. Man als je dat doet dan ben je echt wel gek" vertelde Bella weer. Harry keek opnieuw naar Daphne.

"Mosmordre is een brouwsel die de tovenaar gedronken heeft. Het bevat zijn eigen bloed of het bloed dat hij op dat moment in zich heeft. Met de spreuk MOSMORDRE kun je een tovenaars tattoo laten verschijnen. Deze tattoo zorgt er dan voor dat je de magie, van de persoon die de tattoo heeft. Geheel tot jou beschikking is. Dit alles zonder dat de andere het merkt. Het is een spreuk die je sterker maakt dan dat je normaal zou Zijn. Deze spreuk is dan ook alleen maar omkeerbaar door de tovenaar die het bloed zelf bezit. Gaat die tovenaar dood dan sterven ook die genen die zo een tattoo hebben" antwoorden Daphne die vervolgens naar Harry keek.

Bella die ook altijd naar Daphne luisterde als ze iets uit legde, keek met grote ogen naar haar op.
"Dus als ik het goed begrijp kun je zo sterk worden als je wild, als er maar genoeg mensen zijn die jouw tattoo willen dragen" vroeg Bella.
"Ja dat is zo. Wat ze alleen niet weten is dat hun leven dan afhangt van de gever van de tattoo".

"Dat is waar Bella. Maar er is ook nog een andere vorm, en die geld alleen voor Glamorgana's. Een Glamorgana doen het zelfde als die tattoo maar dan wel op twee manieren. De eerste manier doen ze uit zich zelf en de tweede manier doet hun eigen magie. In de eerste geval gaan ze een verbintenis aan met de tovenaar. Opdat moment zijn ze beide met hun magie aan elkaar verbonden en gaan dus ook beide dood als er een sterft.
In het tweede geval doet de magie het. Dit gebeurd wanneer een tovenaar het leven red van een Glamorgana. Op dat moment kan haar magie zich aan de tovenaar verbinden. Ze zijn dan zijn slaaf. Dit is iets dat altijd slecht afloopt voor een Glamorgana om dat die dan vaak misbruikt worden en vroeg tijdig sterven. De Tovenaar merkt hier echter niets van".

Het antwoord dat Daphne aan Bella gaf deed Minerva wantrouwend naar Lilly en James kijken. Het was iets dat de drie vrienden was ontgaan. Isabella had die blik wel gezien en tikte Minerva dan ook met haar schouder aan. Met een kleine beweging van haar hoofd vroeg ze wat er was. Minerva deed haar hand voor haar mond en fluisterde.
"Dat is het duistere teken. Je weet wel die tattoo die alle dooddoeners hebben". De ogen van Isabella werden groot en gingen meteen naar Bella. Isabella stond op en verliet meteen de kamer. Bij de deur pakte ze het kleine schilderijtje van James en Lilly. Ook Minerva stond op en volgde haar.
Dit alles waren de ander in de kamer geheel ontgaan. Die waren verdiept in het boek en lette dus niet op.

*#*

"Minerva weet je zeker dat het die duistere Tattoo is". Vroeg Isabella aan Minerva zo gauw ze in de keuken waren.
"Ja dat weet ik zeker en we kunnen er niets aan doen. Dat was dus ook de reden waarom hij zo sterk was. En nu snap ik dus ook dat hij niet echt dood is".
"Hoe bedoel je niet echt dood" riep Lilly tegen haar moeder van uit haar lijst.
"Nou kijk Lilly. Als je een tattoo neemt en je deelt jou kracht met die van Voldermort. Dan zou je dood gaan als hij dood gaat" gaf Minerva haar als antwoord.

"Oke mam dat begrijp ik. Maar waarom denk jij dan dat hij niet dood is"
"Heel Azkaban zit vol met dooddoeners. Allemaal hebben ze die tattoo. Er zit daar ook een heks die, die tattoo heeft". Lilly en Isabella begrepen meteen dat Minerva het over Bellatrix had. En dus ook over de kleine Bella die nu in de zijkamer zat.

"Dus we kunnen en mogen heer Voldermort niet eerder doden of Bellatrix moet zijn terug gesteurd en dat is pas over vier jaar". De realiteit drong langzaam tot de anderen door. Heer Voldermort kon en mocht niet eerder sterven dan dat Bella in hun midden was. En dat was pas over vier jaar.

"Hee wacht eens even. Minerva hoe weet jij dat, dat pas over vier jaar is". Even keek Minerva naar boven. Ze dacht diep na en vertelde wat haar en Arabella een jaar geleden was verteld.

(boek 2 h1)
Snot de huiself kwam voor Harry staan. "Meester Potter meneer" vroeg hij lief.
"Zeg maar gewoon Harry hoor" vertelde Harry hem. Even keek de elf hem aan en begon te lachen.
"Meesteres Lilly wilde ook altijd bij haar naam genoemd worden" riep hij blij. "Meester Harry wild u mij volgen voor een rondleiding in het huis". Harry knikte van ja en keek naar Bella. "Meesteres Zwart mag ook mee komen" zei Snot tegen Harry. Bij die woorden keek Minerva en Arabella meteen op.
"Hoe noemde je haar Snot" vroeg Arabella.
"Ik noemde haar Meesteres Bellatrix Zwart. Zei is nog niet met Harry getrouwd maar ze is al wel meesteres van ons. Harry heeft nu contract met Bellatrix Zwart. En dit is zij. Daarom Meesteres Zwart". Minerva keek de huiself even bedenkelijk aan.
"Je weet dat er ook nog een Bellatrix Zwart in Azkaban zit" vroeg ze vervolgens aan de huiself. Deze keek haar met grote ogen aan.
"Dat weet ik" vertelde hij meteen. "Maar die Bellatrix zal over 5 jaar verdwijnen en dan blijft deze Bellatrix over. En deze trouwt met Meester Harry Potter".

Nu begrepen ook Lilly en Isabella haar. Gezamenlijk gingen ze weer terug de zij kamer in. Ze waren net op tijd toen ze Bella hoorde gillen dat ze het had. Ze had de spreuk gevonden die ze nodig hadden.

"Dit word geen makkelijke en ik denk dat we de hulp van iedereen nodig hebben" vertelde Bella hen. Iedereen keek haar aan toen ze het ritueel begon voor te lezen.

"EENHEID UIT HET LICHAAM VAN HET BEEST.

VLOEK VAN VERLANGEN.

Een eenheid van magie tot leven wekken in een magisch wezen. Dit met het resultaat tot een menselijke levens vorm. Werkt alleen bij volle maan in de zevende maand.

Benodigdheden zijn.

1 gouden ketel 1000 liter.
Water 750 liter.
4 mandragora's heel
2 kilo duivelstrik geoogst bij halvemaan zesde maand.
1 liter Basilisk gif
Magisch eenheid gevormd tot menselijke vorm. Zie pagina 107.
Wolfsmelk geplukt bij volle maan maand juni. 200 gram.
Gemalen eenhoorn 300 gram.
Bloed van vier zuiverbloedige minimaal vijf generaties.

Lichaam moet verzadigd worden uit een stuk.
Lengte de grote van de menselijke eenheid.
Vlees moet afkomstig zijn van een magisch reptiel.

Bereiding.

Begintijd middennacht vijf dagen voor het ritueel.
Plaats de ketel op de plek van de magische eenheid. Breng het water aan de kook en voeg de mandragora's in zijn geheel toe. Laat het vier dagen sudderen.
Ieder uur 30 keer met de klok mee draaien, 10 keer tegen de klok in draaien.

Hak de geoogste duivelstrik in gelijke stukken van 4 cm. Voeg deze na drie dagen om middennacht toe. Laat 1 uur mee stoven. Iedere tien minuten 12 keer tegen de klok in draaien 2 keer met de klok mee. Dit 6 keer doen.

Voeg overige ingrediënten toe 100 keer tegen de klok in draaien. En rustig laten stoven.

20 uur voor het ritueel een druppel bloed van een puur bloedige. Zeg de spreuk op en roer 3 keer met de klok mee. Herhaal dit bij iedere puur bloedige en herhaal dit ieder uur.

SPREUK.

Ik geef mijn bloed voor uw leven.
Zuiver van bloed
Ik geef mijn bloed voor uw leven.
Zuiver van ziel.
Ik geef mijn bloed voor uw leven.
Zuiver van hart.

Leef door mijn bloed.
Leef door mijn ziel.
Leef door mijn hart.

Gezegd door de puurbloed van het bloed.

Bij volle maan. Het vlees van het reptiel in de ketel.
De magische eenheid in de ketel.
De puur bloeden nog een maal hand in hand rond de ketel gaan staan en de spreuk nog een maal gezamenlijk op zeggen.
En wachten.

Iedereen had aandachtig naar het oplezen van Bella geluisterd. Daphne was meteen naar de kast gegaan om te kijken wanneer het volle maan zou zijn. Tot haar verbazing was dat in de nacht van 30 en 31 juli.
"Dat is op jou verjaardag Harry, dat is al over tien dagen. Ik hoop dat we dan een lichaam kunnen krijgen voor Dame Zweinstein".

Harry keek naar Daphne en Bella. Toen keek hij naar Arabella.
"Arabella denk jij dat jij de duivelstrik geoogst bij de laatste halve maan en de Wolfsmelk van de volle maan kunt krijgen". Arabella dacht even na.
"Als ik Dodo mag lenen voor drie dagen. Dan heb ik alles behalve het lichaam en het gif" vertelde ze hem. "Dobby kan ik niet mee nemen wat die moet samen met Remus op de winkel letten". Harry knikte en ging weer verder.

"Het gif en het lichaam zijn in de geheime kamer. Daar licht nog steeds de Basilisk. Daar kunnen we ook het ritueel gaan doen. Alleen weet ik nog niet waar ik de ketel vandaan moet halen".
"Zoon er staat een gouden ketel van duizend liter in de kelder. Die is van jouw moeder geweest. Hij zit verkleind in de doos met de naam ritueel erop" riep James hem toe van uit zijn lijst.

"Dan hebben we alleen nog de vier puur bloedige nodig. Maar wie zijn dat".
"Ik denk dat ik dat wel weet Welp, en dat zijn." riep Minerva naar haar kleinzoon.