A/N: doordat mijn Engelse vertaling meer mensen trekt. En mijn Nederlandse versie in eens met meer dan 3/4 is gedaald. zal ik nu een hoofdstuk per twee weken plaatsen. Sorry maar zo kan ik het beter bij houden. dus zal het nu de ene week Nederlands zijn en de andere de Engelse. toch hoop ik dat jullie hier veel plezier aan blijven beleven.

(BTK 3) H7 Bellatrix, Bella en Harry

Iedereen zat met spanning te wachten op wat Minerva zou gaan zeggen. En vooral over welke vier puur bloedige ze het had. Harry was al naar zijn oma gekropen en keek haar verheugend aan. Bella die het zelfde had gedaan was naast Harry gaan zitten. Ook zij keek haar tante mini doordringend aan. Minerva lachte achter haar hand en gaf hen beide een glimlach. Ze kon duidelijk zien hoe gaar ze het wilde weten.

"Ik zat te denken aan Amalia Bonkel, David Goedleers, Augusta Lubbermans en ik zelf. Wij zijn allemaal puur bloeden en zouden het kunnen doen. Maar het zouden ook onze erfgenamen kunnen zijn. Als ze dat"
"JAAA", gilde Daphne vanaf de bank waar ze nog op zat. Natuurlijk kunnen wij dat doen. Ik denk dat Suzanne en Marcel meteen mee willen werken. En het is ook nog eens een toverkunst boven puist niveau". Iedereen lachte naar de uitbarsting van vreugde die Daphne liet zien. Alleen Bella keek bedenkelijk.

"Tante Mini u heeft toch geen erfgenaam" vroeg Bella verlegen aan haar tante. Minerva glimlachte lief.
"Ah, maar daar vergis je, je lieverd" vertelde Arabella aan haar dochter.
"Kijk het is waar dat Minerva geen erfgenaam heeft bij naam. Maar ze heeft er wel een bij bloed. En gelukkig zijn we daar anderhalf jaar geleden achter gekomen. Kijk Harry is ook een erfgenaam van de familie Anderling. Dit omdat zijn moeder de erfgename was. En dat maakt Harry dus nu automatisch haar erfgenaam".

Bella keek naar Harry en toen naar Minerva. Ze wist even niet meer wat ze moest zeggen. Ze deed wel haar mond open maar ook meteen weer dicht. Met een verlegen blik keek ze vervolgens naar de grond. Van uit het niets voelde ze twee handen die haar gezicht beet pakte en voelde ze een kus op haar voor hoofd.
"Je bent een schat Bella en dat meen ik echt" vertelde Minerva haar.

Tot laat in de nacht werden er plannen gemaakt over hoe ze alles zouden gaan doen. Hoe of ze het kasteel binnen zouden gaan komen leek de moeilijke klus te zijn maar daar had James wel een oplossing voor. En bij het ritueel in de geheime kamer daar kon Lilly wel mee helpen. Dan ging ze maar een week niet naar de ouders van Marcel. Ze wist wel dat er verbetering bij hen beide was maar nog niet genoeg. En ze wilde zelf ook wel even een andere afleiding.

Ook werden alle spullen klaar gemaakt voor Arabella, die ging een paar dagen weg om alle ingrediënten te halen. Ze had verteld dat ze naar Frankrijk en Denemarken moest. Daar werden Duivelstrik en Wolfs gras veel gebruikt. En vooral het geen dat ze bij volle maan en halvemaan hadden geplukt. Dus dat waren de landen waar ze moest wezen. En het zou een hoop onderhandelen worden. Maar ze dacht dat de naam Potter haar daar wel bij kon helpen. En dat vond Harry voor deze keer niet erg.

*#*

De volgende dag hadden ze allemaal afscheid genomen van Arabella en maakte ze zichzelf klaar om naar Azkaban te gaan. Vandaag zou Harry zijn Bellatrix in de armen sluiten. Met kerst had hij dat niet gekund omdat hij in het st Holisto lag. En toen hij bij was gekomen was hij nog erg zwak geweest. Maar nu zou hij het aan haar goed gaan maken. Vandaag zou hij met zijn vrouw gaan knuffelen. En vandaag zou Bella ook voor het eerst zichzelf gaan begroeten. Het wachten was alleen nog op Tops.

Tops zal mee gaan voor de bescherming van Harry. Dat was wel nodig geweest na het gevecht dat hij had gehad in het restaurant. En omdat de eigenaar Lucius niet bij naam kende vertelde Harry dat hij niet wist wie het was. Dit om Narcissa te beschermen. Iets wat niet zou helpen als het om Draco gaat. Maar Amalia vond het goed en hield het zelf dan ook maar stil.

Terwijl iedereen in de keuken aan het wachten was begonnen de zenuwen aardig toe te nemen. Bella keek iedere minuut op de klok en wilde dat Tops er al was. Maar die zou er pas over een kwartier zijn.
"Tante, doe niet zo zenuwachtig" fluisterde Tops in het oor van Bella. Het was gek als je er naar keek. Hier zat Bella, eigenlijk Bellatrix. Een meisje van dertien jaar die door haar kleine nichtje van 20 Tante werd genoemd. En straks zou dat zelfde nichtje oog in oog staan met haar eigen volwassen Tante Bellatrix.

Een goed anderhalf uur later waren ze dan eindelijk bij Azkaban. Net als Andromeda had ook heer Potter een aparte kamer kunnen regelen. Het zou nog een half uur duren voor dat de twee gevangenen er ook waren. Bella die haar hand in de hand van Harry had geklampt keek angstig naar de deur. Ze wist dat ze zelf ieder moment door die deur heen kon komen lopen. En toch wist ze niet hoe ze zelf zou gaan reageren. Harry had wel met haar afgesproken dat hij bij haar zou blijven. Tot dat ze het goed vond.

Toen de deur open ging keek een angstige Bellatrix de kamer binnen. Zoals altijd wisten de gevangenen niet wie er in die kamer zou zitten, dat was iets dat hen nooit verteld werd. En ook nu weer was haar blik angstig en alert. Toen ze haar ogen kruiste met die van Harry wist ze dat het goed was. Met een paar grote stappen stond ze bij hem. Nog voor dat Harry wat tegen haar kon zeggen werd hij in een knuffel genomen. En over zijn hele gezicht gekust.
"Laat je ook wat voor mij over Bellatrix".

Met grote ogen vol vuur keek Bellatrix opzij. Wie durfde dat tegen haar te zeggen. Het was zo lang geleden dat ze haar toekomstige man had gezien. En dan was er nu ineens iemand die haar verbood om hem te kussen. Plots bleven haar ogen rusten op twee bruinen ogen. Het was een verkleinde versie van zichzelf die haar doordringend aan keek.
Bellatrix liet Harry los en ging voor Bella zitten. Er was een stilte in de kamer die om te snijden was. Harry zelf deed een aantal stappen achteruit en keek het gespannen aan. Hij wist dat ze allebei een temperament hadden en allebei in een keer tekeer konden gaan. En ook dat daar niet veel voor nodig was.

Bella bleef recht in de ogen van Bellatrix kijken, en er was niet een moment dat ze met haar ogen knipperde. Ze keek hoe Bellatrix langzaam op haar knieën zakten en voor haar ging zitten. Haar ogen bleven gefocust en wende zich niet af. Het zelfde kon je ook over Bellatrix zeggen. Met een hand die ze langzaam naar de schouder van Bella bracht bleef ze kijken. De andere hand die haar wang streelde en de rilling die door Bellatrix heen ging. Hier stonden ze dan allebei. Beide in de zelfde tijd en allebei een doel. Het zorgen voor een leven met Harry.
Nu was het Bella die een hand naar de wang van Bellatrix bracht. Het was haar oudere ik en de vrouw van Harry. Wat moest ze doen. Ze wist dat ze beloofd had om haar te beschermen net als Narcissa dat had gedaan. En de eed die af was gelegd door Adromeda kosten je leven als je die brak. Bellatrix deed haar mond open en wilde wat gaan zeggen. Maar vervolgens sloot ze hem ook weer omdat er niets uit kwam.

Het was voor beide erg vreemd om in een jongere of oudere versie van zichzelf te kijken. In het hart van de oudere Bellatrix wist ze dat de kleine Bella voor haar neus zichzelf was. Maar in haar hart was ze ook een concurrent. En dat bracht weer jalousie met zich mee. En Bellatrix was nog nooit jaloers geweest waarom nu dan wel. Bellatrix wist het even niet meer en sloot haar ogen. Ze wilde zich weer omdraaien maar werd tegen gehouden door de twee armen van Bella. Ze sloten zich in een knuffel die zich rond haar nek bevond. Ze zuchtte even en hoorde Bella wat fluisteren.
"Vandaag is hij een uur van jou. Geniet van hem". Bellatrix knikte in de nek van Bella en keek weer naar Harry. Ze pakte zijn hand en voelde zich helemaal warm worden.

Bella was wat van hen afgaan zitten en keek het allemaal aan. Haar blik ging naar de deur toen Sirius ook eindelijk werd binnen gebracht. Met groten ogen keek hij hoe Bellatrix zijn peetzoon in haar armen hield. De liefde die ze had voor hem had hij nog nooit bij Bellatrix gezien. Zelfs voor een oude hond als hij, deed het zijn hard nog goed.

Wat er op volgde was een gesprek met hun vijven. Een gesprek dat overal en nergens over ging maar ook over de eed die ze als zusters hadden afgelegd. Voor Bella en Bellatrix werd het steeds gemoedeerlijker. Ze zagen elkaar niet meer als concurrenten maar als echte zusters. Dat vonden ze zelf althans.

Toen het gesprek over de Basilisk ging dat een jaar daarvoor door Harry was gedood, begon Bellatrix een beetje kwaad te worden. Sirius was duidelijk woedend. Woedend op zich zelf en ook op Perkamentus. Woedend omdat hij er niet was geweest voor Harry. En sorry dat hij toen alleen maar op wraak uit was. En opnieuw beloofde Harry dat hij er alles aan zou doen om Peter Pippeling te vinden. Ook vertelde zij hoe het was om met Minerva in een cel te zitten. En dat alleen Harry de enige was die nog niet in een cel had gezeten. Maar ook dat Harry de familietraditie moest voort zetten. Alleen had Harry geen zin om in de cel te belanden.

Toen het gesprek op Lucius en Narcissa kwam keek Bellatrix in de ogen van Bella. Nog voor ze het wisten lagen ze beide op de grond.

*#*

Bellatrix deed haar ogen open en keek de kamer rond. Overal waar ze keek zag ze deuren. Ze wist dat ze in een gedachte kamer was en het leek veel op die van haar. Maar er was veel meer kleur dan dat zij had.

"Hoi Bellatrix" klonk er een stam van achter haar. Bellatrix schrok en keek meteen achter om. Daar voor haar stond de kleinere versie van haar zelf.
"Het spijt me dat ik jou hier binnen heb gehaald Bellatrix. Maar ik moet jou een hoop laten zien. Ik weet nog niet alles maar wel een hoop".

Bellatrix keek haar jongere versie aan en toen weer de kamer rond.
"Hoe komt het dat er bij jou meer kleur is dan bij mij. Bij mij is het bijna helemaal zwart". Bella liet een klein lachje ontsnappen. Het was een lachje van frustratie.

"Dat het bij mij meer kleur heeft is simpel. Het komt door Harry. En ik kan jou vertellen dat jou gedachte kamer grijs is. Vergeleken met die van Harry. Die van hem is de ergste die ik ooit heb gezien". Bellatrix knikte.
Ze kon zich wel het een en ander indenken bij wat Bella bedoelde. Weer keek ze om zich heen. Even wilde ze een deur open doen maar voelde een hand van Bella op die van haar.

"Kom Bellatrix ik wil jou een hoop laten zien. En het is belangrijk voor mij en Harry". Bellatrix knikte en volgde Bella die naar een deur liep.

Wat er volgde waren veel herinneringen van Bella toen ze die dagen op de bank zat en naar Harry aan het kijken was. Maar ook die herinneringen in de dromen die ze met Harry had.

De herinneringen waar Voldermort in voor kwam waren het ergst voor Bellatrix. Daar zag ze hoe of ze er zelf bij zat en ook hoe Harry haar iedere keer kwam redden. Maar vooral toen ze zichzelf zag veranderen van een volwassen Bellatrix in de kleine Bella.
Wat haar wel goed deed was de liefde die Harry voor hen allebei had.

Toen kwamen ze bij een bepaalde deur. Bella hield stil en keek haar oudere ik aan. "Dit is een kamer met herinneringen van jou. Ik weet daar niets van hij zit op slot maar zo nu en dan kan ik een paar stappen naar binnen. Het is ook de plek waar ik altijd kom als ik door Voldermort word gepakt. En die wilde ik jou laten zien. Ik hoop dan ook dat jij hem open kan krijgen al kun je hem in ieder geval maar op een kier zetten".

Bellatrix keek nu in de ogen van haar jonger ik. Met een trillende hand pakte ze de deur kruk beet en deed hem omlaag. Ze voelde een zuiging en was binnen.

*#*

Sirius zag de kleine Bella en haar grotere ik neer vallen op de grond. De ogen van Bellatrix waren weg gedraaid en die van Bella waren glazig. Sirius wilde meteen naar de deur lopen en roepen om een bewaker. Was het niet dat hij werd tegen gehouden door Tops.

"Laat maar Sirius. Bella heeft Bellatrix bij haar in haar gedachten wereld gehaald. En dit is niet de eerste keer dat we haar dat zien doen". Of Sirius het echt leuk vond kon hij niet zeggen maar hij herinnerde zich dat Bellatrix dat ook wel eens bij hem had gedaan. En er was geen sterkere legimentiste dan Bellatrix.

Met zijn drieën keken ze naar Bella en Bellatrix die op de grond lagen voor hun neus. Harry vertelde hen dat Bella dit al van tevoren wilde doen. Ze hoopte dat Bellatrix die gedachten slot van ongedaan kon maken, en vooral dat ze konden uit vinden wie die gedachten slot had geplaatst. Ze wilde haar ook haar leven laten zien die ze nu had gehad. Sirius zelf keek het alleen maar aan en luisterde naar Harry en Tops.

Harry die het hoofd van Bellatrix op zijn schoot nam wreef langzaam de tranen weg die bij haar waren verschenen. Sirius keek het allemaal aan en was erg onder de indruk.

'Ik denk dat Bella nu over ons aan het vertellen is". Vertelde Harry in eens.
"Ze heeft mij verteld dat ze dat wilde doen om het gevoel van Bellatrix nog sterker voor mij te maken. Want ze weet dat ze ooit weer onder Voldermort moet zijn".

"Wat, bedoel je dat die gek nog terug gaat komen ook". Riep Sirius hart en Blafferig. Tops en Harry knikten allebei maar zeiden niets.

"Nee ik dood Harry niet" riep Bellatrix.
"Je laat ons met rust en blijf van Harry af" gilde Bella.
"Nee doe het niet. Wat moeten we doen Bella".
"Roep Harry hij kan ons redden".
"Hoe kan hij ons redden ik weet niet hoe".

Bella gilde van de pijn en schreeuwde het uit.
"Roep hem gewoon roep om hulp".

Weer was Bella aan het gillen. Sirius wilde wat doen maar werd opnieuw tegen gehouden door Tops.
"Laat het gaan Sirius. Bellatrix moet Harry bij haar halen dit is belangrijk. Bellatrix moet zelf ondervinden hoe het is als Harry tegen over Voldermort staat. Pas dan en alleen dan weet Bellatrix hoe goed Harry werkelijk is". Vertelde Tops hem duidelijk.

"Maar Tops we moeten wat doen".
"Nee Sirius, je wacht af en heb vertrouwen in Harry". Het was moeilijk voor Sirius maar hij hield zich in.

"Harry help ons we hebben je nodig". Klonk de stem van Bellatrix. Haar ogen schoten open en keken recht in de ogen van Harry. Zijn ogen draaide weg en Harry stond naast Bellatrix.

*#*

Hoe het met Bella en Bellatrix ging.

Bellatrix verscheen in een kamer met een vieze matras. Achter haar stond de kleine Bella. Ze keek de kamer rond maar kon hem niet thuis brengen.

"Bellatrix, dit zijn jou herinneringen of een gedeelte ervan. Ik kan het niet allemaal zien. Ik weet wel dat onze Zuster Narcissa of een herinnering er van hier ook is".

Bellatrix keek de kleine Bella vragend aan. Ze wist niet echt goed wat of ze daarmee bedoelde. En net toen ze op het punt stond om het te gaan vragen verscheen Narcissa in de deur opening. Ze keek naar haar beide zusters.

"Jullie moeten weg hier. Hij is weer los en opzoek naar een verbinding, met de kleine Bella. Hij wil nog maal een poging wagen om Harry opnieuw te doden" vertelde Narcissa hen gauw.
"Over wie heeft ze het, Bella" vroeg Bellatrix.
"Ze heeft het over Voldermort. Die probeert mij al van af mijn achtste zover te krijgen dat ik Harry dood".

Bellatrix schrok van de manier waarop Bella het vertelde. Het was net alsof het een dagelijkse bezigheid was. En in veel opzichten was dat ook zo.

"Kijk, kijk ,kijk als we daar de kleine Bellatrix niet hebben". Voldermort kwam de kamer in gelopen en keek naar Bella. Toen hij zijn hoofd iets naar links draaide zag hij Bellatrix ook staan.
"Hee wacht eens even hoe kan dat. Jij hoort hier niet te zijn ik had jou terug gesteurd". De rode ogen boorde zich in die van Bellatrix. Ze wist niet wat ze moest doen. Daar tegen over haar stond haar oude meester.

Zijn ogen branden en haar angst nam toe. Ze keek voor kracht naar Bella en ging met haar ogen opzoek naar Narcissa. Maar haar zuster was nergens te bekennen. Ze was alleen in de kamer met de kleine Bella. Maar die was 13 wat kon die nou tegen Voldermort beginnen. Ze was alleen, dat was de enige gedachten die ze had.

"Nou, nou is me dat even geluk hebben. Kunnen jullie hem mooi samen voor mij uit de weg ruimen. Dus luister naar mij en dood Harry Potter". Bella keek in de ogen van Bellatrix. Ze wist dat die nu een stampund tegen over Voldermort moest nemen. Nu moest ze haar wil tegen over Harry tonen. Als ze dat zou doen dan wist ze meteen wat Harry kon.

Bellatrix keek in de ogen van Bella en schudde angstig van nee.
"Kom op Bellatrix zeg hem wat je wild. Wees sterk, verzetje! Ik weet dat je het kunt en Harry weet het ook. Ik ben jou en als ik het kan kun jij het zeker". Fluisterde Bella haar oudere ik toe.

"Nou ik wacht Bellatrix ga je die Potter nog doden of niet" siste Voldermort.

"Nee, ik dood Harry niet" riep Bellatrix angstig en zacht.

"Nee Bellatrix, dat geef niet ik heb wel manieren om het jou te laten doen". Zijn ogen gingen van Bellatrix naar Bella. De lach die hij gaf was hatelijk en ging door merg en been.

"Je laat ons met rust en blijf van Harry af" gilde Bella.

"Kijk nou, kleine Bella wil het opnemen tegen Voldermort. Maar ik zie Harry nergens. Weet je zeker datje je durft te verzetten". Weer klonk er die hatelijke lach van Voldermort. "Crucio". Bella zakte door haar knieën en gild het uit.

"Nee doe het niet. Wat moeten we doen Bella".

"Luister niet naar haar Bellatrix. Luiste naar jouw heer".

"Roep Harry hij kan ons redden".

De gedachten van Bellatrix gingen alle kanten op. Hoe kon Harry hun nou redden. Hij was nog maar 13 jaar. Oke ze had de herinneringen gezien maar dan toch. Hij was en is nog zo jong. Dat kon hij toch niet.

"Hoe kan hij ons redden ik weet niet hoe".

Bella gilde van de pijn en schreeuwde het uit.
"Roep hem gewoon roep om hulp".

Bellatrix wist het ook niet meer. Ze durfde het zelf niet tegen haar heer op te nemen en wist ook bijna zeker dat ze zou gaan verliezen als ze het deed. En dan was er Bella die onder de Cruciatusvloek lag. Ze moest haar helpen en wist niet hoe. Harry was de enige keuze volgens Bella. Dus dan moest dat maar al wist Bellatrix niet hoe.

"Harry help ons we hebben je nodig".

Van uit het niets stond Harry naast haar. Hij pakte haar hand.
"Heb vertrouwen in mij Bellatrix. Net zoals Bella en ik dat hebben in jou".

Bellatrix keek met grote ogen naar Harry die in eens naast haar stond. Ze wist niet wat ze moest zeggen maar ze voelde zijn magie. Ze voelde zijn warmte en ze had hoop. Hoop dat hij het zou doen. Hoop dat ze Voldermort tegen werkte.

Harry plaatste zijn toverstok in de hand van Bellatrix en vroeg haar om hem in een kist te toveren. Bellatrix wilde meteen de Toverstok terug geven aan Harry maar die weigerde.
"Bellatrix, ik weet dat je het kunt. Hij is slechts een herinnering en niet de echte Voldermort. Maar zijn vloeken zijn echt". Harry gaf vervolgens een blik van vertrouwen aan Bellatrix.

Voldermort had al even niets gedaan en richten meteen zijn stok op Harry. Opnieuw wierp hij hem onder een Cruciatusvloek. Harry begon het meteen uit te schreeuwen maar hield met moeite zijn ogen op Bellatrix gericht.

"Doe het Bellatrix, je kunt het. Ik weet dat je het kunt". Bella was nu naast Bellatrix gekropen en vertelde het zelfde als Harry.
"Kom op je kunt het. Ik weet het want ik kan het ook".

Zonder er even bij naar te denken toverde Bellatrix geen kist maar gooide ze de Cruciatusvloek op Voldermort. Deze gilde en verdween in het niets.
Het volgende moment keek Bellatrix in de ogen van Sirius en was ze weer in de kamer in Azkaban.