APPENDIX: DANKWOORD EN NAMENLIJST
Het is zover … dit fanfictionproject is ten einde. Iets wat mij een vreemd gevoel geeft, want ongeveer vijf jaar heb ik er een belangrijk deel van mijn vrije tijd aan gespendeerd. Toen ik eind 2012 de eerste ideeën voor een eigen fanfictie kreeg, verwachtte ik echt niet dat hier een volledige trilogie uit zou groeien. Maar na 'De keuze' wist ik dat Aludra's verhaal nog niet klaar was en dat er zoveel meer te vertellen viel. Stiekem ben ik er erg trots op dat ik dit heb afgekregen. Als lid van deze website heb ik veel fanfictie-auteurs zien vertrekken (en helaas ook veel lezers). Schrijven is een veeleisende en ook eenzame hobby. Maar toch heb ik zeker geen spijt van mijn beslissing om het zelf eens te proberen!
Het basisidee voor dit verhaal zat eigenlijk al ergens in mijn achterhoofd nog voordat ik de boeken van Suzanne Collins gelezen had. Er zijn helaas veel plekken in de wereld waar rijke en arme mensen naast elkaar leven. Niet alleen in de Derde Wereld, maar ook in Europa. Ik weet echt niet meer hoe ik op de gedachte gekomen ben, maar ik vroeg me af wat er zou gebeuren als een kind uit een rijk gezin het besluit neemt om stiekem arme mensen te gaan helpen. Zeker als zijn/haar ouders hier juist heel negatief tegenover staan en het nooit zouden goedkeuren. Ik denk niet dat dit in werkelijkheid vaak voorkomt, maar het leek me wel een bruikbaar basisidee voor een boek of verhaal. Dus toen ik over fanfictie rond de Hongerspelen begon na te denken, kwam dit idee al snel weer naar boven. Meteen wist ik dat ik zo'n verhaal best in het Capitool kon situeren. In de districten is bijna iedereen even arm, maar voor mij klonk het echt niet onlogisch dat er in een egoïstische en corrupte stad als het Capitool ook verborgen armoede zou bestaan. Zelfs al heeft Suzanne Collins daar nooit over gesproken. Dus zo zijn Aludra, haar ouders en de Garage ontstaan. De rest van het verhaal volgde vanzelf.
Ik moet eerlijk toegeven dat sommige delen van mijn serie op persoonlijke ervaringen gebaseerd zijn, vooral in het eerste verhaal. Toen ik 'De keuze' schreef, had ik zware problemen op de werkvloer. Ik ben officieel erkend als persoon met arbeidshandicap en mijn werkgever heeft hier heel moeilijk over gedaan. Mijn directe bazen in ons eigen kantoor deden echt wel hun best, maar op het hoofdbureau in Brussel zaten een paar mensen die ik nooit meer wil tegenkomen! Eén en ander liep zo uit de hand dat ik hulp moest vragen aan het Centrum Voor Gelijkheid Van Kansen (nu bekend als Unia). Het zijn zeker niet mijn beste herinneringen, maar het gaf wel rechtstreeks inspiratie voor de manier waarop Kivo en Doran oneerlijk behandeld werden. Gelukkig lijken mijn eigen problemen op de werkvloer nu opgelost en hopelijk blijft dat zo.
Toen ik 'De keuze' en 'Spionne' schreef, waren er in België regelmatig discussies tussen onze regering en de vakbonden. Daarbij ging het altijd over sociale thema's zoals werkloosheid, pensioenen, etc. In die periode hebben de vakbonden verschillende acties en nationale stakingen georganiseerd. Ook hierdoor liet ik me beïnvloeden. Juist omdat er toen in de kranten en op tv zo veel aandacht voor was, heb ik geprobeerd om een soort van sociale boodschap in mijn verhalen te steken. Ik weet niet of dat gelukt is … het is aan mijn lezers om daar een oordeel over te geven. Maar zelf vind ik dat zoiets een verhaal veel interessanter kan maken. En ik ben er zeker van dat Suzanne Collins in haar boeken ook iets wou vertellen over de gevolgen van oorlog, psychologische trauma's, onderdrukking, etc. Wat één van de redenen is waarom ik de originele Hongerspelentrilogie zo'n goede serie vind.
En nu - vijf jaar nadat ik aan 'De keuze' begon - is mijn project eindelijk klaar. Het zal vreemd zijn om Aludra te moeten loslaten, want ze is wel een deel van mezelf geworden. Maar ik weet zeker dat ik haar nooit zal vergeten. Uiteraard moet ik nog enkele mensen en organisaties bedanken zonder wie dit alles nooit mogelijk was geweest:
Ten eerste jullie, mijn lezers. Dankzij jullie interesse heb ik al dit werk niet voor niets gedaan. Jullie maakten speciaal tijd vrij om mijn hoofdstukken te lezen en vaak ook te reviewen. Dus aan iedereen die de trilogie helemaal tot aan de epiloog gelezen heeft: Duizendmaal dank u wel!
Daarnaast moet ik ook Poverello bedanken, een Belgische organisatie die zich inzet voor mensen in armoede. In mijn nawoord bij 'De keuze' heb ik hierover al heel wat uitleg gegeven. Zelf heb ik vanaf midden 2010 tot eind 2017 als vrijwilligster gewerkt bij de afdeling in Leuven, eerst in de keuken en later aan de bar om frisdrank en maaltijdbonnen te verkopen. Helaas is Poverello Leuven nu gesloten op zaterdagen, wat betekent dat ik het werk in de zaal niet meer kan doen (op weekdagen ben ik niet vrij). Maar de twee mensen die verantwoordelijk zijn voor onze afdeling, hebben al beloofd om na te gaan of ze me eventueel 'werk achter de schermen' kunnen geven. Waarschijnlijk worden dit vooral administratieve karweitjes, of misschien mag ik ook af en toe meehelpen wanneer de voorraden in de diepvriezer gerangschikt worden. Ik weet nog niet zeker of ik echt bij Poverello kan blijven werken, maar ik hoop heel erg van wel! Poverello heeft altijd veel voor me betekend.
Hoe dan ook mag Poverello Leuven absoluut niet ontbreken in mijn dankwoord, want de Garage is hier volledig op gebaseerd. Ik heb geen extra informatie opgezocht over armoedeorganisaties omdat ik via Poverello ruim genoeg inspiratie vond. Zonder mijn vrijwilligerswerk bij hen zou het verhaal van Aludra zelfs nooit bestaan hebben, want dan had ik mijn trilogie gewoon niet kunnen schrijven.
Tot slot ook een pluim voor Tönissteiner, de producent van een merk citroenlimonade met de naam Ice-Break Fit. Tijdens het schrijven heb ik heel wat blikjes van deze limonade leeggedronken. Op den duur was dit min of meer mijn vaste schrijversdrankje. Als je mijn verhaal nog eens herleest, bedenk dan dat sommige van Aludra's avonturen (vooral in het laatste verhaal) neergepend werden met Ice-Break Fit als brandstof.
Nu ik iedereen bedankt heb (mijn oprechte excuses aan alle mensen die ik nog vergeten zou zijn), wil ik nog één ding vermelden voor ik aan de lijst met namen van personages begin. In mijn Author's Note bij de epiloog vroeg ik of jullie de verborgen hints konden vinden die aangaven dat Doran homo is. Mocht dat niet het geval zijn, dan zal ik ze hieronder geven:
1) Spionne hoofdstuk 20: Doran vertelt in de Garage dat hij niet de keuzes maakte die zijn ouders voor hem in gedachten hadden. Eén van die keuzes was 'trouwen met een vrouw van goede komaf'. Maar Doran wil dus geen vrouw als partner.
2) De prijs van de vrijheid hoofdstuk 12: Aludra vind het niet erg dat Doran als man de snijwonde in haar linkerbil verzorgt, ook al moet ze hiervoor haar broek en ondergoed uittrekken. Ten dele omdat ze al langer vrienden zijn en een soort vader/dochter band met elkaar hebben, maar zeker ook omdat ze intussen weet dat Doran toch niet geïnteresseerd is in de blote billen van een meisje.
3) De prijs van de vrijheid hoofdstuk 23: De knappe tribuut die Doran ooit gesponsord heeft vanwege zijn uiterlijk, was een jongen.
Mogelijk heb ik nog meer hints achtergelaten (ik weet het niet zo goed meer) maar dit zijn in ieder geval de drie belangrijkste.
LIJST VAN PERSONAGES EN VERKLARING VAN HUN NAAM
Eén van de dingen die ik niet zo eenvoudig vond, was het bedenken van een geschikte naam voor alle belangrijke personages. Omdat de Hongerspelenserie oorspronkelijk in het Engels werd uitgegeven, klinken de meeste namen Engels of Amerikaans. Maar de boeken spelen zich in de toekomst af, dus Suzanne Collins heeft heel vaak gekozen voor namen die vandaag erg ongewoon zijn. En ik wou mijn eigen personages graag een naam geven die in het universum van de Hongerspelen zou passen. De familienamen vond ik niet zo heel belangrijk en heb ik allemaal (op één uitzondering na) gewoon overgenomen uit lijsten met de meest frequente achternamen in Engeland en Amerika. Daar geef ik dus geen verdere uitleg over. Maar een goede voornaam verzinnen was moeilijker!
Het is jullie waarschijnlijk al opgevallen dat ik vrijwel nooit namen gekozen heb die verwijzen naar de bedrijfstak van een district. Daar zijn twee redenen voor. De eerste reden is eigenlijk heel dom: toen ik in 2012 de trilogie van Suzanne Collins las, had ik gewoon echt niets in de gaten. Ik heb de boeken in het Nederlands gelezen en daar heeft men de originele namen behouden. Met uitzondering van Effie Prul en de vier tributen uit district 1 werd geen enkele naam mee vertaald, waardoor de betekenis eigenlijk verloren ging. Ik ken wel Engels, maar het zal nooit mijn moedertaal worden. En tijdens het lezen was ik meer geïnteresseerd in het verhaal zelf i.p.v. in een analyse van de namen. Pas toen ik al een hele tijd bezig was met het schrijven van 'De keuze', heb ik toevallig via het internet ontdekt dat er een verband zou moeten zijn tussen namen en districtsindustrieën. Vandaar dat de eerste namen die ik verzon - Kivo bijvoorbeeld - hier totaal niet naar verwijzen. En om eerlijk te zijn: sommige namen (Finnick, Thresh, etc.) snap ik nu nog altijd niet.
Toen ik aan 'De prijs van de vrijheid' begon, wist ik al dat er blijkbaar een link was tussen iemands naam en het district waar die persoon woont. Toch heb ik er bewust voor gekozen om dat systeem zelf niet te gebruiken. Ik had intussen wat rondgekeken op Fanfiction en merkte dat schrijvers vaak namen bedachten die ofwel afgezaagd waren (want veel te evident) ofwel enorm vergezocht. Het klinkt misschien pretentieus, maar zulke namen wou ik zelf niet gebruiken in mijn verhaal.
Bij het kiezen van de namen heb ik me laten inspireren door verschillende dingen. Het belangrijkste is de sterrenkunde, want mij in totaal tien namen opleverde. Elk officieel sterrenbeeld heeft een naam, en heldere sterren hebben soms ook een eigen individuele naam. Die namen hoor je in het dagelijks leven nooit, en sommige vond ik best wel mooi … genoeg mogelijkheden dus! Omdat sterrenbeelden vaak genoemd zijn naar figuren uit de Griekse mythologie, is er hier natuurlijk wat overlapping. Maar de Klassieke Oudheid was volgens mij één van Suzanne Collins haar inspiratiebronnen, dus eigenlijk kwam dit wel goed uit.
Daarnaast was er ook de boekenserie 'De Aardkinderen' van Jean Auel. Deze boeken spelen zich af in de prehistorie. Dus ook zij heeft voor heel ongewone namen gekozen die je nu nooit hoort. Ik heb die boeken graag gelezen (hoewel de laatste minder goed zijn dan de eerste). Namen van echte hoofdpersonages heb ik vermeden omdat ik die te veel associeer met de Aardkinderen-serie en het voor mij dus niet echt klopte om die opeens in een ander verhaal te zien. Bij de minder belangrijke nevenpersonages waren gelukkig ook mooie namen te vinden! Ik dacht altijd dat ik veel namen uit deze boekenreeks gebruikt had, maar uiteindelijk bleken het er slechts vier te zijn …
Hieronder een lijst met alle namen van personages uit mijn drie verhalen. Misschien ben ik één of twee mensen vergeten, maar toch denk ik dat het overzicht zo goed als volledig is.
Albius Smith: Gewoon een Latijns/Romeins klinkende naam, geen idee waar ik deze heb gevonden.
Alcyone: Naam van een ster in het sterrenbeeld Stier, en ook een figuur uit de Griekse Mythologie.
Alex: Willekeurig gekozen naam zonder verdere betekenis.
Aludra Dawson: Een naam die wel wat meer uitleg verdient omdat zij het hoofdpersonage uit mijn serie is. Aludra is een ster uit het sterrenbeeld Grote Hond. Volgens de Engelstalige Wikipedia heeft deze naam een Arabische oorsprong en is hij afgeleid van al-adhraa, wat 'de maagd' zou betekenen. Vroeger was ik vrij veel bezig met sterrenkunde en bij ons thuis hebben we veel boeken met daarin kaarten van de sterrenhemel, lijsten van sterrenbeelden en namen van sterren. Toen ik langs deze weg voor het eerst de naam Aludra tegenkwam, vond ik dit meteen al heel mooi en origineel klinken. Daarom is die naam bij mij altijd in het achterhoofd blijven hangen. Ik hoopte dat ik hem ooit ergens voor zou kunnen gebruiken. Dus toen ik het hoofdpersonage in mijn verhaal een meisjesnaam moest geven die je in het dagelijks leven niet hoort, wist ik al heel snel dat het Aludra zou worden!
Amalthea: Figuur uit de Griekse Mythologie.
Andrew Morrison: Gewoon een naam die Engels/Amerikaans klinkt, zonder verdere betekenis.
Andromeda Williams: Sterrenbeeld en ook een figuur uit de Griekse Mythologie.
Anthony: Gewoon een naam die Engels/Amerikaans klinkt, zonder verdere betekenis.
Ashley: Een naam die ik op een vrij rare manier 'bedacht' heb. Toen ik hoofdstuk 12 van 'De prijs van de vrijheid' had geschreven, droomde ik 's nachts dat de dokter die Darvo opereerde Ashley heette. Omdat er niets mis is met die naam, heb ik hem dan ook echt gebruikt. Tijdens het schrijven heb ik wel vaker over mijn verhaal gedroomd. Maar meestal waren die dromen heel onsamenhangend. Dit is de enige keer dat zo'n droom toch iets nuttigs opleverde!
Atlas: Hoewel dit ook een naam uit de Griekse mythologie is, heb ik hem vooral gekozen als verwijzing naar landkaarten en wereldatlassen. Dit leek me wel een geschikte naam voor de hond van iemand die voor haar beroep veel onderweg is.
Cleo: Ik weet niet meer exact hoe ik dit bedacht heb. Als ik me niet vergis, is het ook de naam van een visje uit een kinderverhaal of tekenfilm en dan zou het één van de twee namen zijn die toch naar het juiste district verwijst. Maar dan is dat veel meer toeval dan een bewuste keuze.
Darvo: Personage uit de Aardkinderen-serie.
Denebola Crawford: naam van een ster in het sterrenbeeld Leeuw.
Dennis: Willekeurig gekozen naam zonder verdere betekenis.
Diny: Ik ben ooit lid geweest van een internetforum waar dit één van de gebruikersnamen was.
Doran: Deze naam komt uit een liedjestekst van de Belgische folkgroep Laïs. Ik heb het nieuws rond die groep al een hele tijd niet meer gevolgd, maar ongeveer 15 jaar geleden luisterde mijn zus vaak naar hun muziek. Daardoor is de naam Doran bij mij altijd blijven hangen.
Enya Morrison: In een tijdschrift las ik ooit een interview met een meisje dat Enya heette, en later kwam ik deze naam ook tegen op een internetforum.
Evi McGregor: Wij gaan met onze hond naar een hondenschool, en één van de andere honden daar heet Evi.
Geoffrey Dawson: Gewoon een naam die Engels/Amerikaans klinkt, zonder verdere betekenis.
Gerry: Deze naam komt uit een televisiequiz. Eén van de deelneemsters had een relatie met een man die Gerry heette.
Imelda: Genoemd naar Imelda Marcos, de Filippijnse presidentsvrouw die berucht was vanwege haar enorme verzameling schoenen. Die naam vond ik dus goed passen bij een rijke dame uit het Capitool.
Iris: Figuur uit de Griekse Mythologie.
James Shaw: Gewoon een naam die Engels/Amerikaans klinkt, zonder verdere betekenis.
Kivo Morrison: Dit is een verhaal apart. Toen ik 'De keuze' schreef, zag je op tv vaak reclamespotjes van Electrabel, met in de hoofdrol een hond die Kito heette. Op zich vond ik die naam wel mooi, maar op één of andere manier vond ik hem net niet helemaal geschikt voor een mens. En ik wou ook geen overdreven duidelijke link naar de reclamefilmpjes. Dus ben ik gaan experimenteren met het veranderen van één letter, totdat ik een naam vond waar ik wel volledig tevreden mee was. De T is een V geworden.
Leandro: Eigenlijk weet ik niet meer hoe ik aan deze naam gekomen ben. Maar nadat ik besloten had om de vriend van Doran zo te noemen, ontdekte ik tot mijn verrassing dat deze naam ook vandaag al bestaat.
Lucas: Willekeurig gekozen naam zonder verdere betekenis.
Lucius: Gewoon een Latijns/Romeins klinkende naam, geen idee waar ik deze heb gevonden.
Merope: Naam van een ster in het sterrenbeeld Stier, en ook een figuur uit de Griekse Mythologie.
Mevrouw Moncrieff: De enige familienaam met een betekenis. Deze naam vond ik in de jeugdroman Daz 4 Zoe van Robert Swindells (in het Nederlands vertaald als Getto van de angst). In dit boek komt een vervelende lerares voor die Moncrieff heet. Het boek speelt zich af in de nabije toekomst en gaat over een maatschappij waar de bevolking verdeeld is in twee groepen die amper contact met elkaar hebben: de rijken en de armen. Een gelijkaardige wereld als Panem dus, ook al is er geen evenement zoals de Spelen aanwezig. Zelf vind ik het een erg goed boek dat meer bekendheid verdient. De naam Moncrieff is voor mij dus ook een soort eerbetoon aan dit prima boek.
Milo: Opnieuw de naam van een hond die naar dezelfde hondenschool gaat als wij.
Mira Wilson: Naam van een ster in het sterrenbeeld Walvis.
Monica: Willekeurig gekozen naam zonder verdere betekenis.
Morgan: Gewoon een naam die Engels/Amerikaans klinkt, zonder verdere betekenis.
Nathan: Willekeurig gekozen naam zonder verdere betekenis.
Noria: Personage uit de Aardkinderen-serie.
Nuvie: Personage uit de Aardkinderen-serie.
Pamela: Gewoon een naam die Engels/Amerikaans klinkt, zonder verdere betekenis.
Rana: Naam van een ster in het sterrenbeeld Eridanus. Dit sterrenbeeld is genoemd naar een rivier uit de Griekse mythologie.
Roy: Gewoon een naam die Engels/Amerikaans klinkt, zonder verdere betekenis.
Shaula: Naam van een ster in het sterrenbeeld Schorpioen.
Sirrah: Naam van een ster in het sterrenbeeld Andromeda.
Syralana: Personage uit de Aardkinderen-serie.
Talitha: Naam van een ster in het sterrenbeeld Grote Beer.
Tiberius Shaw: Gewoon een Latijns/Romeins klinkende naam, geen idee waar ik deze heb gevonden.
Tim Lewis: Willekeurig gekozen naam zonder verdere betekenis.
Timothy: Gewoon een naam die Engels/Amerikaans klinkt, zonder verdere betekenis.
Vale: Ik ben ooit lid geweest van een internetforum waar dit één van de gebruikersnamen was.
Warande: De tweede naam die dan toch nog een verwijzing naar een district is. In België zijn er veel plaatsnamen waar het woord 'warande' in voorkomt. Omdat ik me afvroeg wat dit woord betekende, heb ik het eens opgezocht in het woordenboek. Het bleek een oud woord te zijn voor een soort van jachtterrein en om die reden vond ik het wel bij district 10 passen.
Nu ik uitgelegd heb hoe de personages in mijn verhaal hun naam hebben gekregen, zijn we echt aan het einde van deze appendix gekomen. En dit zal zo goed als zeker ook mijn allerlaatste update op Fanfiction zijn. Ik heb niet de tijd of de energie om aan een nieuw verhaal te beginnen. En na vijf jaar in het universum van de Hongerspelen gezeten te hebben, ben ik er eigenlijk ook wel een beetje op uitgekeken. Maar ik ben zeer blij dat ik deze trilogie geschreven heb! Het was een heel boeiende en leuke ervaring, die ik nooit zal vergeten. Aan iedereen die samen met mij deze reis maakte en tot het einde heeft meegelezen, kan ik maar één ding zeggen - en ik meen het oprecht: Dank u wel!
Caroline Goossens, schrijversnaam Azmidsike87, december 2017