Καθόμουν σε αναμμένα κάρβουνα μέχρι να ξημερώσει η επόμενη μέρα. Οι ειδήσεις του Σάκουρα TV ξεκινούσαν στις πέντε το απόγευμα, οπότε έπρεπε να μπω στην άθλια και βασανιστική διαδικασία του να περιμένω. Η κάθε ώρα και το κάθε λεπτό μού φαινόταν σαν ατέλειωτος Γολγοθάς. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ στα όσα έλεγε ο Ελ κατά την διάρκεα της έρευνας των τετραδίων. Τα μάτια μου ήταν καρφωμένα στο ρολόι.

Βέβαια όσο περνούσαν οι ώρες, είχα αρχίσει να αμφιβάλλω γι'αυτό που πήγαινα να κάνω. Είναι άραγε το σωστό ή απλώς το πιο εύκολο; Ίσως είναι ριψοκίνδυνο. Κι αν με σκοτώσει ο Λάιτ, ή ο Χιγκούτσι; Μάλιστα, το βίντεο μπορεί να τους φαινόταν στημένο ή ψεύτικο γιατί πίσω από το τζάμι της πόρτας δεν ακούγονταν καλά οι φωνές, μιας και σε σχεδόν ολόκληρο το κτήριο της μυστικής μας βάσης, υπάρχει πολύ καλή ηχομόνωση. Ανησυχούσα αρκετά αλλά ευτυχώς δεν το πρόσεξε κανένας.

Τελικά πέρασαν όλες αυτές οι ώρες κι ήρθε επιτέλους η ώρα της αλήθειας. Έφυγα κρυφά από την μυστική βάση μια ώρα πριν, και παίρνοντας το λεωφορείο έφτασα τσακ μπαμ στο στούντιο. Είχα μαζέψει όλο μου το θάρρος και ήμουν έτοιμη να πείσω τους παραγωγούς να δείξουν το βίντεο. Όμως όταν έφτασα μπροστά στην είσοδο, σφίχτηκε η καρδιά μου.

Μήπως δεν πρέπει; Σκέφτηκα

Ξαφνικά χτύπησε το κινητό μου. Ήταν ο Μάτσουντα.

«Εμπρός;»

«Πού είσαι, βρε Μαρίνα;»

«Σ' ένα περίπτερο εδώ κοντά είμαι.»

«Και τι κάνεις εκεί;»

«Τίποτα, μωρέ. Μια δουλίτσα να τακτοποιήσω και θα'ρθω.»

«Κοίτα μην κάνεις καμιά βλακεία και μπλεχτείς πουθενά!»

«Είμαι δεκατεσσάρων ετών, όχι τεσσάρων. Ξέρω τι κάνω, έχε μου εμπιστοσύνη.» Κι εκεί κλείσαμε το τηλέφωνο.

Επιτάχυνα τον βηματισμό μου και μπήκα στο κτίριο. Ευτυχώς θυμόμουν που ήταν η αίθουσα από την φορά που τους ζήτησα να μού δώσουν τις κασέτες. Επιπλέον υπήρχε αρκετός χρόνος να φτιάξουν τον ήχο του βίντεο στον υπολογιστή, —αν δέχονταν το αίτημά μου.—

Καθώς πήγαινα προς την αίθουσα των ειδήσεων, μια γυναίκα που βιαζόταν έπεσε κατά λάθος πάνω μου.

«Ωχ, χίλια συγγνώμη, κυρία! Χτυπήσατε;» ρώτησα ανήσυχα και την σήκωσα από το μπράτσο.

«Ναι, ναι μην ανησυχείτε, δεσποινής. Εγώ σάς ζητώ συγγνώμη! Βιαζόμουν και δεν πρόσεξα, ξέρετε... Με συγχωρείτε!»

Μα τι ευγένεια αυτός ο λαός! Σκέφτηκα και της απάντησα χαριτολογώντας: «Καλέ πώς κάνετε έτσι; Σιγά τώρα. Λερώθηκε λίγο το παντελόνι μου μόνο. Δε με στείλατε και στο νοσοκομείο!»

«Τέλος πάντων... Ξεχάστε το.»

Σηκώθηκε και τίναξε τις σκόνες από τα ρούχα της. Με κοίταξε έκπληκτη, αν και δεν μπορούσα να καταλάβω αν αναρωτιόταν τι ήθελε ένα παιδί σ'ενα στούντιο καναλιού, ή τι θέλει μια ξένη και μάλιστα ανήλικη στην Ιαπωνία.

«Δεν είστε γιαπωνέζα.»

«Όχι, και δεν μένω στην χώρα σας.»

«Και τι γυρεύετε στο στούντιο της Σάκουρα TV;»

«Λοιπόν...» γέλασα αμήχανα, «περιμένω να με περάσετε για τρελή γι'αυτά που θα σάς πω, όμως σάς διαβεβαιώ ότι ο σκοπός μου είναι ιερός. Ό,τι πω είναι τεκμηριωμένο με ντοκουμέντα. Και θα ήθελα να μού μιλάτε στον ενικό, διότι είμαι ανήλικη.»

«Πες μου, κορίτσι μου. Στους δημοσιογράφους αρέσουν τα απίστευτα κι όμως αληθινά!»

Της μίλησα για την ψεύτικη ιστορία για το πως κατέληξα να δουλεύω με την αστυνομία, και πως είχα αποθηκευμένο στο κινητό μου ένα βίντεο το οποίο αποδεικνύει εκατό τοις εκατό, πως εκείνος ο έφηβος είναι ο πραγματικός Κίρα. Άστραψαν τα μάτια της μόλις άκουσε για την συγκεκριμένη λεπτομέρεια.

«Εκπληκτικό... Γιατί όμως τράβηξες το βίντεο νωρίτερα να τελείωσει πιο γρήγορα ο χαμός;»

«Γιατί δεν μού δόθηκε η ευκαιρία. Ήθελα να το κάνω κάποια στιγμή που να ήμαστε μόνο εγώ κι ο Κίρα.»

«Τώρα οι συνεργάτες σου ξέρουν ότι βρίσκεσαι εδώ;»

«Όχι, γιατί με βλέπουν σαν μωρό παρά σαν δεκατεσσάρων ετών. Μάλλον τους ενοχλεί η ηλικία μου, διότι αν το έκανε κανένας μεγαλύτερός μου κατά δέκα ή είκοσι χρόνια, εκείνος θα έπαιρνε τα μπράβο.»

«Θες να πεις ότι λόγω ηλικίας πιστεύουν ότι δεν μπορείς να κάνεις και πολλά.»

«Κατά κάποιον τρόπο, ναι.»

Με τα πολλά, φτάσαμε στην αίθουσα των ειδήσεων. Αφού η παρουσιάστρια τους καλησπέρισε και της ανταπέδωσαν τον χαιρετισμό, ξαφνικά ένας από το προσωπικό με κοίταξε λες και είδε φάντασμα. —Νόμιζα πως με είχαν ξεχάσει μετά το συμβάν που τους ζήτησα τις κασέτες.—

«Αμάν!» έκανε.

«Τι έγινε, ρε;» τον ρώτησε ένας άλλος.

«Μακριά! Μη πλησιάζεις!»

«Γιατί, τι έχω; Λέπρα;» είπα.

Φυσικά αγνόησαν το γεγονός ότι αστειευόμουν και προχώρησαν στην καρδιά του θέματος. «Τι θες πάλι;» με ρώτησε ο σκηνοθέτης.

«Δε κάναμε τίποτα! Στο ορκιζόμαστε! Μην καλέσεις την αστυνομία!» με ικέτευσε άλλος ένας.

«Δε θα καλέσω καμιά αστυνομία, ρε. Δεν είμαι κι απ'το FBI.»

«Αυτό έλειπε, να ήσουνα κιόλας!»

«Λοιπόν! Πριν βγάλετε βιαστικά συμπεράσματα, ακούστε. Ξέρω ποιος είναι ο πραγματικός Κίρα κι έχω κι αποδείξεις! Ένα βίντεο στο κινητό μου τα αποδεικνύει όλα! Τώρα βέβαια, τι σας ζητάω; Να πιστέψετε ένα παιδί;»

Το εκπληκτικό ύφος τους αντικαταστήθηκε με βλοσυρό βλέμμα.

«Λες αλήθεια;» ρώτησε ο σκηνοθέτης.

«Αν έλεγα ψέματα, τότε δεν θα ερχόμουν εδώ. Είμαι τίμιος άνθρωπος, σε αντίθεση με σας! Θα έπρεπε να ντρέπεστε που λέτε ψέματα δημόσια! Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αλλά σας βλέπει κόσμος άβουλος που επηρεάζεται εύκολα! Θα μπορούσα να κολλήσω το στόμα σας με βουλοκέρι, ώστε να μην ξαναμιλήσετε ποτέ και να μην ξαναπείτε ψέματα ποτέ! Αλλά έχετε χάρη που είμαι εναντίον της βίας...»

«Κούμικο, τι λέει τούτη εδώ;» ρώτησε ένας την παρουσιάστρια.

«Πόσο χρονών είναι να μιλάει έτσι στους μεγαλύτερους;»

«Δεκατεσσάρων ετών είναι το κορίτσι. Αφήστε την να δείξει το βίντεο γιατί βγαίνουμε σε πέντε λεπτά.»

«Δεκατεσσάρων ετών;!» είπαν όλοι μαζί σαν χορωδία.

«Και ξέρει ποιος είναι ο πραγματικός Κίρα;!»

«Μα είναι μόνο ένα παιδί! Τι ξέρει ένα παιδί από τέτοια θέματα; Απορώ πώς την αφήνουν οι γονείς της δηλαδή! Εγώ στην ηλικία της έπαιζα ακόμα με Μπάρμπι!»

Ποιος παίζει με κούκλες Μπάρμπι στις μέρες μας;Σκέφτηκα.

«Επειδή όπως είπα ότι σε πέντε λεπτά βγαίνουμε, σχολιάστε ο,τι θέλετε αργότερα! Η χώρα αυτή αγαπητοί μου, δεν θα πάει μπροστά αν το πάμε συνέχεια με τις ηλικίες. Αυτά είναι αντιλήψεις των γονιών και των παππούδων μας! Τώρα πάρτε το βίντεο και βάλτε το στο μοντάζ αμέσως!» φώναξε η Κούμικο.

Τι να κάνουν κι αυτοί; Έκαναν τελικά ο,τι τους είπε. Έβγαλα το κινητό μου και τους το πήγα να πάρουν το βίντεο και να το επεξεργαστούν. Μού έβαλαν επίσης και μικρόφωνο να μιλήσω την ώρα που θα ήμασταν σε ζωντανή μετάδοση. Προφανώς δεν θα φαινόμουν στην οθόνη για λόγους ασφαλείας, κι η φωνή μου θα ήταν αλλαγμένη.

Αναρωτιόμουν κιόλας πώς θα αντιδρούσε ο Ελ όταν με έβλεπε να κάνω κάτι τέτοιο. Ίσως να μην το καταλάβαινε αμέσως, αλλά αν σκεφτόταν το ψέμα που τούς είπα νωρίτερα, και ξαφνικά να ακούγεται στην τηλεόραση μια φωνή που μού μοιάζει, ίσως κάτι να καταλάβαινε. Το λέω γιατί ήμουν ο μόνος σύμμαχος που είχε όσον αφορά τις υποψίες του για τον Λαίτ. Τον πίστευα πραγματικά...

Αν άραγε καταλάβαινε πως δείχνω ένα βίντεο που το βλέπει όλη η Ιαπωνία, και έχει να κάνει με τον πολύ πραγματικό Κίρα... Πώς θα ένιωθε; Ίσως ένιωθε ευγνωμοσύνη. Μπορεί να μην ένιωθε και τίποτα, έτσι ψυχρός που είναι. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται.

Η Κούμικο όταν εμφανίστηκε στο πλατό ξεκίνησε με ευχάριστα νέα όπως ανέφερε στο κοινό, ενώ εμείς ετοιμαζόμασταν για την δική μου σειρά. Όταν τελικά ήρθε η ώρα, στάθηκα μπροστά από το μικρόφωνο, ενώ η οθόνη έγινε άσπρη και εμφανίστηκε ένα κεφαλαίο Ο για να αποφευχθούν υποψίες. Όπως ακριβώς εμφανίστηκε τότε ο Κίρα. Χτυπούσε η καρδιά μου στην σκέψη και μόνο ότι το βίντεο θα το έβλεπε όλη η χώρα. Πιθανόν να είχα μπλεξίματα και με τον Κίρα!

«Χαίρετε, άνθρωποι της Ιαπωνίας. Είμαι η Όου. Πλέον όλοι γνωρίζετε τον Κίρα, τον δολοφόνο που σκοτώνει τους εγκληματίες με ανεξήγητο τρόπο. Τώρα τελευταία έχουν βγει άτομα που ισχυρίζονται πως είναι οι πραγματικοί Κίρα, που όμως είναι ψεύτες και το μόνο που θέλουν είναι να στρέψουν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω τους. Υπάρχει όμως ο πολύ πραγματικός Κίρα εκεί έξω! Αυτός που ξεκίνησε όλο αυτό το χάος κρύβεται ακόμα στο σκοτάδι. Αλλά αρκετά βρισκόταν σε ανώνυμη κατάσταση, γι'αυτό ήρθε η ώρα να λάμψει η αλήθεια, αγαπητοί μου! Ένα βίντεο τα αποδεικνύει όλα, που εγώ το τράβηξα κρυφά. Σάς διαβεβαιώνω ότι είναι εκατό τοις εκατό αληθινό. Δείτε και μόνοι σας!»

Άρχισε να παίζει το βίντεο, ενώ ένιωθα έντονο τον ιδρώτα να κυλάει στην ραχοκοκαλιά μου. Ανυπομονούσα να δω την μούρη του Γιαγκάμι όταν μάθαινε πως η ταυτότητά του αποκαλύφθηκε!

«Ρεμ, έχω την εντύπωση πως αργά ή γρήγορα θα με ανακαλύψουν. Έτσι όπως εξελίσσεται το πράγμα, βλέπω να'μαι πίσω απ'τα κάγκελα της φυλακής. Πρέπει να κάνω κάτι για να σώσω το τομάρι μου!»

«Πες στον Ριούκ να σε βοηθήσει...»

«Σιγά που θα με βοηθήσει ο Ριούκ. Τον ξέρεις τώρα... Όλο μήλα τρώει και τεμπελιάζει.»

«Όπως φαίνεται, δεν έχω άλλη επιλογή... Λοιπόν, άκου προσεκτικά. Σκέψου τι θα έκανε κάποιος σαν εσένα. Που θέλει να σε μιμιθεί.»

«Χμμ... Η πρώτη σκέψη που θα περνούσε από το μυαλό του θα ήταν να τούς πάρει όλους στον λαιμό του έναν έναν. Από, την αστυνομία μέχρι τα μέλη του FBI. Μετά όμως θα σκεφτόταν πως έτσι θα αύξανε τις υποψίες προς το άτομό του, ειδικά αν είχε έναν αντίπαλο σαν τον Ελ. Οπότε το πιο σωστό θα ήταν να σκοτώσει πρώτα την οικογένειά του, ώστε να μην μάθουν ποτέ πως αυτός ευθήνεται για όλα, κι ύστερα θα προετοίμαζε το ανάλογο σχέδιο δράσης!»

«Εννοείς τον πατέρα σου, την μάνα σου και την αδελφή σου την Σάγιου. Πολύ θα ήθελες να δεις τα ονόματά τους γραμμένα, έτσι;»

«Και να μην μπω ποιων άλλων! Το φαντάζεσαι; Ένας κόσμος χωρίς να μάθει ποτέ η οικογένειά μου πως τον έφτιαξε το ίδιο τους το παιδί! Σιγά που θα τούς το έλεγα δηλαδή, ειδικά στον πατέρα μου. Δεν θα εκτιμούσε την προσπάθειά μου! Δεν χρειάζομαι όμως την έγκρισή του! Ήδη εγκρίνουν το έργο μου οι κυβερνήσεις! Χαχαχαχαχχαα!!»

Το βίντεο τελείωσε με τον Λάιτ να στριγκλίζει και να γελάει χαιρέκακα. Ξανάνοιξα το μικρόφωνο.

«Όπως καταλάβετε... Ένας είναι ο Κίρα. Ο Λάιτ Γιαγκάμι. Ναι! Αυτό το αθώο πρόσωπο που είδατε μόλις τώρα είναι ο περιβόητος δολοφόνος της Ιαπωνίας! Την κοπελιά που είδατε δίπλα του είναι η συνεργάτιδά του, αλλά δεν είναι άνθρωπος. Είναι Σινιγκάμι, και τα πλάσματα αυτά έχουν κάτι κοινό μεταξύ τους: Το death note. Ένα τετράδιο πολύ διαφορετικό από τα άλλα. Αν γράψεις το ονοματεπώνυμο κάποιου, εκείνος πεθαίνει κατευθείαν από καρδιακή προσβολή. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, υπάρχει αυτό το τετράδιο! Ναι! Ο Λάιτ Γιαγκάμι είναι ο Κίρα! Και σύμμαχός του το death note! Αυτός έχει "φάει" τις καρδιές των εγκληματιών!»