Κεφάλαιο XX
Ενώ επέστρεφαν, υπήρχε έντονη κυκλοφοριακή κίνηση στους δρόμους του κέντρου της πόλης. Λόγω της αδιαθεσίας την οποία υπέμεναν στωικά, ο θόρυβος που προέκυπτε από την γενικότερη κινητικότητα, δημιουργούσε μια ακόμη πιο δυσάρεστη αίσθηση στον καθένα από τους δύο. Πάντως προσπαθούσαν να μην δείξουν ότι ήταν αντιμέτωποι με τις επώδυνες συνέπειες της αδράνειας και μιας άλλης ενέργειας που συνέχισε να επιδρά επάνω τους.
Μια μεγάλη ανηφόρα τούς χώριζε από το Ventum Via η οποία, ειδικότερα εκείνη την ημέρα, φάνηκε σε εκείνους ατελείωτη. Κανείς από τους αναβάτες της μηχανής δεν επιθυμούσε μια σύντομη στάση, ούτε καν στην άκρη ενός λιγότερου θορυβώδους δρόμου, διότι πραγματικά ένιωθαν ότι θα κατέρρεαν, εκεί μπροστά στους άλλους ανθρώπους. Η καταφυγή στην ιδιωτικότητα που πρόσφερε το δωμάτιο διαμονής τους, ήταν η μοναδική σωστή επιλογή σε εκείνη την κρίσιμη περίσταση.
Στάθμευσαν την μηχανή στο ιδιωτικό γκαράζ και αφαίρεσαν τα προστατευτικά κράνη από το κεφάλι τους. Από τον καθρέπτη της μοτοσυκλέτας, ο Λούτσε έλεγξε το πρόσωπο του για να δει αν φαινόταν τόσο ταλαιπωρημένος όσο ένιωθε. Στο μέτωπο και τους κροτάφους του γυάλιζαν μικρές στάλες ιδρώτα. Το βλέμμα του έδειχνε αφύσικα κουρασμένο, σαν να μην είχε κοιμηθεί καλά για πολλές συνεχόμενες νύχτες. Το ίδιο σχεδόν εξαντλημένη φαινόταν και η Βανέσσα.
Ο Λούτσε σκούπισε τον ιδρώτα του με ένα καθαρό μαντίλι, αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι για την κουρασμένη όψη του προσώπου του μέχρι να φτάσουν στο δωμάτιο. Αντιλαμβανόταν ότι η δική του όψη κυρίως, θα παραξένευε τους εργαζόμενους του πανδοχείου εφόσον τον αντίκριζαν από κοντά.
"Θα ήταν καλύτερο μην αγχωθούμε υπερβολικά σχετικά με το πως δείχνουμε." Επεσήμανε η Βανέσσα. Εκείνη την στιγμή, έδενε πιο σφιχτά την μακριά πλεξίδα της και μάζεψε όλες τις άτακτες αφέλειες μακριά από το μέτωπο της ώστε να μην φαίνεται σαν να είχε παλέψει με στρατιώτες Magitek ή επικίνδυνους θηρευτές. Όσο πιο περιποιημένα έδειχναν τα μαλλιά της, τόσο λιγότερο θα προκαλούσε υποψίες σχετικά την τοποθεσία όπου είχαν βρεθεί ή τι ερευνούσαν εκεί. "Ακόμη και αν φαινόμαστε σχεδόν σαν να έχουμε αρρωστήσει, ας κινηθούμε με φυσικότητα μέχρι το δωμάτιο."
Ευτυχώς κανείς δεν τους σταμάτησε για οποιαδήποτε αφορμή παρ' όλο που ο ερχομός τους έγινε αντιληπτός από τον εργαζόμενο της υποδοχής.
Αφότου μπήκαν αμέσως στο δωμάτιο, ο Λούτσε κλείδωσε την εξώπορτα. Καθώς έπαιρναν μια πιο ήρεμη ανάσα μέσα στην ησυχία του χώρου, το αίσθημα της δυσφορίας επανήλθε δριμύτερο. Ενώ ο άνδρας από την Galahd ήταν καθισμένος στο πάτωμα και προσπαθούσε να χαλαρώσει, η ημικρανία που είχε ξεκινήσει από την στιγμή της απόφασης για κατάβαση, είχε ήδη απλωθεί σε ολόκληρο το κρανίο του.
Η Βανέσσα κάθισε δίπλα του, προτείνοντας σε εκείνον σε ελέγξει αν η μαγεία του εξακολουθούσε να παρεμποδίζεται. Πριν από αυτό, ίδια βεβαιώθηκε ότι οι κουρτίνες του κεντρικού δωματίου ήταν κλειστές.
Ο Λούτσε συγκεντρώθηκε σε ό,τι έπρεπε να κάνει. Ένιωσε την παγωμένη αίσθηση να αγκαλιάζει το δέρμα της παλάμης και του καρπού του και έπειτα των δαχτύλων του. Η σύνδεση του με την μαγεία, φαινόταν πως είχε απελευθερωθεί από την εμβέλεια της απειλητικής συσκευής. Το ίδιο πρέπει να ίσχυε για την Βανέσσα, όμως στην περίπτωση του δικού της στοιχείου, θα ήταν επικίνδυνο για εκείνη να αποπειραθεί να δημιουργήσει μια ηλεκτρική εκκένωση σε έναν περιορισμένο χώρο.
"Δεν θα μπορούσες να το κάνεις αυτό αν ήμασταν ακόμη υπό την επιρροή του μηχανισμού. Για όσο παραμένουμε εντός των ορίων της πόλης, φαίνεται πως είμαστε ασφαλείς. Η φυσική μας κατάσταση δεν πρόκειται να χειροτερέψει περισσότερο." Δεν χωρούσαν πολλές αμφιβολίες σε εκείνο το συμπέρασμα που εξέφρασε η μαχήτρια από την Lucinia.
"Ναι. Αυτό είναι ένα καλό σημάδι, για την ώρα."
Και οι δύο σκέφτηκαν ότι η επαφή με το ζεστό νερό θα τους βοηθούσε να ξεπεράσουν ακόμη και εν μέρει την δυσφορία που προέκυπτε από τα συμπτώματα της βαθιάς αδράνειας, όπως η ημικρανία και η κόπωση οι οποίες τους κατέλαβαν με τόσο απότομο τρόπο νωρίτερα.
Χρησιμοποιώντας ένα δυνατό τζελ καθαρισμού που είχαν φέρει από την Insomnia, ήλπιζαν ότι αυτό θα κατάφερνε να απομακρύνει τυχόν αόρατα υπολείμματα ή χημικά ιζήματα που ενδεχομένως είχαν επικαθίσει επάνω στις ίνες των υφασμάτων και ήταν βλαβερά για εκείνους. Ήταν σημαντικό να καθαρίσουν το σώμα τους μετά από αυτό που είχε συμβεί. Ως επακόλουθο αυτής της σκέψης και ενώ ακόμη λούζονταν, αποφάσισαν ότι έπρεπε να ξεφορτωθούν όλα τα ρούχα που είχε φορέσει ο καθένας από αυτούς την ίδια μέρα, το πρωί.
Η θερμοκρασία και το ευχάριστο άγγιγμα του νερού κατάφεραν να απαλύνουν τα συμπτώματα των οποίων η επίδραση δεν είχε διαλυθεί εντελώς.
"Πριν απορρίψουμε τα ρούχα σε κάποιο κάδο απορριμάτων, θα ήταν καλύτερα να τα πλύνουμε στο πλυντήριο που υπάρχει εδώ. Μονάχα έτσι θα αποκρύψουμε οτιδήποτε θα μπορούσε να ενοχοποιήσει τους λόγους εξερεύνησης μας στο Όρος του Κύκνου." Συλλογίστηκε ο Λούτσε.
"Σωστά. Απ' ό,τι πρόσεξα, δεν συναντήσαμε κανέναν κατά την ανάβαση μας. Ίσως οι ίδιοι κάτοικοι ξέρουν ότι είναι προτιμότερο να αποφεύγουν τις μετακινήσεις τους σε εκείνο το βουνό."
Αφότου πλύθηκαν με άφθονο ζεστό νερό και το υγρό σαπούνι για μαλλιά και σώμα που είχαν στην κατοχή τους, στέγνωσαν τα σώματα τους με μεγάλες πετσέτες που είχαν βρει τακτοποιημένες στο ντουλάπι του μπάνιου και ντύθηκαν με καθαρά ρούχα. Το πλυντήριο τέθηκε σε λειτουργία για την πρώτη πλύση· ο ελαφρύς βόμβος που δημιουργούνταν από την κυκλική κίνηση του κάδου, κάλυψε την απόλυτη ησυχία του δωματίου.
Όπως ήταν μάλλον αναμενόμενο, το σώμα τους δεν είχε συνέλθει εντελώς από τις επιδράσεις του μυστηριώδους Κύματος. Έγειραν και οι δύο στο κρεβάτι χωρίς να μετακινήσουν καθόλου τα σκεπάσματα, συνειδητοποιώντας πόσο αποδυναμωμένοι αισθάνονταν, ειδικότερα τώρα που τα επίπεδα της αδρεναλίνης είχαν μειωθεί.
Χωρίς να το έχουν επιδιώξει, κοιμήθηκαν για λίγες ώρες. Εκείνη η ξεκούραση αποδείχτηκε ωφέλιμη καθώς η πνευματική συγκέντρωση και των δύο, βελτιώθηκε λίγο παραπάνω. Ο Λούτσε αισθάνθηκε ότι θα κατάφερνε να μιλήσει με συνοχή κατά την επίσημη αναφορά του προς τον αρχηγό τους. Δίχως περαιτέρω καθυστέρηση, επιχείρησε μια τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ντράουτος.
Επέλεξε τον αντίστοιχο απόρρητο αριθμό από τον κατάλογο των επαφών και πάτησε το πλήκτρο κλήσης. Στεκόταν όρθιος, όπως συνήθιζε κατά την διάρκεια της αναφοράς και περίμενε την απάντηση του ανωτέρου του. Επηρεασμένος από την προηγούμενη ενόχληση της ημικρανίας, ο Λούτσε δεν παρατήρησε μετά από πόσα χτυπήματα ακούστηκε η φωνή του Ντράουτος.
Ο έμπειρος ξιφομάχος από την Cavaugh, ενημερώθηκε για οτιδήποτε άκουσε ο μαχητής σχετικά με το Κύμα Θραυσμού, κατά την μυστική παρακολούθηση των αξιωματικών της Gralea. Ο Λούτσε αναφέρθηκε λεπτομερώς σε ό,τι προηγήθηκε κατά την διάρκεια της ανάβασης στο Όρος του Κύκνου, χωρίς όμως να δραματοποιήσει τα συμπτώματα του περισσότερο απ' όσο ήταν αναγκαίο. Παρ' όλα αυτά, είπε στον Ντράουτος την αλήθεια.
"Φαίνεται ότι πειραματίζονται αποκλειστικά με την ανάπτυξη αυτού του όπλου και εφόσον κανείς δεν αναφέρθηκε σε κάποιο άλλο είδος πολεμικής συσκευής ή μηχανής, τότε μάλλον δεν υπάρχει λόγος για περαιτέρω έρευνα. Αν οι επιστήμονες ασχολούνται παράλληλα με την δημιουργία ενός άλλου πολεμικού συστήματος, τότε αυτή θα πρέπει να λαμβάνει χώρα στην Gralea, όχι στο Dworlek, ή στις γύρω περιοχές της Tenebrae. Η αποστολή που έχετε βεβαίως δεν απαιτεί την συνέχιση της έρευνας στην πρωτεύουσα του Niflheim. Θα συσκεφθώ με τον Βασιλιά Ρέγκις και τον στρατάρχη προκειμένου να μεταφέρω τις πληροφορίες που συνέλεξες και έπειτα θα ενημερωθείτε για τις νέες οδηγίες. Στο μεταξύ, φροντίστε την υγεία σας."
Σχεδόν μια ολόκληρη μέρα είχε ήδη περάσει από την πιο πρόσφατη συνομιλία με τον αρχηγό τους. Ο ουρανός εξακολουθούσε να είναι συννεφιασμένος και υπήρχαν σημάδια χιονόπτωσης στους δρόμους.
Αυτή την φορά ο διοικητής δεν διευκρίνισε σε πόσο χρόνο περίπου θα λάμβαναν νέες οδηγίες. Η σύσκεψη με τον βασιλιά και οι τελικές αποφάσεις θα απαιτούσαν περισσότερο χρόνο τον οποίο ο εκείνος δεν θα μπορούσε να προβλέψει εκ των προτέρων.
Έξω, είχε ήδη σκοτεινιάσει και οι λάμπες του δρόμου ήταν αναμμένες. Κάποιες από τις εργάσιμες μέρες, τα καταστήματα του Dworlek, όπως και η βιβλιοθήκη, έκλειναν αργά, λίγο πριν τις 21:00.
Καθώς έστρωνε τα μαλλιά του μπροστά στον καθρέπτη του μπάνιου, ο Λούτσε παρατήρησε πως το πρόσωπο του δεν έδειχνε τόσο κουρασμένο όπως πριν. Μολονότι στις προμήθειες τους υπήρχε σχετικά επαρκής ποσότητα από τυπικά παυσίπονα -όχι εκείνα που χορηγούνταν ειδικότερα στους Glaives- για ευνόητους λόγους, σκέφτηκε ότι θα ήταν καλή ιδέα να ψάξει για κάτι πιο δυνατό, σε περίπτωση που αντιμετώπιζαν ξανά παρόμοιες ενοχλήσεις αργά το βράδυ λόγω της αδρανούς κατάστασης, ή και τις επόμενες μέρες.
Σε μερικά λεπτά, το ρολόι θα έδειχνε 19:00. Συμβούλεψε την Βανέσσα να μείνει στο δωμάτιο για να κρατήσει τις δυνάμεις της και να είναι σε ετοιμότητα σε περίπτωση που επικοινωνούσε ο διοικητής μαζί τους πριν τα μεσάνυχτα, αν και αυτό έμοιαζε αρκετά αμφίβολο.
Λιγότεροι άνθρωποι περπατούσαν έξω εκείνη την μέρα, ίσως λόγω του εντονότερου ψύχους σε σχέση με τις προηγούμενες μέρες.
Όλες οι βιτρίνες των καταστημάτων ήταν φωτισμένες, κρατώντας το σκοτάδι της νύχτας μακριά, τουλάχιστον για τις επόμενες δύο ώρες περίπου.
Αγόρασε τα φάρμακα και ενισχυμένα αναλγητικά τα οποία είχαν ως βάση ενδημικά, θεραπευτικά φυτά της Tenebrae. Προμηθεύτηκε και μερικά τρόφιμα με τα οποία εκείνος και η σύντροφος του θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα ευεργετικό ζεστό γεύμα.
Αν και δεν ήταν μεταξύ των επιδιώξεων του σχετικά με τις αγορές, ο Λούτσε πέρασε μπροστά από ένα κατάστημα που διέθετε διάφορα είδη ρούχων και αξεσουάρ. Το ντύσιμο των κατοίκων εδώ, δεν διέφερε και πολύ από τα αντίστοιχα ντυσίματα που έβλεπε στην Insomnia ή και στην κεντρική Cleigne.
Το ρούχο που εκείνος ξεχώρισε λίγο παραπάνω από τα υπόλοιπα, ήταν μια πλεκτή γαλανοπράσινη εσάρπα με δαντελένιες λεπτομέρειες στο τελείωμα της. Ήταν τοποθετημένη σε μια υφασμάτινη κρεμάστρα και λόγω του έντονου χρώματος της, δημιουργούσε μια έντονη αντίθεση μεταξύ αρκετών ενδυμάτων που ήταν τοποθετημένα στο ίδιο σημείο. Η Βανέσσα σίγουρα θα εντυπωσιαζόταν με αυτό το ένδυμα και θα της ταίριαζε πολύ. Αυτό σκέφτηκε αμέσως ο Λούτσε. Το συγκεκριμένο χρώμα ήταν επίσης ένα από τα αγαπημένα της, όμως ελάχιστα από τα ρούχα εκείνης ανήκαν σε αυτό το χρώμα, καθώς αυτό ήταν δυσεύρετο στα μαγαζιά της Insomnia από τα οποία η Βανέσσα είχε την δυνατότητα να ψωνίσει.
Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε να μάθει αν τα χρήματα που είχε στην διάθεση του από τους μισθούς του -όχι το μπάτζετ που είχε δοθεί ειδικά για την αποστολή- θα αρκούσαν για την αγορά, ήταν να μπει μέσα στο μαγαζί και να ρωτήσει. Εξάλλου, εκείνη την στιγμή δεν υπήρχε τίποτα επάνω του που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ύποπτο. Ήταν σαν ένας ταξιδιώτης που ήθελε να κάνει μια αγορά από ένα μέρος που επισκεπτόταν για πρώτη φορά...
Όπως έμαθε από τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, η εσάρπα -όπως και όλο το εμπόρευμα του καταστήματος- ήταν κατασκευασμένη με χειροποίητο τρόπο και αποκλειστικά από ντόπιες πρώτες ύλες. Το λαμπερό ύφασμα ήταν μαλακό και φαινόταν πολύ ανθεκτικό.
Οι τιμές στο Dworlek δεν ήταν τόσο υψηλές όσο εκείνες στην τοπική αγορά της Melrinan, ίσως επειδή η ορεινή τοποθεσία δεν είχε τόσο μεγάλη επισκεψιμότητα όσο οι ακτές που βρέχονταν από την Θάλασσα Sather, όπως η πόλη της Melrinan. Παρ' όλα αυτά, το κόστος της εσάρπας ήταν άξιο της φροντίδας με την οποία είχε δημιουργηθεί. Ο Λούτσε ήθελε να κάνει αυτό το δώρο στην Βανέσσα, και βλέποντας ότι υπήρχε η δυνατότητα από την πλευρά του, δεν δίστασε καθόλου, λέγοντας πως το ρούχο προοριζόταν προς την σύντροφο του για να θυμούνται αυτό το πρώτο ταξίδι τους στην βόρεια Tenebrae.
Η ειρήνη έλειπε εδώ και πολλά χρόνια από το Άστρο τους· η αίσθηση της διχόνοιας και της αντιπαλότητας συναγωνιζόταν έντονα με εκείνη της ενότητας. Όσο κι αν ένιωθε εντυπωσιασμένος από την φυσική ομορφιά αυτού του βασιλείου που υποτάχθηκε στην Gralea, ή ικανοποιημένος με τους καλούς τρόπους ορισμένων ανθρώπων οι οποίοι τους εξυπηρέτησαν με ευγένεια, δεν μπορούσε να αποφύγει την ανάμνηση των καταστροφών που είχαν προκαλέσει οι συμμαχικές δυνάμεις του Niflheim. Γι' αυτό και δεν επιθυμούσε κανένα ενθύμιο προσωπικά για τον εαυτό του από αυτόν τον τόπο.
Το ένδυμα ήταν προσεκτικά τυλιγμένο μέσα σε μια ειδική χάρτινη συσκευασία. Όσο για τα φάρμακα που είχε αγοράσει, ήταν τοποθετημένα μέσα στην εσωτερική θήκη του σακιδίου του. Στο δεξί του χέρι, κρατούσε μια τσάντα μιας χρήσης από ανακυκλώσιμο υλικό η οποία περιείχε τα επιλεγμένα τρόφιμα.
Για λίγο στάθηκε και έριξε μια ματιά στο εσωτερικό της σακούλας και όταν σήκωσε τα μάτια εμπρός του, είδε τους αξιωματικούς με τα διακριτικά της Gralea να κατευθύνονται προς μια στάση του τραμ, συνομιλώντας μεταξύ τους. Όταν έφτασαν στο υπόστεγο, στάθηκαν εκεί, περιμένοντας προφανώς το τοπικό δρομολόγιο που κάλυπτε όλους τους κύριους δρόμους της πόλης.
Ο Λούτσε παρατήρησε τους άνδρες διακριτικά· σίγουρα ήταν οι ίδιοι που είχε παρακολουθήσει αυτοπροσώπως την χθεσινή νύχτα. Σκέφτηκε πως αν επιβιβαζόταν κι ο ίδιος στο τραμ, θα μπορούσε να συλλέξει κάποιες επιπλέον πληροφορίες. Δεν ήταν οι μόνοι που περίμεναν στην στάση, επομένως θα μπορούσε να μπλεχτεί με το πλήθος. Ξεχώρισε μερικά νομίσματα από το πορτοφόλι ώστε να πληρώσει το αντίτιμο από τον αυτόματο κερματοδέκτη που υπήρχε μέσα σε κάθε δημόσιο μεταφορικό μέσο.
Κρατώντας πάντα μια απόσταση ασφαλείας, πλήρωσε το εισιτήριο του και παρέμεινε όρθιος, σηκώνοντας την κουκούλα του πανωφοριού του και έχοντας την πλάτη του γυρισμένη προς εκείνους που θα παρακολουθούσε κρυφά. Οι αξιωματικοί είχαν ήδη καθίσει.
"Οι πειραματισμοί εξελίχθηκαν σχετικά καλά σήμερα, αλλά όπως σας είπα, η αστάθεια είναι ένα σημαντικό πρόβλημα το οποίο δεν επιτρέπεται να αγνοήσουμε. Ίσως χρειαστούν χρόνια μέχρι να διορθωθεί. Μέχρι τότε, κανείς δεν αποκλείει μια οικειοθελή παράδοση του ηγεμόνα της Insomnia. Οπότε δεν θα χρειαστεί να ανησυχούμε για χρονοδιαγράμματα ή για επιπλέον δαπάνες."
"Κι όμως, αυτό το όπλο είναι μοναδικό στο είδος του. Η χρηματοδότηση από τον Όντιν Πράις είναι πραγματικά πολύτιμη. Εκτιμώ τον Αυτοκράτορα και όλες τις αποφάσεις που λαμβάνει, αλλά υποχωρεί διαρκώς στα αιτήματα του δόκτωρ Μπεσίθια σχετικά την εμβάθυνση των ερευνών οι οποίες κοστίζουν εκατομμύρια gil."
"Έχει κάποιο δίκιο που υποχωρεί. Μερικές φορές, είναι καλύτερο να διαχειριζόμαστε την ανάπτυξη των ερευνών, και κυρίως όσων αφορούν τα υπερσύγχρονα όπλα, με επιλεκτικότητα. Ένας στόχος την φορά."
"Δεν διαφωνώ. Απλώς είμαι βέβαιος ότι με λίγη καλή θέληση και τους ανάλογους πόρους των οποίων η απόκτηση δεν είναι πάντοτε τόσο δύσκολη όσο νομίζουμε, καταφέρνουμε περισσότερους στόχους σε μικρότερο χρονικό διάστημα." Ακολούθησε μια παύση από την πλευρά του ενός και έπειτα πρόσθεσε, "Σε λίγες μέρες, θα αναχωρήσω για την Gralea και αν καταφέρω να συναντήσω τον Αυτοκράτορα Άλντερκαπτ κατ' ιδίαν, θα του μιλήσω ξανά για το θέμα των οικονομικών πόρων. Ίσως αυτή την φορά πειστεί...πρέπει να προσπαθήσω, ακόμη και αν ξέρω ότι κάποιες φορές είναι αμετακίνητος στα θέματα του προϋπολογισμού."
Ο μαχητής του βασιλιά αναγνώρισε κάτι το ελπιδοφόρο πίσω από το νόημα εκείνων των λέξεων. Το σχέδιο για την τελειοποίηση του Κύματος Θραυσμού δεν αναπτυσσόταν με τον τρόπο που θα ήθελαν οι Niflheim. Το τεράστιο κόστος και ο μακρύς χρόνος που απαιτούνταν για τις δοκιμές, πιθανώς να τους οδηγούσε στην απόφαση να ακυρώσουν το απόρρητο πρότζεκτ. Στο μεταξύ, οι δυνάμεις του Lucis θα είχαν τον χρόνο να ισχυροποιήσουν τις άμυνες τους και να αντεπιτεθούν, πριν η πρωτεύουσα του Niflheim προχωρήσει με τα δικά της σχέδια.
Οι δύο αξιωματικοί δεν φαίνονταν να έχουν την πρόθεση να συνεχίσουν περαιτέρω εκείνη την συζήτηση. Ο Λούτσε κατέβηκε στην τελευταία στάση, όπως και εκείνοι.
Συνειδητοποίησε ότι είχε απομακρυνθεί πολύ από το Ventum Via. Η πτώση του χιονόνερου είχε ξεκινήσει στο μεταξύ. Παρά την εξάντληση, απόλαυσε την διαδρομή μέχρι το μέσο της απόστασης και ανέβηκε και πάλι στο τραμ, αυτή την φορά με κατεύθυνση το κατάλυμα όπου τον περίμενε η Βανέσσα.