Part 1

Oda karanlıktı. Sabahın ilk saatleri olduğu için odaya giren tek ışık yeni doğan güneşin ışınlarıydı onlarda perdeden ötürü pek etkili olamıyorlardı. Odanın sahipleri ise yataklarında uyuyorlardı. Lelouch sırt üstü yatıyordu C.C. ise onun göğsüne tamda kalbinin üzerine başını dayamış Lelouch'a sarılıyordu.

C.C.'nun gözleri kıpırdamaya başladı ve yavaşça onları açtı. Erken uyanmaya alışık değildi fakat tuvalete gitmesi gerekiyordu. Kafasını hareket ettirmeden etrafını gözleriyle süzdü. Oda hala karanlıktı.

"Acaba çok mu erken uyandım." diye düşündü.

Sonra yastığı dikkatini çekti. Bir yastığa nazaran oldukça sert hissettiriyordu ve aynı zamanda sıcaktı. Önce kafasının altına sonra bunun bir yastık olmadığını anlayınca yukarı baktı ve Lelouch'un yüzüyle karşılaştı. Yüz ifadesini göremiyordu fakat ana hatlarını görebiliyordu. Hala uyuyordu. Ona gülümsedi sonra gülümsemesi yavaşça kayboldu ve yerini korku ve endişe aldı.

"Hepsi bir rüya mıydı?" zamanda yolculuk yapmaları ve Lelouch'la konuştukları hepsi sahte miydi diye düşündü. Göğsü acıyordu ama buna ona başka bir şeyi hatırlattı: Lelouch'un Code'u. Eğer gerçekten gördükleri bir rüya ise o zaman Code'u hala boynunda olmalıydı. Doğruldu ve boynunu inceledi Code var mı yok mu göz gezdirdi fakat göremiyordu oda fazla karanlıktı. O zaman göğsündeki yara aklına geldi onu kontrol edecekti. Lelocuh'un gömleğinin düğmelerini yavaşça çözdü. Çözerken gömleğin benzerliği onu daha da endişelendirdi. Stresten eli titriyordu ve bu göğsünü incelerken elini daha hızlı ve kontrolsüz olmasına sebep oluyordu.

Üzerinde bir ağırlık hisseden ve göğsünün gıdıklandığını hisseden Lelouch gözlerini açtı. Önündeki manzara ilginçti üzerinde sadece beyaz gömlek olan C.C. kendisinin üzerinde ve onun göğsünü gıdıklıyordu. Lelouch utanarak sordu:

"Ne yapıyorsun?"

Lelouch'un sesini duyan C.C. istediği cevabı almıştı fakat aynı zamanda yaptığı şeyin ne kadar utanç verici olduğunun da fark etmişti.

"B-Ben sandım ki…"

C.C.'nun gözleri dolmaya başladı. Nefes nefese cevap verdi.

"Ben rüya gördüğümü sandım. Senin dirilmediğini sandım. Ben…"

Lelouch doğruldu ve sakinleşmesi için elini C.C.'nun yanağına koydu.

"Sorun değil. Ben de birkaç gündür olanlara inanamıyorum."

C.C., Lelouch'un eline sarıldı ve gözlerini yumdu.

Birkaç saniye sonra Lelouch

"Nunnally için kahvaltı hazırlamalıyım, beni bekler misin?"

C.C. gözlerini açıp ve Lelouch'un elini bırakıp cevap verdi:

"Evet, bana aldırış etme."

Daha sonrasında Lelouch gülümseyerek yataktan kalktı ve Nunnally'i uyandırmaya gitti.

C.C. tek başına kalınca az önce olanları utanarak düşündü ve kendini toparlamak için tuvalete gitti bu süre zarfında Lelouch'un nasıl bu kadar kolay adapte olabildiğinden şikayet etti. Onlarca yıl yaşamasına rağmen sayısız olaya şahit olmasına rağmen soğuk kanlılığını koruyabilen o değil de Lelouch'tu. Lavabonun karşısında aynaya bakarken düşündü

"Belki de değişen Lelouch değil de benimdir."

Yemek masasına giderken Nunnally çoktan okul kıyafetlerini giymiş masada bekliyordu. Lelouch ise mutfakta herkes için omlet hazırlıyordu. C.C.'nun gelişini fark eden Nunnally

"Oh günaydın C.C.-san sizde mi Ashford akademisine gideceksiniz?"

C.C. bir şey söylemeden önce Lelouch cevap verdi:

"Durumu nedeniyle bizimle okula gelemez."

Belki de ona acıdığı içindir ama Nunnally üzgünce anladığını söyledi. Bunun üzerine C.C.

"Okula gidemiyor olmam dışarı çıkamayacağım anlamına gelmez. İstersen seni okuldan almaya gelebilirim Nunnally."

Nunnally sevinçle

"Gerçekten mi?" dedi. Fakat Lelouch fikirden hoşnut değildi.

"Emin misin? Senin için sorun olmaz mı?"

"Önemli değil Akademi sınırları içinde dolaştığım sürece bir problem olmaz. Hem Sayoko'ya da yardımcı olmuş olurum."

"Abi beni merak etme C.C.'ya hiç sorun çıkartmayacağım."

"Asıl endişe ettiğim sen değilsin fakat… Akademinin dışına çıkmadığınız sürece sorun yok gibi."

"O zaman karar verildi. Merak etme Nunnally sana iyi bakacağım ayıca kız kıza sohbet etmiş oluruz."

Nunnally çok fazla vakit geçirdiği arkadaşı olmadığı için fikri sevinçle karşıladı.

"Teşekkürler, C.C.-san"

"Ve ayrıca Lelouch bizi daha sonra dışarı da çıkarır öyle değil mi?"

"Gerçekten mi? Uzun zamandır hiç birlikte dışarı çıkmamıştık. Çıkabiliriz değil mi Abi?"

Lelouch C.C.'nun ısrarını anlayamıyordu belki Nunnallly ile iyi geçinmeye çalışıyordu veya onunla vakit geçirmesini istiyordu. Fakat yapması gereken planlar vardı. Tedirgin bir sesle:

"Bunun için vaktimiz olduğunu zannetmiyorum değil mi C.C.? Ayrıca dışarı çıkman sorun çıkarabilir."

"Nunnally çok istiyor ama onu kırmak mı istiyorsun hem bir sorun olursa halledebilirsin değil mi?"

"Abi lütfen."

Nunnally'ye karşı Lelouch savunmasızdı ve C.C.'nun iğneleyici konuşması hiç yardımcı olmuyordu.

"P-Peki tamam." Dedi. Yenilgisini kabul eden bir ses tonuyla.

Kızlar sevinçle o gününü planını kendi aralarında yapmaya başladılar. Lelouch onları izliyordu, her ne kadar karşı olsa da birlikte vakit geçirme fikri hoşuna gitmiyor değildi. Sanki… Sanki sıradan bir aile gibi görünüyorlardı. İster istemez yüzünde bir gülümseme oluştu o sırada C.C. da ona gülümseyen bir yüzle baktı başından beri bunu planlıyormuş gibi gülümsüyordu. İçinden onun adını geçirdi.

'Bu kadın…' daha sonra ise

"Pekâlâ planlarınızı sonraya saklayın ve yemeğinizi bitirin birazdan çıkıyoruz."

"Tamam x2"

Part 2

"Abimi ikna etmenize çok sevindim C.C.-san normalde çok çalışıyor ama hiç birlikte dışarıya çıkacak vaktimiz olmuyor." Başını öne eğerek "Biliyorum abim benim güvenliğimi düşünüyor fakat…"

"Merak etme Nunnally bundan sonra daha fazla vakit geçirdiğinizden emin olacağım ayrıca benimle böyle resmi konuşmana gerek yok."

"Oh affedersin C.C.-san, yardımların için teşekkür ederim."

C.C. gülümseyerek tekerlekli sandalyeyi itmeye devam etti. Birlikte Nunnally'nin okuluna gidiyorlardı Lelouch da uzun bir süre onlara eşlik etmişti ama C.C.'nun ısrarı üzerine kendi sınıfına doğru yola koyuldu.

Yolda ilerlerlerken karşılarından kızıl saçlı bir kız çıktı ve Nunnally görünce yanlarına sevinçle gelip.

"Günaydın, Nunnally okula mı gidiyorsun?" dedi

Nunnally sesi duyar duymaz tanıdı ve cevap verdi:

"Ah Shirley günaydın evet C.C.-san bugün bana okula kadar eşlik ediyordu."

"C-two?"

Nunnally, C.C.'dan bahsetmemesi gerektiğini bildiği için bir anlık pişmanlıkla eli ile ağzını kapattı fakat C.C. sorun görmüyordu.

"Tanıştığımıza memnun oldum."

"Bende memnun oldum C-Two san?"

"Sadece C.C. yeterli"

"Ah pekâlâ affedersin" "umm… Nunnally, C.C. acaba akrabanız mı?"

"Şey..."

"Lelouch'un yakın arkadaşıyım tanıştığımıza memnun oldum."

Shirley yakın arkadaş kelimesini duyunca kızardı ve rahatsız oldu.

"Tam olarak ne kadar yakınlıktan bahsediyoruz."

C.C. kıkırdadı. Shirley'le dalga geçmek istemiyordu ama dolaylı olarak olacakları da merak ediyordu.

"Şey... geçmişte bana çok yardımı dokundu ve şu an da oda arkadaşıyız."

Oda arkadaşı lafını duymak Shirley'in kalbine kurşun etkisi yarattı. Değil kendisinin ve Lelouch'u öyle düşünmeyi aklının ucundan dahi geçmemişti.

"Ahh… demek öyle. Görüşürüz Nunnally benim okula yetişmem gerekiyor."

"Ah… önemli değil görüşürüz Shirley."

Ve öğrenci konseyi odasına doğru koşmaya başladı.

C.C. ise arkasından kıkırdıyordu.

Part 3

Lelouch, öğrenci konseyinin kapısının önündeydi. Uzun zaman olmuştu ve defalarca onları yüzüstü bırakmıştı bu sefer bu sefer farklı olacak diye düşündü ve kapının koluna uzandı.

"Günay…" günaydın diyemeden başının ortasına bir fiske yedi.

"Geç kaldın!"

"Bugün geç kalan ikinci kişisinin. Ben de tam Shirley'le randevuya çıktığını düşünmeye başlamıştım. Nerelerdeydin?"

Milly ona sitem ederek sordu.

"Shirley mi?" Lelouch oda da onun olmadığını fark etti.

"Yapma başkan dün çok yorulduk bugün geç kalmasına şaşmamalı." Dedi Rivalz.

"Sanki dün okulu ekmemişsiniz gibi konuşma!" dedi ve bir fiske de ona vurdu

"Oww…" Rivalz'e vurduktan sonra Lelouch'a döndü. Cevap istermişçesine bakıyordu.

"Ben…"

Lelouch tam konuşacakken kapı yüksek bir sesle açıldı ve içeriye Shirley girdi.

"Lelouch, seni sapık!" diyerek Lelouch'a bir fiske de o attı.

Milly kızardı ve alaycı bir sesle

"Yoksa söylediklerimde haklı mıydım?" dedi.

"Hayır, benim bunun hakkında…"

"Akademiye gelirken Nunnally ile karşılaştım yanındaki kadın bana Lelouch'un oda arkadaşı olduğunu söyledi."

Herkes Lelouch'a baktı

"Oh" Nina elini ağzına götürerek söyledi yüzünde hafif bir kızarıklık vardı.

"Ahh dostum dün beni bırakıp kızlarla konuşmaya gittiğini söyleme" dedi Rivalz

"Hayır, öyle bir şey yapmadım." Dedi Lelouch.

"O zaman o kız kimdi." Dedi Shirley.

"O şey…"

Milly eğlenerek sordu

"Kimdi Lelouch?"

Lelouch, Milly ile yüz yüze gelince ciddiyetini geri kazandı ve cevap verdi.

"Seninle daha önce konulmuştuk ya başkan. Nunnally ile benim eski bir dostum."

Öyle söyleyince Milly durumu anladı ve ciddiyetini geri kazandı.

"Ooo demek öyle" tekrar gülümseyerek

"O zaman herkes buradaysa işimize dönelim."

"Bekle Başkan bunun böylece bitmesine izin mi vericeksin."

"İş vaktiiiiii." Dedi ve somurtan Shirley'in arkasına geçip onu yavaşça itti bu sırada Lelouch'un yanına yaklaşıp fısıldadı

"Başkentten mi gelmiş?"

"Hayır, merak etme ajan değil. Güvenebileceğimiz biri."

"O zaman sana güveniyorum bay başkan yardımcısı."

"Teşekkürler Bayan Başkan."

Part 4

Lelouch akşam olduğunda eve döndü evde C.C. ve Nunnally masada konuşuyorlardı. Lelouch'un içeri girmesiyle konuşmalarını yarıda kestiler.

"Hoş geldin abi" dedi nazik bir sesle onun yanında C.C. imalı bir sesle:

"Günün nasıl geçti?" dedi

"Hoş bulduk Nunnally ve başa çıkamayacağım bir şey değildi C.C." dedi.

"Hmm… o zaman sana iyi akşamlar Nunnally."

"Ahh… Hemen uyuyor musun C.C.-san?"

"Evet, siz ikinize iyi eğlenceler."

Lelouch, C.C.'nun neden erkenden kalktığını anlamıştı. Ona katılmak istiyordu fakat Nunnally'i yalnız bırakmak istemedi ve biraz kalmaya karar verdi.

Nunnally, C.C. gider gitmez kıkırdadı

"Onunla çok iyi geçiniyorsunuz öyle değil mi abi." dedi.

"Ah… Evet, öyle denilebilir."

"Gerçekten onun yanında daha neşeli gibisin."

Bunu duyunca Lelouch'un gözleri açıldı bunu daha önce düşünememişti fakat C.C. ile tanıştığından beri her şey daha eğlenceliydi ve bu sabahta bu böyleydi. Gülümseyerek cevap verdi.

"Öyle görünüyor."

Part 5

Gece oluyordu Nunnally ile uzunca sohbet edip onu odasına götürdü. Nunnally'i yatağına yatırıp kendi odasına döndü odasında C.C. onu bekliyordu

"Sana dikkat çekmemeni söylemedim mi?"

"Shirley kendisi sormuştu. Ona sadece bana yardım ettiğinin ve oda arkadaşı olduğumuzu söyledim. Yalan söylemedim öyle değil mi?"

"Evet ama… aaa her neyse."

C.C. kıkırdadı. Lelouch ise daha ciddiydi

"Gelecekte ne yapmamız gerektiğini tartışalım" dedi ve bir liste çıkardı.

"O da ne?" ciddiyetinin geri kazanan C.C. sordu.

"Daha önce Geass kullandığım kişilerin bir listesi. Bazılarını elemek istiyorum."

"Anlıyorum. Listede kimler var?"

Kallen

Sayoko

Jeremiah

Shirley

Suzaku

Euphemia

Cornelia

Darlton

Guilford

Schneizel

Nunnally

"Hepsi bu değil değil mi?"

"Hayır, sadece önemli olanlar."

C.C. düşündü

"Hmm Kallen, Sayoko, Nunnally ve Shirley de geass kullanmana gerek yok hatta Jeremiah ile de anlaşabilirsin."

"Hayır, Jeremiah kalmalı kendisi ile anlaşırsam onu ihanetten yargılarlar."

"Euphemia ile konuşursan Cornelia'yı ikna edebileceğini söyledin neden onu da yazdın?"

"Bilmiyorum belki de önlem amaçlı kullanmalıyım."

Lelouch, yaşananları hatırladıkça yüzü düşüyordu. Kendini suçlu hissediyordu. Tam o sırada C.C. elini tuttu

"Merak etme bir sorun olursa yeni geass'ın ile halledebilirsin öyle değil mi?"

"Evet, ama hakkında bilgi sahibi olmadan Euphemia'nın üzerinde kullanabilir miyim bilmiyorum."

"Ne olursa olsun senin yanındayım unutma bunu."

Lelouch hüzünlü bir gülümseme ile yanıt verdi

"Biliyorum."

"O zaman amacımız ne?"

"İlk amacım annemin katilini bulmaktı fakat…"

C.C. olanları ve ondan gizlediklerini hatırlayınca yüzü asıldı.

"Artık kim olduğun ve ne amaçladıklarını bildiğime göre ana amacım onlara engel olmak."

"Öncelikle Japonya'yı ve etrafındaki geçitleri ele geçirmeliyiz."

"Peki ya Euphemia'nın özerk bölgesi? eğer dediğini yaparsa Japonya'yı ele geçiremezsin."

"Bu yüzden onu ne olursa olsun ikna etmeliyim yalnızca Japonya için değil aynı zamanda Britanya için."

"Ne planlıyorsun?"

"Onu imparatoriçe yapacağım"

Lelouch'un söylediklerini duyunca C.C.'nun gözleri şaşkınlıktan açıldı.

"Nasıl ?"

"Eğer onu ikna edebilirsem gerisi kolay. Zero Britanya'yı yönetemez veya herhangi biri bunu yapmaya kalksa yapamaz."

"Fakat Euphemia imparatora karşı bir iç savaş başlatırsa numaralılar onu destekleyecektir. Toplu bir isyan İmparatoru zor durumda bırakacaktır. O zamanda biz devreye gireceğiz ve imparatorun Code'unu ele geçireceğiz."

"Böylelikle Cornelia ve Suzaku da seni destekleyecek öyle değil mi?"

Lelouch kendinden emin değilcesine

"Bu Euphemia'ya bağlı ama evet eninde sonunda."

"Bunu yapmak zorunda değilsin. Code'un ve sen güvende olduğun sürece bir önemi yok bu nedenle seni zorlamayacağım."

Lelouch'un sözü üzerine C.C.

"Biz suç ortağıyız öyle değil mi? Sen nereye gidersen git seni asla yalnız bırakmayacağım"

C.C.'nun sözleri Lelouch'un içini ısıttı ve yüzünde bir gülümseme oluşturdu.

"Teşekkürler C.C."

"Önemli değil Lelouch"

Lelouch'un ona teşekkür etmesi C.C.'yu mutu etti ve bir süre bakışmalarına sebep oldu daha sonra söze giren Lelouch

"O zaman sana planımım detaylarını anlatayım."

C.C. gülümseyerek:

"Dinliyorum." Dedi ve tüm gece boyunca önümüzdeki aylarda yapacaklarını konuştular.