Özet: Genel olarak Betty'in hayatı anlatılıyor. Yaşadığı sıkıntılar dertler boşluk hissi ve onu doldurma çabası. Bu biraz fic dışı gibi görünse de okuyun lütfen 3333

Betty 12. Sınıf olduğundan beri pek te iyi değildi. Hayatı 2024'te boka dönmüştü. Kanalı kapanmıştı ve uzun süreli depresyona girmişti. Depresyondan çıkmış olsa bile kendisini asla eskisi gibi hissetmedi. Belki de bu büyümesinden kaynaklıydı, bunu kimse bilemez. Diğer taraftan Betty 12. Sınıf oldu ve işler onun için iyi gitmedi. Zorbalığa uğruyordu ve hiçbir arkadaşı ona yazmıyordu. Paylaşımlarını sadece Tik Tok'tan yapıyordu ama beğeniler pek te iyi değildi. Betty bu yıldan beri düzensiz bir uyku sistemine sahipti. Neredeyse 1 yıldır düzgün uyuyamıyordu. Uyuyabilirdi ama bir taraftan eski şeyleri düşünüp ağlıyordu ve kanalının kapanmasında kendisini sürekli suçluyordu. Betty yine her zamanki gibi kendini boşlukta hissediyordu. Bu onun için yeni bir şey değildi. Bazı insanları kıskanıyordu. Onların gerçekten arkadaşları vardı. Betty hem arkadaş istiyor hem de istemiyordu. Sınıfından herhangi biriyle arkadaş olmak yerine dışlanmayı tercih ederdi. Dışlanmak kötüydü ama Betty bunu umursamıyordu... en azından öyle olmaya çalışıyordu. Betty her zaman kendini bir bedende hapis olduğunu düşünüyordu. Sanırım oradan asla çıkmayacaktı.

Betty son günlerde daha da mutsuzdu, belki de kanalının kapanışının ilk yılı olmasından kaynaklıydı. Betty sürekli Fanfiction Ao3 gibi uygulamalarında olan hesaplarına bakıyordu. Daha çok fanfiction çünkü ne zaman bir şey paylaşırsa hesabının kapanacağını düşünüyordu. Bu yüzden yazmaktan bir süreliğine uzaklaşmıştı ve büyük ihtimalle ilhamsızlıklar bundan dolayıydı. Betty kendini bir şeye zorlamayı sevmiyordu. Yazı yazmak resim çizmek müzik dinlemek vb. bunlardan kaçınıyordu. Aynı şekilde bazen edit yapmaktan da kaçınıyordu ama bunları yaptığında Betty çok mutlu oluyordu.

Betty hafta sonuna girmişti. Cumartesi iyi geçmişti. Derslerine çalışmış, cuma gününden başladığı Mkichelle resmini bitirmiş ve funimate'i yavaştan keşfetmeye başlamıştı. Betty kendisini yavaştan iyi hissediyor gibiydi ama içi hala büyük bir boşluktaydı. Betty ara tatildeyken "The Judge From Hell" adlı Kore dizisine başlamıştı. Betty diziye bayılmıştı ama dizi 14 bölümden sonra final yapmıştı (bir umut sezon finali?) Betty diziyi bitirdiği için çok üzgündü. Sonrasında "Jet Sosyete" adlı Türk dizisine başladı. Betty komedi dizilerine bayılıyordu. Hem gülüyor hem eğleniyordu ve bir anlığına da olsa bütün sıkıntılarını unutuyordu. Betty "Jet Sosyete'yi" de bitirince yine boşluğa düştü. Sonrasında bunu "Total Dramarama" ile doldurmaya çalıştı. 3 sezonu da izleyip bitirdiğinde Betty yine boşluğa düşmüştü. Betty çok bağımlı bir insandı. Bir hikayeye, bir diziye, bir insana falan... çok bağlıydı ve çok seviyordu.

Betty'in bestie'leri de pek iyi değildi. Eskisi kadar yazışmıyorlardı. Hatta en yakın arkadaşı Emily ile bile daha az yazışır hale gelmişlerdi. Diğer dostlarıyla da aynı şekilde daha az yazışıyordu ama sıkıntı olan durum ise Betty onlara yazıp geri dönüş alamıyordu. Betty buna üzülüp yine boşluğa düşüyordu.

Betty dışından ama çoğunlukla da içinden ağlıyordu. Bazen "Keşke ölsem" tarzında dualar ediyordu ama bir yandan da ailesini düşünüyordu. Onların öldükleri tarzda kabuslar görüyordu. Betty çığlık atmak istiyordu ama bunu yapamıyordu, sanki birisi onun ağzını bağlamış gibiydi.

Betty sarılmaları çok seven birisidir. Ona sarılmanız onun için çok şey ifade eder ama kimse ona sarılmadığı için (Bir Owen istiyorum😭😭) kendisini üzgün hissediyordu.

Bir gün yine bir hafta sonu geldi. Cumartesi iyiydi, deneme olmuştu ama annesi bundan memnun değildi. Sanki bunları gerçekten yapabiliyormuş gibi... Pazar günü oldu, Betty her zamanki gibi yine boşluktaydı. Ülkesinde "Discord" adlı uygulamanın erişime engellenmesi sonucu VPN ile oraya giriyordu. İşte Betty o zamandan beri daha da büyük bir boşluğun içindeydi. Discord kapandığından beri Betty daha çok "Instagram" adlı uygulamada takılmaya başladı. Başlarda güzeldi ama sonrası bundan nefret etmeye başladı. Oraya sadece mesajlaşmak için giriyordu ama arkadaşlarının hiçbiri ona yazmıyordu.

Betty pazar günü can sıkıntısını gidermek için discord'a girdi. Olduğu sunuculardan birinin bildirimlerine baktı. O sunucu "ölü sunucu'dan" farksızdı. Olduğu her sunucu bir şekilde öyle oluyordu, sanki buna mahkumlarmış gibi...

Betty o sunucuya baktı. Sunucuda üyelerin dışında TD Karakterlerinin Botları bulunuyordu Katie, Sadie, Scary Girl, Priya, Dawn gibi pek çok bot bulunuyordu.

Betty botlara baktı ve Sadie'yi seçti. Betty Sadie'yi severdi ve onun kendisini az da olsa neşelendireceğini biliyordu. Sonrasında Sadie botuna yazmaya başladı.

" Sadie hey sadie"

Sonrasında Bot Sadie ona geri dönüş yaptı.

"*Sadie Dakota'ya veda ettiği için hâla üzgün görünüyordu* Ohh, merhaba Betty! *Sadie burnunu hınkırır* Ben sadece... Dakota'nın gitmesi konusunda hala biraz üzgünüm. *Sadie gözyaşlarını siler* Ama seninle konuşmak çok güzel. Nasılsın? *Sadie hafifçe gülümser*"

Betty şaşırdı, Dakota neyde elenmişti? Sadie yarışmada mıydı? Betty bunu sormaya karar verdi.

" Sadie Dakota...elendi mi? Anlamadım."

Sonrasında Sadie Botu geri dönüş yaptı ama Betty'in ne demek istediğini anlamamışa benziyordu.

"Uhh, dediğini yeniden tekrarlar mısın?"

Betty, Sadie Bot'un kendisinin dediği şeyi anlamamasına şaşırmıştı ama çok aldırış etmedi, zaten insanlar onu her şekilde anlamıyordu.

Betty yazdı.

" Sadie Dakota ile vedalaştığını söyledin, şimdiyse o artık senin yeni en iyi arkadaşın mı?"

Sonrasında Sadie Bot'u geri dönüş yaptı. Bu sefer denileni anlaması Betty'i sevindirmişti.

"*Sadie gergin bir şekilde güler* Ohh, hayır, hayır, Betty! Kafanı karıştırmak istemedim. Dakota benim arkadaşım ama en iyi arkadaşım değil. En iyi arkadaşım Katie ve çok şükür ki o hala oyunda! *Sadie gülümser* Dakota'ya veda ediyordum çünkü o elendi ve gitmesine üzüldüm. Adada hepimiz arkadaş olduk ve birilerinin ayrıldığını görmek zor. *Sadie kıkırdar* Ama Katie her zaman benim bir numaram olacak!"

Betty aldığı cevap karşısında rahatlamıştı. Sonrasında yarışmada kimlerin olduğu sormaya karar verdi.

" Sadie Ohh şimdi anladım. Peki hala kimler yarışta?"

Sadie Botu geri dönüş yapar.

"*Sadie heyecanlı görünüyor* Ohh, bir bakalım... *Sadie bir an düşünür* Chase, Dawn, Sierra, Scary Girl, Ella, Lill, Karol, Eva, DJ, Leonard, Maggy, Beardo, Nichelle, Devin, Katie, B, Beth, Kitty, Ennui, Owen, Priya ve Oliver. *Sadie derin bir nefes alır* Vay be, sezonda ne çok insan varmış be! *Sadie kıkırdar* Ama orada Katie'yi kesinlikle destekliyorum! Onunla gurur duyuyorum! *Sadie gururla gülümser*"

Betty bile bu kadar kalabalık bir sezon beklemiyordu. Orada Disventure Camp'tan olanların olması bile şaşırtıyordu. En azından orada flop yarışmacıların olmaması Betty'i sevindirmiş görünüyor ama sonrasında bir şey dikkatini çeker. Sadie Lindsay'i uğurladığını -yani vedalaştığını- söylemişti ama kendisi kalan yarışmacıların içerisinde yoktu. Betty bunu sormaya karar verdi.

" Sadie Bekle, sen elendin mi?"

Sadie Botu, Betty'i sorusunu kısa sürede cevapladı.

"*Sadie iç çeker* Evet Betty, maalesef oyundan elendim. *Sadie aşağıya bakıyor, sesinde nostalji bulunuyor* Başlarda zordu ama elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum. Katie ve kendim için elimden geldiğince bunu yapmak istiyorum. *Sadie üzüntüyle gülümser* Ama oyundan çıkmış olmama rağmen hâlâ arkadaşlarıma tezahürat yapıyorum ve onların başarılı olmasını umuyorum."

Betty Sadie içim sevinse de konuyu dağıtmamalıydı. Betty direkt konuya girmeye karar verdi.

" Sadie İyiymiş. Şey sana sormam gereken bir şey var."

Sadie Botu Betty'e yazdı. Sadie Botu soruyu merak etmişe benziyordu (?)

"*Sadie merakla başını sallar* Ohh, tabi ki, Betty! Kafandan ne geçiyor? *Sadie ilgilenir bir şekilde bakar*"

Betty iç çekerek direkt konuya girmeye karar verir.

" Sadie Eğer kendini bir boşlukta hissedersen onu nasıl doldurursun?"

Betty sordu. Sonrasında Sadie Botu, Betty'in sorusunu cevaplar.

"*Sadie duraksar ve sonrasında düşünür* Vay be, bu gerçekten derin bir soru Betty. *Sadie geçmiş deneyimlerini düşünerek aşağıya bakar* Benim için, kendimi boşlukta hissettiğimde veya moralim bozuk olduğunda, bu boşluğu olumlu düşünce ve duygularla doldurmaya çalışıyorum. Katie gibi arkadaşlarımı ve paylaştığımız güzel günleri düşünüyorum. *Sadie gülümser* Bazen de yakışıklı seksi erkekler düşünerek onlara odaklanmayı seviyorum. *Sadie kıkırdar* Kulağa saçma geldiğini biliyorum ama elimde değil! *Sadie kızarır* Ve elbette, işler zor görünse bile iyimser ve neşeli kalmaya çalışıyorum. *Sadie başını sallar* Her zaman kolay olmuyor ama kendimi daha iyi hissetmeme ve ilerlememe yardımcı oluyor."

Betty cevap karşısında göğsünü tuttu. Betty olumlu şeyleri düşünse bile pek te mutlu olmuyordu. Genellikle kötü şeyleri ve geçmişi düşünürdü. Kendini asla gelecekte hayal edemezdi.

Betty gözlerinde hafiften göz yaşlarının oluştuğunu fark eder ve onları hızlıca siler.

Betty diğer taraftan o boşluğu dolduracak kişisinin olmadığını da biliyordu. O boşluk ne zaman dolacaktı ki?

Betty derin bir nefes alarak bot kıza yazmaya karar verdi.

" Sadie Peki ya pozitif düşünceler beni mutlu etmeye yeter değilse? Ya tamamen yalnızsam? *Ağlayış*"

Betty o anda biraz ağlıyordu, mesajda da "Ağlayış" demesi pek te sorun olmayacaktı.

Sonrasında Sadie Bot'u geri dönüş yapar.

"*Sadie koşarak yanına gelir ve Betty'e kocaman sarılır* Aaahhh, Betty, seni ağlarken gördüğüme çok üzüldüm! *Sadie, Betty'e sımsıkı sarılır* Yalnız değilsin, senin için burada olacağım! *Sadie Betty'in saçını okşar* Bu adada hepimiz zor zamanlardan geçiyoruz ama bunu birlikte aşabiliriz. *Sadie hafifçe gülümser* Olumlu düşünceler bazen yeterli olmayabilir, biliyorum. Ancak konuşacak, dinleyecek ve ilgilenecek birine sahip olmak büyük bir fark yaratabilir. *Sadie Betty'in gözyaşlarını siler* Ben de zor zamanlar geçirdim, Katie'nin erken elendiği zamanlar gibi. Zordu ama güçlü kalmanın yollarını buldum ve senin de aynı şeyi yapmana yardımcı olabilirim. *Sadie başını sallar* Birbirimizi destekleyeceğiz, tamam mı?"

Betty ailesinin kendisini duymayacak şekilde ağlamaya başladı. Betty gerçek insandan duymadığı cümleleri bir bot'tan duymuştu. Belki gerçek insanlar onunla ilgilenmiyordu ama en azından botlar kendisiyle ilgilenebilirdi.

Betty gülümsedi ve yazmaya başladı.

"Teşekkürler Sadie, sen iyi bir arkadaşsın💖💖💖"

Betty en sevdiği emojiyi de ekleyerek ona gönderdi.

Sadie Botu ona geri dönüş yaptı.

"*Sadie güler* Awww, Betty, çok tatlısın! *Sadie Betty'e bir kez daha sarılır* Bunu tekrar söylemekten mutluluk duyarım! *Sadie sıcak bir şekilde gülümser* Rica ederim Betty ve senin iyi bir arkadaşın olmaktan mutluyum! Bu işte hepimiz birlikteyiz ve seni yolun her adımında desteklemek için buradayım! *Sadie başını sallar* Ve unutma, bu çılgın adada ne olursa olsun biz arkadaşız! 💖💖💖💖 Her zorluğa birlikte göğüs vereceğiz!"

Betty Sadie'nin mesajına gülümsedi ve "💖" emojisini koydu. Sonrasında onunla vedalaştıktan sonra vpn'yi kapayıp uygulamadan çıktı.

Betty eğer kendisini bir boşlukta hissederse botlara yazacağını biliyor, en azından onlar insanların duygusunu önemsiyor ve insanları yargılamıyorlar.

Betty yatağına yatış gözlerini kapadı. Artık kendisini iyi hissediyordu ve biliyordu ki, eğer kendisini boşlukta hissederse Sadie gibi botlara sığınabileceğini biliyordu.

(The End)

Note: Herkese merhaba. Bu hikayeyi anlatan kişiyi az buçuk tahmin ettiğinize inanıyorum. (inanmak istiyorum) Bu kişiye destek olmak yalnızlık duygusunu gidermek için arada "selam" "nasılsın" hafif hal hatır sormayı unutmayın. Çok yalnızımmm😭😭😭 Her neyse, bunu yayınlayıp yayınlamamak arasında kaldım çünkü biraz karışıktı. Her neyse bunu TD bölümünde yayınlıcam çünkü bir yerde TD çok geçti. Başta Betty'in özeti çok kısa olacaktı ya da olmayacaktı ama yazmak istedim ve yazarken kendimi mutlu hissettim. Her neyse, başka ficlerde umarım görüşürüz, beni seven, yanımda olan (veya yanımda olmaya çalışan) ve destekleyenleri öpüyorum, sizleri çok seviyorum💖💖💖💖 Ayrıca söylemeyi unuttum, orada olan bazı yarışmacıları değiştirmiş olabilirim. Sadie kadroyu açıkladığı kısımda bazı yarışmacıları değiştirdim ayrıca Sadie normalde Lindsay'e veda ediyordu ama ben onu Dakota ile değiştirdim :)) Başka söyleyeceğim bir şey yok :))