Ik weet hoe het voelt om je scheenbeen te kneuzen, en hier begint de gay stuff
Hoofdstuk 17: Performance
Purvis Parker en Chickenstein zitten in de limousine, Purvis kijkt uit het raam en ziet de kinderen die een sneeuwballengevecht hebben. Chickenstein, aan de andere kant, voelt alsof hij in een kist werd opgesloten want hij zit in een kromme positie met zijn rug op het plafond van het voertuig en zijn gezicht is gericht naar de vloer. Het is niet gemakkelijk om twee meter lang te zijn, er is geen enkele auto die hij kan passen.
"Hoelang nog?" kreunt Chickenstein, zijn rug en nek doet pijn.
"We zijn bijna bij de Grote Markt," zegt Purvis kalm, "Nog een paar minuten en je kan jouw rug strekken zoveel je wilt."
De chauffeur kijkt achter zich en zet de radio wat luider, hij is aan het genieten van een lied van The Jackson 5. De stem van de jonge Tito Jackson en Michael Jackson galmen door de kleine ventilatie van de radio. Chickenstein voelt dat zijn ruggengraat bijna uit zijn huid steekt en kijkt naar Purvis, Purvis kijkt naar hem terug en klopt op zijn schouder. Ze zijn eindelijk bij de Grote Markt van Coolsville. Er is een massieve menigte en de paparazzi hebben hun camera's voor de limousine. Chickenstein probeert de deur te openen en is bijna verblind door de talloze flitsen van de camera's, hij voelt de handvat en hij opent de deur. Hij strekt zijn rug voordat hij schrikt van de journalist die een foto trekt recht in zijn gezicht, hij verbergt zijn gezicht in verlegenheid en wrijft aan zijn ogen. De journalist verontschuldigt zich en stapt weg. Hij richt naar Purvis en doet een gebaar dat hij buiten kan stappen. Purvis stapt uit de limo en zwaait zijn hand naar de mensen, zijn fans gillen in blijdschap. Hij toont zijn gitaar en poseert, hij zweet een beetje en houdt Chickensteins arm vast. De fans schreeuwen harder alsof ze hun scheenbenen hebben gekneusd. Fans vechten met andere fans voor Purvis' handtekening, er komt een waterfles vliegend boven hem voor geen enkele reden en de politie is bereid om actie te nemen indien iets misloopt.
achter het podium
Purvis zit achter het podium met gitaar in hand, hij is aan het nadenken over wat hij nu gaat doen en hij keert achter zijn rug waar mensen wachten op hem. Hij neemt een pilletje van zijn broekzak en slikt hem in, hij heeft nu al drie pillen gepakt en hij voelt al de effecten van de voormalige pillen die hij had ingeslikt. Hij hoort de gastheer van het festival zijn naam roepen en hij voelt al zenuwen door zijn huid, maar hij is gewoon… chill. CHILL. Geen enkele gedachten in zijn hoofd, gewoon niets. Hij stapt op het podium en zijn fans roepen in opgewondenheid, hij begroet hen en zwaait naar hen.
"Bedankt dat jullie hier zijn, ik had iets anders verwacht maar nu voel ik al jullie liefde.." zegt Purvis tegen al zijn fans. "Deze lied had ik speciaal voor jullie gemaakt.."
Hij trekt zijn ketting uit met zijn plectrum en begint zijn lied. De muzieknoten vloeien als water, er is wat achtergrondmuziek en de fans zijn aan het schudden alsof ze een epileptische aanval gaan krijgen. Purvis' vingers wrijven tussen de snaren en zijn plectrum slaat elke toon, zijn voeten tikken op de grond en zijn heupen zwaaien als Elvis Presley. Hij danst. Chickenstein kijkt achter de gordijnen en ziet Purvis in zijn euforische staat: helemaal blij, vol energie en straalt. Hij begint te piepen door blijdschap, zijn staart kwispelt en voelt alweer dat warme gevoel in zijn borst. Hij wordt langzaam verliefd op Purvis door zijn muziek. Hij begint te glimlachen en verbergt zichzelf achter de gordijnen meer, hij ziet Purvis nooit zo gelukkig geweest alleszins hun eerste ontmoeting. Hij zag de echte Purvis voor het eerst maar nu ziet hij de Purvis die iedereen ziet, arme jongen. Hij is maar een kind. Geen kind meer maar zijn hele tienertijd is overschaduwd door faam dat hij meer gefocust is op zijn beroemdheid dan zijn echte passies. Toen de optreden eindigt, Chickenstein kan de gevoelens niet uit zijn hoofd halen, hij denkt de hele tijd erover. In de limo, Purvis kijkt naar hem en zijn kromme positie, hij schiet in de lach en wordt rood.
"Je bent echt een dwaas, een stoere maar schattige dwaas." zegt Purvis tussen de gelach, hij streelt over Chickensteins hoofd. Chickenstein begint te spinnen als een kat en te glimlachen, zijn staart kwispelt. Een dag vol muziek en sfeer van Kerst.