De spanning in de loft is te snijden. Judith en Tom hebben tijdens hun lunchpauze afgesproken om samen de resultaten van de NIP-test te bekijken. Judith zit aan de keukentafel, haar laptop voor zich opengeklapt. Haar ademhaling is onregelmatig en ze draait een losse pluk haar om haar vinger. "Ik durf bijna ni te kijken," haar stem trilt van spanning.

Tom schuift naast haar aan tafel, legt een hand op de hare en knijpt er zachtjes in. "Komt goed, schat," zegt hij, zijn stem laag en geruststellend.

Judith haalt diep adem, alsof ze moed verzamelt. Met trillende vingers opent ze de link en begint haar inloggegevens in te vullen.

De pagina laadt tergend traag, alsof zelfs het internet begrijpt hoe groots dit moment is. Even lijkt de wereld rondom hen stil te staan.

Wanneer de woorden eindelijk op het scherm verschijnen, laten ze hun ogen langzaam over de tekst glijden:Normaal resultaat.

Ze blijven allebei als versteend naar de woorden kijken, alsof ze ze willen opnemen, er zeker van willen zijn dat het echt is.

Tom legt een hand op haar rug en buigt dichter naar haar toe.

Een traan glijdt stilletjes over Judiths wang. Ze draait zich naar hem toe, haar blik glanzend van emotie. "Alles is oké met ons kindje," fluistert ze, haar stem breekbaar maar gevuld met diepe opluchting.

Tom trekt haar in een innige omhelzing, zijn armen om haar heen alsof hij haar nooit meer wil loslaten. "Ik wist het," fluistert hij zacht, zijn stem doordrenkt van emotie en vertrouwen. Hij drukt een lange kus op haar voorhoofd en wiegt haar teder heen en weer.

Judith laat haar hoofd op zijn schouder rusten en omklemt hem stevig. Tranen van geluk stromen over haar gezicht terwijl ze het besef laat binnenkomen.

Na een tijdje trekt ze zich iets terug, haar handen nog steeds op zijn armen. Haar ogen fonkelen en een speelse glimlach krult rond haar lippen. "Zullen we kijken of het een jongen of een meisje is?" vraagt ze, haar stem hoger van opwinding terwijl ze zachtjes op haar lip bijt.

Tom grijnst en knikt. "Ja, ik ben wel benieuwd!"

Judith scrolt verder in het rapport, haar vingers nog steeds licht trillend van emotie. Ze stopt wanneer ze het onderdeel ziet staan. "Geslacht: vrouwelijk," leest ze langzaam voor, alsof de woorden eerst in haar gedachten moeten landen.

Even blijft het stil. Judith voelt haar keel dichtknijpen en haar ogen vullen zich opnieuw met tranen, terwijl ze zich naar Tom draait en zijn handen vastneemt. "Het is een meisje", zegt ze, haar stem vol ongeloof en vreugde.

Tom kijkt haar aan, zijn ogen groot van verwondering. "Een meisje," herhaalt hij, alsof hij het woord moet proeven. Hij drukt een kus op haar hand en laat de woorden even bezinken. Langzaam breekt er een glimlach door op zijn gezicht, een die de hele kamer lijkt te verlichten. Hij kijkt haar diep in de ogen, zijn blik gevuld met pure adoratie. "We krijgen een dochter!"

Judith glimlacht door haar tranen heen en legt instinctief hun verstrengelde handen op haar buik. "Ja, een kleine meid," zegt ze zacht, terwijl haar vingers over haar buik strelen. Ze kijkt Tom aan, haar ogen stralend. "Kunt ge het geloven, Tom?"

Hij schudt zijn hoofd, zijn blik glanzend van emotie. "Een klein Judithje, zegt hij met tederheid in zijn stem. "Met uw mooie ogen en diezelfde kuiltjes in haar wangen als ze lacht. Ongelooflijk."

Judith lacht door haar tranen heen en rolt haar ogen. "Allee, ik hoor het al! Ons dochter gaat u moeiteloos om haar vinger winden."

Tom grijnst breed. "Ik ben nu al verloren," geeft hij zonder schaamte toe.

Judith schudt lachend haar hoofd. Ze staat op, gaat op zijn schoot zitten en drukt een kus op zijn lippen.

"Ge weet toch wat ze zeggen, hè, over hoe meisjes verwekt worden?" Ze trekt speels een wenkbrauw op, een ondeugende glimlach om haar lippen.

Tom grijnst terwijl hij zich naar haar toe buigt. "Hmm… met veel romantiek misschien?" Zijn lippen raken de hare in een tedere kus, warm en zacht.

"Nee," antwoordt ze met een plagende blik. "Blijkbaar waartgijde actiefste van ons twee." Haar vingers glijden kort door zijn haar, waarna ze hem opnieuw kust – deze keer langer, met een vurigheid die zich langzaam opbouwt.

Als hun lippen loslaten, blijft ze hem aankijken, haar ogen twinkelend. "Duidelijk een fabeltje dus."

"Wablieft?!" Toms wenkbrauwen schieten omhoog. "Zal ik het nog eens bewijzen dan?" Zijn stem zakt, zwoel en plagerig. Terwijl hij langzaam vooroverbuigt, laat hij zijn lippen een spoor van kusjes achter langs haar kaaklijn naar haar hals.

Judith sluit giechelend haar ogen en laat zich even meevoeren, genietend van hun geluk. Maar dan schiet ze plots recht. "Hey Tom! Ik heb wel nog spreekuur, hè!"

"Maar we hebben toch nog effe…" zegt hij met een scheve glimlach, zijn vingers al bij het volgende knoopje van haar blouse.

"Nee, Tom." Ze probeert streng te klinken, maar een gniffel verraadt haar.

Ze voelt zijn lippen steeds verder naar beneden glijden over haar huid. Terwijl hij verdergaat met het losmaken van haar blouse, tikt ze hem letterlijk op de vingers en roept hem kordaat tot de orde. "Tom, nu ni! Vanavond!"

Met een zucht laat hij haar los, zichtbaar tegen zijn zin, maar met een glimlach die blijft hangen. Judith maakt rustig haar blouse weer dicht, terwijl Tom haar blijft aankijken, zijn blik vol bewondering.

"Weet ge," begint hij, zijn stem zachter nu. "Ik hoop dat ze ni alleen uw schoonheid heeft, maar vooral ook uw kracht. Want gij... gij zijt echt het mooiste voorbeeld dat ik me kan inbeelden voor onze dochter."

Judith slikt even, ontroerd door zijn woorden. Ze slaat haar armen om zijn nek en drukt zich tegen hem aan. "En gij…gij zijt de liefste papa die ze zich kan wensen," fluistert ze, voor ze hem een lange, liefdevolle kus geeft.

"Zullen we het dan vanavond aan de kinderen vertellen?" vraagt Tom uiteindelijk, zijn stem zacht maar verwachtingsvol.

"Ja, goed idee! Die zullen verschieten!" Judiths ogen twinkelen van enthousiasme.

Tom lacht. "Dat denk ik ook!"

"Ik wil er wel iets speciaal van maken," zegt Judith nadenkend, terwijl ze met haar vingers over zijn borst tekent. "Ni zomaar 'we moeten jullie iets vertellen', maar iets origineler. Gij een idee?"

Tom grijnst geheimzinnig. "Wel ja, eigenlijk heb ik al iets in gedachten."