De familie is uitgenodigd voor een etentje op de loft, een zeldzaam moment waarop iedereen samenkomt. De kinderen maken zich al snel uit de voeten om te gaan spelen, terwijl in de woonkamer het aperitief geserveerd wordt.

"Waar klinken we op?" vraagt Marianne met een brede glimlach terwijl ze haar glas omhoog houdt.

"Mama, alsjeblieft…" Ann rolt met haar ogen en kan de ergernis in haar stem nauwelijks verbergen.

"Wat? Ik mag dat toch vragen," verdedigt Marianne zich onschuldig.

Tom, die naast Judith plaatsneemt, kijkt zijn moeder met een glimlach aan en neemt Judiths hand in de zijne. "We hebben jullie inderdaad niet zomaar uitgenodigd." Zijn stem klinkt licht gespannen, maar er zit ook een warme glans in zijn ogen.

"Judith en ik hebben een klein cadeautje voor jullie." Hij kijkt liefdevol naar Judith, die hem bemoedigend toelacht. Vervolgens haalt hij een zorgvuldig ingepakt pakje tevoorschijn en reikt hij het aan zijn moeder en Geert aan. "Maak maar open, moeder," zegt hij met een fiere blik, terwijl hij zijn hart sneller voelt bonzen. Zodra het cadeau overhandigd is, gaat hij terug naast Judith zitten en grijpt hij opnieuw haar hand, alsof hij hun verbondenheid met elkaar nog meer wil benadrukken.

Marianne scheurt het papier met nieuwsgierige vingers open. Haar ogenlichten helemaal opwanneer ze een houten fotokader tevoorschijn haalt, met daarin een echo van een baby. Het opschrift "Baby De Decker – december 2015" maakt verdere uitleg overbodig.

"Ziet ge wel, Geert! Ik wist het, hè!" roept Marianne uitgelaten. Haar gezicht straalt pure vreugde uit.

Tom kijkt haar verrast aan. Dit is niet meteen de reactie die hij had verwacht. "Hoe?" stamelt hij.

"Ja, sorry hè, Tommeke," lacht Marianne. "Ik wilde jullie verrassing niet verpesten, maar ik had het al meteen door na dat etentje op mijn verjaardag. Geen alcohol, geen rauw vlees of rauwe vis…Niet echt moeilijk om de puzzelstukjes samen te leggen. Om nog maar te zwijgen over jullie verliefde blikken naar elkaar. Ik voelde direct dat er iets gaande was. Jullie stralen gewoon.", zegt Marianne met een gelukzalige glimlach.

Tom en Judith strijken zachtjes over elkaars handen en gniffelen.

"Oh, en dan die overbezorgdheid van Tom!" gaat Marianne lachend verder. Ze heft haar hand op en schudt met haar hoofd. "Nu vanavond weer… Judith, jij moet nog maar knipperen met je ogen of Tom springt al!" Judith barst in lachen uit en kijkt met een speelse blik naar Tom.

"Helemaal zijn vader! Ik werd echt gek van Walter toen ik zwanger was." Marianne rolt haar ogen terwijl ze terugdenkt aan die lang vervlogen tijd.

"Niet alleen dan, hè mama", reageert Ann droogjes, met een bijtende scherpte die niet onopgemerkt blijft. Marianne kijkt even naar haar dochter, haar glimlach flauwtjes. Judith vangt de spanning op en besluit het luchtig te houden.

"Dat is inderdaad herkenbaar!" gniffelt ze, terwijl ze Tom met een speelse tik tegen zijn schouder aanstoot.

"Seg, hela!" Tom kijkt haar gespeeld boos aan, maar de twinkeling in zijn ogen verraadt zijn amusement.

"Sorry, schatteke! Ik vind u stiekem ook wel heel schattig als ge zo bezorgd bent." Judith slaagt haar armen om hem heen en drukt een zachte kus op zijn lippen. "Al moet ik toegeven dat het soms ook een beetje irritant kan zijn", vult ze plagerig aan.

"Allee, merci, hè! Ik zal nog eens mijn best doen."

"Ge zijt de liefste!" Judith neemt zijn hoofd tussen haar handen en kust hem langzaam. Wanneer hun lippen van elkaar loskomen, kijken ze elkaar nog even diep in de ogen.

De familie kijkt het koppel vertederd aan, blij om het gezinsgeluk te mogen aanschouwen. Marianne voelt een warme gloed van geluk door zich heen stromen. "Oh, ik kan al ni wachten om dat kleintje in mijn armen te houden!"

"Laten we klinken op ons nieuwe kleinkind!", zegt Geert terwijl hij zijn glas in de lucht heft. Zijn woorden breken het moment en brengen een stralende glimlach op ieders gezicht. De rest van de familie volgt enthousiast zijn voorbeeld, hun glazen hoog. "Op Tom en Judith, en op het nieuwe familielid!" klinkt het in koor.

De kamer vult zich met gelach en warme felicitaties. Na een reeks stevige omhelzingen, kusjes en schouderklopjes zoeken de familieleden hun plaatsen weer op rond de tafel.

"Ik voel mij nu echt wel belachelijk hè, moeder!" zegt Tom, terwijl hij opstaat en voor Judith een glas fruitsap inschenkt. "Ik die dacht dat we jullie gingen verrassen. Dat is dus compleet mislukt!"

"Ik zei het hè, Tom, dat u moeder het doorhad."

"Tommeke toch!" zegt Marianne lachend. "Voor een moeder kan een kind niet veel verbergen, hoe oud hij of zij ook is. Ni waar, Judith?" Marianne knipoogt even naar haar schoondochter, die zachtjes teruglacht.

"Ja, daar heb je gelijk in, Marianne! Sorry hè dat we niet helemaal eerlijk zijn geweest, maar het was allemaal nog zo pril en zo onverwacht. We wilden eerst wat meer zekerheid, ook gezien mijn leeftijd."

"Natuurlijk, dat begrijp ik volkomen! Maar alles is oké met jou en het kindje?"

Judith knikt geruststellend. "Ja ja, alles verloopt prima. Alleen mijn rode bloedcellen staan een beetje aan de lage kant, maar verder is alles oké. Ik mag echt ni klagen! De belangrijkste testen zijn nu ook achter de rug en ook met ons meisje lijkt alles in orde." Judith wrijft zachtjes over haar beginnende babybuikje, terwijl ze er met een warme glimlach naar kijkt.

"Ooooh, is het een meisje?!" roept Marianne uit. Haar handen vliegen naar haar gezicht van pure vreugde.

Judith beseft nu pas dat ze onbewust het geslacht van hun kindje verklapt heeft. De woorden waren spontaan over haar lippen gerold. Een lichte blos verschijnt op haar wangen. Het was niet echt de bedoeling om het nu al te verklappen, maar eigenlijk voelt het goed om het met de familie te delen. Judith knikt opnieuw, haar ogen glanzend van geluk. "Ja, een meisje."

Tom kijkt haar liefdevol aan, vooraleer hij zich grappend tot zijn familie richt. "Dat belooft voor mijn bankrekening!" Luid gelach weerklinkt door de woonkamer.

"Nog een kleindochter erbij!" zegt Marianne glunderend, terwijl ze zich naar Geert draait. "Hoor je dat, Geert?"

Geert kijkt haar aan en knikt met een grote glimlach. "Ja, schat. Fantastisch hè!" Hij slaat zijn arm om haar schouder en geeft haar een kus op de wang. Wanneer hij haar vochtige ogen opmerkt, zegt hij met een luide lach: "Allee, zo te zien, hebben ze u dan toch nog kunnen verrassen!"

De kamer vult zich met gelach, de sfeer warm en liefdevol. Judith leunt ontspannen achterover tegen Tom, genietend van de oprechte vreugde om hen heen. In haar hart weet ze dat hun kindje omringd is met een heleboel liefde.